Η Τεχνητή Νοημοσύνη δεν είναι πλέον μια μελλοντική ιδέα. Υπάρχει ήδη στην καθημερινότητά μας: στις αναζητήσεις που κάνουμε, στις εφαρμογές που χρησιμοποιούμε, στα εργαλεία που οργανώνουν πληροφορίες, ακόμη και στις πλατφόρμες που δίνουν απαντήσεις σε προσωπικά ερωτήματα.

Στον χώρο της ψυχικής υγείας, αυτό δημιουργεί μια νέα πραγματικότητα. Πολλοί άνθρωποι χρησιμοποιούν AI εργαλεία για να καταλάβουν τι νιώθουν, να οργανώσουν τις σκέψεις τους ή να ζητήσουν μια πρώτη μορφή καθοδήγησης.

Αυτό δεν σημαίνει ότι η AI είναι θεραπεία. Σημαίνει όμως ότι οι ειδικοί ψυχικής υγείας χρειάζεται να γνωρίζουν πώς λειτουργεί, πού μπορεί να βοηθήσει και πού μπορεί να δημιουργήσει κινδύνους.

Γιατί η εκπαίδευση των ειδικών είναι απαραίτητη

Ένας ειδικός ψυχικής υγείας χρειάζεται να έχει βασική κατανόηση της Τεχνητής Νοημοσύνης, όπως χρειάζεται να γνωρίζει βασικά θέματα δεοντολογίας, ορίων και προστασίας προσωπικών δεδομένων. Η εκπαίδευση στην AI βοηθά τον επαγγελματία να μη χρησιμοποιεί την τεχνολογία μηχανικά. Τον βοηθά να μπορεί να κρίνει αν ένα εργαλείο είναι κατάλληλο, αν είναι ασφαλές και αν μπορεί να ενταχθεί υπεύθυνα στην επαγγελματική του πρακτική.

Η άγνοια δεν προστατεύει ούτε τον ειδικό ούτε τον θεραπευόμενο. Αντίθετα, μπορεί να οδηγήσει σε λάθος χρήση εργαλείων, υπερβολική εμπιστοσύνη σε αυτοματοποιημένες απαντήσεις ή ακούσια έκθεση ευαίσθητων πληροφοριών.

Τι χρειάζεται να γνωρίζει ένας ειδικός ψυχικής υγείας

Η εκπαίδευση στην Τεχνητή Νοημοσύνη δεν χρειάζεται να είναι πολύπλοκη ή τεχνική. Χρειάζεται να είναι πρακτική και συνδεδεμένη με την καθημερινή εργασία του ειδικού.

Ένας επαγγελματίας χρειάζεται να μπορεί να καταλάβει τι κάνει ένα AI εργαλείο, ποια είναι τα όριά του και με ποιον τρόπο χρησιμοποιεί τις πληροφορίες που του δίνονται. Πότε μια απάντηση της AI μπορεί να είναι γενική, πότε μπορεί να είναι ακατάλληλη και πότε χρειάζεται οπωσδήποτε ανθρώπινη αξιολόγηση.

Στην ψυχική υγεία, η σωστή ερώτηση δεν είναι μόνο «μπορεί να μου δώσει μια απάντηση η AI;». Η σωστή ερώτηση είναι:

«είναι αυτή η απάντηση ασφαλής, κατάλληλη και υπεύθυνη για τον συγκεκριμένο άνθρωπο;».

Η AI μπορεί να βοηθήσει, αλλά χρειάζεται όρια

Η Τεχνητή Νοημοσύνη μπορεί να προσφέρει χρήσιμες δυνατότητες. Μπορεί να βοηθήσει στην οργάνωση πληροφοριών, στην προετοιμασία εκπαιδευτικού υλικού, στην αναζήτηση γνώσης ή στη μείωση κάποιου διοικητικού φόρτου. Μπορεί να βοηθήσει έναν επαγγελματία να σκεφτεί πιο δομημένα, να οργανώσει ερωτήματα ή να εξετάσει διαφορετικές πλευρές ενός θέματος.

Όμως η AI δεν μπορεί να αντικαταστήσει τη θεραπευτική σχέση, την επαγγελματική κρίση και την ανθρώπινη ευθύνη. Δεν γνωρίζει τον θεραπευόμενο όπως τον γνωρίζει ένας ειδικός. Δεν μπορεί να αξιολογήσει πλήρως το προσωπικό του ιστορικό, το πλαίσιο της ζωής του ή τη συναισθηματική του κατάσταση.

Γι’ αυτό η AI πρέπει να παραμένει εργαλείο.

Το πιο ευαίσθητο θέμα: τα προσωπικά δεδομένα

Στην ψυχική υγεία, οι πληροφορίες που μοιράζεται ένας άνθρωπος είναι συχνά βαθιά προσωπικές. Μπορεί να αφορούν φόβους, τραύματα, οικογενειακές σχέσεις, διαγνώσεις, δυσκολίες, κρίσεις ή προσωπικές εμπειρίες που δεν θα ήθελε να εκτεθούν.

Όταν τέτοιες πληροφορίες εισάγονται σε εργαλεία AI, χρειάζεται μεγάλη προσοχή. Ο ειδικός πρέπει να γνωρίζει αν τα δεδομένα αποθηκεύονται, αν χρησιμοποιούνται για εκπαίδευση του συστήματος, ποιος έχει πρόσβαση σε αυτά και αν υπάρχει πραγματική προστασία εμπιστευτικότητας.

Δεν αρκεί μια τεχνολογία να είναι χρήσιμη. Πρέπει να είναι και ασφαλής. Αυτός είναι ένας από τους βασικούς λόγους που η εκπαίδευση στην AI είναι απαραίτητη για τους επαγγελματίες ψυχικής υγείας. Γιατί η προστασία των προσωπικών δεδομένων δεν είναι τεχνική λεπτομέρεια. Είναι μέρος της φροντίδας.

Τι επισημαίνει ο BACP

Ο BACP, ο Βρετανικός Σύλλογος Συμβουλευτικής και Ψυχοθεραπείας, έχει ζητήσει πιο καθαρή ρύθμιση της Τεχνητής Νοημοσύνης στην υγεία και ειδικά σε πεδία που συνδέονται με την ψυχική υγεία. Στην απάντησή του προς το MHRA, τονίζει ότι η εκπαίδευση, η κατάρτιση και η ανάπτυξη δεξιοτήτων είναι απαραίτητες για την ασφαλή ένταξη της AI στη φροντίδα υγείας.

