Visit Sponsor
ianos erg

10η Ημερίδα Ψυχικής Υγείας: Από την AI και τα social media στη Βραχυπρόθεσμη Συμβουλευτική

Written by: • 26/09/2026

Στο σημερινό MindPost θα μιλήσουμε για τη «10η Ημερίδα Ψυχικής Υγείας: Από την AI και τα social media στη Βραχυπρόθεσμη Συμβουλευτική» και για το πώς η φετινή διοργάνωση φέρνει στο ίδιο τραπέζι σύγχρονες κοινωνικές, ψηφιακές και ψυχολογικές προκλήσεις.

10η Ημερίδα Ψυχικής Υγείας 2026 – Η Βραχυπρόθεσμη Συμβουλευτική στα Σύγχρονα Προβλήματα

Το Σάββατο 10 Οκτωβρίου 2026, από τις 12:00 έως τις 15:00, το Ελληνικό Κέντρο Συναισθημάτων και η Emoducation διοργανώνουν στον ΙΑΝΟ, στη Σταδίου 24 στην Αθήνα, τη 10η Ημερίδα Ψυχικής Υγείας με κεντρικό τίτλο «Η Βραχυπρόθεσμη Συμβουλευτική στα Σύγχρονα Προβλήματα». Η είσοδος είναι ελεύθερη, ενώ για την παρακολούθηση απαιτείται κράτηση θέσης.

Η διοργάνωση έρχεται σε μια περίοδο όπου η συζήτηση για την ψυχική υγεία δεν αφορά μόνο τη θεραπεία μιας διαγνωσμένης δυσκολίας. Αφορά όλο και περισσότερο την κοινωνική απομόνωση, τη χρήση των ψηφιακών μέσων, τις αλλαγές στις σχέσεις, τις εξαρτήσεις, την επίδραση της τεχνολογίας και το ερώτημα του πώς μπορεί η συμβουλευτική να παραμένει ανθρώπινη, ουσιαστική και προσβάσιμη.

Η 10η Ημερίδα Ψυχικής Υγείας και τα σύγχρονα προβλήματα

Η φετινή θεματολογία δεν επικεντρώνεται σε ένα μόνο πεδίο. Αντίθετα, ακολουθεί μια πολυθεματική λογική: σύντομες παρουσιάσεις μελετών και εφαρμογών, καθεμία από τις οποίες φωτίζει μια διαφορετική όψη της σημερινής πραγματικότητας. Από τον κοινωνικό αποκλεισμό και την προβληματική χρήση των social media μέχρι την ενδυνάμωση μετά τον χωρισμό, τις εξαρτήσεις, το γενεαλογικό τραύμα και την τεχνητή νοημοσύνη στη συμβουλευτική, το πρόγραμμα επιχειρεί να συνδέσει την επιστημονική γνώση με ζητήματα που συναντάμε στην καθημερινή ζωή.

Η πρώτη θεματική αφορά τον κοινωνικό αποκλεισμό και την ψυχική υγεία. Η συζήτηση για την κοινωνική σύνδεση έχει αποκτήσει ιδιαίτερη βαρύτητα διεθνώς, καθώς η κοινωνική απομόνωση και η μοναξιά αναγνωρίζονται πλέον ως παράγοντες που επηρεάζουν ουσιαστικά την υγεία και την ευημερία.

Ακολουθεί η παρουσίαση για την προβληματική χρήση ψηφιακών μέσων, τα social media και τον εθισμό. Η συζήτηση αυτή δεν αφορά μια γενική δαιμονοποίηση της τεχνολογίας. Τα ψηφιακά μέσα μπορούν να προσφέρουν σύνδεση, ενημέρωση και πρόσβαση σε κοινότητες, αλλά η υπερβολική ή δυσλειτουργική χρήση τους μπορεί να συνδέεται με προβλήματα ελέγχου και επιβάρυνση της καθημερινότητας. Σε δεδομένα του WHO/Europe από εφήβους 11, 13 και 15 ετών σε 44 χώρες και περιοχές, το 11% ανέφερε ενδείξεις προβληματικής χρήσης των social media το 2022, έναντι 7% το 2018. Τα στοιχεία αφορούν συγκεκριμένα εφηβικό πληθυσμό και δεν πρέπει να γενικεύονται σε όλες τις ηλικίες. Στο MindPost έχουμε εξετάσει πρόσφατα το ίδιο ζήτημα στο άρθρο «Παιδιά και social media: Αρκεί μια απαγόρευση για να τα προστατεύσουμε;».

Από τις σχέσεις και το σώμα μέχρι τις εξαρτήσεις

Στο πρόγραμμα περιλαμβάνεται επίσης παρουσίαση για τη Βραχυπρόθεσμη Συμβουλευτική στην ενδυνάμωση γυναικών μετά τον χωρισμό. Ο χωρισμός μπορεί να είναι ταυτόχρονα μια πρακτική, κοινωνική και βαθιά συναισθηματική μετάβαση. Η προσέγγιση της ενδυνάμωσης δεν σημαίνει απλώς «να ξεπεράσει κάποιος γρήγορα» μια σχέση, αλλά να μπορέσει να επαναδιαπραγματευτεί τα όριά του, την αυτοεικόνα του, τις ανάγκες του και τον τρόπο με τον οποίο οργανώνει την επόμενη φάση της ζωής του.

Μία ακόμη παρουσίαση έχει τίτλο «Οι Τρεις Εγκέφαλοι του Ανθρώπινου Σώματος και η Θεραπευτική Προσέγγιση της Expansion Method». Ο τίτλος παραπέμπει στην προσπάθεια σύνδεσης σωματικών και ψυχολογικών διεργασιών μέσα από το πλαίσιο της Expansion Method, ένα πεδίο που βρίσκεται όλο και περισσότερο στο επίκεντρο της σύγχρονης ψυχολογικής συζήτησης.

Η θεματική των εξαρτήσεων και του γενεαλογικού τραύματος στρέφει την προσοχή στο οικογενειακό και διαγενεακό πλαίσιο. Η παρουσίαση θα εξετάσει πώς οι ιστορίες μιας οικογένειας, οι επαναλαμβανόμενες σχέσεις και οι τρόποι διαχείρισης του πόνου μπορούν να αποτελέσουν μέρος της κατανόησης μιας εξαρτητικής συμπεριφοράς.

Τεχνητή Νοημοσύνη στη Συμβουλευτική: ευκαιρίες, κίνδυνοι και θεραπευτική σχέση

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η ενότητα για την Τεχνητή Νοημοσύνη στη Συμβουλευτική, με έμφαση στις ευκαιρίες, τους κινδύνους και τη σημασία της θεραπευτικής σχέσης. Η AI έχει ήδη εισέλθει στην καθημερινότητα ανθρώπων που αναζητούν πληροφορίες για την ψυχική υγεία, οργανώνουν τις σκέψεις τους μέσα από ψηφιακά εργαλεία ή χρησιμοποιούν εφαρμογές αυτοβοήθειας.

Την ίδια στιγμή, η χρήση της σε περιβάλλοντα υγείας απαιτεί αυξημένη προσοχή σε ζητήματα ιδιωτικότητας, αξιοπιστίας, διαφάνειας, προκαταλήψεων των μοντέλων και ανθρώπινης εποπτείας. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας έχει επισημάνει ότι η ανάπτυξη και χρήση συστημάτων τεχνητής νοημοσύνης στην υγεία χρειάζεται να βασίζεται σε ασφάλεια, ηθική διακυβέρνηση και ανθρωποκεντρικό σχεδιασμό.

Το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι μόνο «τι μπορεί να κάνει η AI», αλλά και ποια πράγματα δεν πρέπει να ανατίθενται σε αυτήν χωρίς επαγγελματική ευθύνη και ανθρώπινη κρίση. Στο MindPost έχουμε αναλύσει το ίδιο ζήτημα και μέσα από τη θέση της BACP στο άρθρο «Μπορεί η AI να γίνει ο θεραπευτής μας; Η θέση της BACP για την ψυχική υγεία», καθώς και στο «Τεχνητή Νοημοσύνη και Ψυχική Υγεία: Ευκαιρία ή Κίνδυνος;».

Το πρόγραμμα της ημερίδας

ΏραΟμιλητής/έςΘέμα
12:00–12:15Γεωργία ΚολώνιαΟι φιλανθρωπικές δράσεις του Ελληνικού Κέντρου Συναισθημάτων
12:15–12:30Ευαγγελία ΠετρίδηΚοινωνικός Αποκλεισμός και Ψυχική Υγεία
12:30–12:45Τζίνα ΙμπραημάκηΠροβληματική Χρήση των Ψηφιακών Μέσων, Social Media και Εθισμός
12:45–13:00Έλενα ΠισσάΗ Βραχυπρόθεσμη Συμβουλευτική στην Ενδυνάμωση Γυναικών μετά τον Χωρισμό
13:00–13:15Δημήτριος Ζαβραδινός & Μαριάννα ΦραγκάκηΟι Τρεις Εγκέφαλοι του Ανθρώπινου Σώματος και η Θεραπευτική Προσέγγιση της Expansion Method
13:15–13:30—Διάλειμμα
13:30–13:45Διονύσης ΠοταμιάνοςΕξαρτήσεις και το Γενεαλογικό Τραύμα
13:45–14:00Άννα Γκάτζιου & Κωνσταντίνος ΒαλασόπουλοςΗ Τεχνητή Νοημοσύνη στη Συμβουλευτική: Ευκαιρίες, Κίνδυνοι και η Σημασία της Θεραπευτικής Σχέσης
14:00–14:30Αργύρης Σ. ΜάρδαςΚεντρική Ομιλία
14:30–14:45Q&AΕρωτήσεις και συζήτηση με το κοινό
14:45–15:00—Τελετή Αποφοίτησης & Ορκωμοσίας Συμβούλων Ψυχικής Υγείας Expansion

Μια ημερίδα που κλείνει με αποφοίτηση και ορκωμοσία

Η 10η Ημερίδα δεν ολοκληρώνεται μόνο με τις επιστημονικές παρουσιάσεις. Μετά την κεντρική ομιλία του Αργύρη Σ. Μάρδα και την ανοιχτή συζήτηση με το κοινό, θα πραγματοποιηθεί τελετή αποφοίτησης και ορκωμοσίας Συμβούλων Ψυχικής Υγείας Expansion. Η στιγμή αυτή συνδέει την εκπαιδευτική διαδικασία με τη μετάβαση στην επαγγελματική πράξη και υπενθυμίζει ότι η εκπαίδευση στην ψυχική υγεία δεν είναι μόνο απόκτηση τεχνικών, αλλά και ανάληψη ευθύνης απέναντι στον άνθρωπο που ζητά υποστήριξη.

Για όσους είχαν παρακολουθήσει την προηγούμενη διοργάνωση, η φετινή ημερίδα αποτελεί συνέχεια μιας θεματικής που εξελίσσεται. Μπορείτε να διαβάσετε και το άρθρο του MindPost για την 9η Ημερίδα Ψυχικής Υγείας.

Πρακτικές πληροφορίες

  • Ημερομηνία: Σάββατο 10 Οκτωβρίου 2026
  • Ώρα: 12:00–15:00
  • Χώρος: ΙΑΝΟΣ, Σταδίου 24, Αθήνα
  • Είσοδος: Ελεύθερη
  • Κρατήσεις: 210 4449378
  • Πληροφορίες και πρόγραμμα: drasi.eu/10imerida/
  • Διοργάνωση: Ελληνικό Κέντρο Συναισθημάτων & Emoducation
  • Επικοινωνιακός χορηγός: MindPost Premium Edition

Η ψυχική υγεία του σήμερα δεν μπορεί να συζητηθεί χωρίς να μιλήσουμε ταυτόχρονα για κοινωνία, τεχνολογία, σχέσεις, σώμα, εκπαίδευση και επαγγελματική ευθύνη. Η 10η Ημερίδα Ψυχικής Υγείας επιχειρεί να δημιουργήσει ακριβώς αυτό το κοινό πεδίο συζήτησης: όχι με γενικές διακηρύξεις, αλλά μέσα από συγκεκριμένες θεματικές, σύντομες παρουσιάσεις και ανοιχτό διάλογο με το κοινό.

Διάβασέ το →
Ανθρώπινη θεραπευτική σχέση και τεχνητή νοημοσύνη στην ψυχική υγεία — εικονογραφική σκηνή συμβουλευτικής

Μπορεί η AI να γίνει ο θεραπευτής μας; Η θέση της BACP για την ψυχική υγεία

Written by: • 24/09/2026

Στο σημερινό MindPost θα μιλήσουμε για την τεχνητή νοημοσύνη στην ψυχική υγεία και τις προϋποθέσεις ώστε η αξιοποίησή της να υπηρετεί ουσιαστικά τον άνθρωπο που ζητά βοήθεια.

