Η Expansion στα Σχολεία

Written by: Expansion Method • 15/08/2019

Μελέτη της εκπαιδευτικού Πινέλη Κονδυλία με θέμα: «Πώς θα μπορούσε η Expansion Method να βοηθήσει τα παιδιά και τους εφήβους; Θα μπορούσε να ενταχθεί στην εκπαιδευτική διαδικασία του σχολείου;»

Η Expansion στα Σχολεία

Αρκετοί άνθρωποι έχουν από νωρίς στη ζωή τους την τάση και την επιθυμία να αναζητούν λύσεις στα προβλήματά τους, να προσπαθούν να βρουν «χρυσές τομές» για να συνεχίσουν τη ζωή τους όσο καλύτερα γίνεται. Ένας από αυτούς είμαι και εγώ που από την εφηβική μου κιόλας ηλικία αντιμετώπιζα τον εαυτό μου και τους γύρω μου με περισσότερη σοβαρότητα και ευαισθησία. Τα προβλήματα μου φαίνονταν άλυτα, κι όμως είχα τη θέληση να βρω ένα «γιατί» σε όλα αυτά και στη συνέχεια το «πώς» θα μπορέσω να τα βάλω σε μία τάξη και να τα ρυθμίσω. Αυτή, λοιπόν, η αναζήτηση με έφερνε μπροστά στην ανάγνωση βιβλίων και των διάφορων ψυχολογικών θεωριών ανά τους αιώνες, στην παρατήρηση των άλλων ανθρώπων γύρω μου, σε ατομικές και ομαδικές συνεδρίες ψυχοθεραπείας και σε μια στοιχειώδη επαφή με τις εναλλακτικές θεραπείες, προκειμένου να βρω την πηγή όλων αυτών που μου συνέβαιναν, που σκεφτόμουν, και αυτών των συνθηκών της ζωή της δικής μου και των γνωστών μου, που ζητούσαν απεγνωσμένα επίλυση.

Σπούδασα στο τμήμα Γερμανικής Γλώσσας και Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών και στο Τμήμα Ιστορίας, Αρχαιολογίας και Διαχείρισης Πολιτισμικών Αγαθών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου στην Καλαμάτα και εργάζομαι από το 2000 ως εκπαιδευτικός σε αυτούς τους κλάδους. Η επαφή μου με τους νέους ανθρώπους – παιδιά και εφήβους – μου ενέτεινε τη θέληση να βρω λύσεις, στο πώς μπορεί κάποιος να φτιάξει τη ζωή του όπως εκείνος φαντάζεται, ώστε να είναι ευτυχισμένος. Κατάλαβα, ότι αυτό μπορεί να γίνει μόνο αν έχει ισορροπία και αρμονία στο νου και τη ζωή, αλλά… πώς γίνεται αυτό, όταν όλα τα προβλήματα φαντάζουν τεράστια; Όταν η οικογένεια γίνεται θηλιά και με πνίγει; Πώς μπορώ να βρω τον εαυτό μου; Όλα αυτά ήταν ερωτήματα που με απασχολούσαν για πολλά χρόνια, πρώτα για εμένα την ίδια και ύστερα για τους μαθητές μου, στων οποίων τα πρόσωπα έβλεπα πολλές φορές καταστάσεις γνώριμες, χωρίς να είμαι όμως σε θέση να βοηθήσω όσο θα ήθελα.

Έπρεπε να βρεθεί κάποια λύση σε όλο αυτό, και επειδή πιστεύω ότι τα δώρα έρχονται όταν είσαι έτοιμος να τα δεχτείς, έτσι μπήκε στη ζωή μου η Expansion Method. Μετά από μια πρόταση της φίλης και θεραπεύτριάς μου, Μελίνα Τσιρωνάρη να παρακολουθήσω ένα σεμινάριο της Εxpansion Method, ένιωσα απέραντη ευγνωμοσύνη, διότι κατάλαβα αμέσως ότι ήταν αυτό που χρειαζόμουν τόσα χρόνια, μία άμεση, απλή και τόσο καθαρή λύση. Αμέσως αποφάσισα να παρακολουθήσω την εκπαίδευση Expansion, από την οποία πήρα πάρα πολλά πράγματα, τόσο για τη δική μου προσωπική εξέλιξη, όσο και για τα σχέδιά μου για το μέλλον.

Στην εργασία μου αυτή, λοιπόν, θα ασχοληθώ με τη σχέση της Expansion και την εφηβεία και συγκεκριμένα τη μαθητική διαδικασία των παιδιών και των εφήβων, δηλαδή: «Πώς θα μπορούσε να βοηθήσει τα παιδιά και τους εφήβους; Πώς μπορεί η Expansion να μπει στα σχολεία;»

Αυτή η προβληματική είναι δύσκολη στην επίλυσή της, γιατί μιλάμε για ανήλικους, οι οποίοι ψάχνουν τον προσανατολισμό και τον αυτοπροσδιορισμό τους και όχι για συνειδητοποιημένους ενήλικες. Είναι, όμως, ενδιαφέρον να δούμε, πώς θα μπορούσαμε να το διαχειριστούμε μέσω της Expansion και τι θα μπορούσε να κάνει τόσο ο καθένας μας ξεχωριστά όσο και η ίδια η πολιτεία γι’ αυτούς.

Λόγω της εμπειρίας και της συναναστροφής μου με μαθητές θεωρώ ότι υπάρχει επιτακτική ανάγκη να ενημερωθούν καταρχήν οι γονείς για την ύπαρξη και τη λειτουργία της Expansion, καθώς αυτοί είναι οι κυριότεροι διαμορφωτές της ψυχοσύνθεσης ενός παιδιού. Μέσω της προσωπικής χρήσης στους ίδιους τους εαυτούς τους θα μπορέσουν να βοηθήσουν τα παιδιά τους βλέποντας τη ζωή και την καθημερινότητα από άλλη οπτική γωνία. Επιπλέον, οι ίδιοι οι έφηβοι θα μπορούσαν να μάθουν να παρατηρούν την πραγματική φύση και προέλευση των συναισθημάτων τους και μέσα από μία θετικότερη θεώρηση της ζωής να είναι σε θέση να διαμορφώνουν τα δεδομένα τους όσο καλύτερα μπορούν βάζοντας επιτεύξιμους στόχους για το μέλλον τους.