Αυτό σημαίνει ότι οι επαγγελματίες χρειάζεται να κατανοούν τα δυνατά σημεία της τεχνολογίας, αλλά και τους περιορισμούς και τους κινδύνους της. Χρειάζεται να μπορούν να εξηγούν με απλό τρόπο τι χρησιμοποιείται, γιατί χρησιμοποιείται και ποια είναι τα όρια κάθε εργαλείου.

Στην ψυχική υγεία, η εμπιστοσύνη χτίζεται όταν υπάρχει καθαρότητα. Ο θεραπευόμενος χρειάζεται να ξέρει ότι η τεχνολογία δεν χρησιμοποιείται εις βάρος του, αλλά με τρόπο που προστατεύει την ασφάλεια, την ιδιωτικότητα και την αξιοπρέπειά του.

Εκπαίδευση σημαίνει καλύτερη προστασία του ανθρώπου

Η εκπαίδευση στην AI δεν είναι μια προσπάθεια να γίνει η ψυχική υγεία πιο απρόσωπη. Αν γίνει σωστά, μπορεί να πετύχει το αντίθετο: να βοηθήσει τους ειδικούς να προστατεύουν καλύτερα τον άνθρωπο μέσα σε ένα πιο σύνθετο τεχνολογικό περιβάλλον.

Ένας εκπαιδευμένος επαγγελματίας μπορεί να θέτει όρια. Μπορεί να αποφεύγει εργαλεία που δεν είναι ασφαλή. Μπορεί να ενημερώνει σωστά τον θεραπευόμενο. Μπορεί να ξεχωρίζει την υποστήριξη από τη θεραπεία. Μπορεί να χρησιμοποιεί την τεχνολογία χωρίς να χάνει την ανθρώπινη διάσταση της δουλειάς του.

Η γνώση δεν απομακρύνει τον ειδικό από τον θεραπευόμενο. Τον βοηθά να σταθεί με μεγαλύτερη υπευθυνότητα δίπλα του.

Η θέση του Ελληνικού Κέντρου Συναισθημάτων

Το Ελληνικό Κέντρο Συναισθημάτων υποστηρίζει ότι η εκπαίδευση στην Τεχνητή Νοημοσύνη πρέπει να γίνει βασικό μέρος της σύγχρονης κατάρτισης των ειδικών ψυχικής υγείας.

Η AI ήδη επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι ενημερώνονται, ζητούν βοήθεια και κατανοούν την ψυχική τους κατάσταση. Γι’ αυτό οι επαγγελματίες χρειάζεται να είναι προετοιμασμένοι. Όχι για να αντικαταστήσουν την ανθρώπινη σχέση με την τεχνολογία, αλλά για να μπορούν να διαχειριστούν την τεχνολογία με γνώση, όρια και δεοντολογία.

Σε αυτό το πλαίσιο, το Ελληνικό Κέντρο Συναισθημάτων έχει δημιουργήσει μια εξειδικευμένη εκπαιδευτική σειρά για επαγγελματίες του χώρου, σε συνεργασία με τους επιστημονικούς του συνεργάτες. Στη σειρά συμμετέχουν ψυχολόγοι, επαγγελματίες προγραμματιστές και ακαδημαϊκοί, ώστε το θέμα της AI και της ψυχικής υγείας να προσεγγιστεί διεπιστημονικά.

Η εκπαιδευτική αυτή σειρά αναμένεται να παρουσιαστεί μέσα στο 2026, σε συνεργασία με το Emoducation και την Expansion Method. Στόχος της είναι να βοηθήσει τους επαγγελματίες ψυχικής υγείας να κατανοήσουν τις δυνατότητες, τα όρια και τους κινδύνους της Τεχνητής Νοημοσύνης με πρακτικό, υπεύθυνο και επιστημονικά τεκμηριωμένο τρόπο.

Η σχετική ανακοίνωση αναμένεται να γίνει το επόμενο διάστημα.

Προς έναν πιο υπεύθυνο επαγγελματία ψυχικής υγείας

Ο ειδικός ψυχικής υγείας του σήμερα καλείται να λειτουργήσει σε έναν κόσμο που αλλάζει γρήγορα. Η τεχνολογία επηρεάζει τον τρόπο που επικοινωνούμε, ενημερωνόμαστε και ζητάμε υποστήριξη. Αυτό δεν σημαίνει ότι η θεραπευτική σχέση χάνει την αξία της. Αντίθετα, γίνεται ακόμη πιο σημαντική.

Όσο περισσότερη τεχνολογία μπαίνει στη ζωή μας, τόσο περισσότερο χρειαζόμαστε επαγγελματίες που μπορούν να σκέφτονται κριτικά, να προστατεύουν τα όρια και να κρατούν τον άνθρωπο στο κέντρο. Η εκπαίδευση στην AI δεν είναι απλώς ένα νέο επαγγελματικό προσόν. Είναι μια νέα μορφή ευθύνης.

Τελικά, γιατί πρέπει οι ειδικοί να εκπαιδευτούν στην AI;

Οι ειδικοί ψυχικής υγείας χρειάζεται να εκπαιδευτούν στην Τεχνητή Νοημοσύνη γιατί η AI έχει ήδη αρχίσει να επηρεάζει το πεδίο της ψυχικής υγείας. Τη χρησιμοποιούν οι πολίτες. Τη δοκιμάζουν οργανισμοί. Τη συζητούν διεθνείς επαγγελματικοί φορείς. Τη φέρνουν στην καθημερινότητα οι ίδιες οι τεχνολογικές εξελίξεις. Το ζητούμενο δεν είναι να αντικατασταθεί ο ειδικός. Το ζητούμενο είναι να μπορεί να σταθεί με γνώση, ασφάλεια και υπευθυνότητα απέναντι σε μια νέα πραγματικότητα.

Η Τεχνητή Νοημοσύνη μπορεί να γίνει χρήσιμο εργαλείο. Όμως στην ψυχική υγεία, η τελική ευθύνη πρέπει να παραμένει ανθρώπινη.