Φανταστείτε κάποιον που δυσκολεύεται να κοιμηθεί και ανοίγει μια εφαρμογή για να γράψει όσα τον απασχολούν. Η απάντηση εμφανίζεται αμέσως, με ευγενικές λέξεις και έναν τόνο που μοιάζει καθησυχαστικός. Είναι εύκολο να καταλάβουμε γιατί μια τέτοια επικοινωνία μπορεί να φαίνεται ελκυστική. Τι μπορούμε, όμως, να περιμένουμε από αυτήν όταν το θέμα είναι η ψυχική μας υγεία;

Στις 10 Σεπτεμβρίου 2026, η BACP — British Association for Counselling and Psychotherapy, της οποίας μέλος είναι το Ελληνικό Κέντρο Συναισθημάτων, δημοσίευσε την τοποθέτησή της: η τεχνολογία έχει δυνατότητες, αλλά η αξιοποίησή της χρειάζεται να ενισχύει την ανθρώπινη φροντίδα και να διατηρεί τη θεραπευτική σχέση στο επίκεντρο. BACP

Τεχνητή νοημοσύνη στην ψυχική υγεία: πού μπορεί να βοηθήσει;

Η BACP αναγνωρίζει ότι η AI μπορεί να διευκολύνει την πρόσβαση σε πληροφορίες και πόρους και να υποστηρίξει κατάλληλες εργασίες των επαγγελματιών. Αυτό θα μπορούσε να αφήνει περισσότερο χρόνο για την προσωπική επαφή.

Παράλληλα, υπογραμμίζει τη σημασία της εμπιστοσύνης, της ενσυναίσθησης και της επαγγελματικής κρίσης. Η δυνατότητα ενός συστήματος να παράγει υποστηρικτικές απαντήσεις δεν αρκεί για να αναλάβει τον ρόλο ενός εκπαιδευμένου θεραπευτή. BACP

Για τον αναγνώστη, αυτή η διάκριση μπορεί να πάρει μια απλή μορφή: άλλο να χρησιμοποιούμε μια εφαρμογή για να οργανώσουμε τις ερωτήσεις που θέλουμε να συζητήσουμε στη συνεδρία μας και άλλο να της αναθέτουμε να αποφασίσει τι μας συμβαίνει και ποια θεραπεία χρειαζόμαστε.

Μια πειστική απάντηση χρειάζεται έλεγχο

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας επισημαίνει ότι τα συστήματα παραγωγικής AI μπορούν να δώσουν ανακριβείς, ελλιπείς ή μεροληπτικές πληροφορίες. Όταν αυτές χρησιμοποιούνται για αποφάσεις υγείας, οι συνέπειες μπορεί να είναι επιβλαβείς.

Περιγράφει επίσης την τάση να εμπιστευόμαστε υπερβολικά μια αυτοματοποιημένη απάντηση: επειδή προέρχεται από ένα τεχνολογικό σύστημα, μπορεί να παραβλέψουμε λάθη που διαφορετικά θα αναγνωρίζαμε. Πρόκειται για κίνδυνο που αφορά τόσο τους πολίτες όσο και τους επαγγελματίες. ΠΟΥ

Ας σκεφτούμε μια απάντηση που χαρακτηρίζει με βεβαιότητα μια σχέση «τοξική» ύστερα από λίγες γραμμές περιγραφής. Το χρήσιμο ερώτημα είναι: πάνω σε ποιες πληροφορίες στηρίζεται αυτή η εκτίμηση και τι σημαντικό μπορεί να λείπει;

Να γνωρίζουμε πότε χρησιμοποιείται AI

Στην ανακοίνωσή της, η BACP ζητά σαφή ενημέρωση για τον ρόλο και τους περιορισμούς της AI, ουσιαστική συναίνεση και δυνατότητα επιλογής. Τονίζει επίσης την ανάγκη εκπαίδευσης των επαγγελματιών και παρακολούθησης των προβλημάτων μετά την εφαρμογή των συστημάτων. BACP

Στην πράξη, όταν μια υπηρεσία ψυχικής υγείας χρησιμοποιεί AI, αξίζει να ζητάμε κατανοητές απαντήσεις:

  • Σε ποιο μέρος της υπηρεσίας χρησιμοποιείται;
  • Ποιος επαγγελματίας ελέγχει τα αποτελέσματά της;
  • Πού αποθηκεύονται οι πληροφορίες που μοιραζόμαστε και ποιος έχει πρόσβαση;
  • Πώς μπορούμε να ζητήσουμε ανθρώπινη υποστήριξη;

Η προστασία των δεδομένων αποτελεί ουσιαστικό ζήτημα. Ο ΠΟΥ αναγνωρίζει κινδύνους κυβερνοασφάλειας που μπορούν να εκθέσουν πληροφορίες ασθενών και προτείνει ανεξάρτητους ελέγχους για συστήματα που εφαρμόζονται σε μεγάλη κλίμακα. ΠΟΥ

Τι αλλάζει με τις βρετανικές προτάσεις;

Αφορμή για την τοποθέτηση της BACP ήταν η έκθεση της βρετανικής Εθνικής Επιτροπής για τη Ρύθμιση της AI στην Υγεία, που δημοσιεύθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου 2026.

Η έκθεση προτείνει ένα μελλοντικό πλαίσιο που εξετάζει την ασφάλεια, τη λογοδοσία, τη διαφάνεια και την εποπτεία. Πρόκειται για συστάσεις προς την κυβέρνηση, με ξεχωριστή κυβερνητική απάντηση να αναμένεται, και όχι για έναν νέο νόμο που έχει ήδη τεθεί σε εφαρμογή. MHRA

Το ερώτημα αφορά και εμάς: όταν μια υπηρεσία παρουσιάζεται ως καινοτόμα, μπορούμε να καταλάβουμε ποιος ευθύνεται για τη φροντίδα μας και πώς ελέγχεται η ποιότητά της;

Η πρόοδος στην ψυχική υγεία χρειάζεται να αξιολογείται και από κάτι πολύ ανθρώπινο: κατά πόσο μας βοηθά να βρίσκουμε αξιόπιστη υποστήριξη, να συμμετέχουμε στις αποφάσεις που μας αφορούν και να αισθανόμαστε ότι κάποιος αναλαμβάνει υπεύθυνα τη φροντίδα μας.

Πηγές

Διάβασέ το →
a hand holding a yellow smiley face ball

Τι μας κάνει πιο ευτυχισμένους από τα χρήματα; Η απάντηση βρίσκεται στις σχέσεις μας

Written by: • 23/09/2026

Στο σημερινό MindPost θα μιλήσουμε για το γιατί η ευτυχία δεν εξαρτάται μόνο από όσα κερδίζουμε, αλλά και από το πόσο ουσιαστικά συνδεόμαστε με τους ανθρώπους γύρω μας.

Αν μας ρωτούσαν τι χρειάζεται ένας άνθρωπος για να είναι πιο ευτυχισμένος, πολλοί θα σκεφτόμασταν αυθόρμητα την οικονομική ασφάλεια, ένα καλύτερο εισόδημα ή περισσότερες επιλογές. Και δεν θα είχαμε εντελώς άδικο. Τα χρήματα μπορούν να μειώσουν την ανασφάλεια, να καλύψουν βασικές ανάγκες και να μας δώσουν μεγαλύτερη ελευθερία κινήσεων.

Όμως ένα σύντομο βίντεο του Greater Good Science Center του UC Berkeley, με την καθηγήτρια Belinda Campos, θέτει ένα διαφορετικό ερώτημα: τι άλλο, πέρα από το εισόδημα, μπορεί να εξηγεί γιατί ορισμένες κοινωνίες αναφέρουν υψηλότερα επίπεδα ευτυχίας από όσα θα περιμέναμε με βάση την οικονομική τους κατάσταση;

Ευτυχία και σχέσεις: το «παράδοξο» της Λατινικής Αμερικής

Η Campos αναφέρεται σε ένα εύρημα που έχει απασχολήσει τη διαπολιτισμική έρευνα: σε αρκετές χώρες της Λατινικής Αμερικής, οι άνθρωποι εμφανίζουν συχνά υψηλότερα επίπεδα υποκειμενικής ευημερίας από εκείνα που θα προέβλεπε κανείς αν κοιτούσε μόνο οικονομικούς δείκτες.

Η ίδια προτείνει ότι ίσως το λάθος δεν βρίσκεται στα δεδομένα, αλλά στον τρόπο που συνηθίζουμε να ορίζουμε την ευτυχία. Σε κοινωνίες όπου η έμφαση δίνεται λιγότερο στο «εγώ» και περισσότερο στο «εμείς», οι στενές σχέσεις, η οικογένεια, η αλληλοϋποστήριξη και η παρουσία στις σημαντικές στιγμές των άλλων μπορούν να λειτουργούν ως βασικές πηγές νοήματος και θετικού συναισθήματος.

Με απλά λόγια, το να είσαι εκεί όταν ένας φίλος μετακομίζει, όταν ένας συγγενής αρρωσταίνει, σε μια γιορτή, σε μια δυσκολία ή απλώς σε ένα οικογενειακό τραπέζι, δεν είναι απαραίτητα «υποχρέωση» με την αρνητική έννοια. Σε πολλές κουλτούρες αποτελεί μέρος του τρόπου με τον οποίο ορίζεται η ίδια η σχέση.

Άρα τα χρήματα δεν φέρνουν την ευτυχία;

Η επιστημονικά ακριβής απάντηση είναι πιο σύνθετη. Τα χρήματα έχουν σημασία — ιδιαίτερα όταν λείπουν τα βασικά ή όταν η οικονομική πίεση δημιουργεί συνεχή ανασφάλεια.

Μάλιστα, μεγάλη μελέτη που δημοσιεύθηκε το 2023 στο Proceedings of the National Academy of Sciences έδειξε ότι, κατά μέσο όρο, η συναισθηματική ευημερία μπορεί να συνεχίζει να αυξάνεται μαζί με το εισόδημα και πέρα από τα επίπεδα που παλαιότερα θεωρούνταν «ταβάνι». Οι ερευνητές, όμως, υπογράμμισαν επίσης ότι αυτή η σχέση δεν είναι ίδια για όλους τους ανθρώπους και ότι το εισόδημα δεν εξηγεί από μόνο του την ανθρώπινη ευτυχία.

Αυτό είναι το σημείο που συχνά χάνεται στις απλουστευμένες συζητήσεις του τύπου «τα χρήματα αγοράζουν ή δεν αγοράζουν ευτυχία». Η ευημερία δεν είναι ένας μόνο δείκτης.

Η καλή ζωή έχει περισσότερες από μία διαστάσεις

Το Human Flourishing Program του Harvard αντιμετωπίζει την ανθρώπινη ευημερία ως ένα σύνολο διαφορετικών αλλά αλληλένδετων πεδίων: ευτυχία και ικανοποίηση από τη ζωή, σωματική και ψυχική υγεία, νόημα και σκοπός, χαρακτήρας και αξίες, στενές κοινωνικές σχέσεις, αλλά και οικονομική και υλική σταθερότητα.

Αυτή η προσέγγιση μας βοηθά να αποφύγουμε δύο άκρα. Από τη μία, να θεωρούμε ότι «αν έχεις χρήματα, είσαι καλά». Από την άλλη, να ρομαντικοποιούμε την οικονομική δυσκολία λέγοντας ότι «τα χρήματα δεν έχουν καμία σημασία».

Η πραγματικότητα είναι πιο ανθρώπινη: χρειαζόμαστε ασφάλεια, αλλά χρειαζόμαστε και ανθρώπους.

Γιατί οι σχέσεις φαίνεται να έχουν τόσο μεγάλη δύναμη;

Οι στενές και υποστηρικτικές σχέσεις δεν προσφέρουν μόνο ευχάριστες στιγμές. Μπορούν να λειτουργούν ως δίκτυο προστασίας όταν τα πράγματα δυσκολεύουν. Ένας άνθρωπος που νιώθει ότι έχει κάποιον να καλέσει, κάποιον που θα τον ακούσει ή κάποιον που θα εμφανιστεί όταν χρειαστεί, βιώνει διαφορετικά την πίεση της καθημερινότητας.

Η μακρόχρονη έρευνα γύρω από την ενήλικη ανάπτυξη έχει συνδέσει επανειλημμένα την ποιότητα των κοινωνικών σχέσεων με καλύτερη ψυχική και σωματική υγεία. Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να έχουμε δεκάδες φίλους. Η ποιότητα, η αμοιβαιότητα και η αίσθηση ότι μπορούμε να βασιστούμε σε κάποιους ανθρώπους έχουν μεγαλύτερη σημασία από τον αριθμό των κοινωνικών επαφών.

Η σχέση χρειάζεται παρουσία, όχι μόνο επικοινωνία

Σήμερα μπορούμε να στείλουμε μήνυμα σε κάποιον μέσα σε δευτερόλεπτα. Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι είμαστε περισσότερο συνδεδεμένοι.

Η ουσιαστική σχέση χτίζεται συνήθως μέσα από επαναλαμβανόμενες μικρές πράξεις: να θυμηθούμε κάτι σημαντικό για τον άλλον, να αφιερώσουμε χρόνο, να εμφανιστούμε όταν χρειάζεται, να ακούσουμε χωρίς να ετοιμάζουμε ταυτόχρονα την απάντησή μας, να δεχτούμε κάποιες φορές ότι δεν θα γίνουν όλα όπως μας βολεύουν.

Αυτό ακριβώς τονίζει και η Campos: σε ορισμένες κουλτούρες, η προσαρμογή στις ανάγκες των σημαντικών άλλων δεν βιώνεται τόσο ως θυσία του εαυτού, αλλά ως φυσικό μέρος της σχέσης.