Σαφώς, λοιπόν, μπορούμε να συμπεράνουμε ότι η Expansion είναι μία τόσο προσιτή και όμορφη διαδικασία, η οποία συνδυάζει μεν διαφορετικούς κλάδους της ψυχολογίας, του Life Coaching και της Φυσικής, αλλά από την άλλη πλευρά είναι δομημένη με απλότητα, ώστε γίνεται εύκολα αντιληπτή από όλους τους ανθρώπους ανεξαρτήτου σπουδών και ηλικίας.

Θα αποτελούσε καινοτομία μία ειδικά διαμορφωμένη συναισθηματική εκπαίδευση, εγκεκριμένη από το Υπουργείο Παιδείας και Δια Βίου Μάθησης, συνοδευόμενη από ένα ειδικό εγχειρίδιο, το οποίο να ενημερώνει τους μαθητές, για το πώς θα μπορούσαν να παρατηρήσουν με έναν καλύτερο τρόπο τον εαυτό τους, να αναλύσουν με απλά βήματα τις εμπειρίες τους και να αναδιαμορφώσουν τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους, αποφορτίζοντας τα τοξικά περιοριστικά συναισθήματα που έχουν διαμορφωθεί μέχρι αυτή την ηλικία, ώστε να είναι σε θέση να κάνουν τα δικά τους σταθερά μικρά βήματα προς το μέλλον χωρίς το βάρος όλων αυτών των συναισθημάτων.

Η διαμόρφωση υγιών νέων ανθρώπων είναι ευλογία σε μία κοινωνία, αποτελεί όνειρο, γεμάτο ανιδιοτέλεια.

Ας φανταστούμε, πώς θα ήταν τα παιδιά, αν στο σχολείο εκτός όλων των άλλων μαθημάτων, διδάσκονταν τον τρόπο με τον οποίο θα μπορούσαν να αναγνωρίσουν, να αποδεχτούν και να απελευθερώσουν τα τοξικά συναισθήματά τους και να τα μετατρέψουν σε θετικές σκέψεις πετυχαίνοντας την ανάπτυξη της συναισθηματικής νοημοσύνης με εύκολο και ευχάριστο τρόπο; Δάσκαλοι και μαθητές θα εργάζονταν σε άλλο επίπεδο νοητικό και συναισθητικό και το αποτέλεσμα θα ήταν μαγικό!

ΣΧΟΛΙΚΗ – ΕΦΗΒΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ

Για πολλούς η εφηβεία είναι μία περίοδος της ζωή, που φαντάζει άγνωστο μονοπάτι γεμάτο ασφάλεια και προβλήματα. Είναι γεγονός ότι τόσο για τους μαθητές όσο και για τους γονείς η σχολική περίοδος και ειδικότερα η εφηβεία είναι ένα μεγάλο πρόβλημα, κατά το οποίο προσπαθούν και οι δύο πλευρές να βρουν ισορροπίες, ενώ ταυτοχρόνως αλλάζουν καθημερινά τα δεδομένα στη ζωή τους. Αποτέλεσμα αυτού είναι να δημιουργείται μεγάλη σύγχυση στις σχέσεις τόσο γονέων – παιδιών, όσο και καθηγητών – μαθητών στο σχολείο.

Η εφηβεία είναι μία ξεχωριστή αναπτυξιακή φάση του ανθρώπου, κατά την οποία το παιδί – έφηβος γίνεται ενήλικας και αυτή η ενηλικίωση δεν υφίσταται μόνο σωματικά και βιολογικά, αλλά και συναισθηματικά, νοητικά και πνευματικά. Βγαίνοντας ένα αγόρι ή ένα κορίτσι από την εφηβεία θα ήταν καλό και επιθυμητό να έχει αποκτήσει την ψυχολογική ανεξαρτησία εκείνη που του χρειάζεται για να θεωρείται αυτόνομος χωρίς πολλούς γονικούς περιορισμούς. Ο έφηβος καθ’ όλη αυτή τη διάρκεια προσπαθεί να αυτοπροσδιοριστεί, να αναδείξει τα ταλέντα του, να διαμορφώσει τις δικές του απόψεις για τον κόσμο, να σπάσει τα στεγανά του οικογενειακού περιβάλλοντος και να αφήσει το πρώτο στίγμα του ως άτομο. Σε αυτή τη μεταβατική πορεία που θα πρέπει να υπάρχει κατανόηση από ολόκληρο το οικογενειακό του περιβάλλον και τον ευρύτερο κοινωνικό περίγυρο, καθώς η απότομη αλλαγή που δέχεται στο σώμα του έχει αναπόφευκτα απότομες αλλαγές και στη συμπεριφορά του. Το γεγονός αυτό και μόνο αποτελεί αιτία επαναφοράς αρνητικών συναισθημάτων, όπως ο φόβος, η ανασφάλεια, η ανησυχία για το μέλλον, η απόρριψη, ο εκνευρισμός, η αγωνία, η αποστροφή, κάτι το οποίο οδηγεί πολλές φορές σε παραβατική συμπεριφορά ακόμα και σε κατάθλιψη.

Για όλες αυτές τις αλλαγές όχι μόνο τις βιοσωματικές αλλά και τις ψυχολογικές, ο έφηβος δεν μπορεί να ενημερωθεί επαρκώς, γι’ αυτό και οι περισσότεροι είναι ανέτοιμοι να το αντιμετωπίσουν όλο αυτό με ηρεμία και δύναμη. Από την άλλη πλευρά οι γονείς προσπαθούν να διαχειριστούν τα δικά τους θέματα όχι μόνο επιβίωσης, αλλά και ψυχολογικά, που προέρχονται από το παρελθόν. Οι εκπαιδευτικοί, τέλος, οι οποίοι είτε δεν έχουν τις απαραίτητες και ολοκληρωμένες γνώσεις λόγω της ελλιπούς εκπαίδευσής τους σε αυτόν τον τομέα, είτε δεν έχουν τον χρόνο και τη θέληση να ασχοληθούν με τις ψυχές των μαθητών, θα πρέπει να εκπαιδευτούν κατάλληλα και να δράσουν σε ομαδικό και όχι σε ατομικό επίπεδο μέσα σε μία σχολική τάξη. Η μόνη λύση είναι η δημιουργία ενός εγχειριδίου, το οποίο θα δίνει τη δυνατότητα στον εκπαιδευτικό να βοηθήσει τα παιδιά να ταυτιστούν και να αποφορτίσουν τα συναισθήματά τους μαθαίνοντας εύκολα τον τρόπο.

