Νέα σειρά από Ενδυναμωτικές Δημοσιεύσεις

Written by: Αργύρης Σ. Μάρδας • 23/08/2021

Το Ελληνικό Κέντρο Συναισθημάτων δίπλα στον Έλληνα, μελέτησε την Συναισθηματική Νοημοσύνη του και προσφέρει μια σειρά από ενδυναμωτικές δημοσιεύσεις για να βοηθήσει στην ψυχιική ανάκαμψη.

“Ζώντας στην Ελλάδα σήμερα, διαπίστωσα το πόσο επηρεαζόμαστε από την κοινωνία που ζούμε. Η εθνική απογοήτευση είναι μια πραγματικότητα που δεν μπορώ να αγνοήσω. Έχοντας πάρει την “κάτω βόλτα” παρατηρώ σιγά σιγά να βυθιζόμαστε όλο και περισσότερο στο σκοτάδι τις εποχής.

Η ερώτηση που έκανα στον εαυτό μου είναι, τι μπορώ να κάνω εγώ για αυτήν την κατάσταση; Πώς μπορώ να βοηθήσω τον εαυτό μου αλλά και τους ανθρώπους που ζω μαζί τους στο ίδιο περιβάλλον;

Είμαστε συνδεδεμένοι. Όσες αλλαγές και να κάνω στον εαυτό μου, όσες πεποιθήσεις και αν απελευθερώσω, είμαι μέρος ενός συνόλου που αλληλεπιδρούμε ο ένας με τον άλλον. Αν θέλω πραγματικά να βελτιώσω τη ζωή μου χρειάζεται να στραφώ στο συνάνθρωπό μου και χρησιμοποιώντας την σοφία που έχω συλλέξει στη ζωή μου να μοιραστώ (όποια και αν είναι αυτή), να προσφέρω έναν διαφορετικό δρόμο, μια διαφορετική οπτική της ζωής και να αφήσω τους συνανθρώπους μου να επιλέξουν μεταξύ αυτής και της ζωής που ζούνε ήδη.

Βρίσκω επιτακτική την ανάγκη παρουσίασης αυτού του δρόμου. Θετικού, Ηθικού, γεμάτο Αποδοχή και Φροντίδα. Η ανάγκη της εποχής είναι η προσωπική ενδυνάμωση.

Για αυτό τον λόγο δημιούργησα μια σειρά από ενδυναμωτικές δημοσιεύσεις και τις ονόμασα Motivational Posts ή Motivation Posts από τον αγγλικό όρο Motivational Speeches (Ομιλίες που παρακινούν το ακροατήριό τους να αναλάβει την ευθύνη και τη δύναμη της ζωής του βασισμένες πάνω σε συγκεκριμένες πρωταρχικές ηθικές παγκόσμιες αξίες). Σκοπός τους είναι να θυμίσουν τις πρωταρχικές αξίες που όλοι κουβαλάμε μέσα μας και να πυροδοτήσουν μια αλυσιδωτή αντίδραση Σκέψης, Συλλογισμού, Αγάπης, Προσφοράς και Φροντίδας.

Σας καλώ, ως μέρος ενός κοινωνικού συνόλου που δοκιμάζεται να τις βάλετε στη ζωή σας και να τις μοιραστείτε με όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους. Έχουμε ευθύνη να δώσουμε μια εναλλακτική οδό, μια διαφορετική οπτική, μια ξεκάθαρη λύση. Εσωτερική, Ενδυναμωτική βασισμένη πάνω στην Αλήθεια, την μια Αλήθεια του Σύμπαντός μας. Την Αγάπη. Ευχαριστώ προκαταβολικά για το χρόνο σας”.

Αργύρης Μάρδας Στραβελάκης, συγγραφέας, εμπνευστής Ελληνικού Κέντρου Συναισθημάτων και της Expansion therapy.

Τι είναι τα Motivational Posts

Τα Motivational posts είναι μελετημένα posts που εμψυχώνουν, ενδυναμώνουν. Μοιράζονται υψηλής δόνησης πληροφορίες ψυχολογίας, κοινωνικής συναισθηματικής μάθησης και προσωπικής βελτίωσης. Ο σκοπός τους είναι να καταφέρουν να δημιουργήσουν νέο τρόπο σκέψης και να βοηθήσουν στην ανάκαμψη της κοινωνικής συνείδησης.

Δημοσιεύονται στα Social Media αναγνωρίζοντας την δύναμη τους για τη δημιουργία κοινωνικής συνείδησης. Μέρος της Δράσης Κοινωνικής Ενδυνάμωσης (www.drasi.eu). [

Κείμενο: Αργύρης Σ. Μάρδας, Πρ. Ελληνικού Κέντρου Συναισθημάτων

Περισσότερα για τη Δράση Κοινωνικής Ενδυνάμωσης.
Περισσότερα για την Βραχυπρόθεσμη Συμβουλευτική Expansion Method.
Περισσότερα για το πρόγραμμα Expansion Method
Τα Motivational Posts δημοσιεύθηκαν πρώτη φορά στην 1η Δράση Κοινωνικής Ενδυνάμωσης το 2015.

Διάβασέ το →

toddler looking at believe in yourself graffiti

Πώς να φτιάξουμε έναν καλύτερο κόσμο;

Written by: Αργύρης Σ. Μάρδας • 17/08/2021

Το πραγματικά θέλουμε; Σήμερα έπεσε στην αντίληψή μου το παραπάνω βίντεο.

Ομιλίες από ανθρώπους που εμψυχώναμε λόγια δοσμένα με τέχνη. Κατανοητά απλά που μιλούσαν στην ψυχή. Μέχρι που άρχισα να κοιτάω πίσω από τις όμορφες λέξεις και τα συγκαταβατικά σχόλια. Τότε κάτι πάρα πολύ ενδιαφέρον εμφανίσθηκεεμφανίστηκε. Δεν θα μιλήσω για το video. Θα μιλήσω για τις σκέψεις μου πάνω σε αυτό.

Ο κάθε άνθρωπος θέλει να βρει την ουσία της ζωής του. Είτε το έχει σκεφτεί σοβαρά είτε όχι. Μέσα του γνωρίζει ότι υπάρχει ο δρόμος. Και είναι σίγουρος ότι ο δρόμος αυτός είναι δύσκολος. Απρόσιτος αν δεν ήταν όλοι θα τον είχαν ακολουθήσει.

Στις ομιλίες μου, όταν αναφέρομαι στο ότι το παρελθόν σου δημιουργεί τον εαυτό που είσαι σήμερα όλοι κουνάνε συγκαταβατικά το κεφάλι. Οι στιγμές του παρελθόντος σου είναι αυτές που ορίζουν τον άνθρωπο που είσαι σήμερα. Όλες αυτές οι στιγμές ενωμένες αποκαλύπτουν τον εαυτό σου. Τα θετικά και τα αρνητικά του. Την ολότητά σου. Τα ίδια έλεγε και το video.

Θέλουμε να ενώσουμε τις στιγμές μας για να έχουμε την πίστη ότι κάτι καλό θα συμβεί στο μέλλον. Κάτι θα τα ενώσει όλα.

Αλλά αυτό δεν γίνεται έτσι και αλλιώς; Το παρελθόν σου ήδη έχει δημιουργήσει το παρόν σου. Και οι αποφάσεις που θα πάρεις τώρα θα ορίσουν το μέλλον σου. Οι στιγμές έχουν ενωθεί. Αλλά ίσως να μην σου αρέσει αυτό που βλέπεις. Ίσως να μην σου αρέσει ο εαυτός σου. Αλλά αυτό είναι διαφορετικό από την πίστη για το καλύτερο μέλλον είναι 2 διαφορετικά πράγματα και εκ διαμέτρου αντίθετα. Θα στο εξηγήσω…

Λέμε ότι θέλουμε να δημιουργήσουμε ένα καλύτερο μέλλον. Λέμε ότι αυτό που ζούμε τώρα δεν είναι η απόλυτη προοπτική μας. Κάτι μεγαλύτερο, κάτι καλύτερο υπάρχει πέρα από αυτό. Αλλά η πραγματικότητα είναι ότι απορρίπτουμε την συνέχεια των γεγονότων της ζωής μας. Απορρίπτουμε τον εαυτό που πραγματικά είμαστε και στην θέση του βάζουμε κάτι ιδανικό. Κάτι που μας κάνει να μην θέλουμε αυτό που ζούμε και αυτό που ζούμε όμως είναι η συνέχεια από το παρελθόν που καταφέραμε να επιζήσουμε.

Αν πραγματικά θέλαμε …

Κείμενο: Αργύρης Σ. Μάρδας, Πρ. Ελληνικού Κέντρου Συναισθημάτων

Διάβασέ το →

Οδηγός Συναισθηματικής Διαχείρισης | Καλοκαίρι 2021

Written by: Ελληνικό Κέντρο Συναισθημάτων • 10/08/2021

Πώς να διαχειριστείτε καλύτερα τα συναισθήματα που πηγάζουν από τις δυσκολίες του καλοκαιριού.

Αγαπητοί Συμπολίτες μας,

Παρακάτω σας παραθέτουμε μερικές βασικές οδηγίες συναισθηματικής διαχείρισης των πυρκαγιών που συμβαίνουν σε όλη μας την χώρα (Καλοκαίρι 2021). Σε κανονικές συνθήκες ένα δελτίο τύπου σαν και αυτό δεν θα ήταν απαραίτητο, αλλά δεν ζούμε σε κανονικές εποχές.

Σκοπός μας με αυτόν τον οδηγό είναι να ευαισθητοποιήσουμε το κοινό για την ανάγκη συναισθηματικής διαχείρισης και να γνωστοποιήσουμε τρόπους προετοιμασίας και αντιμετώπισης, προλαμβάνοντας ψυχικές δυσκολίες.

Το Ελληνικό Κέντρο Συναισθημάτων ειδικεύεται και μελετά την συναισθηματική νοημοσύνη των Ελλήνων και προσφέρει θεραπεία και εκπαίδευση.

Από την πρώτη στιγμή το κέντρο ήταν και είναι δίπλα στους πυρόπληκτους προσφέροντας δωρεάν Ψυχική Αποφόρτιση μέσω της 2ης Δράσης Κοινωνικής Ενδυνάμωσης www.drasi.eu. Όλοι οι πυρόπληκτοι, εθελοντές και πυροσβέστες μπορούν να λάβουν δωρεάν μια σημαντική ψυχική βοήθεια από τους ειδικούς του κέντρου μας με μια απλή αίτηση.

Πώς να διαχειριστείτε καλύτερα τα συναισθήματα που πηγάζουν από τις πυρκαγιές.

Παρακάτω θα βρείτε τρεις +1 απλές οδηγίες για να διαχειριστείτε τα συναισθήματα που ίσως νιώθετε, χωρίς να χάνετε την δική σας προσωπική άποψη και ταυτότητα.

1. Ψυχραιμία.

Την ώρα της κρισης δεν βιαζόμαστε να βγάλουμε συμπεράσματα ή να ρίξουμε ευθύνες. Αυτα θα έρθουν μόλις πάρουμε απόσταση από την καταστροφή και τον πόνο που άφησε. Αν νιώσετε έντονο άγχος πάρτε τρεις βαθιές αναπνοές και δώστε λίγο χρόνο στον εαυτό σας.

2. Αλλάξτε συνήθειες.

Είμαστε όλοι συνδεδεμένοι. Οι δικές μας πράξεις αντηχούν στην κοινωνία μας και την διαμορφώνουν. Χρειάζεται να αλλάξουμε εμείς για να αλλάξει και το περιβάλλον μας.

Ενημερωθείτε για την κλιματική αλλαγή και αλλάξτε μικρές και μεγάλες συνήθειες.
Πιέστε τους τοπικούς και τους πολιτικούς σας άρχοντες για να αλλάξουν πολιτική σε περιβαλλοντολογικά θέματα.
Προσφέρετε εθελοντισμό σε οργανώσεις που πιστεύετε.

Πάντα με ευγένεια και κατανόηση. Ετσι θα πετύχετε αυτό που θέλετε πιο εύκολα και θα κερδίσετε και φίλους στην πορεία.

3. Κάντε κάτι που βοηθά.

Όταν βιώνουμε μεγάλες καταστροφές θέλουμε να βοηθήσουμε με κάποιο τρόπο. Μπορείτε να βρείτε οργανώσεις οι οποίες βοηθούν τους πυρόπληκτους, μπορείτε να υποστηρίξτε την τοπική τους οικονομία ή εκφράστε την συμπαράστασή σας στα social media.