Φυσικά, η φροντίδα των άλλων δεν σημαίνει ότι καταργούμε τα όριά μας ή ότι οφείλουμε να μένουμε σε σχέσεις που μας βλάπτουν. Η αμοιβαιότητα είναι το κλειδί. Μια υγιής σχέση δεν ζητά από έναν άνθρωπο να εξαφανιστεί για χάρη του άλλου· δημιουργεί χώρο ώστε και οι δύο να μπορούν να υπάρξουν.

Τελικά, τι αξίζει να μετράμε;

Ίσως το πιο ενδιαφέρον ερώτημα δεν είναι αν τα χρήματα μπορούν να μας κάνουν ευτυχισμένους, αλλά τι άλλο έχουμε αφήσει έξω από τον τρόπο με τον οποίο μετράμε μια καλή ζωή.

Το εισόδημα μπορεί να μας δώσει ασφάλεια και δυνατότητες. Δεν μπορεί, όμως, από μόνο του να δημιουργήσει έναν άνθρωπο που θα μας τηλεφωνήσει επειδή μας σκέφτηκε, μια σχέση στην οποία νιώθουμε ότι μας βλέπουν πραγματικά ή μια κοινότητα στην οποία αισθανόμαστε ότι ανήκουμε.

Και ίσως εκεί βρίσκεται το πιο χρήσιμο μήνυμα του βίντεο του Berkeley: η ευτυχία δεν είναι αποκλειστικά ατομικό επίτευγμα. Σε μεγάλο βαθμό, χτίζεται ανάμεσα στους ανθρώπους.

Πηγές

Διάβασέ το →
Μαθητές και σχολική σύνδεση στην Κοινωνική και Συναισθηματική Μάθηση

Το παιδί δεν χρειάζεται απλώς «καλό σχολείο»: Η σύνδεση που προστατεύει την ευεξία του

Written by: • 23/09/2026

Τι κάνει ένα σχολείο ψυχολογικά υποστηρικτικό; Οι εγκαταστάσεις, οι πολιτικές και τα προγράμματα έχουν σημασία, αλλά μια νέα μελέτη στρέφει την προσοχή σε κάτι που βιώνει το ίδιο το παιδί: αν αισθάνεται ότι ανήκει, ότι το βλέπουν και ότι αποτελεί μέρος της σχολικής κοινότητας.

Τι εξέτασε η νέα μελέτη

Η έρευνα δημοσιεύτηκε στις 10 Σεπτεμβρίου 2026 στο npj Mental Health Research. Συμμετείχαν 1.548 έφηβοι, με μέση ηλικία 13,9 ετών, από 35 σχολεία της Αυστραλίας. Οι ερευνητές εξέτασαν παράγοντες σε επίπεδο σχολείου, προσωπικού και μαθητών, τόσο στην αρχική μέτρηση όσο και δύο χρόνια αργότερα.

Στην αρχική μέτρηση, η θετικότερη σχολική ατμόσφαιρα και η ισχυρότερη σύνδεση με το σχολείο σχετίζονταν με μεγαλύτερη ευεξία και λιγότερη ψυχολογική δυσφορία. Στη διαχρονική ανάλυση, η σύνδεση που ανέφεραν οι ίδιοι οι μαθητές ήταν ο παράγοντας που διατήρησε σχέση με υψηλότερη ευεξία δύο χρόνια αργότερα.

Τι σημαίνει «σχολική σύνδεση»

Δεν είναι απλώς να έχει ένα παιδί φίλους. Περιλαμβάνει την αίσθηση ότι είναι αποδεκτό, ότι οι ενήλικες ενδιαφέρονται, ότι μπορεί να συμμετέχει και ότι η παρουσία του έχει αξία. Ένα παιδί μπορεί να βρίσκεται καθημερινά ανάμεσα σε εκατοντάδες ανθρώπους και παρ’ όλα αυτά να νιώθει αόρατο.

Το εύρημα συνομιλεί με όσα γνωρίζουμε για την Κοινωνική και Συναισθηματική Μάθηση στο σχολείο: οι δεξιότητες δεν καλλιεργούνται σε κενό, αλλά μέσα σε σχέσεις και κοινότητες.

Τι δεν αποδεικνύει η έρευνα

Η μελέτη είναι παρατηρησιακή. Δείχνει διαχρονική συσχέτιση, όχι ότι ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα σύνδεσης θα προκαλέσει υποχρεωτικά βελτίωση της ψυχικής υγείας. Είναι επίσης βασισμένη σε αυστραλιανό δείγμα, άρα χρειάζεται προσοχή στη γενίκευση. Πιθανόν η σχέση να είναι αμφίδρομη: οι μαθητές με καλύτερη ευεξία μπορεί να συνδέονται ευκολότερα και η σύνδεση να υποστηρίζει την ευεξία.

Τι μπορούν να παρατηρήσουν γονείς και εκπαιδευτικοί

  • Μιλά το παιδί για κάποιον ενήλικα στο σχολείο που εμπιστεύεται;
  • Έχει χώρο να συμμετέχει χωρίς να φοβάται γελοιοποίηση;
  • Υπάρχουν σταθερές μικρές επαφές, όχι μόνο παρέμβαση όταν εμφανίζεται πρόβλημα;
  • Οι κανόνες εφαρμόζονται με συνέπεια και σεβασμό;
  • Υπάρχουν ευκαιρίες συνεργασίας και ουσιαστικής συνεισφοράς;

Πέντε μικρές πρακτικές στο σχολείο

1. Χαιρετισμός με το όνομα

Η αναγνώριση στην αρχή της ημέρας είναι μικρό σήμα ότι ο μαθητής έγινε αντιληπτός.

2. Σταθερό check-in

Μια σύντομη ερώτηση, χωρίς δημόσια έκθεση, μπορεί να ανοίξει χώρο επικοινωνίας.

3. Συμμετοχή στις αποφάσεις

Όταν οι μαθητές έχουν πραγματική, έστω περιορισμένη, φωνή σε ζητήματα της τάξης, αυξάνεται η αίσθηση ιδιοκτησίας και ευθύνης.

4. Ρόλοι που έχουν νόημα

Η συμμετοχή δεν πρέπει να ανήκει μόνο στους πιο εξωστρεφείς. Χρειάζονται διαφορετικοί τρόποι συνεισφοράς.

5. Επανόρθωση μετά τη σύγκρουση

Η σύνδεση δεν σημαίνει απουσία συγκρούσεων. Σημαίνει ότι το σχολείο διαθέτει δρόμο επιστροφής στη σχέση.

Μια ερώτηση καλύτερη από το «πώς πήγε;»

Οι γονείς μπορούν να ρωτήσουν: «Πότε ένιωσες σήμερα ότι ήσουν μέρος της τάξης;» ή «Υπήρξε κάποια στιγμή που ένιωσες μόνος;». Η ακρόαση έχει μεγαλύτερη αξία από την άμεση παροχή λύσεων.

Το αίσθημα του ανήκειν δεν είναι πολυτέλεια ούτε διακοσμητικό στοιχείο της εκπαίδευσης. Είναι μέρος του περιβάλλοντος μέσα στο οποίο ένα παιδί μπορεί να μάθει, να δοκιμάσει, να αποτύχει και να ξανασηκωθεί.

Πηγές

Διάβασέ το →
man in black jacket standing beside body of water during sunset

«Ξεκίνα τη συζήτηση»: Τι αλλάζει στην πρόληψη της αυτοκτονίας το 2026

Written by: • 22/09/2026

Η φράση «Ξεκίνα τη συζήτηση» βρίσκεται στο κέντρο της Παγκόσμιας Ημέρας Πρόληψης της Αυτοκτονίας 2026. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας ζητά να αλλάξουμε την αφήγηση: από τη σιωπή και το στίγμα, στην ανοιχτή επικοινωνία, την έγκαιρη αναγνώριση και την πρόσβαση σε φροντίδα. Το μήνυμα δεν μεταφέρει την ευθύνη στους φίλους και στις οικογένειες. Υπενθυμίζει ότι η ανθρώπινη επαφή μπορεί να γίνει γέφυρα προς την επαγγελματική βοήθεια.

Γιατί η γλώσσα έχει σημασία

Οι μύθοι γύρω από την αυτοκτονία κάνουν πολλούς ανθρώπους να φοβούνται ακόμη και την ερώτηση. Η υπεύθυνη προσέγγιση αποφεύγει τον εντυπωσιασμό, τις λεπτομέρειες μεθόδων και τις απλοϊκές εξηγήσεις. Μιλά για πολυπαραγοντικό φαινόμενο και για δυνατότητα πρόληψης. Σύμφωνα με τον ΠΟΥ, περισσότεροι από 720.000 άνθρωποι πεθαίνουν από αυτοκτονία κάθε χρόνο παγκοσμίως. Πίσω από τον αριθμό υπάρχουν άνθρωποι, οικογένειες και κοινότητες.

Πώς ανοίγουμε μια δύσκολη συζήτηση

Αν ανησυχείς για κάποιον, διάλεξε ήσυχο χώρο και μίλησε απλά:

«Σε βλέπω πολύ πιεσμένο τελευταία και ανησυχώ. Θέλεις να μου πεις τι συμβαίνει;».

Άκου χωρίς να διορθώνεις και χωρίς να συγκρίνεις. Φράσεις όπως «άλλοι περνούν χειρότερα» ή «σκέψου θετικά» μπορεί να κλείσουν τη συζήτηση.

Η άμεση ερώτηση δεν είναι κατηγορία

Όταν υπάρχουν σαφή σημάδια κινδύνου, μπορείς να ρωτήσεις άμεσα και ήρεμα αν το άτομο σκέφτεται να κάνει κακό στον εαυτό του ή να αυτοκτονήσει. Η ερώτηση χρειάζεται να συνοδεύεται από παρουσία και επόμενο βήμα, όχι από ανάκριση. Αν η απάντηση είναι θετική ή ασαφής, μην αφήσεις το άτομο μόνο και ζήτησε άμεση επαγγελματική βοήθεια.

Τα σημάδια που χρειάζονται προσοχή

Ένα μεμονωμένο σημάδι δεν επιβεβαιώνει πρόθεση. Ο συνδυασμός, η ένταση και η ξαφνική αλλαγή έχουν σημασία: αναφορές σε θάνατο ή απελπισία, απόσυρση, αποχαιρετισμοί, τακτοποίηση υποθέσεων, επικίνδυνη συμπεριφορά, έντονη αϋπνία ή απότομη μεταβολή διάθεσης. Δεν χρειάζεται να αποφασίσεις μόνος σου πόσο σοβαρό είναι. Χρειάζεται να το πάρεις στα σοβαρά.

Τι κάνουμε σε άμεσο κίνδυνο

  1. Μένουμε μαζί με το άτομο ή εξασφαλίζουμε ότι βρίσκεται με έναν έμπιστο ενήλικα.
  2. Επικοινωνούμε με υπηρεσία επείγουσας βοήθειας ή επαγγελματία ψυχικής υγείας.
  3. Απομακρύνουμε, όπου αυτό μπορεί να γίνει με ασφάλεια, μέσα που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για αυτοβλάβη.
  4. Δεν υποσχόμαστε μυστικότητα όταν κινδυνεύει μια ζωή.

Στην Ελλάδα, σε άμεσο κίνδυνο καλούμε το 112 ή πηγαίνουμε στο πλησιέστερο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών. Για πληροφορίες και διαθέσιμες γραμμές υποστήριξης, είναι σημαντικό να ελέγχονται οι επίσημες, τρέχουσες υπηρεσίες.

Η πρόληψη δεν τελειώνει στην κουβέντα

Ο ΠΟΥ συνδέει την πρόληψη με δημόσιες πολιτικές: περιορισμό πρόσβασης σε μέσα, υπεύθυνη δημοσιογραφική κάλυψη, ανάπτυξη δεξιοτήτων ζωής στους εφήβους και έγκαιρη αναγνώριση, διαχείριση και παρακολούθηση. Άρα η συμπόνια χρειάζεται συστήματα: προσβάσιμες υπηρεσίες, εκπαιδευμένους επαγγελματίες και συνέχεια φροντίδας.

Το πρόσφατο άρθρο του MindPost για τη γνώση, τον πόνο και την πρόληψη θυμίζει γιατί δεν πρέπει να μετατρέπουμε μια ανθρώπινη τραγωδία σε εύκολη αφήγηση.

Μια συζήτηση με αρχή και συνέχεια

Δεν χρειάζονται τέλειες λέξεις. Χρειάζεται να δείξουμε ότι ακούμε, να ρωτήσουμε καθαρά, να συνδέσουμε το άτομο με βοήθεια και να επιστρέψουμε την επόμενη ημέρα. Το «είμαι εδώ» αποκτά αξία όταν συνοδεύεται από πράξη.

Σημείωση: Το άρθρο είναι ενημερωτικό και δεν υποκαθιστά αξιολόγηση ή θεραπεία από επαγγελματία.