Ας δούμε, όμως, κάποιες από τις πιο συνηθισμένες ψυχολογικές αντιδράσεις και ανησυχίες των εφήβων που εκδηλώνονται κατ’ αυτή την περίοδο με πρωταρχική την επιθυμία να μείνει μόνος στον μικρόκοσμό του. Αυτή η στροφή προς τον εαυτό του σε αντίθεση με τα προηγούμενα έτη προκαλεί σοκ τόσο στους γονείς, όσο και στον περίγυρο. Αποσύρεται από τις δραστηριότητες του και πολλές φορές και από τις σχέσεις, τους φίλους του και από τις οικογενειακές εκδηλώσεις. Αυτό έχει ως συνέπεια την αποστροφή από το σχολείο και τις υποχρεώσεις του. Τότε παρατηρείται το φαινόμενο, καλοί μαθητές να έχουν πτώσεις στους βαθμούς τους, γεγονός που δεν οφείλεται απαραίτητα σε τεμπελιά και αδιαφορία, αλλά στην απορρόφηση της ενέργειάς τους λόγω των βιοσωματικών αλλαγών. Σε αυτό το σημείο ξεκινούν και τα προβλήματα σε οικογένειες στις οποίες οι γονείς είναι απαιτητικοί, καθοδηγητικοί, επιβλητικοί και αυστηροί. Δημιουργούνται αρνητικές καταστάσεις και αναγεννώνται αρνητικά – τοξικά συναισθήματα, τα οποία ο έφηβος δεν μπορεί να διαχειριστεί και έτσι εναντιώνεται στην επιθυμία των μεγαλύτερων και δημιουργείται έτσι ένας φαύλος κύκλος στις σχέσεις γονέων – παιδιών και σχολείου – μαθητών χωρίς τέλος.

Δύο επιπλέον συμπτώματα της εφηβείας είναι από τη μία η ανία και η αδιαφορία του νέου προς τις ομαδικές δραστηριότητες και από την άλλη η υπέρμετρη νευρικότητα και ανησυχία ως και υπερένταση. Η τελευταία αποτελεί την έμπρακτη έκφραση της εσωτερικής αναταραχής και των συναισθημάτων. Σε αυτό το σημείο είναι εξαιρετικής σημασίας να δουλέψει ένας δάσκαλος, ώστε να διαγνώσει και να καταπραΰνει την εσωτερική ψυχική ένταση του νέου βοηθώντας τον να ελέγχει περισσότερο τον εαυτό του και τις σκέψεις του. Η απογοήτευση και η ευσυνειδησία είναι επιπλέον γνωρίσματα και προκαλούν ξεσπάσματα σε οικείους κυρίως. Συνήθως τα ποσοστά ευσυγκινησίας στα κορίτσια είναι μεγαλύτερα, ενώ στα αγόρια επικρατεί μελαγχολική τάση. Και στις δύο περιπτώσεις ο έφηβος απογοητεύεται εύκολα και εκλαμβάνει τα πάντα ως κριτική εις βάρους του. Σε περιπτώσεις που θίγεται ο εγωισμός του, τότε εκδηλώνει αντιδραστική – εχθρική συμπεριφορά απέναντι στον κοινωνικό περίγυρο και στο αντίθετο φύλο. Εκφράζει διαρκώς επικριτικά σχόλια κυρίως κατά την πρώτη φάση της εφηβείας, κάτι το οποίο στη συνέχεια εξομαλύνεται, καθώς υπάρχει μεγαλύτερη ενασχόληση με τη σεξουαλικότητα. Αυτό αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα θέματα συζήτησης στις εφηβικές παρέες με τη μορφή ανησυχίας λόγω της άγνοιας και της ντροπαλότητας, είτε με τη μορφή «επιτεύγματος».

Δεν πρέπει να ξεχνά κανείς ότι στην εφηβεία η έλλειψη αυτοπεποίθησης είναι πολύ μεγαλύτερη, όταν το επιτρέπει η συμπεριφορά των γονιών και των δασκάλων. Το συναίσθημα αυτό εντείνεται από τον φόβο της απόρριψης και της ακαταλληλότητας του νέου να σταθεί στις περιστάσεις. Φοβούμενος μήπως δεν μπορέσει να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις μειώνεται ακόμα περισσότερο το συναίσθημά του και είναι δυνατό να εκδηλώσει ακόμα και επιθετική συμπεριφορά. Αν δεν απελευθερωθεί αυτό το αρνητικό συναίσθημα, τότε ο νέος προσπαθεί να ξεφύγει από την πραγματικότητά του και έτσι στη σφαίρα της φαντασίας και είναι πολύ σύνηθες να ονειροπολεί ακατάπαυστα, βιώνοντας νοητά ότι μπορεί να ρυθμίζει όλα αυτά που τον απασχολούν με θαυμαστό και ηρωικό τρόπο. Έτσι νιώθει λυτρωμένος από την κοινωνία και τους γονείς που «δεν τον καταλαβαίνουν».

Εννοείται ότι όλες αυτές οι αντιδράσεις αφορούν τα παιδιά και τους εφήβους ως σύνολο και όχι ως μονάδες, γι’ αυτό και είναι σημαντικό ακόμα και μέσα στη σχολική τάξη να παρατηρείται το σύνολο των παιδιών που τις απαρτίζουν, αλλά είναι χρέος του εκπαιδευτικού να εξατομικεύει την αξιολόγησή του και να προβλέπει πιθανές προβληματικές συμπεριπολιτείας.

Αρκετοί έφηβοι, τέλος, παρουσιάζουν το εξής αξιοθαύμαστο: προσπαθούν να μπουν στη διαδικασία της ενδοσκόπησης και αυτοκριτικής προκειμένου να αποκτήσουν μεγαλύτερη αυτογνωσία. Επιθυμούν να γνωρίσουν τον νέο εαυτό τους που γεννιέται από μέρα σε μέρα, διαμορφώνει τη δική του «ηθική» και αγωνίζεται για την αυτονομία του. Πολλές φορές παρατηρείται εγωκεντρική τάση, συνήθως στην έκθεση των εμπειριών και των προβλημάτων του ως μοναδικά και πάρα πολύ παράξενα. Όλα αυτά συντείνουν στη διαμόρφωση της προσωπικότητας του και του δικού του προσωπικού «Εγώ».