Αν επιθυμείτε να παρέχετε πιο ενεργά τη βοήθεια σας, μπορείτε να κάνετε μια Δωρεά στη 2η Δράση Κοινωνικής Ενδυνάμωσης και με αυτό τον τρόπο θα μας βοηθήσετε να προσφέρουμε Ψυχική Αποφόρτιση και θεραπεία τραύματος σε όλο και περισσότερους πυρόπληκτους εθελοντές και πυροσβέστες. Πάρτε δράση εδώ www.drasi.eu.

+1 Συζητήστε τα συναισθήματά σας.

Όλο αυτό που μας συμβαίνει είναι πολύ μεγάλο για να το διαχειριστούμε μόνοι μας. Συζητήστε με τους φίλους και την οικογένειά σας για τα συναισθήματα που νιώθετε. Ανοιξτε συζητήσεις και αφήστε να εκφραστούν όλοι. Προσφέρετε κατανόηση, συγχώρεση και φροντίδα όποτε σας δοθεί η ευκαιρία.

Ό,τι προσφέρεις, επιστρέφεται.

Αυτές οι πολύ απλές οδηγίες μπορούν να σας βοηθήσουν έστω και λίγο αυτην την δύσκολη εποχή που διανύουμε. Θυμηθείτε ότι όσο περισσότεροι γνωρίζουν αυτές τις πληροφορίες, τόσο πιο όμορφα θα ζήσουμε όλοι. Μοιραστείτε το με όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους.

ΠΡΟΣΟΧΗ:

Αν τα συναισθήματα που νιώθετε είναι έντονα μπορούν, αν δεν αντιμετωπιστούν σωστά, να προκαλέσουν ψυχικά προβλήματα στο μέλλον. Αν χρειαστείτε την βοήθεια κάποιου ειδικού μη διστάσετε να την αναζητήσετε.

Κείμενο: Αργύρης Σ. Μάρδας, Πρ. Ελληνικού Κέντρου Συναισθημάτων

Διάβασέ το →

Ψυχολογία και Expansion Therapy

Written by: Εξωτερικός Συνεργάτης • 28/07/2021

«Όταν η θέληση είναι μεγάλη, οι δυσκολίες δεν μπορεί να είναι μεγάλες». Το ζητούμενο, κάθε φορά, είναι η εμφάνιση και ο καταλυτικός ρόλος, που μπορούν να διαδραματίσουν, άνθρωποι με θέληση. Η δύναμη είναι το αμέσως επόμενο βήμα. Κι έρχεται πάντα.

Η Γεωργία Χατζηνικολάου, ψυχολόγος, με μεταπτυχιακή εκπαίδευση στην αντιμετώπιση του πόνου, ξεκινά από τον ορισμό του τι είναι το 3ήμερο πρωτόκολλο της Βραχυπρόθεσμης Συμβουλευτικής Expansion που προσφέρει Ψυχική Αποφόρτιση μέσω της Θεραπείας τραυματος, γιατί είναι ένα τόσο σημαντικό εργαλείο στα χέρια ενός ψυχολόγου, δίνοντας το σαφές στίγμα μιας μεθόδου, που με τον καιρό θα σταθεί το πιο φιλικό κράτημα για κάθε άνθρωπο, που είναι διατεθειμένος να βρει τη λύση. Η Γεωργία εργάζεται ως ιδιώτης από το 2011, στο πανέμορφο Ναύπλιο.

Τι είναι η Εxpansion Τherapy;

Είναι μια μέθοδος άμεσης συναισθηματικής αποφόρτισης, που απελευθερώνει συναισθηματικούς και νοητικούς περιορισμούς. Δηλαδή τα τοξικά, αρνητικά συναισθήματα, όπως είναι ο θυμός, το άγχος, ο φόβος και τις πυρηνικές πεποιθήσεις, που λειτουργούν ως τροχοπέδη στην εξέλιξη, στην ευτυχία του ανθρώπου και στην εκπλήρωση του πλήρους δυναμικού του. Είναι μια συνθετική μέθοδος, που αξιοποιεί με έναν ενιαίο τρόπο εργαλεία από διάφορες επιστήμες.

Γιατί ένας ψυχολόγος πρέπει να μάθει τη μέθοδο;

Ένας ψυχολόγος ή σύμβουλος μπορεί να χρησιμοποιήσει αυτή τη μέθοδο αυτούσια στους συμβουλευόμενους του ή να την εντάξει μέσα στην ψυχοθεραπευτική διαδικασία. Είναι συμπληρωματική της ψυχοθεραπευτικής διαδικασίας και δεν την υποκαθιστά σαν μέθοδος. Καθώς, όπως προείπαμε, είναι μια συνθετική μέθοδος -περιέχει στοιχεία από διάφορες θεωρίες της ψυχολογίας- μπορεί να εφαρμοστεί από ειδικούς διαφορετικών θεωρητικών κατευθύνσεων. Τα τοξικά συναισθήματα και οι πεποιθήσεις προκύπτουν από εμπειρίες, που αποκτούμε στην πρώιμη παιδική ηλικία και τις οποίες κρίνουμε ως τραυματικές.

Όταν, λοιπόν, έχουμε βιώσει μια κατάσταση, μια εμπειρία, ως απειλητική, τότε δημιουργείται ένα τραύμα. Τα συναισθήματα αυτά, αντί να επιλυθούν μέσα από το γεγονός που συμβαίνει, τα διατηρούμε σε μια πορεία χρόνου ξεχνώντας πολλές φορές από πού ξεκινήσαμε. Θα μπορούσαμε έτσι να τα χαρακτηρίσουμει ως τοξικά. Κανένα συναίσθημα δεν είναι από μόνο του τοξικό. Υπάρχουν ασυνείδητα, δεν τα αναγνωρίζουμε, μπαίνουμε σε διάφορους μηχανισμούς άμυνας και τα προβάλλουμε σε άλλους ανθρώπους. Όταν δεν τα αναγνωρίζουμε, αυτά φουντώνουν.

Ένα από τα πράγματα που κάνει η Expansion είναι να βοηθήσει να τα αναγνωρίσουμε πιο γρήγορα και σιγά σιγά να αντιληφθούμε πώς αυτό που μας συμβαίνει τώρα σχετίζεται με το παρελθόν μας και γιατί τείνουν να δημιουργούνται μοτίβα καιπρότυπα συμπεριφοράς.

Επειδή η Expansion είναι μια μέθοδος συνεργατική και όχι παρεμβατική, ο σύμβουλος εκπαιδεύει τον δέκτη να αναγνωρίζει τα συναισθήματά και τις πυρηνικές πεποιθήσεις του. Βιώνοντάς τα αυτά στο τώρα, κατανοεί τα επαναλαμβανόμενα μοτίβα και πρότυπα συμπεριφοράς και συνειδητοποιεί πώς αυτά συνδέονται με τις εμπειρίες του παρελθόντος. Αυτό το πετυχαίνει μέσα στην πρώτη μέρα. Η μέθοδος είναι βιωματική;

Ναι, δίνεται σημασία στο βίωμα του συμβουλευόμενου, όπως ο ίδιος το αντιλαμβάνεται. Ένα γεγονός μπορεί να είναι τραυματικό και απειλητικό για κάποιον και για κάποιον άλλον να μην είναι. Δίνεται μεγάλος σεβασμός στην ακρόαση, χωρίς κριτική διάθεση, θεωρώντας ότι αυτό που βιώνει ως πραγματικότητα ο συμβουλευόμενος αυτό είναι.

Ο Σύμβουλος που χρησιμοποιεί την Expansion δεν προσπαθεί να κατευθύνει σε κάποια κατεύθυνση. Ό,τι νιώθει ο δέκτης είναι αποδεκτό. Αναβιώνει τις περιοριστικές- τραυματικές εμπειρίες χωρίς όμως να αναμοχλεύει αυτά τα αρνητικά συναισθήματα για πολύ χρόνο. Αναβιώνει μεν τον πόνο, τον απελευθερώνει άμεσα δε.

Πώς γνώρισες εσύ την Expansion Method;

Πρώτα την εφάρμοσα στον εαυτό μου -με αρκετή καχυποψία στην αρχή- γιατί ήταν κάτι καινούριο, κάτι που δε γνώριζα. Μου αρέσει να γνωρίζω τις νέες μεθόδους και τάσεις αλλά πάντα ψάχνω να δω αν έχει αποτέλεσμα. Αν μπορεί να βοηθήσει στις θεραπείες μου. Έτσι αντιλήφθηκα γιατί ένας ψυχολόγος πρέπει να εισάγει την Εxpansion Therapy στην πρακτική του.

Πρώτον:

Ο συμβουλευόμενος και μόνο από τη σύνδεση παρόντος – παρελθόντος νιώθει άμεσα ανακούφιση. Ακολουθεί μια ήπια διαδικασία, όπου γίνεται η απελευθέρωση των συναισθημάτων μέσα από καθοδηγούμενο οραματισμό και δίνεται έμφαση στη συγχώρεση όλων όσοι εμπλέκονται στην τραυματική εμπειρία συμπεριλαμβανομένου και του ίδιου σε όποια ηλικία και να βρίσκεται. Αυτά κινητοποιούν τον συμβουλευόμενο. Αποκτά εμπιστοσύνη στη διαδικασία, έτσι χτίζεται μια δυνατή θεραπευτική σχέση. Καθώς η μέθοδος προσφέρει μετρήσιμα αποτελέσματα, εκείνος τα αναγνωρίζει και το ηθικό του ανεβαίνει.

Δεύτερον:

Αυτό έχει σαν συνέπεια να αναλαμβάνει την ευθύνη της θεραπείας του όλο και περισσότερο. Να αυξάνεται η δέσμευσή του στη θεραπευτική διαδικασία. Όταν διατηρούμε τον θυμό, την πίκρα, το φόβο είναι σαν να έχουμε δώσει στις συνθήκες, στις καταστάσεις, στους ανθρώπους, που συμμετείχαν σε αυτό, τη δύναμή μας. Με την απελευθέρωση των συναισθημάτων αυτά τακτοποιούνται και νιώθουμε πως αποκτούμε όλο και περισσότερο έλεγχο στη ζωή μας, πως παίρνουμε πίσω τη δύναμή μας αναλαμβάνοντας την ευθύνη για το πώς θέλουμε να ζήσουμε.

Τρίτον:

Ως μια συνδυαστική μέθοδος μπορεί να ενσωματωθεί στην πρακτική των ψυχολόγων ανεξάρτητα της κατεύθυνσης που ακολουθεί ο καθένας. Είναι πραγματικά ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο!

Τέταρτον:

Ο κάθε Σύμβουλος λαμβάνει μεγάλη υποστήριξη από την ίδια την εταιρία που διαχειρίζεται την μέθοδο. Έχει επαφές με τον δημιουργό της και μπορεί να προτείνει βελτιωτικές αλλαγές που εξελίσσουν την μέθοδο.

Βλέπω ότι είστε μέλος της Επιστημονικής ομάδας της Expansion Method. Τι κάνει αυτή η ομάδα;

Κάναμε μια έρευνα επειδή θέλαμε να έχουμε μετρήσιμα αποτελέσματα, η οποία είναι σε εξέλιξη (εμπλουτίζεται δηλαδή με άτομα κάθε φορά). Τα αποτελέσματά της είναι εντυπωσιακά. Στο πώς οι άνθρωποι βιώνουν άμεσα την αλλαγή, δηλαδή πώς νιώθουν τα έντονα συναισθήματα να καταλαγιάζουν.

Οι περισσότεροι αναγνωρίζουν την βελτίωση, επειδή χρησιμοποιούμε ερωτηματολόγιο αυτοαναφοράς. Μετά από μια περίοδο 22 ημερών έχουμε δει ότι πολλές φορές οι άνθρωποι εκπλήσσονται. Ανακαλούν το γεγονός, βλέπουν πού βρίσκονται και παραδέχονται ότι δε νιώθουν τον ίδιο πανικό.