Πηγές

• BACP – Our call for clearer AI regulation in mental health
• MHRA – Regulation of AI in Healthcare
• World Health Organization – Ethics and governance of artificial intelligence for health
• World Health Organization – Ethics and governance of artificial intelligence for health: Guidance on large multi-modal models
• Information Commissioner’s Office – AI and data protection
• European Commission – Artificial Intelligence Act

Η AI στην ψυχική υγεία φέρνει καινούρια ερωτήματα ευθύνης

Η τεχνητή νοημοσύνη χρησιμοποιείται όλο και περισσότερο σε υπηρεσίες υγείας και ψυχικής υγείας. Μπορεί να υποστηρίξει την οργάνωση πληροφοριών, την ανάλυση δεδομένων, τη διαχείριση σημειώσεων, την ενημέρωση του κοινού ή ακόμη και τη λήψη αποφάσεων από επαγγελματίες.

Όσο όμως η AI μπαίνει πιο κοντά στη φροντίδα του ανθρώπου, τόσο πιο σημαντικό γίνεται ένα βασικό ερώτημα: ποιος ευθύνεται αν κάτι πάει λάθος;

Αν ένα εργαλείο AI δώσει μια λανθασμένη πρόταση, αν δεν αναγνωρίσει έναν κίνδυνο ή αν επηρεάσει αρνητικά μια απόφαση, η ευθύνη δεν μπορεί να μένει ασαφής. Στην ψυχική υγεία, η ασάφεια μπορεί να έχει σοβαρές συνέπειες.

Γιατί το θέμα “Ποιος ευθύνεται όταν η Τεχνητή Νοημοσύνη κάνει λάθος;” είναι πιο σύνθετο στην ψυχική υγεία

Στην ψυχική υγεία, οι αποφάσεις δεν αφορούν μόνο τεχνικά δεδομένα. Αφορούν ανθρώπους που μπορεί να βρίσκονται σε ευάλωτη κατάσταση, να αντιμετωπίζουν άγχος, θλίψη, τραυματικές εμπειρίες, δυσκολίες στις σχέσεις ή αυξημένο ψυχικό βάρος.

Ένα λάθος σε αυτό το πεδίο δεν είναι απλώς ένα τεχνικό σφάλμα. Μπορεί να επηρεάσει την εμπιστοσύνη, την ασφάλεια και την πορεία ενός ανθρώπου που ζητά βοήθεια.

Γι’ αυτό η AI στην ψυχική υγεία δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται όπως οποιοδήποτε άλλο ψηφιακό εργαλείο. Χρειάζεται σαφές πλαίσιο ευθύνης, ανθρώπινη εποπτεία και ξεκάθαρη ενημέρωση για το τι μπορεί και τι δεν μπορεί να κάνει.

Όταν η AI δίνει λάθος κατεύθυνση

Ένα εργαλείο τεχνητής νοημοσύνης μπορεί να παράγει μια απάντηση που φαίνεται λογική, αλλά δεν είναι κατάλληλη για τη συγκεκριμένη περίπτωση. Μπορεί να γενικεύσει, να αγνοήσει σημαντικές πληροφορίες ή να μη διακρίνει τη σοβαρότητα μιας κατάστασης.

Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό όταν η AI χρησιμοποιείται σε πλαίσια ψυχολογικής υποστήριξης ή θεραπείας. Ένας άνθρωπος μπορεί να εμπιστευτεί την απάντηση ενός εργαλείου επειδή ακούγεται ήρεμη, δομημένη και επαγγελματική. Όμως η μορφή μιας απάντησης δεν εγγυάται την ορθότητά της. Στην ψυχική υγεία δεν αρκεί μια απάντηση να ακούγεται σωστή. Πρέπει να είναι κατάλληλη, ασφαλής και ενταγμένη στο πραγματικό πλαίσιο του ανθρώπου.

Ποιος έχει την ευθύνη;

Το ζήτημα της ευθύνης στην AI δεν έχει μία απλή απάντηση. Μπορεί να εμπλέκονται πολλοί διαφορετικοί παράγοντες:

• Ο επαγγελματίας έχει ευθύνη για τον τρόπο που χρησιμοποιεί ένα εργαλείο στην πράξη. Χρειάζεται να γνωρίζει τα όριά του, να μην ακολουθεί μηχανικά τις απαντήσεις του και να αξιοποιεί τη δική του επαγγελματική κρίση.
• Ο οργανισμός ή η υπηρεσία που επιλέγει ένα εργαλείο έχει επίσης ευθύνη. Χρειάζεται να ελέγχει αν το εργαλείο είναι κατάλληλο, αν προστατεύει τα προσωπικά δεδομένα, αν υπάρχει εκπαίδευση για τους επαγγελματίες και αν η χρήση του είναι δεοντολογικά ασφαλής.
• Η εταιρεία που αναπτύσσει το AI έχει ευθύνη για τον σχεδιασμό, την αξιολόγηση, τη διαφάνεια και την ασφάλεια του συστήματος. Δεν μπορεί η ευθύνη να μεταφέρεται μόνο στον τελικό χρήστη, όταν ο ίδιος δεν γνωρίζει πώς λειτουργεί εσωτερικά η τεχνολογία.

Η ευθύνη, λοιπόν, πρέπει να είναι κατανεμημένη αλλά και ξεκάθαρη. Όχι ασαφής. Όχι κρυμμένη πίσω από όρους χρήσης που κανείς δεν διαβάζει.

Τι επισημαίνει ο BACP

Ο BACP, ο Βρετανικός Σύλλογος Συμβουλευτικής και Ψυχοθεραπείας, έχει τονίσει ότι το τοπίο της ευθύνης στην AI είναι σύνθετο. Περιλαμβάνει επαγγελματίες υγείας, οργανισμούς, developers τεχνολογίας και φορείς ασφάλισης επαγγελματικής ευθύνης.

Στην απάντησή του προς το MHRA, ο BACP υποστηρίζει ότι η επαγγελματική ευθύνη πρέπει να είναι σαφώς ορισμένη, αναλογική και ενταγμένη σε ένα ευρύτερο πλαίσιο λογοδοσίας. Με απλά λόγια, χρειάζεται να είναι ξεκάθαρο ποιος είναι υπεύθυνος, για ποια απόφαση και σε ποιο σημείο της διαδικασίας.

Αυτή η σαφήνεια είναι απαραίτητη για δύο λόγους. Πρώτον, προστατεύει τους ανθρώπους που λαμβάνουν υπηρεσίες ψυχικής υγείας. Δεύτερον, βοηθά τους επαγγελματίες να χρησιμοποιούν την τεχνολογία με μεγαλύτερη ασφάλεια και αυτοπεποίθηση.