ΕΦΗΒΕΙΑ ΚΑΙ ΓΟΝΕΙΣ

Είναι γεγονός ότι όλοι οι γονείς νιώθουν υπεύθυνοι για το μεγάλωμα των παιδιών τους και ταυτόχρονα πολύ ευάλωτοι. Τρέμουν στις πιθανές μελλοντικές επικρίσεις των παιδιών τους ή ανησυχούν για τη μετέπειτα ζωή τους και την εξέλιξή τους ως ενήλικες. Είναι αξιοπερίεργο το γεγονός ότι όταν ένας έφηβος αναζητά να «μάθει» τον εαυτό του, είτε μέσα από ψυχοθεραπευτικές μεθόδους, είτε από ερωτήσεις για το παρελθόν της οικογένειας, οι γονείς διστάζουν να τον βοηθήσουν θεωρώντας ότι ο ρόλος τους είναι αποτυχημένος και έτσι υπάρχουν περισσότερα συναισθήματα απογοήτευσης και φόβου. Οι σχέσεις κλονίζονται χωρίς να μπορεί να μιλήσει κανείς ειλικρινά για τα συναισθήματά του και τις καταστάσεις, με αποτέλεσμα ο νέος να χάνει τον δρόμο και να στρεβλώνονται οι προθέσεις του.

Σε αυτή τη μεταβατική περίοδο θα πρέπει οι γονείς να είναι διαλλακτικοί, καθώς ο έφηβος ωριμάζει και αποκτά τις δικές του εμπειρίες. Δεν είναι φρόνιμο να μεταφέρουν τα δικά τους βάρη και τα προβλήματα του κόσμου στους νέους ούτε να επιρρίπτονται ευθύνες εκεί που δεν αναλογούν. Γονείς, οι οποίοι έχουν κατανόηση για τα εφηβικά θέματα, καθοδηγούν με μεγαλύτερη σύνεση τα παιδιά τους δίνοντας τους συναισθήματα επιβεβαίωσης και χαράς. Με το να μην προβάλλουν τα δικά τους «θέλω» στα παιδιά τους, απολαμβάνουν τη φάση της ενηλικίωσης και χαίρονται πραγματικά για την εξέλιξη των παιδιών τους. Σε οικογένειες, στις οποίες τα παιδιά είναι οι κρίκοι ανάμεσα στο ζευγάρι δημιουργείται συνήθως πρόβλημα κατά την προσπάθεια ανεξαρτησίας του εφήβου, ενώ στην αντίθετη περίπτωση η μετάβαση αυτή ακολουθείται από αποδοχή και υπερηφάνεια.

Είναι σημαντικό να επισημανθεί, ότι δεν είναι μόνο η εφηβεία μια μεταβατική περίοδο για την οικογένεια, αλλά και η ίδια η ηλικία των γονιών, καθώς σε εκείνη την περίοδο μπαίνουν και αυτοί με τη σειρά τους σε αλλαγή ρόλου και επέρχεται η λεγόμενη «κρίση της μέσης ηλικίας». Το μόνο σίγουρο είναι ότι καμία αλλαγή δε γίνεται χωρίς εντάσεις, αθόρυβα και χωρίς να αλλάξει τις ισχύουσες καταστάσεις. Όμως, όταν και οι δύο πλευρές είναι ενημερωμένες και αναμένουν αυτές τις αλλαγές, τότε αποφεύγονται οι ακρότητες και ο συναισθηματικός φόρτος γίνεται πιο ελαφρύς.

Σε αυτό το σημείο η Expansion έχει τη λύση: για να θεραπεύσει κάποιος τον εαυτό του και να προστατέψει με τη σειρά του τους άλλους από τα τραύματα που κουβαλά ο ίδιος, πρέπει να συνειδητοποιήσει και να συγχωρέσει την πηγή των τοξικών συναισθήμάτων που συνήθως προέρχεται από τους γονείς. Αυτό μπορεί να σημαίνει σαφώς ότι και οι ίδιοι οι γονείς θα πρέπει να θεραπεύσουν τα δικά τους τραύματα από του δικούς τους γονείς. Η «συγχώρεση» είναι το κλειδί της απελευθέρωσης των αρνητικών συναισθημάτων και το μυστικό για πιο υγιείς αμφίδρομες σχέσεις. Τότε οι γονείς θα μπορούν να βοηθήσουν τα παιδιά τους να αναπτύξουν δεξιότητες παρατήρησης, έκφρασης και γνώσης, καθώς και τον σωστό τρόπο επικοινωνίας σε κάθε περίπτωση. Η ισορροπία των γονιών έχει σαν αποτέλεσμα την ευκολότερη ισορρόπηση των συναισθημάτων των παιδιών τους, γιατί σαφώς θέλουν να έχουν καλή επιρροή πάνω τους.

Η νέα αυτή μέθοδος απαιτεί την επαναξιολόγηση του παρελθόντος με αγάπη και απόλυτη συνειδητότητα. Δεν αρκεί να κατανοήσουμε απλά το παρελθόν των γονιών, αλλά να αλλάξουμε τα συναισθήματά μας απέναντί μας. Όσο γρηγορότερα επιτευχθεί αυτό, τόσο ευκολότερη θα είναι η μετάβαση στην ενήλικη ζωή ως ολοκληρωμένες οντότητες και πιο συνειδητοποιημένες για τα δικά μας συναισθήματα προς τους άλλους αλλά και προς τον ίδιο μας τον εαυτό.

Οι σκέψεις θα δίνουν όμορφα συναισθήματα και θα δημιουργείται μια καλύτερη και ομορφότερη πραγματικότητα με αγάπη, κατανόηση και εγκαρδιότητα, υφαίνοντας ο καθένας έφηβος τον δικό του ιστό της ζωής.

ΕΦΗΒΟΙ ΚΑΙ EXPANSION

Η σχέση των εφήβων με τέτοιου είδους μεθόδους δεν είναι πολύ διαδεδομένη στα πλαίσια της Ελλάδας και γι’ αυτό τον λόγο δεν υπάρχουν επαρκή ερευνητικά στοιχεία για να μελετήσουμε το ποσοστό ανταπόκρισής τους. Παρ’ όλα αυτά θα αποτελούσε μεγάλη ανατροπή στην παιδαγωγική και γενικότερα στον τρόπο ανατροφής των παιδιών, αν σε αυτή τη διαδικασία συμπεριλαμβάνονταν η καινοτόμα αυτή ψυχολογική μέθοδος, η Expansion, καθώς όπως έχει ήδη λεχθεί είναι μεγάλης σημασίας σε πολλές περιπτώσεις η άμεση συναισθηματική αποφόρτιση και η μείωση της έντασης των τοξικών συναισθημάτων.