Πότε μπορεί ένας ψυχολόγος να χρησιμοποιήσει την Expansion Τherapy;

Όταν στην πορεία της συμβουλευτικής διαδικασίας αναδυθεί μια περιοριστική πεποίθηση, ένα τοξικό συναίσθημα που παρεμποδίζει την εξέλιξη της θεραπείας, όταν η θεραπεία βρίσκεται σε κομβικό σημείο (που εμείς οι σύμβουλοι λέμε ότι είναι σε αντίσταση ο συμβουλευόμενος), τότε ο σύμβουλος μπορεί να χρησιμοποιήσει αυτή τη μέθοδο ως μεμονωμένο εργαλείο για να επιφέρει την απελευθέρωση. Με την ολοκλήρωσή της, ο δέκτης απαλλαγμένος από το βάρος της συναισθηματικής φόρτισης μπορεί να συνεχίσει τη διαδικασία, όπως την ορίζει ο σύμβουλος.

Η Expansion Therapy εφαρμόζετε και σε βαριές κλινικές περιπτώσεις;

Η Expansion δεν εφαρμόζεται σε βαριές κλινικές περιπτώσεις, διότι δεν έχουμε ερευνήσει επαρκώς την καταλληλότητά της.

Πώς γίνεται η εκπαίδευση της μεθόδου; Είναι σύντομη;

Η εκπαίδευση στην Expansion γίνεται από το Ελληνικό Κέντρο Συναισθημάτων είναι σύντομη, μόλις 9 μήνες και γίνεται με βιωματικό τρόπο. Είναι απαραίτητο ο σύμβουλος ή ψυχολόγος να την έχει ο ίδιος εφαρμόσει. Η εκπαίδευση είναι ταχύρρυθμη και παρέχει ένα δίκτυο υποστήριξης μέσα από μηνιαία εποπτεία.

Με μια πρόταση, τι πιστεύεις ότι είναι το πιο σημαντικό στην θεραπευτική διαδικασία;

Απελευθερώνοντας την εμπειρία των αρνητικών συναισθημάτων, καταλαβαίνεις ότι αυτά σε χτίσανε μέχρι τώρα. Κρατάς τη σοφία, αλλά όχι το βάρος τους.

Η κυρία Χατζηνικολάου είναι Ψυχολόγος-Msc στην Αντιμετώπιση του Πόνου (αντιμετώπιση οξέων και χρόνιων καταστάσεων πόνου) και πιστοποιημένη Σύμβουλος PdC Expansion Therapy.

Η συνέντευξη πραγματοποιήθηκε από την: Χρύσα Φωτοπούλου Δημοσιογράφος

Αρχική Δημοσίευση Psychology.gr

Διάβασέ το →

woman in blue and white floral shirt holding her face

Ε, Αυτογνωσία που σου χρειάζεται…

Written by: Ελληνικό Κέντρο Συναισθημάτων • 29/06/2021

…“Αν θέλεις να φτιάξει η σχέση πρέπει να κοιτάξεις τον εαυτό σου”…

Το πρωινό στην φθινοπωρινή εξοχή θα έπρεπε να ήταν χαλαρωτικό και ήρεμο. Θα ήθελα να έλεγα ότι ακούγαμε τα πρωινά τιτιβίσματα των πουλιών και άντε κανένας κόκορας να ξελαρυγγιάζεται θυμίζοντάς μας ότι ήταν είναι ώρα να ξυπνήσουμε. Αντί για αυτό, κάθε πρωί μας ξυπνούσαν οι φωνές των γειτόνων μας που τσακώνονταν.

“Είσαι άχρηστη”, της φώναζε με μένος. “Δεν μπορείς ούτε ένα καφέ να φτιάξεις”

“Εσύ είσαι”, απάντησε εκείνη,” άχρηστος και απρόκοπος. Μια δουλειά δεν μπορείς να βρεις. Πώς θα μεγαλώσουμε το παιδί; Τι θα τρώει; Σαλιγκάρια; Θα περιμένουμε να βρέξει για να φάει;”

“Δεν φταίω εγώ που δεν μπορείς να κατεβάσεις γάλα”, είπε ειρωνικά και συνέχισε “και είναι ανεπρόκοπος, όχι απρόκοπος”, απάντησε συνεχίζοντας την κόντρα.

“Δεν τον αντέχω άλλο”, μας εκμυστηρεύτηκε ένα πρωινό στο κοινό μας μπαλκόνι που ένωνε τα δύο διαμερίσματα. “Δεν μπορώ να συνεχίσω έτσι. Εγώ δεν πρέπει να εργάζομαι, έχω το μωρό, εκείνος όμως κάθε μέρα είναι στην πλατεία και πίνει καφέδες από τα χρήματα που παίρνουμε από την σύνταξη της μητέρας μου. Δεν κάνει τίποτα ο άχρηστος. Άμα τα ήξερα αυτά δεν θα τον παντρευόμουν. Δεν ξέρω τι να κάνω πια. Χρειάζομαι καθοδήγηση”, είπε και πήρε αγκαλιά το μωρό της.

“Αυτό που σε ενοχλεί, αν κατάλαβα καλά, είναι ότι θεωρείς ότι είναι άχρηστος, σωστά;” ρώτησα με το που πήρα τον λόγο.

“Δεν θεωρώ, είναι”, απάντησε χωρίς να μου δίνει την απαραίτητη προσοχή.

“Θέλεις όντως να φτιάξει αυτή η σχέση;” την ρώτησα κοιτώντας της στα μάτια.

“Σαφώς”, μου απάντησε χωρίς δεύτερη σκέψη. “Μπορεί να γκρινιάζω αλλά κατά βάθος τον αγαπώ”.

“Τότε αυτό που θα σου πώ μπορεί να μην σου αρέσει και πάρα πολύ” είπα και σταμάτησα για μερικές στιγμές για να σκεφτώ καλύτερα πως θα το θέσω όσο το δυνατόν πιο κομψά.

“Τα συναισθήματα που κρύβονται πίσω από το επίθετο άχρηστος είναι δικά σου και τα προβάλλεις πάνω του. Αν θέλεις πραγματικά να φτιάξει η ζωή σου χρειάζεται να κοιτάξεις εσένα και όχι εκεινον”.

“Μα τι λες; αυτός δεν πάει να δουλέψει”, μου απάντησε θυμωμένη.

“Νιώθεις εσύ άχρηστη για κάτι στη δική σου ζωή;” τη ρώτησα.

“Άχρηστη όχι, νιώθω εγκλωβισμένη και προδομένη αν θέλεις να σου πω την αλήθεια”, απάντησε νιώθοντας όσο πιο θύμα μπορούσε. “Δεν κατεβάζω και γάλα και δεν νιώθω άνετα που το παιδί πρέπει να πίνει τεχνητά γάλατα από την αγορά. Και επειδή δεν εργάζεται αυτός, αγοράζουμε τα φτηνά. Πώς θα μεγαλώσει αυτό μου λες; “ είπε δείχνοντας το μωράκι της που έκλαιγε στην αγκαλιά της. “Δεν είμαι καλή μητέρα, αυτό ξέρω εγώ. Κανονικά θα έπρεπε να είχαμε χρήματα και να δούλευε εκείνος για να μεγαλώσει σωστά”.

“Πώς νιώθεις που δεν κατεβάζεις γάλα;” της απάντησα ήρεμα;

“Πώς να νιώθω; Άχρηστη σαν μητέρα. Δεν μπορώ να κάνω τίποτα σωστά. Ούτε σύντροφο δεν επιλέγω σωστό, αλλά ούτε και τα απαραίτητα δεν μπορώ να του δώσω”.

“Άρα νιώθεις άχρηστη σε σχέση με αυτό”, της είπα χωρίς να περιμένω την απάντηση που έδωσε ευθύς αμέσως.

“Όχι λέμε. Εγώ είμαι μια χαρά αυτός πρέπει να βρεί δουλειά”, είπε φωνάζοντας.

“Αν θέλεις να φτιάξει η σχέση πρέπει να κοιτάξεις τον εαυτό σου”, της είπα.

“Πρέπει να δεις από πού πηγάζει αυτή η αίσθηση της αχρηστίας και να την απελευθερώσεις από τον πυρήνα της προσωπικότητάς σου. Όταν συμβεί αυτό, το συναίσθημα που νιώθεις θα είναι πιο ήρεμο και θα μπορείς να το διαχειριστείς. Δεν θα θυμώνεις με τον σύντροφό σου και θα μπορέσεις να βρεις την λύση που χρειάζεσαι πιο ευκολα”.

“Μιλάς για την μέθοδο που γράφεις στα βιβλία σου;(Expansion Therapy)” με ρώτησε προσπαθώντας να ηρεμήσει το μικρό.

“Ναι, η μέθοδος είναι η πιο γρήγορη οδός”, είπα και είχα ήδη πάρει την αναπνοή για να συνεχίσω.

“Μα δεν νιώθω άχρηστη εγώ. Αυτός είναι άχρηστος” είπε και το μωρό άρχισε τα κλάματα με αναφιλητά.

“Ίσως να βιάστηκα. Ίσως πρώτα να χρειάζεται να γνωρίσεις τον εαυτό σου καλύτερα”, της απάντησα όσο πιο ήρεμα μπορούσα.

“Εσύ, εσύ”, αρχίζει μου να φωνάζει θυμωμένα.” Εσύ πρέπει να γνωρίσεις τον δικό σου εαυτό που μπλέκεις σε υποθέσεις άλλων. Ε, ρε αυτογνωσία που σου χρειάζεται…“ είπε και πήρε το μικρό της και πήγε στο διαμέρισμά της….

…Η συνέχεια στο βιβλίο.

Κείμενο: Αργύρης Σ. Μάρδας, Συγγραφέας, Πρόεδρος Ελληνικού Κέντρου Συναισθημάτων.

Το κείμενο αυτό είναι μέρος της σειράς βιβλίων Expansion Chronicles του συγγραφέα και θεραπευτή Αργύρη Μάρδα. Το πρώτο βιβλίο της σειράς κυκλοφορεί από της εκδόσεις Λιβάνη, με τον τίτλο Αναγέννηση.
Δημοσιεύτηκε και στην Όμορφη ζωή: Αυτογνωσία που σου χρειάζεται

Διάβασέ το →

Ο Αργύρης Σ. Μάρδας αναλύει Michael Jackson

Written by: Αργύρης Σ. Μάρδας • 07/06/2021

Κάνε τώρα μέσα σου την αλλαγή που θέλεις να δεις στον κόσμο.

Ήμουν πολύ μικρός όταν άκουσα για πρώτη φορά το Man in the Mirror από το άλμπουμ «BAD» του Michael Jackson. Και για να πω την αλήθεια, ήταν μια εποχή που πήγαινα ακόμα σχολείο και ντρεπόμουν που τον άκουγα. Ήταν θηλυπρεπής, περίεργος, διαφορετικός και πρώην (!) μαύρος. Όλοι στο σχολείο άκουγαν Nirvana ή Guns n Roses εκείνη την εποχή. Εγώ ήμουν, μάλλον, ο περιθωριακός nerd που άκουγε Madonna και Michael Jackson, κυρίως στα κρυφά.

Το συγκεκριμένο τραγούδι έμπλεκε την pop μουσική με την κλασική αμερικάνικη gospel (τη μουσική που ακουγόταν στις εκκλησίες) με ένα ισχυρό μήνυμα αυτογνωσίας, που μέχρι τότε γνώριζαν μόνο λίγοι μυημένοι στο χώρο.

Αυτό που έλεγε ήταν ότι, αν θέλεις να αλλάξεις τον κόσμο, χρειάζεται να κοιτάξεις τον εαυτό σου στον καθρέφτη και να αλλάξεις αυτόν! Στις παρακάτω γραμμές θα προσπαθήσω να αναλύσω μερικούς από τους στίχους, για να σας θυμίσω γιατί αυτός ο άνθρωπος ήταν ένας από τους πιο έξυπνους και πιο ευυπόληπτους καλλιτέχνες της εποχής του.

I’m gonna make a change, for once in my life

Θα κάνω μια αλλαγή, για μια φορά στην ζωή μου

It’s gonna feel real good, gonna make a difference

Θα με κάνει να νιώσω καλά, θα κάνει τη διαφορά

Gonna make it right… Θα κάνω το σωστό…

Ξεκινάει το τραγούδι με μια δήλωση. Να κάνει κάτι, να καταφέρει κάτι που θα τον κάνει να νιώσει όμορφα και να κάνει τη διαφορά. Αφού μας το δηλώνει, προχωράει στο πρόβλημα. Τί είναι αυτό που επιθυμεί να διορθώσει και πώς.