Αν ένας επαγγελματίας δεν γνωρίζει πού αρχίζει και πού τελειώνει η ευθύνη του, είναι λογικό να είναι επιφυλακτικός απέναντι στην AI. Και αν το κοινό δεν γνωρίζει ποιος λογοδοτεί όταν κάτι πάει λάθος, η εμπιστοσύνη μειώνεται.

Το πρόβλημα της αδιαφάνειας: Το άφαντο Μαύρο Κουτί

Στα αεροπορικά δυστυχήματα, ένα από τα πρώτα πράγματα που αναζητούν οι ειδικοί είναι το μαύρο κουτί. Όχι γιατί μπορεί να αλλάξει αυτό που συνέβη, αλλά γιατί μπορεί να δείξει τι προηγήθηκε: ποιες ενδείξεις υπήρχαν, ποιες αποφάσεις πάρθηκαν, πότε έγινε το λάθος και ποιοι παράγοντες οδήγησαν στο τελικό αποτέλεσμα.

Στην τεχνητή νοημοσύνη, όμως, πολλές φορές αυτό το «μαύρο κουτί» παραμένει άφαντο. Βλέπουμε τι πληροφορίες δώσαμε στο σύστημα και βλέπουμε την απάντηση που μας επιστρέφει. Δεν μπορούμε όμως πάντα να γνωρίζουμε με σαφήνεια πώς έφτασε σε αυτήν την απάντηση.

Αυτό είναι κρίσιμο στην ψυχική υγεία. Αν ένα εργαλείο AI προτείνει μια κατεύθυνση για έναν θεραπευόμενο, ο επαγγελματίας χρειάζεται να μπορεί να καταλάβει τη λογική πίσω από αυτή την πρόταση. Διαφορετικά, κινδυνεύει να βασιστεί σε μια απάντηση που φαίνεται πειστική, αλλά δεν είναι επαρκώς τεκμηριωμένη ή κατάλληλη για τη συγκεκριμένη περίπτωση.

Το ίδιο ισχύει και όταν κάτι πάει λάθος.

Αν μια τεχνολογία συμβάλει σε μια λανθασμένη απόφαση, χρειάζεται να μπορούμε να ανατρέξουμε στη διαδικασία: τι δεδομένα χρησιμοποιήθηκαν, πώς αξιολογήθηκαν, ποια πρόταση παρήχθη και ποιος είχε την ευθύνη να την ελέγξει.

Χωρίς αυτό το «μαύρο κουτί», η λογοδοσία γίνεται δύσκολη. Και στην ψυχική υγεία, όπου οι αποφάσεις αφορούν ευάλωτους ανθρώπους, η αδιαφάνεια δεν είναι απλώς τεχνικό πρόβλημα. Είναι ζήτημα ασφάλειας.

Γι’ αυτό το Ελληνικό Κέντρο Συναισθημάτων υποστηρίζει ότι κάθε χρήση AI στην ψυχική υγεία χρειάζεται διαφάνεια, ανθρώπινη εποπτεία και ξεκάθαρη καταγραφή της ευθύνης. Αν δεν μπορούμε να δούμε πώς δημιουργείται μια απάντηση, δεν μπορούμε να τη θεωρήσουμε αυτόματα ασφαλή.

Προσωπικά δεδομένα και ψυχική υγεία

Τα δεδομένα που σχετίζονται με την ψυχική υγεία είναι εξαιρετικά ευαίσθητα. Ένας άνθρωπος μπορεί να μοιραστεί πληροφορίες για το άγχος του, την οικογένειά του, τις σχέσεις του, το ιστορικό του, τις δυσκολίες του ή βαθιά προσωπικές εμπειρίες.

Όταν αυτές οι πληροφορίες εισάγονται σε εργαλεία AI, πρέπει να είναι απολύτως σαφές πώς αποθηκεύονται, πώς επεξεργάζονται, ποιος έχει πρόσβαση σε αυτές και αν χρησιμοποιούνται για περαιτέρω εκπαίδευση συστημάτων.

Το πρόβλημα είναι ότι πολλές εταιρείες τεχνητής νοημοσύνης λειτουργούν με σύνθετους όρους χρήσης, αδιαφανείς πολιτικές δεδομένων και επιχειρηματικά μοντέλα που δεν είναι πάντα εύκολο να αξιολογηθούν από τον απλό χρήστη ή ακόμη και από τον επαγγελματία.

Γι’ αυτό δεν μπορούμε να βασίζουμε την προστασία των θεραπευόμενων μόνο στις προθέσεις ή στις εσωτερικές πολιτικές των εταιρειών που αναπτύσσουν AI. Χρειάζονται σαφείς κανόνες, ανεξάρτητοι έλεγχοι και αυστηρή προστασία των προσωπικών δεδομένων.

Τι υποστηρίζει το Ελληνικό Κέντρο Συναισθημάτων

Το Ελληνικό Κέντρο Συναισθημάτων υποστηρίζει ότι η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να αξιοποιηθεί στην ψυχική υγεία μόνο όταν υπάρχουν σαφή όρια, ανθρώπινη εποπτεία, εκπαίδευση και πλήρης προστασία των προσωπικών δεδομένων.

Συμφωνούμε με την ανάγκη για πιο καθαρή ρύθμιση της AI στον χώρο της υγείας και ειδικά της ψυχικής υγείας. Η τεχνολογία μπορεί να προσφέρει σημαντικά εργαλεία, αλλά δεν πρέπει να χρησιμοποιείται με τρόπο που μεταφέρει την ευθύνη στον θεραπευόμενο, αποδυναμώνει τον επαγγελματία ή αφήνει τις εταιρείες χωρίς ουσιαστική λογοδοσία.

Το Ελληνικό Κέντρο Συναισθημάτων και το Emoducation, ως επαγγελματικό μέλος του BACP, παρακολουθούν ενεργά τη διεθνή συζήτηση γύρω από την AI και την ψυχική υγεία. Παράλληλα εξειδικεύεται στη σύνδεση Τεχνητής Νοημοσύνης και Ψυχικής Υγείας.

Η θέση του ΕΚΣ είναι ότι η AI δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ούτε με φόβο ούτε με άκριτο ενθουσιασμό. Πρέπει να αντιμετωπίζεται με γνώση, επαγγελματικά κριτήρια και σταθερή προτεραιότητα την προστασία του ανθρώπου.