Ο έφηβος αντιμετωπίζει καθημερινά πάρα πολλές νέες προκλήσεις, τις οποίες δεν μπορεί να διαχειριστεί. Προβλήματα με τους γονείς του, με την οικογένεια γενικότερα, με τα αδέλφια και τον κοινωνικό περίγυρο, προβλήματα στο σχολείο, με τους καθηγητές και με τον ίδιο τον εαυτό του. Πώς μπορεί κάποιος σε αυτή την ηλικία να δώσει λύσεις σε όλα αυτά ή τουλάχιστον να είναι σε θέση να τα διαχειριστεί όσο καλύτερα γίνεται; Θεωρώ, λοιπόν, ότι ένας έφηβος ήδη από την ηλικία των 14 θα μπορεί να είναι σε θέση να μάθει να επεξεργάζεται τον εαυτό του. Σε αυτή την ηλικία πολλοί έχουν τη δίψα για αυτή τη γνώση, την οποία δεν μπορούν να τη βρουν ούτε από τους γονείς, ούτε από το σχολείο και τους καθηγητές και ο λόγος είναι απλός… δε την έχουν διδαχθεί, δε την έχουν γνωρίσει και δε μένει παρά να γίνει από κάπου η αρχή.

Η ψυχοπαιδαγωγική και γνωστική προσέγγιση των εφήβων θα μπορούσε να έχει εξαιρετικά αποτελέσματα. Όλοι σε αυτή την ηλικία αναζητούν μέσω των φίλων τους κυρίως ή μέσω των γονιών ή των καθηγητών τους μια καθοδήγηση και απαντήσεις σε πολλά ερωτήματα. Σε αυτή την περίπτωση θα πρέπει να υπάρχει κατ’ αρχήν μετεκπαίδευση των καθηγητών του σχολείου, οι οποίοι με τη σειρά τους οφείλουν να ενημερώνουν τους γονείς. Οι Σύμβουλοι Προσωπικής Ανάπτυξης Expansion θα μπορούσαν να προσκαλούνται από τους συλλόγους γονέων στα σχολεία και να μιλούν γι’ αυτή την καινοτόμα μέθοδο και τα οφέλη της. Εν συνεχεία όσοι από τους γονείς ενδιαφέρονται θα μπορούσαν να έχουν τις θεραπευτικές συνεδρίες για τον εαυτό τους, όπως επίσης και οι καθηγητές. Αυτή θα αποτελούσε μια πολύ καλή αρχή, η οποία σαφώς θα είχε αντίκτυπο στους ίδιους τους εφήβους.

Από την άλλη πλευρά οι Σύμβουλοι Προσωπικής Ανάπτυξης Expansion θα μπορούσαν να είναι πολύ πιο χρήσιμοι στους μαθητές. Με δεδομένο, όπως είπαμε, τις διάφορες φοβίες, το άγχος και τις απογοητεύσεις που έχουν οι έφηβοι, είναι δύσκολο να αντιμετωπίσουν τις δοκιμασίες του σχολείου με επιτυχία. Θα πρότεινα να εισαχθεί στο αναλυτικό εκπαιδευτικό πρόγραμμα της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης ένα σεμιναριακό μονόωρο μάθημα σχετικά με τη μέθοδο της Expansion, προκειμένου να μπορέσουν οι καθηγητές να συμβάλουν στη συναισθηματική εκπαίδευση των μαθητών, ώστε να ξεπεραστούν πολλά από τα συναισθηματικά προβλήματά τους, μέσω της αυτογνωσίας, της αναγνώρισης, της συγχώρεσης και της απελευθέρωσης των τοξικών – περιοριστικών συναισθημάτων. Αυτό θα ήταν ενδιαφέρον να διδαχθεί σταδιακά ούτως ώστε οι αλλαγές που θα επέρχονται να είναι εύκολο να τις παρατηρούν οι μαθητές και να μπορούν καλύτερα και γρηγορότερα να προσαρμόζονται ψυχολογικά και κοινωνικά. Επειδή οι έφηβοι δε δέχονται εύκολα τις υποδείξεις των μεγαλύτερων, οι Σύμβουλοι Προσωπικής Ανάπτυξης Expansion είτε ένα εγχειρίδιο πάνω σε αυτή τη μέθοδο, αποτελεί μια αυθεντία. Απευθύνεται σε όλους, όμως ο καθένας ταυτόχρονα μπορεί να τη χρησιμοποιεί με άλλο τρόπο. Η δομή θα πρέπει να ακολουθεί τη δομή της ίδιας της μεθόδου, καθώς είναι αναγκαία η κατανόηση των πυρηνικών πεποιθήσεων και των περιοριστικών εμπειριών και στη συνέχεια να μπορέσουν να τα απελευθερώσουν.

Με δεδομένο, όμως, ότι η ίδια η μέθοδος πρέπει να διαρκεί τρεις μέρες, είναι απαραίτητη η τροποποίησή της για να προσεγγίσει τους μαθητές. Στα πλαίσια του σχολείου θα πρέπει ο έφηβος να έχει τη δυνατότητα να γνωρίσει σε θεωρητικό πλαίσιο κατ’ αρχήν τη μέθοδο αυτή και να έρθει σε επαφή με τον εσωτερικό του εαυτό. Στη συνέχεια, όταν κάποιος μαθητής το θελήσει και αφού γίνει η απαραίτητη ενημέρωση στον γονιό, θα πρέπει να ακολουθήσει τα τρία βήματα της Κατανόησης, της Απελευθέρωσης και της Ενδυνάμωσης στα πλαίσια του σχολείου. Μια τέτοια αλλαγή θα μπορέσει να την υποβοηθήσει ο Σύμβουλος Προσωπικής Ανάπτυξης Expansion καθώς και ο αρμόδιος καθηγητής.