Πηγές

Διάβασέ το →
Πανσέληνος πάνω από ήρεμη θάλασσα και κλαδιά ελιάς, για τη Θετική Αστρολογία 21–27 Σεπτεμβρίου 2026

21–27 Σεπτεμβρίου 2026: Τι φέρνει η πανσέληνος; | Θετική Αστρολογία

Written by: • 21/09/2026

Στο σημερινό MindPost θα μιλήσουμε για τις εβδομαδιαίες προβλέψεις 21–27 Σεπτεμβρίου 2026 και για το πώς η φθινοπωρινή ισημερία και η πανσέληνος στον Κριό γίνονται αφορμές να αναζητήσουμε πιο ουσιαστική ισορροπία ανάμεσα στις προσωπικές μας ανάγκες και στις σχέσεις μας.

Η Θετική Αστρολογία του MindPost χρησιμοποιεί τα ζώδια ως συμβολική γλώσσα αυτοπαρατήρησης και ψυχαγωγίας. Οι ερμηνείες που ακολουθούν δεν αποτελούν επιστημονικές προβλέψεις γεγονότων ή ψυχολογική αξιολόγηση. Οι πρακτικές ασκήσεις απευθύνονται σε όλους, ανεξάρτητα από ζώδιο.

Θετική Αστρολογία: η γενική εικόνα της εβδομάδας

Η εβδομάδα αρχίζει με τον Ήλιο στην Παρθένο και περνά στην περίοδο του Ζυγού. Η φθινοπωρινή ισημερία πραγματοποιείται την Τετάρτη 23 Σεπτεμβρίου, περίπου στις 03:05 ώρα Ελλάδας. Στον τροπικό ζωδιακό, αυτό σηματοδοτεί την είσοδο του Ήλιου στον Ζυγό. Το Σάββατο 26 Σεπτεμβρίου, στις 19:49 ώρα Ελλάδας, έχουμε πανσέληνο, η οποία τοποθετείται αστρολογικά στον Κριό.

Στη συμβολική ανάγνωση της σειράς μας, το ζεύγος Κριού–Ζυγού προσφέρει ένα χρήσιμο ερώτημα: πώς διεκδικώ κάτι που χρειάζομαι, κρατώντας χώρο και για τον άλλον; Η ισορροπία μπορεί να σημαίνει έναν πιο καθαρό διάλογο, μια διαφορετική κατανομή υποχρεώσεων ή μια προσωπική επιλογή που ωρίμασε.

Τα βασικά δεδομένα

23/9 — Ισημερία και Ήλιος στον Ζυγό: συμβολική εστίαση στη συνεννόηση και στην αμοιβαιότητα.
26/9 — Πανσέληνος στον Κριό: συμβολική εστίαση στην πρωτοβουλία και στην προσωπική θέση.
Ερμής στον Ζυγό, Αφροδίτη στον Σκορπιό: στην αστρολογική γλώσσα συνδέονται αντίστοιχα με τον διάλογο και το βάθος των σχέσεων.

Πρακτικός προσανατολισμός

  • Δευτέρα–Τρίτη: ξεχώρισε μια σημαντική εκκρεμότητα.
  • Τετάρτη–Πέμπτη: άνοιξε μια συζήτηση με σαφές αίτημα.
  • Παρασκευή: έλεγξε τι γνωρίζεις και τι υποθέτεις.
  • Σαββατοκύριακο: κάνε έναν ήρεμο απολογισμό και διάλεξε το επόμενο μικρό βήμα.

Οι «κρίσιμες ημέρες» παρακάτω χρησιμοποιούνται ως προτεινόμενα σημεία εστίασης γύρω από την ισημερία και την πανσέληνο, όχι ως ημέρες βέβαιων εξελίξεων.

Εβδομαδιαίες προβλέψεις 21–27 Σεπτεμβρίου 2026 για τα 12 ζώδια

Κριός

Σύμβολο του ζωδίου Κριός

«Διεκδικώ χώρο και αφήνω χώρο.»

Η πανσέληνος στο ζώδιό σου γίνεται, στη συμβολική ανάγνωση της εβδομάδας, αφορμή να κοιτάξεις τι θέλεις εσύ μέσα στις σχέσεις σου. Αν μια εκκρεμότητα σε πιέζει, διατύπωσε ένα συγκεκριμένο αίτημα. Η αποφασιστικότητα αποκτά μεγαλύτερη αξία όταν συνοδεύεται από ακρόαση.

Κρίσιμες ημέρες — σημεία εστίασης: 23/9 για διάλογο, 26/9 για προσωπικό απολογισμό.

Πρόκληση → Ευκαιρία: Η βιασύνη γίνεται πρωτοβουλία με επίγνωση.

Πρακτική άσκηση: Ένα δυνατό στοιχείο στην πράξη

Στόχος: Να συνδέσεις την αυτογνωσία με μια εφαρμόσιμη πράξη.

Πώς: Διάλεξε μια δύναμή σου, όπως το θάρρος, και χρησιμοποίησέ τη σε μια μικρή συζήτηση που αναβάλλεις. Γράψε μετά τι έκανες και τι θα άλλαζες.

Ταύρος

Σύμβολο του ζωδίου Ταύρος

«Η ξεκούραση έχει θέση στο πρόγραμμά μου.»

Το θέμα σου αυτή την εβδομάδα είναι η ισορροπία ανάμεσα στις υποχρεώσεις και στον προσωπικό χώρο. Στη συμβολική ανάγνωση της πανσελήνου, όσα μένουν στο παρασκήνιο ζητούν προσοχή. Δες ποια δέσμευση μπορεί να γίνει πιο απλή και ποια ανάγκη σου χρειάζεται επιτέλους χρόνο.

Κρίσιμες ημέρες — σημεία εστίασης: 23/9 για οργάνωση, 26/9 για ησυχία.

Πρόκληση → Ευκαιρία: Η υπερφόρτωση γίνεται πιο συνειδητή επιλογή προτεραιοτήτων.

Πρακτική άσκηση: Μια στιγμή απόλαυσης

Στόχος: Να εξασκηθείς στην προσοχή στις ευχάριστες καθημερινές εμπειρίες.

Πώς: Αφιέρωσε πέντε λεπτά σε κάτι απλό που απολαμβάνεις, χωρίς οθόνη: έναν καφέ, μουσική ή τη θέα από το παράθυρο. Παρατήρησε συγκεκριμένες λεπτομέρειες.

Δίδυμοι

Σύμβολο του ζωδίου Δίδυμοι

«Επιλέγω τις παρέες όπου μπορώ να είμαι ο εαυτός μου.»

Φιλία, δημιουργικότητα και συμμετοχή δίνουν τον τόνο στη δική σου συμβολική πρόβλεψη. Αναρωτήσου ποιες επαφές έχουν αμοιβαιότητα και σε ποια ομάδα θα ήθελες να συνεισφέρεις περισσότερο. Μια ιδέα αξίζει να μοιραστεί, ακόμη κι αν βρίσκεται σε αρχικό στάδιο.

Κρίσιμες ημέρες — σημεία εστίασης: 23/9 για δημιουργική έκφραση, 26/9 για τις φιλίες.

Πρόκληση → Ευκαιρία: Η διάσπαση γίνεται ουσιαστική συμμετοχή.

Πρακτική άσκηση: Το συγκεκριμένο ευχαριστώ

Στόχος: Να δώσεις πρακτική μορφή στην ευγνωμοσύνη και στην εκτίμηση.

Πώς: Στείλε σε έναν φίλο ένα σύντομο μήνυμα με κάτι συγκεκριμένο που εκτίμησες στη στάση του και εξήγησε γιατί είχε σημασία για εσένα.

Καρκίνος

Σύμβολο του ζωδίου Καρκίνος

«Μπορώ να φροντίζω χωρίς να τα αναλαμβάνω όλα.»

Ο άξονας σπιτιού και δημόσιου ρόλου προσφέρει το θέμα της εβδομάδας σου. Δες πώς μοιράζεται ο χρόνος ανάμεσα σε οικογένεια, εργασία και δικές σου ανάγκες. Αν υπάρχουν ανταγωνιστικές απαιτήσεις, μια καθαρή συμφωνία για το ποιος αναλαμβάνει τι μπορεί να αποδειχθεί πιο χρήσιμη από ακόμη μία προσωπική υπέρβαση.

Κρίσιμες ημέρες — σημεία εστίασης: 23/9 για το σπίτι, 26/9 για επανεξέταση στόχων.

Πρόκληση → Ευκαιρία: Η υπερευθύνη γίνεται συνεργασία.

Πρακτική άσκηση: Αναγνώρισε μια μικρή επιτυχία

Στόχος: Να αναγνωρίσεις την πρόοδο και την υποστήριξη που έχεις.

Πώς: Γράψε κάτι που ολοκλήρωσες αυτή την εβδομάδα, ποια προσπάθεια χρειάστηκε και ποιος σε βοήθησε. Δώσε χώρο και στα τρία.

Λέων

Σύμβολο του ζωδίου Λέων

«Η περιέργεια δίνει χώρο στην εξέλιξή μου.»

Η επικοινωνία και το άνοιγμα σε νέες ιδέες βρίσκονται στο επίκεντρο της συμβολικής σου ανάγνωσης. Μια συζήτηση μπορεί να γίνει ευκαιρία μάθησης όταν αφήσεις χώρο και για μια διαφορετική οπτική. Διάλεξε κάτι που θέλεις να εξερευνήσεις και όρισε το πρώτο, ρεαλιστικό βήμα.

Κρίσιμες ημέρες — σημεία εστίασης: 23/9 για συζήτηση, 26/9 για αναθεώρηση μιας πεποίθησης.

Πρόκληση → Ευκαιρία: Η ανάγκη να έχεις δίκιο γίνεται διάθεση να μάθεις.

Πρακτική άσκηση: Η ερώτηση περιέργειας

Στόχος: Να εξασκηθείς στην περιέργεια και στην προσεκτική ακρόαση.

Πώς: Σε μία συζήτηση ρώτησε «τι σε οδήγησε να το δεις έτσι;» και άκουσε την απάντηση πριν παρουσιάσεις τη δική σου θέση.

Παρθένος

Σύμβολο του ζωδίου Παρθένος

«Η αξία μου χωρά περισσότερα από την απόδοσή μου.»

Η εβδομάδα προσφέρει μια συμβολική αφορμή να ξεχωρίσεις την προσωπική αξία από την παραγωγικότητα. Χρόνος, ενέργεια και κοινές υποχρεώσεις χρειάζονται καθαρούς όρους. Αν κάτι σε απασχολεί σε μια συνεννόηση, συγκέντρωσε πρώτα τα δεδομένα και βάλε το ερώτημα με απλά λόγια.

Κρίσιμες ημέρες — σημεία εστίασης: 23/9 για προτεραιότητες, 26/9 για κοινές δεσμεύσεις.

Πρόκληση → Ευκαιρία: Η αυστηρή αυτοκριτική γίνεται δίκαιη αξιολόγηση.

Πρακτική άσκηση: Τρεις χρήσιμες ποιότητες

Στόχος: Να διευρύνεις τον τρόπο με τον οποίο αναγνωρίζεις τις δυνάμεις σου.

Πώς: Γράψε τρεις ποιότητες που εκτιμάς στον εαυτό σου και ένα πραγματικό παράδειγμα για καθεμία, πέρα από δουλειά ή επιδόσεις.

Ζυγός

Σύμβολο του ζωδίου Ζυγός

«Η δική μου φωνή ανήκει στη σχέση.»

Η είσοδος του Ήλιου στο ζώδιό σου και η πανσέληνος απέναντί του δίνουν κεντρική θέση στο «εγώ» και στο «εμείς». Στη συμβολική πρόβλεψη, αυτή είναι εβδομάδα για πιο ειλικρινείς συμφωνίες. Εξέτασε πού λες ναι από επιθυμία και πού από συνήθεια, και διατύπωσε μια προτίμησή σου καθαρά.

Κρίσιμες ημέρες — σημεία εστίασης: 23/9 για προσωπική πρόθεση, 26/9 για διάλογο στις σχέσεις.

Πρόκληση → Ευκαιρία: Η αυτόματη υποχώρηση γίνεται αμοιβαιότητα.

Πρακτική άσκηση: Μια επιλογή με βάση τις αξίες

Στόχος: Να φέρεις πιο κοντά όσα θεωρείς σημαντικά και όσα κάνεις.

Πώς: Επίλεξε μία αξία, όπως η ειλικρίνεια ή η φροντίδα, και γράψε μια μικρή ενέργεια που την εκφράζει σε μια σημαντική σχέση.

Σκορπιός

Σύμβολο του ζωδίου Σκορπιός

«Ακούω τις ανάγκες μου πριν γεμίσω το πρόγραμμά μου.»

Η καθημερινότητα και ο χρόνος αποφόρτισης αποτελούν το δικό σου δίπολο. Η συμβολική ανάγνωση της εβδομάδας σε προσκαλεί να παρατηρήσεις τι σε κουράζει επανειλημμένα. Μια μικρή αλλαγή στον τρόπο που οργανώνεις τις υποχρεώσεις μπορεί να είναι πιο εφαρμόσιμη από μια συνολική επανεκκίνηση.

Κρίσιμες ημέρες — σημεία εστίασης: 23/9 για προσωπικό χρόνο, 26/9 για ανασκόπηση συνηθειών.

Πρόκληση → Ευκαιρία: Η συσσώρευση γίνεται σταδιακή τακτοποίηση.

Πρακτική άσκηση: Τι πήγε λίγο καλύτερα;

Στόχος: Να παρατηρείς και τις βοηθητικές πλευρές της εμπειρίας σου.