Τι χρειάζεται για ασφαλή χρήση της AI

Για να χρησιμοποιηθεί η AI με ασφάλεια στην ψυχική υγεία, χρειάζονται συγκεκριμένες προϋποθέσεις.

• Πρώτον, χρειάζεται διαφάνεια. Οι επαγγελματίες και οι πολίτες πρέπει να γνωρίζουν τι κάνει ένα εργαλείο, τι δεν κάνει και πώς χρησιμοποιεί τα δεδομένα.
• Δεύτερον, χρειάζεται εκπαίδευση. Οι ειδικοί ψυχικής υγείας πρέπει να κατανοούν τις δυνατότητες και τα όρια της AI, ώστε να μην τη χρησιμοποιούν μηχανικά ή χωρίς επαρκή κρίση.
• Τρίτον, χρειάζεται σαφής ευθύνη. Αν ένα εργαλείο επηρεάζει μια απόφαση, πρέπει να είναι ξεκάθαρο ποιος λογοδοτεί σε κάθε στάδιο.

Τέταρτον, χρειάζεται ανθρώπινη εποπτεία. Στην ψυχική υγεία, η τεχνολογία δεν μπορεί να λειτουργεί ανεξάρτητα από την επαγγελματική κρίση και τη δεοντολογία.

Η καινοτομία χρειάζεται όρια

Η AI μπορεί να φέρει σημαντικές αλλαγές στην υγεία και στην ψυχική υγεία. Μπορεί να κάνει ορισμένες υπηρεσίες πιο προσβάσιμες, να μειώσει διοικητικό φόρτο και να βοηθήσει τους επαγγελματίες να οργανώνουν καλύτερα τη δουλειά τους.

Όμως η καινοτομία χωρίς σαφή όρια μπορεί να γίνει επικίνδυνη.

Στην ψυχική υγεία, δεν αρκεί να ρωτάμε αν μια τεχνολογία είναι εντυπωσιακή ή γρήγορη. Πρέπει να ρωτάμε αν είναι ασφαλής, αν είναι διαφανής, αν προστατεύει τα δεδομένα και αν υπάρχει πραγματική λογοδοσία όταν κάτι πάει λάθος.

Τελικά, ποιος ευθύνεται όταν η AI κάνει λάθος;

Η απάντηση δεν μπορεί να είναι «κανείς». Και δεν μπορεί να είναι πάντα «ο επαγγελματίας».

Η ευθύνη πρέπει να κατανέμεται με σαφήνεια ανάμεσα στους developers, τους οργανισμούς, τους επαγγελματίες και τα συστήματα που επιλέγουν να χρησιμοποιήσουν την τεχνολογία.

Όταν η AI αγγίζει την ψυχική υγεία, η λογοδοσία δεν είναι εμπόδιο στην καινοτομία. Είναι προϋπόθεση για να μπορέσει η καινοτομία να γίνει πραγματικά χρήσιμη και ασφαλής.

Η τεχνολογία μπορεί να βοηθήσει. Αλλά στην ψυχική υγεία, η ευθύνη πρέπει πάντα να παραμένει ανθρώπινη, ξεκάθαρη και προστατευτική.

Πηγές

• BACP – Our call for clearer AI regulation in mental health
• MHRA – Regulation of AI in Healthcare
• World Health Organization – Ethics and governance of artificial intelligence for health
• World Health Organization – Ethics and governance of artificial intelligence for health: Guidance on large multi-modal models
• Information Commissioner’s Office – AI and data protection
• European Commission – Artificial Intelligence Act

AI και ψυχοθεραπεία: γιατί ανοίγει μια τόσο σημαντική συζήτηση

Η τεχνητή νοημοσύνη χρησιμοποιείται όλο και περισσότερο σε τομείς που σχετίζονται με την υγεία. Μπορεί να βοηθήσει στην οργάνωση πληροφοριών, στη διαχείριση δεδομένων, στην υποστήριξη επαγγελματιών και στην πρόσβαση του κοινού σε γενική ενημέρωση.

Στον χώρο της ψυχικής υγείας, όμως, η χρήση της είναι πιο σύνθετη. Ένας άνθρωπος μπορεί να απευθυνθεί σε ένα chatbot επειδή νιώθει άγχος, θλίψη, μοναξιά ή σύγχυση. Μπορεί να λάβει μια άμεση απάντηση και να νιώσει προσωρινή ανακούφιση. Αυτό δεν είναι απαραίτητα αρνητικό. Το πρόβλημα ξεκινά όταν ένα τέτοιο εργαλείο παρουσιάζεται ή γίνεται αντιληπτό ως υποκατάστατο θεραπείας.

Η ψυχοθεραπεία δεν είναι απλή παροχή απαντήσεων

Η ψυχοθεραπεία δεν περιορίζεται στην ανταλλαγή πληροφοριών. Δεν είναι απλώς μια διαδικασία όπου ο θεραπευόμενος περιγράφει ένα πρόβλημα και ο θεραπευτής δίνει μια λύση. Η θεραπευτική διαδικασία περιλαμβάνει αξιολόγηση, κατανόηση του ιστορικού, παρατήρηση, επαγγελματική κρίση, δεοντολογία και συνεχή προσαρμογή στις ανάγκες του ανθρώπου που ζητά βοήθεια.

Ένας θεραπευτής δεν απαντά μόνο στο περιεχόμενο όσων ακούει. Παρακολουθεί το πλαίσιο, τη συναισθηματική κατάσταση, τις αλλαγές στη συμπεριφορά, τον πιθανό κίνδυνο και τα όρια της παρέμβασης. Αυτά απαιτούν εκπαίδευση, εμπειρία και επαγγελματική ευθύνη.

Ένα εργαλείο AI μπορεί να δώσει μια γενική, υποστηρικτική απάντηση. Δεν μπορεί όμως να αναλάβει την πλήρη ευθύνη μιας θεραπευτικής διαδικασίας.

Υποστήριξη δεν σημαίνει θεραπεία

Είναι σημαντικό να ξεχωρίσουμε την υποστήριξη από τη θεραπεία. Ένα εργαλείο τεχνητής νοημοσύνης μπορεί να βοηθήσει κάποιον να οργανώσει τις σκέψεις του, να ενημερωθεί για βασικές έννοιες ψυχικής υγείας ή να προετοιμάσει ερωτήσεις που θα συζητήσει με έναν ειδικό. Μπορεί επίσης να λειτουργήσει βοηθητικά για έναν επαγγελματία, όταν χρησιμοποιείται με σαφές πλαίσιο και ανθρώπινη εποπτεία.