Παρατηρώντας αυτή τη σειρά ξαφνιάζομαι, γιατί είναι βασισμένη σε βήματα που ακολουθεί κάποιος στο life coaching, όταν επιθυμεί να μάθει τρόπους να πετύχει τους στόχους του. Περίεργο για ένα pop τραγούδι, δε νομίζετε;

As I turn up the collar on my favorite winter coat

Όπως ανεβάζω το κολάρο στο αγαπημένο μου χειμωνιάτικο παλτό

This wind is blowin’ my mind

Αυτός ο άνεμος μου παίρνει το μυαλό

Για να πετύχεις την αλλαγή, χρειάζεται να είσαι προετοιμασμένος για εμπόδια και δυσκολίες. Να ντυθείς καλά, ζεστά και να είσαι έτοιμος για μια βόλτα μέσα στην ίδια σου την καρδιά, που μάλλον έχει κρυώσει.

I see the kids in the street, with not enough to eat

Βλέπω τα παιδιά στο δρόμο, που δεν έχουν αρκετά για να τραφούν

Εδώ συναντάμε το πρόβλημα που τελικά θα έληγε και την καριέρα του. Το κόλλημα του με τα παιδιά*. Μας κεντρίζει, όμως, το ενδιαφέρον, γιατί τίποτα δεν είναι πιο σημαντικό από κάποιον ανυπεράσπιστο, όπως είναι ένα παιδί που χρειάζεται τη βοήθειά μας, ειδικά όταν αυτό το παιδί δεν έχει τίποτα να φάει, όπως λέει. Ναι, οι στίχοι είναι απλοί, αλλά μην ξεχνάτε ότι αυτό είναι ένα τραγούδι προορισμένο για έναν ολόκληρο πλανήτη ακροατών, και όχι για μερικούς εκλεκτούς που θα το κατανοήσουν.

Who am I, to be blind? Pretending not to see their needs

Ποιος είμαι εγώ, να είμαι τυφλός; Να προσποιούμαι ότι δεν βλέπω τις ανάγκες τους

Εδώ αρχίζουμε κι ακουμπάμε το πρόβλημα. Πόσες φορές πιάσαμε τον εαυτό μας να κοιτάζει από την άλλη πλευρά όταν αντικρίσαμε ένα πρόβλημα; Οποιοδήποτε πρόβλημα. Σχεδόν σε ό,τι μας απασχολεί, πολλές φορές κάνουμε τα στραβά μάτια. Κάνουμε σαν να μην υπάρχει και προσπαθούμε να κοιτάξουμε κάπου αλλού, μπας και το πρόβλημα εξαφανιστεί από μόνο του. Ειδικά αυτή την εποχή. Περπατάμε στο κέντρο της Αθήνας και βλέπουμε αμέτρητους άστεγους και ναρκομανείς. Αλλά περπατάμε σιωπηλά δίπλα τους, αποφεύγοντας έστω και να ανταλλάξουμε μια ματιά μαζί τους, προσπερνώντας τους. Σαν να μην ήταν ποτέ εκεί. Γιατί αν αναγνωρίσουμε το πρόβλημα, ίσως να πρέπει να κάνουμε κάτι για αυτό. Και κάτι τέτοιο θα μας χαλούσε την όμορφη και στρωμένη ζωή μας, σωστά;

They follow each other on the wind ya’ know

Ακολουθούν ο ένας τον άλλον προς τα εκεί που τους πηγαίνει ο άνεμος

’Cause they got nowhere to go

Γιατί δεν έχουν που να πάνε από μόνοι τους

That’s why I want you to know

Γι’ αυτό θέλω να σου πω να ξέρεις

Χμμ… Όλοι μας κάποια στιγμή έχουμε χάσει το δρόμο μας. Και όντως, πάμε προς τα εκεί που φυσάει ο άνεμος. Κι αυτή την εποχή περισσότερο από ποτέ. Μετά από τόσα χρόνια πίεσης και οικονομικής αφαίμαξης, έχουμε σταματήσει να έχουμε όνειρα και στόχους. Γιατί όσα και να κάναμε για τα τελευταία 7 χρόνια πήγαν στράφι. Κι έτσι σταματήσαμε να προσπαθούμε. Είδαμε ότι δεν μας βγάζει πουθενά να ονειρευόμαστε μια καλύτερη εποχή, γιατί αυτή δεν πρόκειται να έρθει. Πάμε όπου φυσάει ο άνεμος.

Είχα διαβάσει παλαιότερα κάπου, ότι οι Έλληνες δεν πρέπει να ξυπνήσουν ποτέ, γιατί τότε όλα θα αλλάξουν ή κάτι τέτοιο. Τα ακούμε αυτά εμείς και παίρνουν αέρα τα μυαλά μας. Τι ντροπή… Ναι, θέλουμε να λέμε ότι μας γονάτισαν για να μας εξουσιάζουν. Πάντα για άλλους μιλάμε, όπως λέει και η Χαρούλα. Αλλά όταν δείχνεις τους άλλους με το δάχτυλο, άλλα τέσσερα δάχτυλα δείχνουν πίσω σε εσένα.

I’m starting with the man in the mirror

Ξεκινάω με τον άνθρωπο που βλέπω στον καθρέφτη

I’m asking him to change his ways

Του ζητάω να αλλάξει αυτός τους τρόπους του

Αν θέλουμε να αλλάξει η ζωή μας, χρειάζεται να κοιτάξουμε τον άνθρωπο που βρίσκεται στον καθρέφτη μας. Σας προτείνω, λοιπόν, να πάμε στον καθρέφτη του σπιτιού μας. Να δούμε για λίγο τη σκληρή αλήθεια. Βγάλτε όλα τα φτιασίδια και τα λούσα σας, και αφεθείτε στην πραγματικότητά σας.

Για να ξεκινήσουμε να αλλάζουμε, χρειάζεται πρώτα να ξέρουμε ποιοι είμαστε. Κι έτσι όπως κοιτάζεστε, ρωτήστε τον εαυτό σας: Ποια δράση μου με έφερε σε αυτή την κατάσταση; Αφήστε την κυβέρνηση, την Ευρωπαϊκή Ένωση, το ευρώ και όποια άλλη δικαιολογία βρίσκατε μέχρι τώρα. Δείτε εσάς. Ποια δική σας δράση, σας έφερε εδώ που είστε σήμερα. Ζητήστε από τον εαυτό σας να αλλάξει αυτή τη δράση. Να βάλει στην θέση της μία που θα εξυπηρετούσε τους στόχους και τα όνειρά σας. Τόσο απλό. Όσο απλό είναι κι αυτό το τραγούδι.

And no message could have been any clearer

Και κανένα μήνυμα δε θα μπορούσε να είναι πιο ξεκάθαρο

If you wanna make the world a better place

Αν θέλεις να κάνεις τον κόσμο καλύτερο

Take a look at yourself, and then make a change

Κοίτα τον εαυτό σου και κάνε την αλλαγή που θες να δεις.

Κάνε την αλλαγή που θέλεις να δεις στην κοινωνία, πρώτα στη δική σου ζωή. Γίνε αυτό που θα ήθελες να είσαι. Φτιάξε εσύ τον εαυτό σου κι άσε την κοινωνία να συντονιστεί μαζί σου. Έτσι λειτουργεί το σύστημα μας. Το ανθρώπινό μας σύστημα. Η αλλαγή πάντα χρειάζεται να είναι εσωτερική. Τότε, και μόνο τότε, αρχίζουν τα πράγματα να βελτιώνονται.

I’ve been a victim of a selfish kind of love

Ήμουν θύμα εγωισμού (ένα είδος εγωιστικής αγάπης)

It’s time that I realize

Είναι η ώρα να το συνειδητοποιήσω…

Όλη η κοινωνία μας μαθαίνει να ήμαστε εγωιστές. Να διαχωριζόμαστε από τους άλλους και όταν ένα πρόβλημα έρχεται στην αντίληψή μας να κοιτάμε αλλού. Αλλά το θέμα με αυτήν την πρακτική είναι ότι το σύμπαν που ζούμε είναι αλληλοεπιδρώμενο. Ό,τι έχουμε μέσα μας προβάλλεται στο κοινωνικό μας σύνολο και το λαμβάνουμε πίσω, ως την πραγματικότητα που ζούμε. Δεν το λέω εγώ αυτό, το λέει, εκτός άλλων, και ο Καρλ Γιουνγκ, ένας από τους πατέρες της σύγχρονης ψυχολογίας. Όταν δεν διορθώνουμε τα προβλήματα της κοινωνίας μας, αυτό σημαίνει ότι δε δίνουμε λύση στα προσωπικά μας προβλήματα και αν δώσουμε προσοχή στους άλλους, στην πραγματικότητα δίνουμε προσοχή σε εμάς.

Και ναι, η κοινωνία είναι εγωιστική. Είναι άδικη και δεν έχει μέσα της και δεν μας προσφέρει την αγάπη που πάντα επιζητάμε. Αλλά αυτό αυτομάτως δε σημαίνει ότι κι εμείς δεν έχουμε μέσα μας την αγάπη που πάντα θέλαμε να έχουμε;

Και τι κάνουμε γι’ αυτό; Βρίζουμε την κοινωνία και τους θεσμούς της, βρίζουμε δηλαδή τον εαυτό και την ψυχή μας. Αυτό εννοούσα παραπάνω με το «να ξυπνήσουν οι Έλληνες». Ότι πρέπει να αποφασίσουμε ότι δεν ευθύνεται κάποιος άλλος για τα δικά μας δεινά, ότι πρέπει να αναλάβουμε την ευθύνη για τη δημιουργία ενός νέου αναβαθμισμένου δυτικού πολιτισμού, ενός πολιτισμού για τον οποίο θα ήμασταν υπερήφανοι.

…That there are some with no home, not a nickel to loan …

Ότι υπάρχουν άλλοι άνθρωποι που δεν έχουν ούτε σπίτι, ούτε χρήματα

Could it be really me, pretending that they’re not alone?

Θα μπορούσε να ήμουν εγώ, που υποκρινόμουν ότι δεν είναι μόνοι τους;

A willow deeply scarred, somebody’s broken heart

Μια ιτιά βαριά τραυματισμένη, κάποιου η καρδιά η σπασμένη

And a washed-out dream

Κι ένα ξεπλυμένο όνειρο

They follow the pattern on the wind, ya’ see

Βλέπεις, όλοι ακολουθούν το μοτίβο στον αέρα ’

Cause they got no place to be

Γιατί δεν έχουν πού να πάνε

That’s why I’m starting with me

Γι’ αυτό ξεκινάω με εμένα.

Ναι, έχει δίκιο. Γιατί αν δεν έχουμε όνειρα, δεν έχουμε και δρόμο και πηγαίνουμε όπου φυσάει ο αέρας. Γιατί αν ονειρευόμασταν τον κόσμο που θα θέλαμε να ζήσουμε, αναγκαστικά θα κάναμε κινήσεις για να τον δημιουργήσουμε. Αλλά αντί γι’ αυτό ξεπλυθήκαμε, όπως ξεπλύθηκε το πανέμορφο μαύρο χρώμα του Michael.

Ας ξεκινήσουμε με εμάς, ξαναλέει. Με τον άνθρωπο που βλέπουμε στο δικό μας καθρέφτη.

Και τότε, προς έκπληξη όλων, το pop τραγούδι το γυρνάει σε gospel. Μας βάζει μέσα σε μια εκκλησία παθιασμένων ανθρώπων, που όλοι μαζί μιλάνε για ένα ανώτερο ιδανικό και μια μεγάλη Αλήθεια: Ότι όλοι είμαστε ένα. Ότι αν κάποιος από εμάς αλλάξει, τότε θα αλλάξουμε όλοι, σιγά-σιγά. Αλλά πρέπει να γίνει η αρχή. Πρέπει ένας να κάνει την αλλαγή μέσα του, να μας δείξει το δρόμο και να μας θυμίσει ότι, ναι, αυτός είναι ο δρόμος.

Πρώτα, ονειρευόμαστε. Μετά βλέπουμε τι μας περιορίζει για να ζήσουμε το όνειρό μας.