Πώς: Για τρία βράδια σημείωσε ένα μικρό καλό γεγονός και τι συνέβαλε σε αυτό. Αν η μέρα ήταν δύσκολη, κράτησε την καταγραφή απλή, χωρίς πίεση για αισιοδοξία.

Τοξότης

Σύμβολο του ζωδίου Τοξότης

«Δίνω χρόνο σε όσα με ενδιαφέρουν πραγματικά.»

Δημιουργία, χαρά και κοινωνικός κύκλος συναντιούνται στη συμβολική σου πρόβλεψη. Αναρωτήσου τι κάνεις επειδή σου αρέσει και τι επειδή περιμένεις ανταπόκριση. Ένα προσωπικό σχέδιο μπορεί να προχωρήσει με ένα μικρό ραντεβού στο ημερολόγιο, χωρίς να χρειαστεί πρώτα να γίνει τέλειο.

Κρίσιμες ημέρες — σημεία εστίασης: 23/9 για συνάντηση, 26/9 για προσωπική έκφραση.

Πρόκληση → Ευκαιρία: Η αναβολή γίνεται δημιουργική δοκιμή.

Πρακτική άσκηση: Είκοσι λεπτά δημιουργίας

Στόχος: Να δημιουργήσεις χώρο για ενδιαφέρον και ενεργή εμπλοκή.

Πώς: Διάλεξε μια δραστηριότητα που σε απορροφά και αφιέρωσέ της είκοσι λεπτά χωρίς ειδοποιήσεις. Παρατήρησε τι σε κράτησε συγκεντρωμένο.

Αιγόκερως

Σύμβολο του ζωδίου Αιγόκερως

«Η προσωπική μου ζωή αξίζει προγραμματισμένο χρόνο.»

Η ισορροπία ανάμεσα στην κατεύθυνση της δουλειάς και στις ανάγκες του σπιτιού αποτελεί το θέμα της εβδομάδας. Στη συμβολική ανάγνωση, η πανσέληνος προσφέρει αφορμή για απολογισμό του ιδιωτικού σου χώρου. Μια εκκρεμότητα μπορεί να χρειάζεται συζήτηση και μοίρασμα ευθύνης, αντί για περισσότερη ατομική προσπάθεια.

Κρίσιμες ημέρες — σημεία εστίασης: 23/9 για επαγγελματικές προτεραιότητες, 26/9 για το σπίτι.

Πρόκληση → Ευκαιρία: Ο έλεγχος γίνεται συντονισμός.

Πρακτική άσκηση: Η μικρή πράξη φροντίδας

Στόχος: Να δώσεις χώρο στην προσφορά και στην αποδοχή βοήθειας.

Πώς: Κάνε μια συγκεκριμένη, εφικτή πράξη για κάποιον κοντινό σου και ζήτησε παράλληλα κάτι που θα βοηθούσε εσένα.

Υδροχόος

Σύμβολο του ζωδίου Υδροχόος

«Μια καλή ιδέα δυναμώνει όταν γίνεται κατανοητή.»

Η συμβολική έμφαση βρίσκεται στη μάθηση, στην επικοινωνία και στις καθημερινές επαφές. Εάν έχεις πολλά να πεις, ξεκίνησε από το σημαντικότερο. Μια εκκρεμής συζήτηση χρειάζεται χρόνο και ερωτήσεις, ενώ ένα σχέδιο ωφελείται όταν μεταφράζεται σε απλές, κατανοητές κινήσεις.

Κρίσιμες ημέρες — σημεία εστίασης: 23/9 για μάθηση, 26/9 για ξεκαθάρισμα μηνυμάτων.

Πρόκληση → Ευκαιρία: Η νοητική υπερφόρτωση γίνεται σαφής έκφραση.

Πρακτική άσκηση: Μοίρασε ένα καλό νέο

Στόχος: Να εξασκηθείς στην ενεργή ανταπόκριση στις θετικές εμπειρίες των άλλων.

Πώς: Ρώτησε έναν άνθρωπο τι πήγε καλά μέσα στην ημέρα του. Δείξε ενδιαφέρον με μία επιπλέον ερώτηση και δώσε χρόνο στην απάντησή του.

Ιχθύς

Σύμβολο του ζωδίου Ιχθύς

«Κρατώ χώρο για την προσφορά και για τις δικές μου ανάγκες.»

Η προσωπική αξία, οι διαθέσιμοι πόροι και οι κοινές δεσμεύσεις δίνουν τον τόνο της συμβολικής σου πρόβλεψης. Παρατήρησε πού προσφέρεις περισσότερο χρόνο από όσο διαθέτεις. Μια συμφωνία γίνεται πιο λειτουργική όταν γνωρίζουν όλοι τι μπορεί πραγματικά να δώσει ο καθένας.

Κρίσιμες ημέρες — σημεία εστίασης: 23/9 για συμφωνίες, 26/9 για προσωπικά όρια.

Πρόκληση → Ευκαιρία: Η ασαφής προσφορά γίνεται συνειδητή δέσμευση.

Πρακτική άσκηση: Τι θέλω να υποστηρίξω;

Στόχος: Να συνδέσεις το προσωπικό νόημα με ρεαλιστική δράση.

Πώς: Γράψε δύο πράγματα που έχουν νόημα για εσένα και μία μικρή πράξη για το καθένα. Διάλεξε εκείνη που χωρά στον χρόνο και στην ενέργειά σου.

Το μήνυμα της Θετικής Αστρολογίας

Μπορείς να χρειάζεσαι εγγύτητα και προσωπικό χώρο ταυτόχρονα. Αυτή την εβδομάδα, διάλεξε μία σχέση ή μία καθημερινή συνήθεια στην οποία θέλεις να εκφραστείς πιο καθαρά. Ένα συγκεκριμένο αίτημα, μια πράξη εκτίμησης ή μια μικρή συμφωνία είναι αρκετά για να ξεκινήσεις.

Δες επίσης τις προβλέψεις της προηγούμενης εβδομάδας και όλα τα άρθρα της Θετικής Αστρολογίας.

Πηγές

Για τις ημερομηνίες και τις ουράνιες θέσεις: Time and Date — Ισημερία Σεπτεμβρίου 2026, Time and Date — Σελήνη στην Αθήνα, Σεπτέμβριος 2026, Charting Stars — Πανσέληνος 26 Σεπτεμβρίου και θέσεις στον τροπικό ζωδιακό.

Για το γενικό πλαίσιο ευεξίας που εμπνέει τις ασκήσεις: University of Pennsylvania — PERMA και ευεξία. Η πηγή αφορά την ευεξία και δεν τεκμηριώνει τις αστρολογικές ερμηνείες ή την αντιστοίχιση ασκήσεων σε ζώδια.

Διάβασέ το →
Συζήτηση ειδικών για το νέο θεσμικό πλαίσιο στην ψυχική υγεία και την εκπαίδευση

Ψυχική υγεία: Νέοι κανόνες ή αναδιάταξη της αγοράς εκπαίδευσης;

Written by: • 21/09/2026

Στο σημερινό MindPost θα μιλήσουμε για το νέο νομοσχέδιο του Υπουργείου Υγείας για τους ψυχολόγους, την ψυχοθεραπεία και τη συμβουλευτική ψυχικής υγείας, εξετάζοντας τι προβλέπει, τι αφήνει ανοιχτό και ποια ερωτήματα δημιουργεί για επαγγελματίες, σχολές και Κέντρα Δια Βίου Μάθησης.

Στις 17 Σεπτεμβρίου 2026 τέθηκε σε δημόσια διαβούλευση ένα νομοσχέδιο που μπορεί να αλλάξει σημαντικά το θεσμικό τοπίο της ψυχικής υγείας στην Ελλάδα. Προβλέπει, μεταξύ άλλων, τη δημιουργία Πανελλήνιου Συλλόγου Ψυχολόγων ως Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου και τη σύσταση Εθνικού Παρατηρητηρίου Ψυχοθεραπείας και Συμβουλευτικής Ψυχικής Υγείας. Η διαβούλευση παραμένει ανοιχτή έως τις 2 Οκτωβρίου 2026.

Σε πρώτη ανάγνωση, ο στόχος μοιάζει σαφής: ποιότητα υπηρεσιών, προστασία του κοινού και καλύτερη θεσμική οργάνωση. Όσο όμως διαβάζει κανείς τις επιμέρους διατάξεις, προκύπτουν ερωτήματα που ξεπερνούν την απλή οργάνωση ενός επαγγελματικού κλάδου.

Αφορούν το ποιος θα μπορεί στο μέλλον να εκπαιδεύει, ποιος θα αναγνωρίζει τις εκπαιδεύσεις, ποια προσόντα θα θεωρούνται επαρκή και τελικά ποια θέση θα έχουν οι εκατοντάδες υφιστάμενοι εκπαιδευτικοί φορείς στον χώρο της ψυχικής υγείας.

Το Εθνικό Παρατηρητήριο δεν θα είναι απλώς ένας φορέας παρακολούθησης

Το άρθρο 31 προβλέπει τη δημιουργία του Εθνικού Παρατηρητηρίου Ψυχοθεραπείας και Συμβουλευτικής Ψυχικής Υγείας ως επιστημονικού, συμβουλευτικού και γνωμοδοτικού οργάνου του Υπουργείου Υγείας.

Στους σκοπούς του περιλαμβάνονται ρητά η διαμόρφωση θεσμικού πλαισίου για την ψυχοθεραπεία και τη συμβουλευτική ψυχικής υγείας, η αναβάθμιση της εκπαίδευσης και η προστασία της δημόσιας ψυχικής υγείας. Το Παρατηρητήριο θα αποτελείται από επτά τακτικά μέλη και ισάριθμα αναπληρωματικά, τα οποία θα ορίζονται με απόφαση του Υπουργού Υγείας. 

Το κρίσιμο σημείο όμως βρίσκεται στο επόμενο άρθρο.

Το άρθρο 32 δίνει στο Παρατηρητήριο τη δυνατότητα να εισηγείται στο Κεντρικό Συμβούλιο Υγείας για τη δημιουργία ειδικοτήτων, εξειδικεύσεων και μετεκπαιδεύσεων που σχετίζονται με την ψυχοθεραπεία ενηλίκων, την ψυχοθεραπεία παιδιών και εφήβων και τη συμβουλευτική ψυχικής υγείας. 

Οι εισηγήσεις αυτές μπορεί να αφορούν τη διάρκεια και το περιεχόμενο της εκπαίδευσης και της πρακτικής, τις προϋποθέσεις απόκτησης πιστοποίησης ή τίτλου, τις εξετάσεις, τις εξεταστικές επιτροπές και την αναγνώριση εκπαιδεύσεων από το εξωτερικό. Παράλληλα προβλέπεται η διαμόρφωση ενιαίων κριτηρίων για τα προγράμματα εκπαίδευσης, τα προσόντα των εκπαιδευτών αλλά και την αξιολόγηση της καταλληλότητας των Εκπαιδευτικών Κέντρων. 

Πρόκειται για σημαντική αλλαγή φιλοσοφίας. Από ένα πεδίο όπου μεγάλο μέρος της εκπαίδευσης οργανωνόταν μέχρι σήμερα από επαγγελματικές ενώσεις, ιδιωτικά εκπαιδευτικά κέντρα και ΚΔΒΜ, ανοίγει ο δρόμος για ένα πολύ περισσότερο κεντρικά ρυθμιζόμενο σύστημα.

Ποιος θα μπορεί να είναι «αναγνωρισμένο Εκπαιδευτικό Κέντρο»;

Ιδιαίτερη σημασία έχει το άρθρο 51.

Η διάταξη προβλέπει τη δυνατότητα καθορισμού κριτηρίων για την αναγνώριση εκπαιδευτικών κέντρων και αναφέρει ότι μπορεί να αναγνωρίζεται ή να αίρεται η καταλληλότητα νοσηλευτικών ιδρυμάτων και «κρατικά αναγνωρισμένων φορέων, δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου» για την πλήρη ή μερική απόκτηση ειδικοτήτων ή μετεκπαιδεύσεων επιστημόνων και επαγγελματιών υγείας. 

Εδώ γεννιέται ένα πολύ συγκεκριμένο ερώτημα.

Ποιοι ακριβώς θεωρούνται «κρατικά αναγνωρισμένοι φορείς ιδιωτικού δικαίου»;

Τα Κέντρα Δια Βίου Μάθησης είναι ήδη αδειοδοτημένοι εκπαιδευτικοί φορείς του Υπουργείου Παιδείας βάσει του ν. 4763/2020. Το ίδιο το Υπουργείο τηρεί επίσημο μητρώο αδειοδοτημένων ΚΔΒΜ. 

Το νομοσχέδιο όμως δεν αναφέρει ρητά ότι ένα νόμιμα αδειοδοτημένο ΚΔΒΜ έχει δικαίωμα να ζητήσει αναγνώριση ως Εκπαιδευτικό Κέντρο για αυτές τις εκπαιδεύσεις. Ούτε το αποκλείει.

Αυτή η ασάφεια έχει ιδιαίτερη σημασία, επειδή από τα κριτήρια που θα καθοριστούν αργότερα μπορεί να εξαρτηθεί ποιοι εκπαιδευτικοί φορείς θα παραμείνουν μέσα στο επίσημα αναγνωρισμένο σύστημα.