Αυτό όμως διαφέρει από την παροχή ψυχοθεραπείας.

Η ψυχοθεραπεία απαιτεί εξατομικευμένη αξιολόγηση, σχέση εμπιστοσύνης, τήρηση δεοντολογικών κανόνων, προστασία προσωπικών δεδομένων και δυνατότητα κατάλληλης παρέμβασης όταν υπάρχει κίνδυνος. Γι’ αυτό η AI μπορεί να είναι χρήσιμο εργαλείο, αλλά δεν πρέπει να παρουσιάζεται ως θεραπευτής.

Τι επισημαίνει ο BACP

Ο BACP, ο Βρετανικός Σύλλογος Συμβουλευτικής και Ψυχοθεραπείας, έχει ζητήσει σαφέστερη ρύθμιση της τεχνητής νοημοσύνης στον χώρο της υγείας και ειδικά σε εφαρμογές που σχετίζονται με την ψυχική υγεία. Στην πρόταση του αυτή είναι σύμφωνη και το Ελληνικό Κέντρο Συναισθημάτων, το κέντρο που εξειδικεύετε στην Τεχνική Νοημοσύνη στην Ψυχική Υγεία στην Ελλάδα.

Στην απάντησή του προς το MHRA, ο BACP τονίζει ότι χρειάζεται να διαχωρίζονται οι διαφορετικές χρήσεις της AI στην υγεία. Άλλο είναι η χρήση της για διοικητικές λειτουργίες, όπως η καταγραφή σημειώσεων, άλλο η χρήση της ως εργαλείο υποστήριξης επαγγελματιών και άλλο η χρήση της στην ίδια την παροχή φροντίδας.

Αυτή η διάκριση είναι κρίσιμη στην ψυχική υγεία. Όταν ένα εργαλείο χρησιμοποιείται σε ψυχολογικές ή θεραπευτικές παρεμβάσεις, οι κίνδυνοι είναι διαφορετικοί και συχνά μεγαλύτεροι.

Ο κίνδυνος λανθασμένης εμπιστοσύνης

Ένα βασικό ζήτημα είναι ότι τα εργαλεία AI μπορούν να δίνουν απαντήσεις που ακούγονται σωστές, χωρίς να είναι πάντα κατάλληλες.

Μπορεί να χρησιμοποιούν ήρεμη και υποστηρικτική γλώσσα, να δίνουν πρακτικές προτάσεις ή να εξηγούν έννοιες με απλό τρόπο. Αυτό μπορεί να δημιουργήσει την εντύπωση ότι το εργαλείο «καταλαβαίνει» πραγματικά τον άνθρωπο.

Στην πραγματικότητα, η AI δεν κατανοεί όπως ένας επαγγελματίας ψυχικής υγείας. Δεν γνωρίζει πλήρως το ιστορικό του ανθρώπου, δεν μπορεί πάντα να εκτιμήσει σωστά τον κίνδυνο και δεν έχει επαγγελματική ευθύνη απέναντι στον θεραπευόμενο.

Αυτό δεν σημαίνει ότι η τεχνολογία δεν έχει αξία. Σημαίνει ότι χρειάζεται καθαρή ενημέρωση για τα όριά της.

Η ανθρώπινη εποπτεία είναι απαραίτητη

Στην ψυχική υγεία, η χρήση τεχνολογίας πρέπει να γίνεται με ανθρώπινη εποπτεία. Ο επαγγελματίας χρειάζεται να γνωρίζει τι κάνει ένα εργαλείο, πώς χρησιμοποιεί τα δεδομένα, ποια είναι τα όριά του και πότε απαιτείται ανθρώπινη παρέμβαση. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα όταν η AI επηρεάζει αποφάσεις που αφορούν τη φροντίδα ενός ανθρώπου.

Αν ένα εργαλείο κάνει λάθος, αν δώσει ακατάλληλη κατεύθυνση ή αν δεν αναγνωρίσει μια σοβαρή κατάσταση, πρέπει να είναι σαφές ποιος έχει την ευθύνη. Χωρίς αυτό το πλαίσιο, η χρήση της AI μπορεί να δημιουργήσει ανασφάλεια τόσο για τους θεραπευόμενους όσο και για τους επαγγελματίες.

Η AI ως εργαλείο, όχι ως αντικατάσταση

Η πιο ασφαλής προσέγγιση είναι να βλέπουμε την AI ως εργαλείο και όχι ως αντικατάσταση του θεραπευτή. Με προσοχή όμως, γιατί ακόμα υπάρχουν τα ερωτήματα των Προσωπικών Δεδομένων που δεν έχουν απαντηθεί.

Μπορεί να βοηθήσει στην οργάνωση πληροφοριών, στη μείωση διοικητικού φόρτου, στην εκπαίδευση και στην πρόσβαση σε γενική γνώση. Μπορεί επίσης να υποστηρίξει επαγγελματίες όταν υπάρχει κατάλληλη εκπαίδευση και σαφής δεοντολογική χρήση.

Δεν μπορεί όμως να αντικαταστήσει τη θεραπευτική σχέση, την κλινική κρίση και την επαγγελματική ευθύνη.

Η ψυχική υγεία δεν αφορά μόνο την πληροφορία. Αφορά τον άνθρωπο, το πλαίσιο, την ασφάλεια και τη σχέση που δημιουργείται μέσα στη θεραπευτική διαδικασία.

Τι υποστηρίζει το Ελληνικό Κέντρο Συναισθημάτων

Το Ελληνικό Κέντρο Συναισθημάτων, ως το εξειδικευμένο κέντρο στην Τεχνική Νοημοσύνη και την Ψυχική Υγεία στην Ελλάδα, συμφωνεί με την ανάγκη για σαφέστερη ρύθμιση της τεχνητής νοημοσύνης στον χώρο της ψυχικής υγείας. Η AI μπορεί να προσφέρει χρήσιμα εργαλεία, αρκεί να χρησιμοποιείται με ξεκάθαρα όρια, ανθρώπινη εποπτεία και πλήρη επίγνωση των κινδύνων.