Όλα αυτά βεβαίως, προϋποθέτουν την συνεργασία του σχολείου με τους γονείς και των διδασκόντων με τα παιδιά, πράγμα που ευτυχώς συμβαίνει τώρα, με τους συλλόγους Γονέων και Κηδεμόνων. Οι σχέσεις θα πρέπει να διέπονται από αγάπη και ανιδιοτέλεια και οραματισμό για τη διαμόρφωση νέων με προσωπικότητα και καλή ψυχική υγεία. Η θεμελίωση αρμονικών σχέσεων είναι πολύ σημαντική και η αποδοχή της συμβουλευτικής στον χώρο του σχολείου ανεβάζει τη μόρφωση σε άλλο επίπεδο, τόσο ψυχολογικό, όσο και νοητικό. Η έννοια της διδακτικής και του σχολείου θα χρωματιστεί διαφορετικά, καθώς θα μειωθεί ο καθαρά βαθμοθηρικός χαρακτήρας του και θα αναδειχθεί η ανθρωπιστική του προσέγγιση.

ΑΝΤΙ ΕΠΙΛΟΓΟΥ

Από αρχαιοτάτων χρόνων υπήρχε η φιλοσοφική πεποίθηση ότι ο ίδιος ο άνθρωπος είναι υπεύθυνος για τη δική του ζωή και τη δική του εξέλιξη. Ο κάθε άνθρωπος ήταν ικανός να διαμορφώσει τον χαρακτήρα του και τις συνθήκες στις οποίες ο ίδιος ήθελε να υπάρχει και να αναπτύσσεται, γιατί πολύ απλά, όπως θεωρούσε ο Πλάτωνας και ο Σωκράτης, η γνώση ενυπάρχει στον καθένα μας ξεχωριστά και μόνον εμείς μπορούμε να την ανακαλύψουμε και να τη χρησιμοποιήσουμε προς όφελος δικό μας και της κοινωνίας μας.

Με το δεδομένο αυτό η Expansion μέσα από το πεντάπτυχό της: Σκέπτομαι, Αισθάνομαι, Εκπέμπω, Δημιουργώ, Ερμηνεύω, κάνει πιο απτό ακριβώς αυτό το αξίωμα. Ο άνθρωπος είναι ένα ολόκληρο σύστημα το οποίο αλληλεπιδρά με τον εξωτερικό κόσμο και τον διαμορφώνει ανάλογα με τα συναισθήματά μου. Μιλώντας, λοιπόν, για την εφηβεία οφείλουμε να παροτρύνουμε τους νέους σε αυτό το μονοπάτι, δίνοντας τους την ευκαιρία να βγουν με περισσότερα εφόδια στο στίβο της ζωής. Επεμβαίνοντας στο ασυνείδητο του εφήβου και αναγνωρίζοντας τις περιοριστικές – τοξικές μέχρι τότε πεποιθήσεις του, απελευθερώνεται από τους περιορισμούς, τους οποίους ούτως ή άλλως θα έχει από την κοινωνία και του δίνουμε τη δυνατότητα να συντονιστεί καλύτερα με το Σύμπαν του. Ως μαθητές γνωρίζουν πολύ καλά οι έφηβοι το πώς να μαθαίνουν και γι’ αυτό είναι εύκολο να εκπαιδευτούν τόσο στην προσωπική χρήση της μεθόδου, όσο και στη ίδια την προσέγγιση της μετουσίωσης των σκέψεών και των συναισθημάτων του.

Με αυτό τον τρόπο θα μπορεί να βλέπει τον εαυτό του διαφορετικά και να τον αποδέχεται, όπως και τα συναισθήματά μου. Ο έφηβος μπορεί να αποκτήσει μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση και αυτοέλεγχο, να βελτιώσει τις σχέσεις με την οικογένειά του και να είναι ευτυχισμένος και ισορροπημένος. Μέσω της αυτογνωσίας και της απελευθέρωσης του θα γίνει το άτομο που θέλει να είναι, μαθαίνοντας να θέτει τόσο βραχυπρόθεσμους, όσο και μακροπρόθεσμους στόχους και να κυνηγάει τα όνειρά του.

Σε ευρύτερο πλαίσιο θα είναι ευκολότερο να αποδεχτεί τους άλλους και να αλλάξει τις σχέσεις του σε προσωπικό και μετέπειτα σε επαγγελματικό επίπεδο. Η προσωπικότητα χτίζεται έτσι, μέσα από μια υγιή διαδικασία με βλέμμα στο μέλλον του ανθρώπου και στον τρόπο αντίληψης και κατανόησης ολόκληρου του κόσμου.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

Δανασσής-Αφεντάκης Κ. Αντώνιος: Εισαγωγή στην παιδαγωγική. Η εξέλιξη της παιδαγωγικής και διδακτικής σκέψης. Αθήνα, 2000
Γκίκας Σωκράτης: Ψυχολογία για όλους. Αθήνα, 1994
Μαλικιώση-Λοΐζου Μαρία: Η Συμβουλευτική ψυχολογία στην εκπαίδευση. Από τη θεωρία στην πράξη. Αθήνα, 2001
Μάρδας Σ. Αργύρης: Αναγέννηση. Expansion Chronicles. Αθήνα 2016
Παρασκευόπουλος Ν. Ιωάννης: Εξελικτική Ψυχολογία. Η ψυχική ζωή από τη σύλληψη ως την ενηλικίωση. τ.3, 4
Goleman Daniel: Η συναισθηματική νοημοσύνη. Γιατί το «IQ» είναι πιο σημαντικό από το «IQ». Αθήνα, 1998
Grosskopf M. D.: Συγχώρεσε τους γονείς σου, θεράπευσε τον εαυτό σου. Αθήνα, 2012
Herbert Martin: Ψυχολογικά προβλήματα εφηβικής ηλικίας. Αθήνα, 1999
Mezirow Jack: Η μετασχηματίζουσα μάθηση. Αθήνα, 2006
Satir Virginia: Πλάθωντας ανθρώπους. Αθήνα, 1989

Διάβασέ το →

Συναισθηματική Εκπαίδευση στο σχολείο του μέλλοντος

Written by: Expansion Method • 19/06/2019

Την Πέμπτη 4 Ιουλίου παρουσιάσθηκε στο Case SummerSchool στον Μαραθώνα σε δεκάδες δασκάλους, καθηγητές και ακαδημαϊκούς από όλη την Ευρώπη, τα συγκεντρωτικά αποτελέσματα του SciCulture για το Μέλλον της Εκπαίδευσης, το Σχολείο του 2050. H Expansion Method μέσω του ιδρυτή της Αργύρη Σ. Μάρδα παρουσίασε την πρόταση για την Συναισθηματική Εκπαίδευση σε όλα τα σχολεία από τις πρώτες κιόλας τάξεις.