Τι δεν λέει το νομοσχέδιο ψυχικής υγείας

Είναι εξίσου σημαντικό να αναφέρουμε όσα δεν υπάρχουν στο σημερινό σχέδιο.

Δεν υπάρχει διάταξη που να λέει ότι οι εκπαιδεύσεις ψυχικής υγείας θα μπορούν να παρέχονται μόνο από πανεπιστήμια. Δεν προβλέπεται κατάργηση των ΚΔΒΜ. Δεν αναφέρεται ότι οι μικρότερες ιδιωτικές σχολές παύουν να λειτουργούν.

Επίσης, στο κείμενο που βρίσκεται σήμερα σε διαβούλευση δεν δημιουργείται άδεια άσκησης επαγγέλματος «Συμβούλου Ψυχικής Υγείας», ούτε προβλέπεται κρατικό μητρώο Συμβούλων Ψυχικής Υγείας.

Υπάρχει όμως ένα ενδιαφέρον προηγούμενο έγγραφο.

Σε επίσημη απάντηση προς τη Βουλή στις 28 Απριλίου 2026, το Υπουργείο Υγείας είχε αναφέρει ότι το σχεδιαζόμενο Παρατηρητήριο θα γνωμοδοτούσε όχι μόνο για την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών προγραμμάτων και τα προσόντα των εκπαιδευτών, αλλά και για «τους όρους, τις προϋποθέσεις και τη διαδικασία άσκησης του επαγγέλματος του συμβούλου ψυχικής υγείας». 

Η συγκεκριμένη διατύπωση δεν εμφανίζεται με τον ίδιο άμεσο τρόπο στο σημερινό σχέδιο.

Το ερώτημα επομένως παραμένει:

αποτελεί το σημερινό νομοσχέδιο το πρώτο στάδιο μιας ευρύτερης μελλοντικής ρύθμισης του επαγγέλματος;

Προς το παρόν δεν υπάρχει οριστική απάντηση.

Η αντιπαράθεση έχει ήδη αρχίσει

Το ζήτημα δεν εμφανίστηκε ξαφνικά τον Σεπτέμβριο.

Ο Σύλλογος Ελλήνων Ψυχολόγων έχει αντιδράσει έντονα στη δημιουργία του νέου ΝΠΔΔ. Σε ανακοίνωσή του στις 2 Ιουλίου 2026 χρησιμοποίησε τον χαρακτηρισμό «θεσμική εκτροπή» και υποστήριξε ότι η διαδικασία προχωρά χωρίς τη συναίνεση των επαγγελματιών που εκπροσωπεί. Πρόκειται για θέση του ΣΕΨ και όχι για διαπιστωμένο χαρακτηρισμό του νομοσχεδίου. 

Υπάρχει όμως και διαφορετική θέση μέσα στον ίδιο τον χώρο της Ψυχολογίας. Η Ελληνική Ψυχολογική Εταιρεία είχε χαρακτηρίσει ήδη από τον Οκτώβριο του 2025 τη δημιουργία του ΝΠΔΔ «ιστορική εξέλιξη», θεωρώντας αναγκαία τη θεσμική κατοχύρωση και τη δημόσια εποπτεία του επαγγέλματος. 

Στον χώρο της Συμβουλευτικής Ψυχικής Υγείας, η Ελληνική Εταιρεία Συμβουλευτικής έχει επίσης παρέμβει δημόσια. Σε ανακοίνωση του Μαρτίου 2026 ανέφερε ότι είχαν πραγματοποιηθεί έλεγχοι σε 35 εκπαιδευτικά κέντρα και ότι η κατάσταση κορυφώθηκε, σύμφωνα με την ίδια, με συλλήψεις νομίμων εκπροσώπων τριών κέντρων. Η ΕΕΣ έχει παράλληλα ζητήσει θεσμική ρύθμιση του επαγγέλματος και συμμετοχή του κλάδου στη διαμόρφωση των νέων κανόνων. 

Η εικόνα επομένως δεν είναι απλώς «υπέρ ή κατά της ρύθμισης». Η βασική διαφωνία αφορά και το ποιος θα συμμετέχει στη ρύθμιση, με ποιους κανόνες και με ποιες ασφαλιστικές δικλείδες.

Και τα μη κρατικά πανεπιστήμια;

Εδώ χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή.

Ο νόμος 5094/2024 δημιούργησε το θεσμικό πλαίσιο για τα Νομικά Πρόσωπα Πανεπιστημιακής Εκπαίδευσης, τα λεγόμενα μη κρατικά πανεπιστήμια. Το 2026 το σύστημα βρίσκεται πλέον σε φάση πραγματικής λειτουργίας, με το Υπουργείο Παιδείας να ανακοινώνει τον Ιούλιο επτά άδειες εγκατάστασης και λειτουργίας ΝΠΠΕ για το ακαδημαϊκό έτος 2026–2027. 

Η χρονική εγγύτητα δημιουργεί αναπόφευκτα ένα ερώτημα: καθώς νέοι και μεγάλοι πανεπιστημιακοί φορείς εισέρχονται στην ιδιωτική εκπαιδευτική αγορά, θα μπορούσαν οι νέοι κανόνες στην ψυχική υγεία να αλλάξουν τους όρους ανταγωνισμού εις βάρος μικρότερων εκπαιδευτικών οργανισμών;

Σήμερα δεν υπάρχει τεκμήριο που να επιτρέπει να υποστηρίξουμε ότι αυτός είναι ο σκοπός του νομοσχεδίου.

Υπάρχει μάλιστα ένα σημαντικό δεδομένο που πρέπει να ληφθεί υπόψη: η γενικότερη αυστηροποίηση του πλαισίου των Κέντρων Δια Βίου Μάθησης είχε ξεκινήσει ήδη με τον ν. 4763/2020, δηλαδή τέσσερα χρόνια πριν από τη νομοθέτηση των ΝΠΠΕ. Ο νόμος εκείνος δημιούργησε αυστηρότερο ενιαίο σύστημα αδειοδότησης και προβλέπει ότι προγράμματα ΚΔΒΜ που οδηγούν σε πιστοποίηση υποβάλλονται προς πιστοποίηση στον ΕΟΠΠΕΠ. 

Επομένως η συνολική τάση προς μεγαλύτερη κρατική εποπτεία της επαγγελματικής κατάρτισης δεν ξεκίνησε με τα μη κρατικά πανεπιστήμια.

Αυτό όμως δεν αναιρεί την ανάγκη να εξεταστούν οι συνέπειες των νέων ρυθμίσεων στον ανταγωνισμό.

Τι συμβαίνει σε άλλους επαγγελματικούς κλάδους;

Η σύγκριση με άλλους χώρους είναι αποκαλυπτική.

Στο προσωπικό ιδιωτικής ασφάλειας, για παράδειγμα, υπάρχει θεσμοθετημένο πρόγραμμα κατάρτισης 105 ωρών, το οποίο υλοποιείται από συμβεβλημένα Κέντρα Δια Βίου Μάθησης, και στη συνέχεια οι εκπαιδευόμενοι συμμετέχουν σε εξετάσεις πιστοποίησης ΕΟΠΠΕΠ–ΚΕΜΕΑ. 

Δηλαδή η κρατική ρύθμιση ενός επαγγελματικού πεδίου δεν σημαίνει αναγκαστικά την απομάκρυνση των μικρότερων ιδιωτικών εκπαιδευτικών φορέων. Μπορεί να σημαίνει ακριβώς το αντίθετο: ένταξή τους σε ένα ενιαίο σύστημα, με κοινό curriculum, αξιολόγηση και κρατική πιστοποίηση.

Παράλληλα, το Υπουργείο Υγείας έχει ήδη ακολουθήσει το μοντέλο δημιουργίας υποχρεωτικού επαγγελματικού ΝΠΔΔ και σε άλλο κλάδο. Το 2025 συστάθηκε με τον ν. 5194/2025 ο Σύλλογος Διαιτολόγων–Διατροφολόγων Ελλάδος ως ΝΠΔΔ. 

Άρα το μοντέλο θεσμικής οργάνωσης που εφαρμόζεται τώρα στους ψυχολόγους δεν εμφανίζεται για πρώτη φορά.

Αυτό που διαφοροποιεί όμως την ψυχική υγεία είναι ότι εδώ συνυπάρχουν πολλοί διαφορετικοί δρόμοι εκπαίδευσης: πανεπιστήμια, κολλέγια, ΚΔΒΜ, επαγγελματικές ενώσεις, πολυετείς σχολές ψυχοθεραπείας και προγράμματα συμβουλευτικής.

Στο MindPost έχουμε εξετάσει ξεχωριστά και την εκπαίδευση σε εργαλεία και τεχνικές για επαγγελματίες ψυχικής υγείας, η οποία αποτελεί διαφορετική κατηγορία επιμόρφωσης από μια εκπαίδευση που απονέμει ή οδηγεί σε νέο επαγγελματικό τίτλο.

Η μετάβαση από αυτό το πολυκεντρικό σύστημα σε ένα περισσότερο ελεγχόμενο πλαίσιο απαιτεί συνεπώς ιδιαίτερη διαφάνεια.

Επτά ερωτήματα που χρειάζονται καθαρές απαντήσεις

Η δημόσια συζήτηση δεν χρειάζεται να βασιστεί σε υποθέσεις για κρυφά κίνητρα. Υπάρχουν αρκετά συγκεκριμένα ερωτήματα που προκύπτουν απευθείας από το κείμενο:

  1. Θα έχουν τα αδειοδοτημένα ΚΔΒΜ δικαίωμα να αναγνωριστούν ως Εκπαιδευτικά Κέντρα για προγράμματα ψυχοθεραπείας και συμβουλευτικής ψυχικής υγείας;
  2. Ποια θα είναι τα κριτήρια αναγνώρισης και θα είναι αναλογικά ώστε να μπορούν να τα καλύψουν και μικρότεροι, νόμιμα λειτουργούντες εκπαιδευτικοί φορείς;
  3. Θα υπάρξουν μεταβατικές ρυθμίσεις για σχολές που λειτουργούν ήδη και για ανθρώπους που βρίσκονται σήμερα σε πολυετείς εκπαιδεύσεις;
  4. Θα υπάρχει θεσμική συμμετοχή των υφιστάμενων επιστημονικών και επαγγελματικών ενώσεων στη διαμόρφωση των standards ή μόνο δυνατότητα περιστασιακής συνεργασίας μαζί τους;
  5. Θα γίνεται σαφής διάκριση μεταξύ μιας εκπαίδευσης που δημιουργεί επαγγελματικό τίτλο και ενός σεμιναρίου συνεχιζόμενης επιμόρφωσης για ήδη ενεργούς επαγγελματίες;
  6. Και κυρίως: ποιος θα μπορεί στο μέλλον να ασκεί νόμιμα τη Συμβουλευτική Ψυχικής Υγείας και με ποια εκπαίδευση;

Αυτά τα ερωτήματα αφορούν όχι μόνο τις σχολές. Αφορούν χιλιάδες επαγγελματίες, εκπαιδευόμενους και τελικά τους ανθρώπους που αναζητούν υπηρεσίες ψυχικής υγείας.

Το πραγματικό δίλημμα δεν είναι «ρύθμιση ή καθόλου ρύθμιση»

Η ανάγκη για σαφή standards, επιστημονική τεκμηρίωση και προστασία των ανθρώπων που απευθύνονται σε επαγγελματίες ψυχικής υγείας δύσκολα μπορεί να αμφισβητηθεί.

Η συζήτηση όμως δεν τελειώνει εκεί.

Ένα σύστημα μπορεί να αυξάνει την ποιότητα δημιουργώντας διαφανή, αντικειμενικά και αναλογικά κριτήρια στα οποία μπορούν να ανταποκριθούν διαφορετικοί εκπαιδευτικοί φορείς.

Μπορεί όμως, εάν τα κριτήρια σχεδιαστούν διαφορετικά, να δημιουργήσει πολύ υψηλά εμπόδια εισόδου και να οδηγήσει σε συγκέντρωση της εκπαιδευτικής αγοράς σε λιγότερους και μεγαλύτερους οργανισμούς.

Το σημερινό νομοσχέδιο δεν μας επιτρέπει ακόμη να γνωρίζουμε ποια από τις δύο κατευθύνσεις θα ακολουθηθεί.

Δίνει όμως στο κράτος σημαντικά νέα εργαλεία για να καθορίσει στο μέλλον το τοπίο της εκπαίδευσης στην ψυχοθεραπεία και στη συμβουλευτική ψυχικής υγείας.

Και ίσως γι’ αυτό η σημαντικότερη ερώτηση της δημόσιας διαβούλευσης δεν είναι αν χρειάζεται ρύθμιση.

Είναι ποιοι θα γράψουν τους κανόνες, ποιοι θα έχουν θέση στο τραπέζι όταν γραφτούν και ποιες εγγυήσεις θα υπάρχουν ώστε η προστασία της ποιότητας να μη μετατραπεί σε αδικαιολόγητο αποκλεισμό όσων ήδη λειτουργούν νόμιμα στον χώρο.