Μετά διορθώνουμε αυτά που μας έφεραν εδώ, μέσα μας. Όχι εκτός μας. Κοιτάμε δηλαδή την ψυχολογία μας, τις αποφάσεις μας. Αναβαθμίζουμε ό,τι μας τιμά και αλλάζουμε ό,τι δεν μας αρέσει. Και μετά, κάνουμε μικρά βήματα προς το όνειρό μας. Μικρά, σταθερά βήματα. Με ευλάβεια, αφοσίωση, σεβασμό και αγάπη. Με φροντίδα στον εαυτό μας, πάνω από όλα, και μετά σε όλους τους άλλους γύρω μας. Γινόμαστε το παράδειγμα. Γινόμαστε η αλλαγή που θέλουμε να δούμε στον κόσμο γύρω μας.

Make that change.

Έτσι τελειώνει το τραγούδι του ο Micahel Jackson.

Κάνε την αλλαγή.

* Για να μπορέσουμε να κατανοήσουμε τον Michael Jackson, χρειάζεται να δούμε την ιστορία του. Αν και ήταν ένας άνθρωπος όπως όλοι εμείς ήταν δραματικά διαφορετικός. Ήταν ένα κατασκεύασμα της καπιταλιστικής κοινωνίας μέσα στην οποία γεννήθηκε. Ήταν ένα προϊόν. Από την πρώτη μέρα που πάτησε αυτή η ψυχή πάνω στον πλανήτη, όλοι γύρω του δεν τον αντιμετώπιζαν ως άνθρωπο, αλλά ως πηγή εισοδήματος. Κι ήταν μαύρος σε μια κοινωνία που μόλις είχε απαγορέψει την δουλεία.

Όντας ένα παιδί θαύμα, είχε να αντιμετωπίσει όσο μεγάλωνε την αλλαγή της φωνής του. Ξέρετε τί έκανε; Δεν την άλλαξε ποτέ. Οι φωνητικές του χορδές άλλαξαν τη χροιά της φωνής του, αλλά εκείνος επέλεξε να χρησιμοποιεί Φαλτσέτο. Το Φαλτσέτο «βγαίνει» όταν οι φωνητικές χορδές διαχωρίζονται και επιμηκύνονται σε τέτοιο βαθμό, ώστε προσφέρουν ψηλό pitch, όταν δηλαδή η φωνή ηχεί σε πολύ υψηλές νότες. Στην Ελλάδα αυτές τις νότες έχουμε συνηθίσει να τις λέμε και ψεύτικες νότες.

Έτσι, κράτησε την παιδικότητα στην φωνή του και δεν πέρασε ποτέ στην ενηλικίωσή της. Όταν είδε ότι και το χρώμα του ήταν πρόβλημα, το άλλαξε και αυτό. Όλα θυσιασμένα στο βωμό της εικόνας και του κέρδους. Όπως είπαμε, ήταν ένα προϊόν που δεν έπρεπε να χαλάσει κι έπρεπε να υπηρετεί συγκεκριμένες τάσεις και μόδες.

Ο Jackson ήταν ένας μάρτυρας ενός συστήματος, που πλέον όμως είναι παρωχημένο.

Δεν έζησε παιδική ηλικία όπως τον είχαμε ακούσει να λέει και να ξαναλέει. Το έλεγε τόσο συχνά, που από ένα σημείο και μετά έγινε γραφικός. Δεν είχε άδικο. Δεν έζησε ούτε παιδική ηλικία, αλλά ούτε και καμία άλλη ηλικία ως ένας συνηθισμένος άνθρωπος. Όσο έβγαζε χρήματα στις δισκογραφικές εταιρείες που τότε εξουσίαζαν την μουσική βιομηχανία, τόσο τον υποστήριζαν και του πρόσφεραν την επιτρεπόμενη άνεση. Όταν σταμάτησε να είναι τόσο παραγωγικός, χρειάστηκε να τον καταστρέψουν, γιατί τότε θα τους έβγαζε περισσότερα χρήματα.

Βλέπετε, στην Αμερική, λείπει αυτό που έχουμε εδώ στην Ελλάδα και το θεωρούμε δεδομένο. Την ανθρωπιά και την αξιοπρέπεια. Εκεί, όλα θυσιάζονται στο βωμό του χρήματος και της δόξας. Εμείς εδώ, χωρίς να έχουμε ζήσει στη σύγχρονη ιστορία μας δόξα και χρήματα, έχουμε αυτές τις πληροφορίες στο αίμα μας, από την αρχαία εποχή. Από τότε που η Ελλάδα ήταν η Αμερική του τότε κόσμου. Ξέρουμε πώς είναι να μην υπολογίζεις κανέναν και να θυσιάζεις τα πάντα στον βωμό του χρήματος και της δόξας. Το ζήσαμε από τις απαρχές της αρχαίας ελληνικής Πόλης και αργότερα Δημοκρατίας, το ζήσαμε και με τον επεκτατισμό του Μακεδονικού κράτους με τον Μέγα Αλέξανδρο και είδαμε πού καταλήγει μια τέτοια συμπεριφορά.

Δεν έχει σημασία αν σας αρέσει ή όχι ο Michael Jackson, αν πιστεύετε ότι είναι ένοχος ή όχι για τις κατηγορίες που του προσάπτουν. Ως άνθρωπος είχε θετικά και αρνητικά. Έκανε λάθη. Το μόνο σίγουρο είναι αυτό. Το έργο του όμως είναι αυτό που θα μείνει στους αιώνες! Και αν κάποιος μαύρος θηλυπρεπής άνδρας κατάφερε να γίνει αποδεκτός και να ευαισθητοποιήσει μια ολόκληρη γενιά παγκοσμίως, οφείλουμε να του υποκλιθούμε.

Έτσι λοιπόν, αν θέλουμε να φέρουμε μια αλλαγή, χρειάζεται να κοιτάξουμε τον εαυτό μας στον καθρέφτη και να κάνουμε στον εαυτό μας τις αλλαγές που θέλουμε να δούμε στη ζωή μας. Αν πάλι, θέλουμε να αλλάξουμε τον παγκόσμιο πολιτισμό, χρειάζεται να δούμε στον καθρέφτη πρώτα τον δικό μας πολιτισμό, πρώτα την κοινωνία που έχουμε διαμορφώσει και να κάνουμε τις αλλαγές που θέλουμε, πρώτα σε εμάς. Μόνο έτσι θα δούμε το σύγχρονο πολιτισμό να αλλάζει, να εξελίσσεται και να ανθίζει προς νέες κατευθύνσεις.

Συγγραφέας: Αργύρης Σ. Μάρδας

Επιμέλεια: Αγγελική Αρβανίτη, Πολιτισμολόγος, Θεραπεύτρια

Δημοσιεύθηκε πρώτα στην Όμορφη Ζωή τον Νοέμβριο του 2017.

Διάβασέ το →

Έρευνα: Η Σωστή Eκπαίδευση μπορεί και βελτιώνει τη Χαρά και την Ευτυχία μας!

Written by: Αργύρης Σ. Μάρδας • 01/05/2021

Το πιο επιτυχημένο course του Yale, The Science of Well Being της καθηγήτριας Ψυχολογίας Laurie Santos μόλις δημοσίευσε μια έρευνα που αποδεικνύει ότι βοηθά στην βελτίωση της Ευτυχίας περισσότερο από τα άλλα παρόμοια προγράμματα. Τα προγράμματα Θετικής Ψυχολογίας του emoducation ισχυρίζονται το ίδιο!

Είχα την τιμή να σπουδάσω με την Santos και να πιστοποιηθώ στο πρόγραμμα από το Yale και το Coursera. Πήραμε τα πιο δυναμικά στοιχεία του, όπως και τον τρόπο διδασκαλίας και τον προσαρμόσαμε στην ελληνική πραγματικότητα. Και το αποτέλεσμα ήταν απίστευτο. Συνδυάζοντας τις ακαδημαϊκές γνώσεις του course μαζί με την βραχυπρόθεσμη συμβουλευτικής της Expansion, τα αποτελέσματα ήταν ακόμα καλύτερα και ακόμα πιο σταθερά στην πάροδο του χρόνου. Που το ξέρουμε αυτό; Έρευνες!

Η Έρευνα.

Η Σωστή εκπαίδευση μπορεί και βελτιώνει τη Χαρά και την Ευτυχία μας

Το Yale μόλις δημοσίευσε μια μεγάλη μελέτη που έκανε πάνω στα οφέλη στην ψυχική υγεία του μαθήματος “Η Επιστήμη της Ευτυχίας”. Η μελέτη αυτή δείχνει ξεκάθαρα ότι όσοι παρακολούθησαν και ολοκλήρωσαν το πρόγραμμα, κάνοντας όλες τις προτεινόμενες ασκήσεις είδαν την ψυχολογία τους να βελτιώνεται και τα επίπεδα ευτυχίας τους να εκτοξεύονται.

Και συγκριτικά με άλλα μαθήματα ή προγράμματα, το “Η Επιστήμη της Ευτυχίας” προσφέρει καλύτερα αποτελέσματα.

Το Πρόγραμμα Βελτίωση της Ευτυχίας.

Σε συνέχεια στο πιο δημοφιλές πρόγραμμα του κέντρου, το Βελτίωση της Ευτυχίας συμπληρώνει την εμπειρία της προσωπικής βελτίωσης με στοιχεία χαράς και βαθύτερης κατανόησης της ανθρώπινης εμπειρίας και συμπεριφοράς. Είναι σημαντικό να συνεχίζουμε να προσφέρουμε στον εαυτό μας όλη τη πληροφορία και την βοήθεια που χρειάζεται για να έχει την δύναμη που χρειάζεται να αντεπεξέλθει την δύσκολη καθημερινή πραγματικότητα.

Συμπέρασμα Έρευνας

Η μελέτη έδειξε ότι η ευημερία μπορεί να ενισχυθεί με τη λήψη ενός διαδικτυακού μαθήματος. Διαπιστώσαμε ότι οι συμμετέχοντες ανέφεραν βελτιωμένη ευεξία μετά τη λήψη του μαθήματος σε σχέση με μια τάξη ψυχολογίας και ότι τέτοια αποτελέσματα προέκυψαν παρά το γεγονός ότι το μάθημα χορηγήθηκε διαδικτυακά και σε μεγάλες κλίμακες. Αυτά τα αποτελέσματα υποδηλώνουν ότι τα άτομα που εκτίθενται σε ακαδημαϊκό περιεχόμενο σχετικά με την επιστήμη της ευεξίας και που ασχολούνται με πρακτικές βάσει αποδεικτικών στοιχείων μπορούν πράγματι να αυξήσουν την υποκειμενική τους ευημερία. Είναι σημαντικό, τα ευρήματά μας δείχνουν ότι τα διαθέσιμα διαδικτυακά μαθήματα θα μπορούσαν ενδεχομένως να επηρεάσουν την ψυχική υγεία σε μεγάλες κλίμακες, και ως εκ τούτου θα μπορούσαν να γίνουν ένα σημαντικό εργαλείο για πρωτοβουλίες δημόσιας υγείας που στοχεύουν στη βελτίωση των αποτελεσμάτων ψυχικής υγείας σε όλο τον πληθυσμό.

Συγγραφέας: Αργύρης Σ. Μάρδας, Πρόεδρος Ελληνικού Κέντρου Συναισθημάτων, Συγγραφέας.

Research Author Contributions

Conceptualization: Laurie R. Santos.
Data curation: Jennifer Claydon, Meghan Bathgate, Belinda Platt.
Formal analysis: David B. Yaden, Jennifer Claydon, Meghan Bathgate.
Funding acquisition: Laurie R. Santos.
Methodology: Laurie R. Santos.
Project administration: Belinda Platt, Laurie R. Santos.
Resources: Laurie R. Santos.
Writing – original draft: David B. Yaden.
Writing – review & editing: Jennifer Claydon, Meghan Bathgate, Belinda Platt, Laurie R. Santos.