Η βασική μας θέση είναι ότι η τεχνητή νοημοσύνη δεν μπορεί να παρουσιάζεται ως θεραπευτής ούτε ως ασφαλές υποκατάστατο της ανθρώπινης φροντίδας. Μπορεί να υποστηρίξει την ενημέρωση, την οργάνωση και ορισμένες βοηθητικές λειτουργίες, αλλά δεν μπορεί να αναλάβει τη θεραπευτική σχέση, την επαγγελματική κρίση και την ευθύνη απέναντι στον άνθρωπο που ζητά βοήθεια.

Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται στο θέμα των προσωπικών δεδομένων. Στον χώρο της ψυχικής υγείας, οι πληροφορίες που μοιράζεται ένας άνθρωπος είναι συχνά βαθιά προσωπικές και ευαίσθητες. Όταν αυτές οι πληροφορίες εισάγονται σε εργαλεία AI, δεν είναι πάντα σαφές πώς αποθηκεύονται, πώς επεξεργάζονται, αν χρησιμοποιούνται για εκπαίδευση συστημάτων ή ποιοι μπορούν να έχουν πρόσβαση σε αυτές. Γι’ αυτό θεωρούμε ότι δεν αρκεί μια εταιρεία να δηλώνει ότι η τεχνολογία της είναι «έξυπνη» ή «χρήσιμη». Χρειάζεται διαφάνεια, λογοδοσία, σαφείς όροι χρήσης, ανεξάρτητος έλεγχος και προστασία των θεραπευόμενων και των επαγγελματιών. Η εμπιστοσύνη δεν μπορεί να βασίζεται μόνο στις προθέσεις των εταιρειών που αναπτύσσουν AI, αλλά σε συγκεκριμένους κανόνες και ελέγχους.

Η καινοτομία είναι σημαντική, όμως στην ψυχική υγεία η ασφάλεια πρέπει να προηγείται. Κάθε τεχνολογικό εργαλείο που αγγίζει την ευαλωτότητα ενός ανθρώπου χρειάζεται να αντιμετωπίζεται με σοβαρότητα, δεοντολογία και αυστηρή προστασία των προσωπικών του δεδομένων.

Το Ελληνικό Κέντρο Συναισθημάτων και το Emoducation, ως επαγγελματικό μέλος του BACP, παρακολουθούν με ιδιαίτερη προσοχή τη διεθνή συζήτηση γύρω από την τεχνητή νοημοσύνη και την ψυχική υγεία. Η τεχνολογία μπορεί να προσφέρει σημαντικές δυνατότητες στον χώρο της φροντίδας. Για να αξιοποιηθεί όμως με ασφάλεια, χρειάζεται ρύθμιση, εκπαίδευση, διαφάνεια και σαφής επαγγελματική λογοδοσία. Στην ψυχική υγεία, η καινοτομία έχει αξία μόνο όταν υπηρετεί την προστασία του ανθρώπου.

Τελικά, μπορεί ένα AI να γίνει θεραπευτής;

Η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να υποστηρίξει, να ενημερώσει και να οργανώσει. Μπορεί να αποτελέσει χρήσιμο εργαλείο για επαγγελματίες και πολίτες, όταν χρησιμοποιείται σωστά.

Δεν μπορεί όμως να αντικαταστήσει έναν θεραπευτή.

Η ψυχοθεραπεία απαιτεί ανθρώπινη σχέση, επαγγελματική κρίση, δεοντολογία και ευθύνη. Γι’ αυτό η AI χρειάζεται να παραμένει στη θέση του εργαλείου και όχι να παρουσιάζεται ως υποκατάστατο της θεραπείας.

Πηγές

• BACP – Our call for clearer AI regulation in mental health
• MHRA – Regulation of AI in Healthcare
• World Health Organization – Ethics and governance of artificial intelligence for health
• World Health Organization – Ethics and governance of artificial intelligence for health: Guidance on large multi-modal models
• American Psychological Association – Artificial intelligence in psychology

Η τεχνητή νοημοσύνη μπαίνει στην ψυχική υγεία

Η τεχνητή νοημοσύνη δεν είναι πια κάτι μακρινό. Τη χρησιμοποιούμε για να γράψουμε, να οργανώσουμε τη δουλειά μας, να πάρουμε ιδέες, να αναζητήσουμε πληροφορίες ή να καταλάβουμε καλύτερα κάτι που μας απασχολεί.

Σιγά σιγά, όμως, η AI μπαίνει και σε πιο ευαίσθητους χώρους. Ένας από αυτούς είναι η ψυχική υγεία.

Υπάρχουν ήδη εργαλεία που βοηθούν στην οργάνωση υπηρεσιών, στην καταγραφή σημειώσεων, στην ανάλυση δεδομένων ή ακόμη και στην παροχή γενικής συναισθηματικής υποστήριξης. Για πολλούς ανθρώπους, αυτό μοιάζει ελκυστικό: άμεση πρόσβαση, γρήγορη απάντηση, χωρίς αναμονή και χωρίς το άγχος της έκθεσης.

Όμως εδώ χρειάζεται προσοχή. Γιατί η ψυχική υγεία δεν είναι απλώς πληροφορία. Είναι σχέση, ευθύνη, ασφάλεια και ανθρώπινη κατανόηση.

Γιατί η AI δεν είναι απλώς ένα ακόμη εργαλείο

Ένα εργαλείο τεχνητής νοημοσύνης μπορεί να φαίνεται ουδέτερο. Στην πραγματικότητα, όμως, κάθε AI λειτουργεί με βάση δεδομένα, αλγόριθμους και σχεδιαστικές επιλογές που δεν είναι πάντα ορατές στον χρήστη.

Αυτό σημαίνει ότι μπορεί να δώσει μια απάντηση που ακούγεται σωστή, αλλά να μην είναι κατάλληλη. Μπορεί να μην αναγνωρίσει τη σοβαρότητα μιας κατάστασης. Μπορεί να δώσει γενικές οδηγίες εκεί όπου χρειάζεται εξατομικευμένη ανθρώπινη φροντίδα.

Στην ψυχική υγεία, αυτή η διαφορά είναι κρίσιμη.

Άλλο είναι να χρησιμοποιεί ένας επαγγελματίας ένα ψηφιακό εργαλείο για να οργανώσει καλύτερα τη δουλειά του. Και άλλο είναι ένας άνθρωπος που δυσκολεύεται συναισθηματικά να μιλά σε ένα chatbot πιστεύοντας ότι λαμβάνει θεραπεία.