Πηγές

  • Υπουργείο Υγείας — Δημόσια ηλεκτρονική διαβούλευση του σχεδίου νόμου, 18/9/2026. Υπουργείο Υγείας – Δελτίο Τύπου
  • OpenGov — Άρθρα 31 και 32 για το Εθνικό Παρατηρητήριο Ψυχοθεραπείας και Συμβουλευτικής Ψυχικής Υγείας. Άρθρο 31 Άρθρο 32
  • OpenGov — Άρθρο 51 για την αναγνώριση καταλληλότητας Εκπαιδευτικών Κέντρων. Άρθρο 51
  • Βουλή των Ελλήνων — Απάντηση Υπουργείου Υγείας της 28ης Απριλίου 2026 σχετικά με ψυχοθεραπεία και συμβουλευτική ψυχικής υγείας. Έγγραφο της Βουλής
  • Υπουργείο Παιδείας — Επίσημος κατάλογος και πλαίσιο λειτουργίας ιδιωτικών Κέντρων Δια Βίου Μάθησης. Ιδιωτικά ΚΔΒΜ
  • ΕΟΠΠΕΠ — Πιστοποίηση Προσωπικού Ιδιωτικής Ασφάλειας και υλοποίηση του προγράμματος από συμβεβλημένα ΚΔΒΜ. ΕΟΠΠΕΠ – Εξετάσεις πιστοποίησης 2026
  • Υπουργείο Παιδείας — Άδειες λειτουργίας ΝΠΠΕ για το ακαδημαϊκό έτος 2026–2027. ΝΠΠΕ – Άδειες 2026–2027
  • Σύλλογος Ελλήνων Ψυχολόγων — Δημόσια θέση για το ΝΠΔΔ. Ανακοίνωση ΣΕΨ, 2/7/2026
  • Ελληνική Ψυχολογική Εταιρεία — Θέση υπέρ της δημιουργίας ΝΠΔΔ. Ανακοίνωση ΕΛΨΕ
  • Ελληνική Εταιρεία Συμβουλευτικής — Ανακοίνωση για τις εξελίξεις στον χώρο της εκπαίδευσης συμβούλων. Ανακοίνωση ΕΕΣ, 25/3/2026
Διάβασέ το →
friends, equality, diversity, rainbow, pride, racial, nature, happy, ai generated

Ίση αμοιβή, άνιση πίεση: πώς το μισθολογικό χάσμα επηρεάζει και την ψυχική υγεία

Written by: • 19/09/2026

Στο σημερινό MindPost μιλάμε για μια ανισότητα που συνήθως μετριέται σε ευρώ, αλλά δεν σταματά εκεί. Η 18η Σεπτεμβρίου έχει οριστεί από τα Ηνωμένα Έθνη ως Διεθνής Ημέρα Ίσης Αμοιβής, με στόχο να υπενθυμίζει ότι η αρχή «ίση αμοιβή για εργασία ίσης αξίας» παραμένει ακόμη ζητούμενο σε πολλές χώρες και επαγγελματικούς κλάδους.

Το μισθολογικό χάσμα ανάμεσα σε γυναίκες και άνδρες συζητείται συνήθως ως οικονομικό ή εργασιακό ζήτημα. Όμως η αμοιβή δεν αφορά μόνο το εισόδημα. Συνδέεται με την αίσθηση ασφάλειας, την αυτονομία, τη δυνατότητα σχεδιασμού της ζωής, την αναγνώριση μέσα στον χώρο εργασίας και τελικά με την ψυχική ευεξία.

Τι σημαίνει «ίση αμοιβή για εργασία ίσης αξίας»

Σύμφωνα με τα Ηνωμένα Έθνη, η Διεθνής Ημέρα Ίσης Αμοιβής τιμάται κάθε χρόνο στις 18 Σεπτεμβρίου και εστιάζει στην ανάγκη να αμείβονται ισότιμα εργαζόμενοι που προσφέρουν εργασία ίσης αξίας. Το θέμα δεν αφορά μόνο ανθρώπους που εκτελούν ακριβώς την ίδια δουλειά. Αφορά και επαγγέλματα ή ρόλους που μπορεί να είναι διαφορετικοί, αλλά απαιτούν αντίστοιχη ευθύνη, δεξιότητες, προσπάθεια και κατάρτιση.

Τα Ηνωμένα Έθνη επισημαίνουν ότι, σε παγκόσμιο επίπεδο, οι γυναίκες εξακολουθούν να αμείβονται κατά μέσο όρο λιγότερο από τους άνδρες. Η διαφορά αυτή δεν εξηγείται από έναν μόνο παράγοντα. Συνδέεται με τη δομή της αγοράς εργασίας, τη διαφορετική εκπροσώπηση ανδρών και γυναικών σε κλάδους και θέσεις ευθύνης, τις διακοπές στην επαγγελματική πορεία λόγω φροντίδας παιδιών ή άλλων μελών της οικογένειας, αλλά και με βαθύτερες κοινωνικές ανισότητες.

Όταν η οικονομική ανισότητα γίνεται ψυχολογική πίεση

Η σχέση ανάμεσα στην εργασία και την ψυχική υγεία είναι πολύ πιο άμεση από όσο ίσως νομίζουμε. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας αναφέρει ότι ένα ασφαλές, σταθερό και δίκαιο εργασιακό περιβάλλον μπορεί να λειτουργήσει προστατευτικά για την ψυχική υγεία. Αντίθετα, η ανασφάλεια, οι διακρίσεις, η ανισότητα, η ανεπαρκής αμοιβή και η έλλειψη προοπτικής μπορούν να λειτουργήσουν ως ψυχοκοινωνικοί παράγοντες κινδύνου.

Όταν ένας εργαζόμενος αισθάνεται ότι αμείβεται λιγότερο από όσο αντιστοιχεί στην εργασία, στην εμπειρία ή στην ευθύνη του, η πίεση δεν είναι μόνο λογιστική. Μπορεί να δημιουργηθεί ένα σταθερό αίσθημα αδικίας. Και όταν η αδικία αυτή επαναλαμβάνεται για χρόνια, ενδέχεται να επηρεάσει το αίσθημα προσωπικής αξίας, τη σχέση με την εργασία και την εμπιστοσύνη προς τον οργανισμό.

Υπάρχει επίσης η πρακτική διάσταση. Χαμηλότερο εισόδημα σημαίνει μικρότερο οικονομικό περιθώριο για απρόβλεπτες ανάγκες, στέγαση, φροντίδα παιδιών, υγεία, εκπαίδευση ή αποταμίευση. Η οικονομική ανασφάλεια μπορεί να μετατραπεί σε καθημερινή πηγή στρες, ιδιαίτερα όταν συνδυάζεται με αυξημένες οικογενειακές ή φροντιστικές υποχρεώσεις.

Η ψυχική υγεία στην εργασία δεν είναι μόνο θέμα «ανθεκτικότητας»

Τα τελευταία χρόνια έχει δοθεί μεγάλη έμφαση στην ατομική ανθεκτικότητα: πώς να διαχειριζόμαστε το άγχος, πώς να βάζουμε όρια, πώς να αποφορτιζόμαστε μετά τη δουλειά. Όλα αυτά έχουν αξία. Ωστόσο, υπάρχει ένας κίνδυνος: να μεταφέρουμε ολόκληρη την ευθύνη στον εργαζόμενο, ενώ ένα σημαντικό μέρος της πίεσης μπορεί να προέρχεται από τον ίδιο τον τρόπο με τον οποίο είναι οργανωμένη η εργασία.

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας συμπεριλαμβάνει στις συνθήκες που μπορούν να επιβαρύνουν την ψυχική υγεία τις διακρίσεις και τον αποκλεισμό, την ανεπαρκή αμοιβή, την εργασιακή ανασφάλεια, τον υπερβολικό φόρτο και την έλλειψη ελέγχου πάνω στην εργασία. Με άλλα λόγια, η ψυχική υγεία στον χώρο εργασίας δεν εξαρτάται μόνο από το πόσο «δυνατός» είναι ένας άνθρωπος. Εξαρτάται και από το αν το περιβάλλον στο οποίο εργάζεται είναι δίκαιο και προβλέψιμο.

Το παράδειγμα της υγείας και της φροντίδας

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα προέρχεται από τον χώρο της υγείας και της φροντίδας. Κοινή έκθεση του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας και της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας έδειξε ότι οι γυναίκες αποτελούν την πλειονότητα του εργατικού δυναμικού στον συγκεκριμένο τομέα, ενώ ταυτόχρονα αντιμετωπίζουν σημαντικό μισθολογικό χάσμα.

Το εύρημα είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον επειδή οι συγκεκριμένες υπηρεσίες απαιτούν υψηλή ευθύνη, συναισθηματική εργασία και συχνά έντονες συνθήκες πίεσης. Όταν επαγγέλματα που βασίζονται στη φροντίδα υποτιμώνται οικονομικά, το πρόβλημα δεν αφορά μόνο το εισόδημα των εργαζομένων. Μπορεί να επηρεάσει την παραμονή τους στο επάγγελμα, την επαγγελματική εξουθένωση και συνολικά τη βιωσιμότητα των συστημάτων υγείας και φροντίδας.

Η δίκαιη αμοιβή ως μέρος ενός ψυχολογικά υγιούς εργασιακού περιβάλλοντος

Η συζήτηση για την ισότητα στην αμοιβή δεν χρειάζεται να περιορίζεται σε έναν αριθμό στο τέλος του μήνα. Μπορεί να γίνει μέρος μιας ευρύτερης συζήτησης για το τι σημαίνει υγιής οργανισμός.

Ένας χώρος εργασίας που ενδιαφέρεται πραγματικά για την ψυχική υγεία των ανθρώπων του δεν αρκεί να προσφέρει σεμινάρια διαχείρισης άγχους ή μερικές ημέρες ευεξίας τον χρόνο. Χρειάζεται να εξετάζει αν οι αμοιβές είναι διαφανείς, αν οι ευκαιρίες εξέλιξης είναι πραγματικά προσβάσιμες, αν οι άνθρωποι μπορούν να μιλήσουν για ανισότητες χωρίς φόβο και αν οι αξιολογήσεις γίνονται με σαφή κριτήρια.

Ακόμη και η διαφάνεια μπορεί να λειτουργήσει σημαντικά. Όταν οι εργαζόμενοι γνωρίζουν με ποια κριτήρια καθορίζονται οι αποδοχές και οι προαγωγές, μειώνεται το πεδίο για αυθαίρετες αποφάσεις και ενισχύεται η εμπιστοσύνη. Δεν εξαφανίζονται αυτόματα όλες οι ανισότητες, αλλά γίνεται ευκολότερο να εντοπιστούν.

Τι μπορεί να αλλάξει στην πράξη

Σε επίπεδο οργανισμού, η αντιμετώπιση των μισθολογικών ανισοτήτων απαιτεί δεδομένα και όχι μόνο καλές προθέσεις. Τακτικός έλεγχος των αμοιβών, σαφή μισθολογικά εύρη, αντικειμενικά κριτήρια εξέλιξης και πραγματική υποστήριξη της γονεϊκότητας και της φροντίδας μπορούν να μειώσουν ανισότητες που συχνά συσσωρεύονται αθόρυβα μέσα στα χρόνια.

Σε ατομικό επίπεδο, οι εργαζόμενοι μπορούν να ενημερώνονται για τα δικαιώματά τους, να κρατούν αρχείο των αρμοδιοτήτων και των επιτευγμάτων τους και να ζητούν σαφή κριτήρια όταν συζητούν για μισθό ή εξέλιξη. Ωστόσο, είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι ένα συστημικό πρόβλημα δεν μπορεί να λυθεί αποκλειστικά με καλύτερες διαπραγματευτικές δεξιότητες από την πλευρά του εργαζομένου.

Η αμοιβή στέλνει και ένα μήνυμα αξίας

Ο μισθός είναι ένα οικονομικό μέγεθος, αλλά μέσα σε έναν οργανισμό λειτουργεί και συμβολικά. Μεταφέρει ένα μήνυμα για το πόσο αναγνωρίζεται η εργασία, η εμπειρία και η συνεισφορά ενός ανθρώπου.

Γι’ αυτό και η ισότητα στην αμοιβή δεν είναι απλώς θέμα εταιρικής πολιτικής ή κοινωνικής δικαιοσύνης. Είναι και ένα κομμάτι της συζήτησης για την αξιοπρέπεια στην εργασία. Και η αξιοπρέπεια, μαζί με την ασφάλεια, την προβλεψιμότητα και την αίσθηση δίκαιης μεταχείρισης, αποτελεί βασική προϋπόθεση για ένα εργασιακό περιβάλλον που δεν εξαντλεί τους ανθρώπους που το στηρίζουν.

Η 18η Σεπτεμβρίου είναι λοιπόν μια αφορμή να κοιτάξουμε πέρα από τους αριθμούς. Πίσω από κάθε στατιστική για το μισθολογικό χάσμα υπάρχουν καθημερινές αποφάσεις, επαγγελματικές διαδρομές και άνθρωποι που προσπαθούν να οργανώσουν τη ζωή τους. Η ίση αμοιβή δεν διορθώνει από μόνη της όλες τις ανισότητες. Είναι όμως ένα από τα πιο συγκεκριμένα σημεία από τα οποία μπορεί να ξεκινήσει η αλλαγή.