Δείτε όλη τη μελέτη εδώ: Μελέτη Yale

Διάβασέ το →

group of women standing on green grass field during daytime

Επηρεάζει η Γενετική το Περιβάλλον οι Εμπειρίες την Προσωπικότητά μας;

Written by: MindPost Team • 11/04/2021

Έχετε αναρωτηθεί ποτέ γιατί είστε όπως είστε; Γιατί αντιδράτε με συγκεκριμένο τρόπο σε διάφορες καταστάσεις, γιατί έχετε συγκεκριμένες προτιμήσεις ή γιατί νιώθετε ορισμένα συναισθήματα πιο έντονα από άλλα; Είναι ένα ερώτημα που απασχολεί την ανθρωπότητα εδώ και χιλιάδες χρόνια. Είναι θέμα κληρονομικότητας, δηλαδή των γονιδίων που φέρουμε; Είναι αποτέλεσμα του περιβάλλοντος στο οποίο μεγαλώσαμε, των ανθρώπων που μας επηρέασαν; Ή μήπως είναι κάτι άλλο;

Μια ενδιαφέρουσα μελέτη με τίτλο “Το γενετικό και κοινωνικό περιβάλλον ως παράγοντας διαμόρφωσης της προσωπικότητας: από τους κλασικούς συγγραφείς έως σήμερα“, μας δίνει πολύτιμες απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα. Η μελέτη αυτή, που δημοσιεύτηκε στα Ιατρικά Χρονικά Βορειοδυτικής Ελλάδος (2011, Τόμος 8, Τεύχος 1), εξετάζει πώς διάφοροι παράγοντες “χτίζουν” την προσωπικότητά μας, από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα.

Το Αίνιγμα της Προσωπικότητας: Γονίδια vs. Περιβάλλον

Για πολύ καιρό, υπήρχε μια διαμάχη: τι παίζει τον πιο σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση της προσωπικότητας; Τα γονίδια που κληρονομούμε από τους γονείς μας (η “φύση” μας) ή το περιβάλλον στο οποίο μεγαλώνουμε και οι εμπειρίες που αποκτούμε (η “ανατροφή” μας);

Η μελέτη ξεκαθαρίζει πως η απάντηση δεν είναι “ή το ένα ή το άλλο”, αλλά “και τα δύο, μαζί”. Η προσωπικότητά μας είναι ένα αποτέλεσμα της αλληλεπίδρασης μεταξύ της κληρονομικότητας και του περιβάλλοντος. Σκεφτείτε το σαν ένα σπόρο (τα γονίδιά σας) που φυτεύεται σε ένα έδαφος (το περιβάλλον σας). Ο σπόρος έχει τη δυνατότητα να γίνει ένα πανέμορφο φυτό, αλλά χρειάζεται το σωστό έδαφος, νερό και ήλιο για να αναπτυχθεί πλήρως.

Ακόμη και από την αρχαιότητα, οι άνθρωποι αναγνώριζαν τη σημασία της κληρονομικότητας. Από τους Βαβυλώνιους που κατανοούσαν ότι κάποια χαρακτηριστικά περνούσαν από γενιά σε γενιά, μέχρι τον Αριστοτέλη που μιλούσε για τις φυσικές προδιαθέσεις. Όμως, η σύγχρονη γενετική, με πρωτοπόρο τον Γκρέγκορ Μέντελ (τον “πατέρα της γενετικής”), μας έδειξε πώς ακριβώς μεταφέρονται αυτά τα χαρακτηριστικά.

Η Δύναμη της Αγωγής: Η Παιδαγωγική στο Προσκήνιο

Ένα τεράστιο κομμάτι του περιβάλλοντος που μας διαμορφώνει είναι η Παιδαγωγική. Η λέξη αυτή, που προέρχεται από τις αρχαίες ελληνικές λέξεις “παιδί” και “άγω” (που σημαίνει “οδηγώ”), μας δείχνει τη σημασία της εκπαίδευσης και της καθοδήγησης.

Από τους αρχαίους Έλληνες φιλοσόφους όπως ο Πλάτωνας, ο οποίος πίστευε ακράδαντα στη δύναμη της εκπαίδευσης για τη διαμόρφωση του χαρακτήρα και των πολιτών, μέχρι τον Ξενοφώντα που τόνιζε τη σημασία της καλής αγωγής για την ευημερία της κοινωνίας, η ιδέα ότι η μόρφωση και η διδασκαλία μας “χτίζουν” είναι πανάρχαια. Η Παιδαγωγική δεν είναι απλώς η μεταφορά γνώσεων, αλλά και η διαμόρφωση του τρόπου σκέψης, των αξιών και της συμπεριφοράς μας. Όλα αυτά επηρεάζουν το πώς βλέπουμε τον κόσμο και πώς αλληλεπιδρούμε με αυτόν.

Όταν η Ζωή αρχίζει πριν τη Γέννηση: Ο Ρόλος της Ενδομήτριας Ζωής

Ίσως ένα από τα πιο συναρπαστικά κομμάτια της μελέτης είναι η αναφορά στην ενδομήτρια ζωή ως καθοριστικό παράγοντα για την προσωπικότητα. Ναι, καλά διαβάσατε! Η ζωή μας αρχίζει να μας διαμορφώνει ακόμα και πριν γεννηθούμε.

Οι πρωτοποριακές έρευνες του Έλληνα ψυχιάτρου Αθανάσιου Καυκαλίδη έδειξαν ότι οι εμπειρίες που βιώνουμε όσο είμαστε ακόμα στην κοιλιά της μαμάς μας μπορούν να αφήσουν ίχνη στην ψυχή μας. Η θεωρία του υποστηρίζει ότι δεν γεννιόμαστε ως “άγραφα χαρτιά”, αλλά με ένα είδος “μνήμης” από την ενδομήτρια ζωή. Για παράδειγμα, το αν η μητέρα μας μας αποδεχόταν ή μας απέρριπτε κατά την εγκυμοσύνη, μπορεί να επηρεάσει τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τον εαυτό μας και τις σχέσεις μας αργότερα στη ζωή. Αυτό είναι κάτι που μας κάνει να σκεφτούμε πόσο σημαντική είναι η ψυχική κατάσταση της μητέρας κατά την εγκυμοσύνη.

Σύγχρονες Προσεγγίσεις: Από τον Μπηχεβιορισμό στην Προσκόλληση

Ο 20ός αιώνας έφερε πολλές νέες ιδέες για τη διαμόρφωση της προσωπικότητας. Κάποιοι επιστήμονες, όπως ο Watson με τον μπηχεβιορισμό, πίστευαν ότι το περιβάλλον είναι τα πάντα – ότι μπορούμε να “εκπαιδεύσουμε” οποιονδήποτε να γίνει οτιδήποτε. Άλλοι, όπως ο Φρόιντ, έδωσαν έμφαση στην κληρονομικότητα σε συνδυασμό με τις πρώτες οικογενειακές εμπειρίες.

Μια πολύ σημαντική προσέγγιση είναι η θεωρία της προσκόλλησης (attachment), που αναπτύχθηκε από τον John Bowlby. Αυτή η θεωρία τονίζει πόσο κρίσιμη είναι η ποιότητα της σχέσης του βρέφους με τους γονείς του (ή τους βασικούς φροντιστές) στα πρώτα χρόνια της ζωής. Ο τρόπος που ένα παιδί νιώθει ασφάλεια και αγάπη σε αυτή την πρώιμη σχέση επηρεάζει βαθιά την ψυχολογική, συναισθηματική και κοινωνική του ανάπτυξη για όλη του τη ζωή. Ένα παιδί που νιώθει ασφάλεια, έχει μεγαλύτερες πιθανότητες να αναπτύξει υγιείς σχέσεις και να αντιμετωπίζει τις προκλήσεις της ζωής με αυτοπεποίθηση.

Το Μεγάλο Συμπέρασμα: Είμαστε το Άθροισμα Όλων!

Στο τέλος, η μελέτη μας δείχνει ότι η προσωπικότητά μας δεν είναι αποτέλεσμα ενός μόνο παράγοντα. Δεν είναι μόνο τα γονίδιά μας, ούτε μόνο το περιβάλλον μας, ούτε μόνο οι εμπειρίες μας στη μήτρα ή στην παιδική ηλικία. Είναι το σύνθετο αποτέλεσμα της αλληλεπίδρασης όλων αυτών των παραγόντων.

Είμαστε όλοι μοναδικοί, ακριβώς επειδή το γενετικό μας υλικό, το περιβάλλον που βιώσαμε και οι εμπειρίες που μας σημάδεψαν, συνδυάζονται με έναν τρόπο που είναι αποκλειστικά δικός μας. Το σημαντικό δεν είναι να βρούμε ποιος παράγοντας είναι “πιο σημαντικός”, αλλά να κατανοήσουμε πώς όλοι αυτοί οι παράγοντες συνεργάζονται για να μας κάνουν αυτό που είμαστε.

Ελπίζουμε αυτό το άρθρο να σας βοήθησε να κατανοήσετε καλύτερα πώς διαμορφώνεται η προσωπικότητά σας. Ενώ δεν μπορούμε να αλλάξουμε τα γονίδιά μας ή τις πρώτες μας εμπειρίες, μπορούμε πάντα να δουλέψουμε πάνω στο περιβάλλον που δημιουργούμε για τον εαυτό μας και τις μελλοντικές μας εμπειρίες.

Έχετε αναρωτηθεί ποτέ ποιες πτυχές της προσωπικότητάς σας πιστεύετε ότι επηρεάστηκαν περισσότερο από την κληρονομικότητα και ποιες από το περιβάλλον; Θα θέλαμε να ακούσουμε τη γνώμη σας στα σχόλια!

Διάβασέ το →

Πως οι γονείς με παιδιά με αυτισμό μπορούν να ενδυναμώσουν την σχέση τους.

Written by: Αργύρης Σ. Μάρδας • 07/04/2021

Για τους γονείς παιδιών με αυτισμό, μια νέα μελέτη διαπιστώνει ότι αντιμετωπίζουν υψηλό βαθμό άγχους λόγω της απομόνωσης, της διακοπής των υπηρεσιών θεραπείας των παιδιών και της ανάπαυλας, ενώ επίσης ανησυχούν για τα οικονομικά και τον κίνδυνο ασθένειας για τα παιδιά και τους ίδιους.

Οι γονείς, γενικά, βρίσκονται υπό σημαντική πίεση κατά τη διάρκεια της πανδημίας του κοροναϊού. Εκείνοι που μπόρεσαν να στραφούν σε μακροχρόνιες ρυθμίσεις απομακρυσμένης εργασίας βοηθούν ταυτόχρονα τα παιδιά τους να παραμείνουν αφοσιωμένα στην ηλεκτρονική μάθηση ενώ τα σχολεία παραμένουν κλειστά, και μερικά φροντίζουν επίσης γηράσκοντες γονείς ή παιδιά με ειδικές ανάγκες.

Για τους γονείς παιδιών με αυτισμό, μια νέα μελέτη διαπιστώνει ότι αντιμετωπίζουν υψηλό βαθμό άγχους λόγω της απομόνωσης, της διακοπής των υπηρεσιών θεραπείας των παιδιών και της ανάπαυλας, ενώ επίσης ανησυχούν για τα οικονομικά και τον κίνδυνο ασθένειας για τα παιδιά και τους ίδιους.

Τι μπορούν να κάνουν οι γονείς για να ανακουφίσουν το άγχος σε μια εποχή που η καθοδήγηση για τη δημόσια υγεία απαιτεί σωματική απόσταση;

Η έρευνα δείχνει ότι η συν-γονική μέριμνα – όταν δύο ή περισσότεροι ενήλικες (γονείς, παππούδες και γιαγιάδες, μέλη της οικογένειας, φίλοι) συνεργάζονται για να μοιραστούν τις ευθύνες φροντίδας – μπορεί να είναι μια σημαντική πηγή υποστήριξης για τους γονείς των παιδιών με αυτισμό. Αυτό ισχύει σε «φυσιολογικές» στιγμές, αλλά ιδιαίτερα τώρα όταν πολλές οικογένειες βρίσκονται στο σπίτι με μοναδικό στήριγμα τους ίδιους. Σε μια μελέτη του 2015, πάνω από 150 μητέρες και πατέρες παιδιών με αυτισμό στην Αυστραλία συμπλήρωσαν ερωτηματολόγια σχετικά με διάφορες πτυχές της γονικής τους εμπειρίας. Αξιολόγησαν τη συνειδητοποίηση τους – πόσο καλά επικοινωνούσαν και εργάστηκαν ομαδικά και πόσο σεβάστηκαν τη δέσμευση και την κρίση της φροντίδας του συντρόφου τους. Οι γονείς απάντησαν επίσης σε ερωτήσεις σχετικά με το άγχος και την εμπιστοσύνη τους στον γονικό τους ρόλο.