Η Παρουσίαση

Η ομάδα παρουσίασης αποτελείτο από τους εκπαιδευτικούς: Μίνα Κοντογεωργίου, Κορίνα Ρόζι, Θεοδώρα Γκέλη, Αθανάσιος Σπανιάς, την επιχειρηματία Μελίσσα Σελαβίστα, με τον συντονισμό και την παρουσίαση να την έχει ο Αργύρης Σ. Μάρδας, πρόεδρος του ICEM και δημιουργός της Expansion method.

Η Εκδήλωση ξεκίνησε από τους συνεργάτες μας στην Science View που παρουσίασαν το πρόγραμμα του SciCulture και με τον Α. Σ. Μάρδα να αναφέρει:

“Το σχολείο είναι η πύλη για μια ευτυχισμένη ζωή”

Πιστεύουμε ότι το σχολείο πρέπει να είναι η αρχή της ανθρώπινης ενσωμάτωσης στην κοινωνία. Έχει τη δυνατότητα να δημιουργήσει ελεύθερους ανθρώπους, χωρίς περιορισμούς, με κριτική σκέψη, ηθική, συναισθηματική νοημοσύνη και δημιουργική, αποτελεσματική δράση. Ο σκοπός του εκπαιδευτικού μοντέλου που προτείνουμε για το σχολείο του 2050 είναι να δημιουργήσουμε ανθρώπους που έχουν πρωταρχικό στόχο την προσωπική και επαγγελματική τους ευτυχία παρά την προσωπική τους επιτυχία και οικονομική κυριαρχία.

Στο Workshop SciCulture, 23 επαγγελματίες, εκπαιδευτικοί, καλλιτέχνες και επιχειρηματίες συνάντησαν για να δημιουργήσουν κάτι όμορφο. Όλοι συμφωνήσαμε για τις ακόλουθες πέντε βασικές αρχές που δημιούργησαν την τελική πρόταση σχετικά με το μέλλον της εκπαίδευσης”.

Η εκπαιδευτικός Θεοδώρα Γκέλη ανέπτυξε την πρώτη αρχή:

Μη καθορισμένοι μαθησιακοί χώροι (αλλαγή από τους συμβατικούς φυσικούς χώρους όπως οι αίθουσες διδασκαλίας). Ενδεικτικά ανέφερε:

“Ζητάμε ένα σχολείο που αγκαλιάζει κάθε μαθητή ξεχωριστά σε όλα τα επίπεδα. Ζητούμε αλλαγές στο εκπαιδευτικό σύστημα ώστε να μπορεί να ανταποκρίνεται στις συγκεκριμένες ανάγκες κάθε μεμονωμένου μαθητή. Έτσι, ένας από τους στόχους είναι να γίνει μια αλλαγή στους χώρους φυσικής μάθησης. Προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι ατομικές ανάγκες κάθε μαθητή, πρέπει να γίνει μια στροφή από το μοντέλο που βασίζεται στην τάξη στη χρήση ποικίλων και πιο ευέλικτων μαθησιακών χώρων. Η τάξη του μέλλοντος δεν θα περιορίζεται από τέσσερις τοίχους αλλά θα μεταφερθεί σε οπουδήποτε ο μαθητής θα μπορούσε να έχει μια μαθησιακή εμπειρία. Η μάθηση μπορεί να πραγματοποιηθεί σε ανοικτούς χώρους όπου το περιβάλλον μπορεί να οδηγήσει τον σπουδαστή στην εξερεύνηση, την επίλυση προβλημάτων, τη συνεργασία. όλα τα οποία ενισχύουν διάφορα ταλέντα και δεξιότητες μέσω μιας διεπιστημονικής προσέγγισης.

Σε εξωτερικούς χώρους, η περιέργεια αναφλέγεται. Η ομαδική εργασία γίνεται ευκολότερη και εμείς βλέπουμε ομάδες που αντιμετωπίζουν την ποικιλομορφία, με διαφορετικά ταλέντα και δεξιότητες, ακόμα και με μαθητές διαφορετικών ηλικιών.

Έτσι, η παραδοσιακή τάξη αντικαθίσταται από ένα περιβάλλον που ενδυναμώνει την περιέργεια, τη δημιουργικότητα και τα κίνητρα των μαθητών. Αυτό το περιβάλλον μπορεί να είναι σε εξωτερικούς χώρους στη φύση ή σε έναν κοινόχρηστο χώρο όπου εμπλέκονται διαφορετικές κοινωνικές ομάδες ή ακόμα και σε ένα χώρο εργασίας που ενδιαφέρει τον μαθητή”.

Η Εκπαιδευτικός Ασιμήνα Κοντογεωργίου ανέπτυξε τη δεύτερη αρχή:

Δεν υπάρχουν βαθμοί – αλλά διαφορετικό, πιο ευέλικτο σύστημα αξιολόγησης

Ενδεικτικά ανέφερε:

“Στον σημερινό ταχέως μεταβαλλόμενο κόσμο δεν μπορούμε να προετοιμάσουμε τα παιδιά μας για το μέλλον τους, σκέπτοντας, ενεργώντας και μαθαίνοντας χρησιμοποιώντας τις παρούσες μεθόδους και αξίες. Ένα νεογέννητο παιδί μπαίνει σε έναν κόσμο που δεν είναι δικό του, αλλά απλά κληρονομεί τα αποτελέσματα των αποφάσεων των προηγούμενων γενεών.

Έτσι, οι σπουδαστές μας, προκειμένου να μάθουν, τι είναι πραγματικά ενδιαφέρον και χρήσιμο γι ‘αυτούς, πρέπει να ακολουθήσουν καινοτόμες οδούς για να αποκτήσουν γνώσεις ή μαλακές δεξιότητες ανάλογα με τις ικανότητές τους, τα όνειρά τους, την προσωπικότητά τους.

Πρώτον, πρέπει να μάθουν ποιοι είναι και τι θέλουν πραγματικά. Είναι σημαντικό για τη ζωή τους να αναγνωρίσουν τι τους κάνει ευτυχισμένους.

Σε αυτό το πλαίσιο, οι βαθμοί δεν σημαίνουν τίποτα. Επομένως, πρέπει να επινοήσουμε πιο ευέλικτο σύστημα αξιολόγησης σε συνεργασία με τη νέα γενιά, με τους μαθητές μας, τα παιδιά μας!”