Πηγές

Διάβασέ το →
a computer generated image of a human brain

Πώς το παρελθόν διαμορφώνει το παρόν μας: Η επιστήμη πίσω από τις εμπειρίες που μας αλλάζουν

Written by: • 18/09/2026

«Δεν μπορούμε να αλλάξουμε το παρελθόν. Μπορούμε όμως να αλλάξουμε τη σχέση μας μαζί του.»

Όλοι κουβαλάμε μια προσωπική ιστορία. Μερικές σελίδες της είναι γεμάτες χαμόγελα, άλλες πόνο, απώλειες, λάθη και στιγμές που θα θέλαμε να είχαν εξελιχθεί διαφορετικά. Όσο κι αν προσπαθούμε να αφήσουμε το παρελθόν πίσω μας, αυτό εξακολουθεί να επηρεάζει τον τρόπο που αγαπάμε, εμπιστευόμαστε, ονειρευόμαστε και παίρνουμε αποφάσεις.

Το ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι αν το παρελθόν επηρεάζει το παρόν μας. Το πραγματικό ερώτημα είναι: θα επιτρέψουμε στις παλιές εμπειρίες να καθορίσουν τη ζωή μας ή θα τις αξιοποιήσουμε ως μοχλό εξέλιξης;

Ο εγκέφαλος δεν ξεχωρίζει πάντα το χθες από το σήμερα

Η σύγχρονη νευροεπιστήμη δείχνει ότι οι εμπειρίες μας μπορούν να διαμορφώνουν τον τρόπο με τον οποίο ο εγκέφαλος επεξεργάζεται πληροφορίες και αντιδρά σε παρόμοιες καταστάσεις. Όσο περισσότερο επαναλαμβάνεται ένας τρόπος σκέψης ή μια συναισθηματική αντίδραση, τόσο πιο οικείος μπορεί να γίνεται.

Γι’ αυτό, ένας άνθρωπος που έχει βιώσει έντονη απόρριψη μπορεί να περιμένει απόρριψη ακόμη και όταν δεν υπάρχει πραγματικός κίνδυνος. Ο εγκέφαλος δεν προσπαθεί να μας δυσκολέψει· προσπαθεί να μας προστατεύσει, βασιζόμενος σε όσα έχει ήδη μάθει.

Τα καλά νέα είναι ότι ο εγκέφαλος διαθέτει νευροπλαστικότητα: την ικανότητα να αλλάζει και να δημιουργεί νέες συνδέσεις σε όλη τη διάρκεια της ζωής μας. Αυτό σημαίνει ότι μια παλιά εμπειρία μπορεί να μας επηρεάζει, αλλά δεν αποτελεί από μόνη της οριστική καταδίκη.

Οι πεποιθήσεις που αποκτήσαμε δεν είναι απαραίτητα η αλήθεια

Πολλές από τις βαθύτερες πεποιθήσεις μας αρχίζουν να διαμορφώνονται από νωρίς. Ίσως κάποτε ακούσαμε ότι δεν είμαστε αρκετά καλοί. Ίσως μάθαμε πως η επιτυχία απαιτεί υπερβολική θυσία ή ότι η ευαλωτότητα είναι αδυναμία.

Μεγαλώνοντας, αυτές οι ιδέες μπορεί να μετατραπούν σε εσωτερικό διάλογο. Κάποιες φορές τις αντιμετωπίζουμε σαν δεδομένα, ενώ στην πραγματικότητα μπορεί να είναι ερμηνείες εμπειριών του παρελθόντος.

Η αυτογνωσία ξεκινά όταν σταματάμε να πιστεύουμε αυτόματα κάθε σκέψη που περνά από το μυαλό μας και αρχίζουμε να αναρωτιόμαστε από πού προέρχεται.

Η μνήμη δεν λειτουργεί σαν κάμερα

Πολλοί πιστεύουμε ότι θυμόμαστε το παρελθόν ακριβώς όπως συνέβη. Η ψυχολογία, όμως, δείχνει ότι η μνήμη είναι πιο σύνθετη.

Κάθε φορά που ανακαλούμε μια ανάμνηση, δεν την αναπαράγουμε απλώς σαν βίντεο. Η ανάκληση μπορεί να συνοδεύεται από επεξεργασία και, υπό ορισμένες συνθήκες, από ενημέρωση της μνήμης με νέα στοιχεία. Αυτό σημαίνει ότι η σημερινή μας κατάσταση και οι νεότερες εμπειρίες μπορούν να επηρεάζουν τον τρόπο με τον οποίο θυμόμαστε και ερμηνεύουμε όσα συνέβησαν.

Με απλά λόγια, δεν αλλάζουν τα γεγονότα. Μπορεί όμως να αλλάξει ο τρόπος που τα αντιλαμβανόμαστε και η θέση που καταλαμβάνουν μέσα στη ζωή μας.

Το παρόν είναι το σημείο όπου ξαναγράφεται η ιστορία

Κάθε φορά που επιλέγουμε να αντιδράσουμε διαφορετικά από ό,τι στο παρελθόν, δίνουμε στον εαυτό μας την ευκαιρία να μάθει έναν νέο τρόπο. Κάθε φορά που βάζουμε όρια, φροντίζουμε τον εαυτό μας ή κάνουμε ένα μικρό βήμα έξω από τη ζώνη άνεσής μας, δημιουργούμε μια διαφορετική εμπειρία.

Η αλλαγή δεν συμβαίνει μέσα σε μία νύχτα. Συμβαίνει μέσα από μικρές επιλογές που επαναλαμβάνονται καθημερινά.

Τρεις μικρές ασκήσεις που μπορείς να δοκιμάσεις σήμερα

  1. Αναγνώρισε την ιστορία σου. Γράψε μια δύσκολη εμπειρία και σημείωσε τι σε δίδαξε. Μερικές φορές, όταν κοιτάμε ξανά μια εμπειρία από διαφορετική θέση, ανακαλύπτουμε στοιχεία που παλαιότερα δεν μπορούσαμε να δούμε.
  2. Παρατήρησε τον εσωτερικό σου διάλογο. Όταν εμφανιστεί μια αρνητική σκέψη, αναρωτήσου: «Είναι γεγονός ή είναι μια πεποίθηση που δημιουργήθηκε πριν από χρόνια;»
  3. Κάνε μία διαφορετική επιλογή. Η προσωπική ανάπτυξη δεν απαιτεί τεράστιες αλλαγές. Μια νέα συνήθεια, μια ειλικρινής συζήτηση ή μια απόφαση που μέχρι χθες φοβόσουν μπορεί να αποτελέσει την αρχή μιας νέας πορείας.

Το μεγαλύτερο μάθημα

Το παρελθόν δεν είναι κάτι που πρέπει να διαγράψουμε. Είναι το έδαφος πάνω στο οποίο χτίστηκε ο άνθρωπος που είμαστε σήμερα.

Οι πληγές μπορούν να μετατραπούν σε σοφία. Τα λάθη σε εμπειρία. Οι αποτυχίες σε δύναμη.

Κάθε μέρα έχουμε την ευκαιρία να αποδείξουμε ότι η ιστορία μας δεν καθορίζεται αποκλειστικά από όσα μας συνέβησαν, αλλά και από τον τρόπο που επιλέγουμε να συνεχίσουμε.

Γιατί το παρελθόν μπορεί να εξηγεί ένα μέρος της ζωής μας, όμως δεν έχει το δικαίωμα να γράψει το τέλος της. Αυτό το προνόμιο ανήκει αποκλειστικά σε εμάς.

Πηγές

Διάβασέ το →
white dandelion in close up photography

Ο στόχος που δεν μένει ευχή: Η μέθοδος WOOP σε 20 λεπτά

Written by: • 17/09/2026

Οι στόχοι συχνά ξεκινούν με ενθουσιασμό και τελειώνουν σε μια λίστα που αποφεύγουμε να κοιτάξουμε. Το πρόβλημα δεν είναι πάντα η έλλειψη θέλησης. Συχνά ο στόχος είναι ασαφής, το εμπόδιο έχει μείνει αόρατο και το επόμενο βήμα δεν έχει αποφασιστεί.

Η μέθοδος WOOP οργανώνει αυτή τη διαδικασία σε τέσσερα στάδια: Wish, Outcome, Obstacle, Plan — Ευχή, Αποτέλεσμα, Εμπόδιο, Σχέδιο. Στην έρευνα συναντάται ως νοητική αντιπαραβολή με προθέσεις εφαρμογής.

Γιατί η θετική σκέψη από μόνη της δεν αρκεί

Το να φανταστούμε το επιθυμητό μέλλον μπορεί να μας δώσει κατεύθυνση. Αν μείνουμε μόνο στη φαντασία, όμως, μπορεί να παραλείψουμε τη δυσκολία της διαδρομής. Η νοητική αντιπαραβολή βάζει δίπλα στο θετικό αποτέλεσμα το πραγματικό εσωτερικό εμπόδιο. Έπειτα το σχέδιο «αν–τότε» προετοιμάζει μια συγκεκριμένη αντίδραση.

W: Ευχή

Επίλεξε κάτι σημαντικό, προκλητικό αλλά εφικτό μέσα σε σαφές χρονικό πλαίσιο. Όχι «να είμαι καλύτερα», αλλά «να περπατήσω τρεις φορές αυτή την εβδομάδα» ή «να ολοκληρώσω το πρώτο προσχέδιο μέχρι την Παρασκευή».

Η σωστή ερώτηση

«Ποια ευχή θα έκανε ουσιαστική διαφορά και βρίσκεται τουλάχιστον εν μέρει στον έλεγχό μου;» Αν η ευχή αφορά να αλλάξει ένας άλλος άνθρωπος, ξαναγράψ’ την ως δική σου συμπεριφορά.

O: Αποτέλεσμα

Φαντάσου για λίγο το καλύτερο ρεαλιστικό αποτέλεσμα. Τι θα άλλαζε στην ημέρα, στο σώμα, στη σχέση ή στη δουλειά σου; Βρες μία λέξη ή μία εικόνα που το συμπυκνώνει. Δεν πρόκειται για εγγύηση επιτυχίας, αλλά για υπενθύμιση του λόγου που αξίζει η προσπάθεια.

O: Εμπόδιο

Εδώ βρίσκεται η ουσία. Το εμπόδιο που αναζητούμε είναι εσωτερικό: μια συνήθεια, ένας φόβος, μια αυτόματη σκέψη, η ανάγκη για τελειότητα. Οι εξωτερικές δυσκολίες είναι πραγματικές, αλλά η άσκηση ρωτά ποια δική σου αντίδραση μπορείς να επηρεάσεις.

Παράδειγμα: Θέλω να ασκηθώ, αλλά όταν τελειώνει η δουλειά σκέφτομαι «είμαι πολύ κουρασμένος». Ή θέλω να γράψω, αλλά περιμένω να έχω τέλεια διάθεση και αρκετό χρόνο.

P: Σχέδιο

Δημιούργησε μια πρόταση «αν–τότε»: «Αν εμφανιστεί το εμπόδιο Χ, τότε θα κάνω την ενέργεια Υ». Η ενέργεια πρέπει να είναι συγκεκριμένη και εφαρμόσιμη.

  • Αν σκεφτώ ότι δεν έχω χρόνο, τότε θα δουλέψω για δέκα λεπτά.
  • Αν πιάσω το κινητό την ώρα του διαβάσματος, τότε θα το αφήσω στο άλλο δωμάτιο.
  • Αν φοβηθώ να ζητήσω βοήθεια, τότε θα στείλω το προσχέδιο του μηνύματος σε έναν έμπιστο άνθρωπο.

Ένα WOOP σε 20 λεπτά

  1. 3 λεπτά: γράψε μία ευχή.
  2. 4 λεπτά: φαντάσου το καλύτερο αποτέλεσμα.
  3. 6 λεπτά: εντόπισε το βασικό εσωτερικό εμπόδιο.
  4. 5 λεπτά: γράψε και βελτίωσε το «αν–τότε» σχέδιο.
  5. 2 λεπτά: αποφάσισε πότε θα το δοκιμάσεις.

Τα συνηθισμένα λάθη

Μην επιλέγεις δέκα ευχές μαζί. Μην βαφτίζεις «εμπόδιο» έναν άνθρωπο που θέλεις να ελέγξεις. Μην γράφεις σχέδιο αόριστο, όπως «θα προσπαθήσω περισσότερο». Και μην αντιμετωπίζεις τη μέθοδο σαν μαγική συνταγή. Οι στόχοι επηρεάζονται από πόρους, υγεία, συνθήκες και τύχη.

Πότε χρειάζεται αναθεώρηση

Αν το ίδιο σχέδιο αποτυγχάνει επανειλημμένα, δεν χρειάζεται αυτοκατηγορία. Ίσως το εμπόδιο ήταν διαφορετικό, η ενέργεια υπερβολικά μεγάλη ή η ευχή δεν ήταν πραγματικά δική σου. Η αναθεώρηση είναι μέρος της μεθόδου.

Η προσωπική ανάπτυξη δεν είναι ατελείωτη βελτιστοποίηση. Είναι η δυνατότητα να επιλέγουμε τι έχει αξία και να δημιουργούμε συνθήκες για να το υπηρετήσουμε. Το WOOP βοηθά ακριβώς εκεί: μετατρέπει την αισιοδοξία σε διάλογο με την πραγματικότητα.

Πηγές

Διάβασέ το →
↑