Τα ευρήματα;

Οι γονείς που είχαν καλύτερες σχέσεις μεταξύ τους τείνουν επίσης να έχουν μικρότερο άγχος. «Η πιο σημαντική πηγή γονικής υποστήριξης για πολλούς γονείς είναι η υποστήριξη που λαμβάνουν από τη μεταξύ τους σχέση», εξηγεί ο ερευνητής Chris May και οι συνεργάτες του. Οι γονείς παιδιών με αυτισμό μπορεί να αισθάνονται πιο απομονωμένοι από τους φίλους και την οικογένειά τους, γεγονός που καθιστά ακόμη πιο σημαντική την υποστήριξη των γονέων από τους εαυτούς τους. Σε μια μελέτη του 2017, ο May και οι συνάδελφοί του διερεύνησαν γιατί η αίσθηση της εμπιστοσύνης και της ικανότητας του συντρόφου σας μπορεί να είναι χρήσιμη. Για να συλλάβουν μια σειρά από προοπτικές, πήραν συνέντευξη από 11 ζευγάρια που συνυπάρχουν – μητέρες και πατέρες – που ανέφεραν ότι βίωναν είτε σχετικά χαμηλό είτε υψηλό άγχος.

Οι ερευνητές διερεύνησαν τον τρόπο με τον οποίο οι γονείς προσαρμόστηκαν καθώς άρχισαν να καταλαβαίνουν ότι το παιδί τους είχε αυτισμό, πώς βίωσαν την αίσθηση της γονικής σχέσης σε εκείνους και πώς περίμεναν ότι η σχέση τους θα επηρέαζε την ανάπτυξη του παιδιού τους.

Για παράδειγμα, έκαναν ερωτήσεις στους γονείς όπως

“Πόσο σημαντική είναι η γονική σχέση με τον [σύντροφό σας] στον καθορισμό της προόδου [του παιδιού σας] ;,”
“Πώς διατηρείτε τη γονική σχέση σας” και
“Σας μίλησε κανείς ποτέ για την συνεργασία των γονέων σε σχέση με την ανατροφή των παιδιών με [αυτισμό];”

Η μελέτη διαπίστωσε ότι οι γονείς που αισθάνονταν μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στον σύντροφό τους έτειναν να είναι σε καλύτερη θέση στο να αντιμετωπίσουν τη διάγνωση του παιδιού τους, έχουν ισχυρότερα κίνητρα για να κάνουν ό,τι μπορούσαν για αυτό και έχουν μεγαλύτερη ελπίδα για την ανάπτυξη του.

«Οι γονείς βίωσαν μια αίσθηση αλληλεγγύης όταν ένιωθαν ότι βρίσκονταν σε ένα «κοινό ταξίδι» που περιελάμβανε εκτίμηση, συντροφικότητα και συμβιβασμό», εξηγεί ο May. «Αυτή η αίσθηση ότι «και οι δύο προσπαθούν να κατευθυνθούν προς την ίδια κατεύθυνση» ήταν ένας σημαντικός παράγοντας. . . συνδέοντας μια αίσθηση σκοπού και κοινής κατεύθυνσης με την ικανότητά τους να διατηρούν τη σχέση τους σε λειτουργία.”

Πώς μπορούν οι γονείς παιδιών με αυτισμό να ενισχύσουν τη σχέση με τους συντρόφους τους;

Η ψυχολόγος Linda Raffaele Mendez και οι συνάδελφοί της σχεδίασαν ένα πρόγραμμα κατάρτισης για τη γονική μέριμνα που αποσκοπούσε στην προώθηση της ανθεκτικότητας σε οικογένειες παιδιών με αυτισμό. Σε μια πρόσφατη μελέτη, αξιολόγησαν το ομαδικό τους πρόγραμμα Together We Are Stronger τεσσάρων εβδομάδων με επτά ζευγάρια στις Ηνωμένες Πολιτείες. Σύμφωνα με τα προκαταρκτικά συμπεράσματά τους, οι γονείς που συμμετείχαν στο πρόγραμμα είχαν μεγαλύτερη συνοχή στη σχέση τους, καλύτερη συντροφικότητα και περισσότερη ελπίδα στο τέλος του προγράμματος σε σύγκριση με την αρχή.

Ακολουθούν ορισμένες προτάσεις του προγράμματος για να βοηθήσετε τους γονείς να είναι πιο δυνατοί μαζί.

Αναλογιστείτε το οικογενειακό ιστορικό και τις αξίες σας.

Οι γονείς μπορούν να συνεργαστούν για να σκεφτούν τι ακριβώς είναι οι οικογενειακές σας αξίες και πώς συνδέονται με το προσωπικό και το οικογενειακό σας ιστορικό. Μόλις προσδιορίσετε τις κοινές αξίες σας, θα μπορείτε να γνωρίζετε καλύτερα τι θέλετε να ενσταλάξετε στα παιδιά σας και πώς θα συνεργαστείτε για να το κάνετε αυτό. Αυτός ο προβληματισμός μπορεί να λάβει υπόψη τις ειδικές ανάγκες των παιδιών σας, ώστε να μπορείτε να προσαρμόσετε την προσέγγισή σας για τα παιδιά σας προκειμένου να αγκαλιάσουν καλύτερα αυτές τις αξίες.

Για παράδειγμα, για οικογένειες που εκτιμούν την κοινή χαρά και το γέλιο, μπορείτε να σκεφτείτε τι απολαμβάνει κάθε μέλος της οικογένειας και πώς απολαμβάνετε, επισημαίνετε και θυμάστε αυτές τις στιγμές μαζί. Για οικογένειες που εκτιμούν την αγάπη, μπορείτε να σκεφτείτε πώς η λήψη αγάπης σε διαφορετικούς χρόνους, με διαφορετικούς τρόπους και από διαφορετικούς ανθρώπους σας έχει συντηρήσει. Μπορείτε επίσης να σκεφτείτε μαζί για το πώς κάθε μια από τις διαφορετικές εκφράσεις αγάπης σας μεγαλώνει σε διευρυμένους κύκλους – για τον εαυτό σας, την οικογένεια, τα κατοικίδια ζώα, τους φίλους, τους δασκάλους, τους θεραπευτές, τους γείτονες, την κοινότητα, την ανθρωπότητα και τη φύση. Μπορείτε επίσης να δημιουργήσετε μια χρονοκάψουλα οικογενειακού χρόνου με αναμνηστικά και σύμβολα των πιο αγαπημένων σας στιγμών που θα διατηρήσουν τη σύνδεση μεταξύ εσάς και των μελλοντικών μελών της οικογένειάς σας. Με μια σαφή κατανόηση αυτών των αξιών, οι γονείς μπορούν να υπογράψουν μια δήλωση οικογενειακής αποστολής ως τρόπο σύνοψης αυτής της σκέψης και συζήτησης.

Συζητήστε το.

Οι γονείς μπορούν να εξασκήσουν ενεργά την ακρόαση για καλύτερη επικοινωνία και ομαδική εργασία. Μπορείτε να αναζητήσετε ευκαιρίες για να χρησιμοποιήσετε την επικοινωνία επιβεβαίωσης, η οποία μπορεί να βοηθήσει τον σύντροφό σας να αισθάνεται πιο πολύτιμος. Αυτό περιλαμβάνει το να πείτε κάτι που αποδέχεται ή είναι θετικό στον συνάδελφό σας, όπως “Ήταν πραγματικά γενναίο από εσένα” ή ζητώντας περισσότερες πληροφορίες ώστε να κατανοήσετε καλύτερα τις σκέψεις, τα συναισθήματα ή τη συμπεριφορά τους.

Μπορείτε επίσης να προσπαθήσετε να αποφύγετε την επικοινωνία επιβεβαίωσης, η οποία μπορεί να κάνει τον σύντροφό σας να αισθάνεται υποτιμημένος. Για παράδειγμα, η απάντησή τους με απόρριψη, διακοπή, αγνόηση ή λέγοντας κάτι άσχετο ή εφαπτομενικό μπορεί να επικοινωνήσει μια απόρριψη. Οι γονείς μπορούν να εξασκηθούν χρησιμοποιώντας δηλώσεις «εγώ» για να κοινοποιήσουν τις προσωπικές τους ανάγκες. Οι δηλώσεις «εγώ» είναι ένα εργαλείο για να διευκρινιστεί ότι εκφράζετε την προοπτική σας αντί να κατηγορείτε τον σύντροφό σας. Δηλώσεις «Εσύ» όπως «Δεν με βοηθάς να φροντίζω πράγματα γύρω από το σπίτι» μπορεί να οδηγήσει σε άμυνα. Συγκριτικά, οι δηλώσεις «Εγώ» όπως «Νιώθω απογοητευμένοι όταν δεν μπορώ να ολοκληρώσω τη δουλειά μου, επειδή φροντίζω όλες αυτές τις δουλειές του νοικοκυριού» μπορούν να σας βοηθήσουν να δείξετε ότι είστε ιδιοκτήτης των συναισθημάτων σας και έχετε ορίσει το στάδιο για τη συνεργατική επίλυση προβλήματος.

Εξασκηθείτε στο σχεδιασμό ώρας «check in», που διαρκούν 10-20 λεπτά κάθε μέρα.

Προετοιμάστε μια δραστηριότητα για τα παιδιά σας κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου για να ελαχιστοποιήσετε τους περισπασμούς.

Να είστε εκεί ο ένας για τον άλλον.

Αναγνωρίστε ότι η συνεργασία μαζί ως ομάδα μπορεί να μειώσει το συνολικό άγχος σας. Μοιραστείτε ο ένας με τον άλλον για το τι αυξάνει τα επίπεδα άγχους σας, μιλήστε για το τι χρειάζεστε ο ένας από τον άλλο και κάντε ένα σχέδιο για να μειώσετε το άγχος του άλλου. Για παράδειγμα, γράψτε κάτι που θα μπορούσε να σας βοηθήσει ο σύντροφος σας και τοποθετήστε το στο ψυγείο. Απλά κάνοντας ένα πράγμα που χρειάζεται ο σύντροφός σας μπορεί να συμβάλει σημαντικά στη διαχείριση του άγχους.

Χρησιμοποιήστε την αισιοδοξία και το χιούμορ.

Παρατηρήστε τον τόνο των σκέψεών σας σε εβδομαδιαία βάση. Τείνουν να είναι πιο αισιόδοξοι ή απαισιόδοξοι; Κατά τη διάρκεια του check-in, μιλήστε ο ένας στον άλλο για το πώς μπορείτε να αλλάξετε τις προοπτικές σας εάν τείνουν να είναι πιο απαισιόδοξοι. Προσκαλέστε τον σύντροφο σας για να σας βοηθήσει να βρείτε τρόπους για να το κάνετε αυτό. Επίσης, αναγνωρίστε πώς το χιούμορ μπορεί να βοηθήσει στην ανακούφιση του στρες. Πότε ήταν η τελευταία φορά που γελάσατε μαζί ή φτιάξατε μια δύσκολη κατάσταση;

Φυσικά, η ανατροφή των παιδιών με αυτισμό συνοδεύεται και από πολλά δώρα εκτός από τις προκλήσεις. Οι γονείς μπορούν να έχουν πολλές θετικές εμπειρίες που σχετίζονται με τη φροντίδα, όπως η αύξηση της εκτίμησής τους για την εγγύτητα της οικογένειας και της οικογένειας, την εκτίμηση για νέες ευκαιρίες και την ανάπτυξη γνώσεων και την κατανόηση για τις διαφορές, τις ικανότητες, την ποικιλομορφία και την κοινότητα. Δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι οι γονείς παιδιών με αυτισμό που αισθάνονται λιγότερο άγχος τείνουν να έχουν πιο θετικές γονικές εμπειρίες. Όταν οι γονείς εξασκούν την ενδυνάμωση της σχέσης μεταξύ τους, τα θετικά αποτελέσματα μπορούν να διαδοθούν σε όλα τα μέλη της οικογένειας, συμπεριλαμβανομένων των παιδιών τους.

Μετάφραση: Χουτέα Νεφέλη, κοινωνική επιστήμονας[

Κείμενο: Berkley, Greater Good Institute

Διάβασέ το →

selective color photography of person portraying of being fragile

Bullying: Τι προβλέπει ο Ποινικός Κώδικας

Written by: Ελληνικό Κέντρο Συναισθημάτων • 24/03/2021

Ποιες είναι οι μορφές του σχολικού εκφοβισμού

Αναντίρρητα, το φαινόμενο του σχολικού εκφοβισμού εμφανίζεται σε όλες τις βαθμίδες της Εκπαίδευσης και αποτελούσε στο παρελθόν, αλλά και σήμερα, ένα από τα μείζονα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι εκπαιδευτικοί μέσα στην τάξη, αλλά και οι γονείς.