Τι επισημαίνει ο BACP

Ο BACP, ο Βρετανικός Σύλλογος Συμβουλευτικής και Ψυχοθεραπείας, έχει ζητήσει πιο ξεκάθαρη ρύθμιση της τεχνητής νοημοσύνης στον χώρο της υγείας και ειδικά της ψυχικής υγείας. Η βασική θέση είναι απλή:

η AI μπορεί να βοηθήσει την καινοτομία, αλλά δεν πρέπει να προηγείται της ασφάλειας, της διαφάνειας και της επαγγελματικής ευθύνης.

Ο BACP επισημαίνει ότι χρειάζεται να ξεκαθαρίσουμε τι εννοούμε όταν λέμε «AI στην υγεία». Μιλάμε για εργαλεία που βοηθούν στη διοίκηση μιας υπηρεσίας; Για εργαλεία που υποστηρίζουν έναν επαγγελματία; Ή για τεχνολογίες που συμμετέχουν άμεσα στην παροχή φροντίδας;

Αυτές οι διαφορές δεν είναι λεπτομέρειες. Είναι ο τρόπος με τον οποίο προστατεύουμε τους ανθρώπους που ζητούν βοήθεια.

Η εμπιστοσύνη δεν χτίζεται με ταχύτητα

Η τεχνολογία κινείται γρήγορα. Η ψυχική υγεία, όμως, χρειάζεται σταθερότητα. Όταν ένας άνθρωπος μιλά για το άγχος, τη θλίψη, τον φόβο ή την ευαλωτότητά του, χρειάζεται να ξέρει ποιος τον ακούει, πώς χρησιμοποιούνται τα δεδομένα του και ποιος έχει την ευθύνη αν κάτι πάει λάθος.

Αν μια εφαρμογή κάνει μια λανθασμένη πρόταση, ποιος ευθύνεται; Ο επαγγελματίας που τη χρησιμοποίησε; Ο οργανισμός που την επέλεξε; Η εταιρεία που την ανέπτυξε; Ή κανείς;

Αυτό είναι ένα από τα μεγάλα ερωτήματα που ανοίγει η τεχνητή νοημοσύνη στην υγεία. Και όσο δεν υπάρχει σαφές πλαίσιο, η εμπιστοσύνη μένει εύθραυστη.

Η AI μπορεί να βοηθήσει, αλλά δεν αντικαθιστά τον άνθρωπο

Δεν χρειάζεται να φοβόμαστε την τεχνητή νοημοσύνη. Χρειάζεται να τη χρησιμοποιούμε με επίγνωση. Η AI μπορεί να γίνει χρήσιμη όταν βοηθά τους επαγγελματίες να οργανώνουν καλύτερα πληροφορίες, να μειώνουν διοικητικό φόρτο ή να έχουν πρόσβαση σε νέα εργαλεία υποστήριξης.

Όμως δεν μπορεί να αντικαταστήσει τη θεραπευτική σχέση.

Η θεραπεία δεν είναι μόνο η σωστή απάντηση σε μια ερώτηση. Είναι η παρουσία ενός ανθρώπου που ακούει, κατανοεί, συνδέει, παρατηρεί, αντέχει τη σιωπή και αναλαμβάνει ευθύνη. Κανένα τεχνολογικό εργαλείο δεν πρέπει να παρουσιάζεται ως κάτι που μπορεί να αντικαταστήσει αυτή τη σχέση χωρίς σαφή όρια και σοβαρή αξιολόγηση.

Ο ρόλος των ειδικών ψυχικής υγείας

Οι ειδικοί ψυχικής υγείας δεν μπορούν να μείνουν έξω από αυτή τη συζήτηση.

Χρειάζεται να κατανοήσουν τι μπορεί να κάνει η AI, πού μπορεί να βοηθήσει και πού μπορεί να γίνει επικίνδυνη. Χρειάζεται εκπαίδευση, όχι πανικός. Χρειάζεται κριτική σκέψη, όχι τυφλή αποδοχή. Ένας επαγγελματίας δεν χρειάζεται να γίνει προγραμματιστής. Χρειάζεται όμως να μπορεί να απαντήσει σε βασικά ερωτήματα:

1. Τι κάνει αυτό το εργαλείο;
2. Πώς χρησιμοποιεί τα δεδομένα;
3. Ποια είναι τα όριά του;
4. Πότε χρειάζεται ανθρώπινη παρέμβαση;
5. Ποιος έχει την ευθύνη;

Αυτές οι ερωτήσεις είναι πλέον μέρος της σύγχρονης επαγγελματικής δεοντολογίας.

Η θέση μας ως επαγγελματική κοινότητα

Το Ελληνικό Κέντρο Συναισθημάτων και το Emoducation, ως επαγγελματικό μέλος του BACP, παρακολουθούν με ιδιαίτερη προσοχή τις διεθνείς εξελίξεις γύρω από την τεχνητή νοημοσύνη, την ψυχική υγεία και την εκπαίδευση των επαγγελματιών.

Η συζήτηση για την AI δεν είναι απλώς τεχνολογική. Είναι βαθιά ανθρώπινη.

Αφορά το πώς προστατεύουμε τον θεραπευόμενο. Πώς στηρίζουμε τον επαγγελματία. Πώς αξιοποιούμε την καινοτομία χωρίς να χάνουμε την ευθύνη. Και πώς χτίζουμε ένα μέλλον όπου η τεχνολογία υπηρετεί τον άνθρωπο, όχι το αντίστροφο.

Τελικά, ευκαιρία ή κίνδυνος;

Η τεχνητή νοημοσύνη στην ψυχική υγεία μπορεί να είναι ευκαιρία, αν τη χρησιμοποιήσουμε με διαφάνεια, εκπαίδευση και σαφή όρια. Μπορεί όμως να γίνει κίνδυνος, αν τη δούμε ως γρήγορη λύση σε ένα πεδίο που χρειάζεται ανθρώπινη σχέση, ασφάλεια και ευθύνη.

Το ερώτημα δεν είναι αν η AI θα μπει στην ψυχική υγεία. Έχει ήδη αρχίσει να μπαίνει. Το ερώτημα είναι αν θα τη χρησιμοποιήσουμε με τρόπο που προστατεύει πραγματικά τον άνθρωπο.

Πηγές

BACP – Our call for clearer AI regulation in mental health⁠
MHRA – Regulation of AI in Healthcare⁠
World Health Organization – Ethics and governance of artificial intelligence for health⁠
World Health Organization – Ethics and governance of artificial intelligence for health: Guidance on large multi-modal models⁠