Το φαινόμενο του σχολικού εκφοβισμού μελετήθηκε για πρώτη φορά το 1978 στη Νορβηγία και 9 χρόνια μετά, το 1987, σε πολλά επιστημονικά περιοδικά εμφανίζεται ως ο όρος “bullying”. Στην πρόσφατη βιβλιογραφία, ο όρος “σχολικός εκφοβισμός” (school bullying) χρησιμοποιείται για να περιγράψει μια κατάσταση κατά την οποία ασκείται εσκεμμένη, απρόκλητη, συστηματική και επαναλαμβανόμενη βία και επιθετική συμπεριφορά με σκοπό την επιβολή, την καταδυνάστευση και την πρόκληση σωματικού και ψυχικού πόνου σε μαθητές από συμμαθητές τους, εντός και εκτός σχολείου.

Το bullying μπορεί να περιλαμβάνει:

Εσκεμμένο ή συχνό αποκλεισμό μαθητών από κοινωνικές δραστηριότητες, κοινωνική απομόνωση ή αποκλεισμό.
Άσκηση φυσικής βίας, χτυπήματα, τσιμπήματα, δαγκωνιές, σπρωξίματα.
Χρησιμοποίηση υβριστικών ή περιπαικτικών εκφράσεων, πειράγματα, παρατσούκλια, κοροϊδία.
Απειλές και εκβιασμό.
Διάδοση κακοηθών και ψευδών φημών.
Κλοπές ή ζημιές στα προσωπικά αντικείμενα του θύματος.
Υβριστικές ή περιπαικτικές εκφράσεις για τη φυλή, την εθνικότητα, τη θρησκεία, την ταυτότητα αναπηρίας, τη σεξουαλική ταυτότητα του θύματος.
Σεξουαλική παρενόχληση.
Ηλεκτρονικό bullying. Το “cyberbullying” περιγράφεται ως η επαναλαμβανόμενη και εκ προθέσεων βλάβη που προκαλείται διαμέσου της χρήσης ηλεκτρονικών υπολογιστών, κινητών τηλεφώνων και άλλων ηλεκτρονικών συσκευών. Εμφανίζεται συχνότερα σε ιστότοπους όπου συγκεντρώνεται μεγάλος αριθμός εφήβων. Ο όρος “ηλεκτρονικός εκφοβισμός” (cyberbullying) αναφέρεται στην αποστολή απειλητικού ή υβριστικού υλικού μέσω του Διαδικτύου, του κινητού τηλεφώνου ή οποιασδήποτε ηλεκτρονικής συσκευής. Ο ηλεκτρονικός εκφοβισμός μπορεί να πάρει διάφορες μορφές, είτε άμεσες, δηλαδή συμπεριφορές που περιλαμβάνουν διαπροσωπική ηλεκτρονική επαφή του θύματος με τον θύτη, είτε έμμεσες, χωρίς δηλαδή την προσωπική αντιπαράθεση θύματος και δράστη.

Οι κυριότερες και πιο διαδεδομένες μορφές διαδικτυακού εκφοβισμού είναι:

Δημιουργία ψεύτικου διαδικτυακού προφίλ σε κάποιο ιστότοπο κοινωνικής δικτύωσης, με στόχο την παροχή ψεύτικων πληροφοριών για έναν έφηβο ή τη γελοιοποίησή του. Επίσης, μπορεί να δημιουργηθεί μια σελίδα ή ένα γκρουπ π.χ. στο Facebook, με στόχο την κοροϊδία ή τον εξευτελισμό ενός εφήβου για ποικίλους λόγους.
Αποστολή ιών ή άλλων προγραμμάτων, με σκοπό να βλάψουν τον υπολογιστή ενός εφήβου ή να τον κατασκοπεύσουν.
Το “Flaming”, δηλαδή την online αποστολή χυδαίων μηνυμάτων εναντίον ενός ή περισσοτέρων εφήβων.
Δημοσίευση ή αποστολή σε πολλούς παραλήπτες ευαίσθητων προσωπικών πληροφοριών για κάποιον έφηβο, για παράδειγμα, πληροφορίες για τις σεξουαλικές του προτιμήσεις ή για κάποιο προσωπικό του πρόβλημα. Επίσης, δημοσίευση δυσάρεστων φωτογραφιών ή προσωπικών μηνυμάτων ή βίντεο σε διάφορα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, σε blogs ή άλλες ιστοσελίδες.
Αποστολή e-mails, άμεσων μηνυμάτων ή μηνυμάτων μέσω κινητού τηλεφώνου με βλαβερό και απειλητικό περιεχόμενο ή αποστολή “αστείων” μηνυμάτων που γελοιοποιούν κάποιον έφηβο.
Κλοπή προσωπικών κωδικών πρόσβασης ή κλοπή ταυτότητας χρήστη, με στόχο την παραβίαση προσωπικού λογαριασμού και χρήση του ονόματος ξένου χρήστη, με σκοπό τη διάδοση φημών και συκοφαντιών για κάποιον τρίτο ή για οποιονδήποτε άλλο σκοπό.
Επαναλαμβανόμενες κλήσεις στο κινητό τηλέφωνο με απόκρυψη αριθμού.
Αποστολή κακοποιητικών και εξευτελιστικών μηνυμάτων, βίντεο μέσω κινητών τηλεφώνων και αποστολή απειλών για τη σωματική ακεραιότητα στο θύμα ή σε άλλους παραλήπτες.
Οργάνωση κάποιου είδους “ψηφοφορίας” σε έναν ιστότοπο, όπου οι έφηβοι θα μπορούν να ψηφίζουν ποιο είναι το πιο άσχημο ή το πιο χοντρό παιδί στο σχολείο, με σκοπό να ντροπιάσουν και να εξευτελίσουν κάποιον έφηβο.
Δημιουργία ιστοσελίδων που στοχοποιούν συγκεκριμένους εφήβους, καλώντας και άλλους να δημοσιεύουν μηνύματα μίσους, που μπορεί να περιλαμβάνουν ρατσιστικά και σεξιστικά σχόλια ή να κοροϊδεύουν κάποιον έφηβο για τις σχολικές του επιδόσεις.
Το “Sexting”, δηλαδή την αποστολή προκλητικών φωτογραφιών και μηνυμάτων, κυρίως σεξουαλικού περιεχομένου, μέσω Διαδικτύου ή μέσω κινητού τηλεφώνου.
Δημοσίευση πραγματικών ή ψεύτικων φωτογραφιών και βίντεο σεξουαλικού περιεχομένου που απεικονίζουν κάποιον έφηβο ή εφήβους και αποστέλλονται σε πλήθος παραληπτών ή ανεβαίνουν σε κάποιο διαδικτυακό ιστότοπο.
Εγγραφή κάποιου εφήβου σε κάποιον ιστοχώρο πορνογραφικού περιεχομένου χωρίς τη συγκατάθεση του εφήβου και αποστολή πορνογραφικού υλικού.

Αυτό που αρκετοί δε γνωρίζουν είναι ότι υπάρχουν συμπεριφορές οι οποίες μπορούν να ενταχθούν και εκείνες στην αντικειμενική υπόσταση πολλών άλλων εγκλημάτων, πέραν του αδικήματος της αναθεώρησης του νέου άρθρου 312 του Ποινικού Κώδικα. Με φυλάκιση τουλάχιστον 6 μηνών θα τιμωρείται πλέον όποιος παριστάνει τον νταή, κάνει δηλαδή bullying (συνεχή σκληρή συμπεριφορά), βάσει ειδικής διάταξης που εισάγει ο Νόμος 4332/2015. Με την ίδια ποινή θα τιμωρείται και όποιος κακόβουλα παραμέλησε τα καθήκοντά του και δεν απέτρεψε, ως όφειλε, το αδίκημα: γονείς, καθηγητές, διευθυντές ή φυσικά πρόσωπα. Διαπιστώνουμε ότι πλέον η ευθύνη εμπίπτει όχι μόνο στο θύτη και το θύμα, αλλά και σε όλους όσους εμπλέκονται σε τέτοιου είδους περιστατικά και δεν πραγματοποίησαν κάποια ενέργεια προς την αποτροπή του φαινομένου.

Το νέο άρθρο 312 του Ποινικού Κώδικα έχει ως εξής:

«Άρθρο 312. Πρόκληση βλάβης με συνεχή σκληρή συμπεριφορά:

Οι πράξεις που συνθέτουν το φαινόμενο του “bullying” μπορεί να αποτελούν είτε πλημμελήματα, οπότε τιμωρούνται με ποινή φυλάκισης μέχρι 5 χρόνια, είτε κακουργήματα, οπότε τιμωρούνται με ποινή κάθειρξης μέχρι 20 χρόνια και διώκονται είτε κατ’ έγκληση, είτε αυτεπάγγελτα. Αλλά και οι γονείς των παιδιών που διαπράττουν αδίκημα στο πλαίσιο συμπεριφοράς “bullying” είναι δυνατόν να διωχθούν ποινικά για το πλημμεληματικό αδίκημα της παραμέλησης εποπτείας ανηλίκου (άρθρο 360 Ποινικού Κώδικα). Όμοια ποινική ευθύνη υπέχουν και οι δάσκαλοι ή καθηγητές που ήταν επιφορτισμένοι με την εποπτεία των ανήλικων μαθητών, ενώ αυτοί ενδέχεται να αντιμετωπίσουν ακόμη και πειθαρχικές συνέπειες για πλημμελή εκτέλεση του καθήκοντος (άρθρο 107 Υπαλληλικού Κώδικα).
Για την αναζήτηση της αστικής ευθύνης των ίδιων των δραστών του “bullying” θα πρέπει να αναχθούμε στα άρθρα 916, 917 και 918 του Αστικού Κώδικα, όπου ορίζεται ότι όποιος δεν έχει συμπληρώσει το 10ο έτος της ηλικίας του δεν ευθύνεται για τη ζημία που προξένησε (916) και όποιος έχει συμπληρώσει το 10ο, όχι όμως το 14ο έτος της ηλικίας του, ευθύνεται για τη ζημία που προξένησε, εκτός αν ενέργησε χωρίς διάκριση (917).
Σε ό,τι αφορά την αστική ευθύνη του ανηλίκου άνω των 14, αυτή είναι πλήρης.

Πού θα μπορούσαμε να απευθυνθούμε;

Εν αρχή, προσπαθούμε να επιλύσουμε το θέμα εκεί όπου δημιουργήθηκε. Εναλλακτικά, μπορούμε να καλέσουμε σε κάποια από τις ακόλουθες τηλεφωνικές γραμμές, οι οποίες είναι στελεχωμένες με εξειδικευμένο επιστημονικό προσωπικό και μπορούν να προσφέρουν βοήθεια.

– 1056: Γραμμή βοήθειας για παιδιά και γονείς (η γραμμή είναι στελεχωμένη από κοινωνικούς λειτουργούς και ψυχολόγους). Οι κλήσεις είναι δωρεάν και ανώνυμες. Λειτουργεί καθημερινά και σε 24ωρη βάση (τηλεφωνική Γραμμή για τα Παιδιά SOS – “Το Χαμόγελο του Παιδιού”).
– 116111: Γραμμή στήριξης παιδιών και εφήβων “Εταιρεία Ψυχοκοινωνικής Υγείας του Παιδιού και του Εφήβου” (ΕΨΥΠΕ).
– 800 11 32 000: Συνήγορος του Πολίτη – Κύκλος Δικαιωμάτων του Παιδιού.
– InterNus: Παιδοψυχολογικό Κέντρο Συμβουλευτικής Υποστήριξης. Τηλ. επικοινωνίας: Ηράκλειο Κρήτης 2811/113.681, Χανιά 2821/111.704.
– 210/64.76.270: Τμήμα Ανηλίκων της Διεύθυνσης Ασφαλείας Αττικής.

Συγγραφείς:

Η Ειρήνη Μαρκάκη υπ. δρ. Πανεπιστημίου Κρήτης, MA. Ed., εκπαιδευτικός ΠΕ78, Γεώργιος Φιλιππίδης δρ. Τμήματος Κοινωνικής Διοίκησης και Πολιτικής Επιστήμης ΔΠΘ.

Πηγή:

https://www.neakriti.gr/article/apopseis/1585379/bullying-ti-provlepei-o-poinikos-kodikas-gia-tous-daides

Διάβασέ το →