Ο Αθανάσιος Σπανιάς, εκπαιδευτικός, μέσω ενός εξαιρετικού βίντεο ανέπτυξε την τρίτη αρχή:

Οι Μέντορες / Coach μαζί με τους δασκάλους

“Κάθε φοιτητής έχει έναν προσωπικό Mentor που τον καθοδηγεί και τον υποστηρίζει να επιτύχει τους προσωπικούς του στόχους, διερευνώντας ένα νέο πεδίο γνώσης. Ο Mentor παρέχει μια ποικιλία επιλογών στον φοιτητή και επίσης την υποστήριξη για να αντιμετωπίσει τυχόν συναισθηματικά εμπόδια και προκλήσεις στο δρόμο. Ο σπουδαστής μπορεί να κρατήσει τον ίδιο Mentor για ζωή ή να τον αλλάξει για να ικανοποιήσει τις ανάγκες του μαθητή. Από την άλλη πλευρά οι εκπαιδευτικοί είναι εκπαιδευτικοί που μεταδίδουν τις γνώσεις και την τεχνογνωσία τους. Είναι ειδικευμένοι στην παροχή εκπαίδευσης και κατάρτισης που τους επιτρέπει να μεταδίδουν συγκεκριμένες γνώσεις και πληροφορίες στους μαθητές.”

Η επιχειρηματίας Μελίσσα Σελαβίστα ανέπτυξε την τέταρτη αρχή:

Μη γραμμική εκπαίδευση. Αλλαγή σε ευέλικτες διαδρομές μέσω της διά βίου μάθησης.

Η εκπαίδευση δεν ακολουθεί μια γραμμική πορεία. το μονολιθικό μοντέλο μετάδοσης γνώσεων που δεν υποστηρίζει τις ατομικές ανάγκες κάθε σπουδαστή καταργείται. Η προσέγγιση της μη γραμμικής εκπαίδευσης βασίζεται σε ευέλικτο δίκτυο και όχι σε ευθεία γραμμή. Ακολουθώντας έναν φυσικό τρόπο, οι μαθητές μαθαίνουν μέσω της εμπειρίας τους, εξερευνώντας και συνδέοντας, δημιουργώντας συνδέσμους με τις γνώσεις που έχουν ήδη μάθει. Η μη γραμμική εκπαίδευση ξεκινά από τις νέες ηλικίες, ώστε να μπορεί να προωθήσει μια προσέγγιση διά βίου μάθησης στην εκπαίδευση.

Την πέμπτη και τελευταία συμφωνημένη αρχή την παρουσίασε η Αικατερίνη Μαρία Ρόζη:

Διαφορετικοί τρόποι / προσεγγίσεις / εργαλεία μάθησης για την αντιμετώπιση της ποικιλομορφίας της ανθρώπινης φύσης

Η Συνδυασμένη Μάθηση, η Βιωματική Μάθηση, η Μαγεία χρησιμοποιούνται έτσι ώστε οι μέντορες και οι εκπαιδευόμενοι να διδάσκουν ο ένας τον άλλο, οι ηλικιωμένοι να διδάσκουν τους νέους, οι νέοι να διδάσκουν το παλιό, στο εσωτερικό, στο ύπαιθρο ή μέσω προσομοιώσεων. Στόχος μας είναι να εξελίσσουμε, να καινοτομήσουμε, να ασκήσουμε έρευνα, να αναπτύξουμε αντικειμενική κριτική και να αναζητήσουμε νέα κανάλια για ένα πιο φωτισμένο μέλλον. να διδάξει να μάθει να μαθαίνει χωρίς όρια να παραμένει άνθρωπος σε έναν κόσμο που διευκολύνεται από μηχανές που δεν κυβερνούνται από μηχανές.

Στην συνέχεια παρουσιάσθηκε όλο το μοντέλο εκπαίδευσης και η παρουσίαση κατέληξε στην πρόταση της ομάδας για την αναγκαιότητα εισαγωγής της Συναισθηματικής εκπαίδευσης άμεσα στα σχολεία της Ευρώπης.

Ακολούθησαν ερωταπαντήσεις από τους παρευρισκόμενους.

Ο Αργύρης Σ. Μάρδας δήλωσε μετά το πέρας της παρουσίασης:

“Δεν μπορούμε πλέον να λέμε ότι δεν γίνονται πράγματα για τη βελτίωση της εκπαίδευσης στην Ευρώπη. Και δεν μπορεί κανένας πια να πει ότι οι Έλληνες δεν έχουν πρωταρχικό ρόλο στην διαμόρφωση του σχολείου του 2050. Συνεργαστήκαμε άψογα 7 άνθρωποι από όλη την Ελλάδα και συντονίσαμε επιτυχώς μια ομάδα 23 εξαίρετων και ετερόκλητων επιστημόνων, επιχειρηματιών και εκπαιδευτικών από όλο τον κόσμο για την δημιουργία αυτής της παρουσίασης.

Η πρόταση που παρουσιάζουμε είναι ρεαλιστική, συμπαγής, υλοποιήσιμη και βασίζεται σε προγράμματα που ήδη “τρέχουν” σε διάφορες χώρες του κόσμου. Εμείς δεσμευτήκαμε ότι η προσπάθεια θα συνεχιστεί μέχρι να πετύχουμε την εισαγωγή της Συναισθηματικής Εκπαίδευσης σε κάθε σχολειό σε όλη την Ευρώπη”.

Δες εδώ όλη τη παρουσίαση:

Διάβασέ το →

Το Μέλλον της Εκπαίδευσης | Το σχολείο του 2050

Written by: Expansion Method • 08/05/2019

[vc_row css=”.vc_custom_1452687555475{margin-bottom: 100px !important;}”][vc_column offset=”vc_col-lg-9 vc_col-md-9″ css=”.vc_custom_1452702342137{padding-right: 45px !important;}”][vc_custom_heading source=”post_title” use_theme_fonts=”yes” el_class=”no_stripe”][stm_post_details][vc_column_text css=”.vc_custom_1613903856297{margin-bottom: 20px !important;}”]

Η Expansion Method μέσω του εμπνευστή της Αργύρη Σ. Μάρδα πήρε μέρος στο Erasmus+ έργο SciCulture για το μέλλον της Εκπαίδευσης, τον Απρίλιο του 2019, ως μέλος του Οργανισμού Science View (www.scienceview.gr), ο οποίος συμμετέχει στο έργο και επιδότησε 8 συμμετέχοντες από την Ελλάδα.

762259 213f76f07c844be0bbfcd90565b2faef~mv2 d 1836 1224 s 2

To SciCulture είναι ένα εντατικό μάθημα διάρκειας 5 ημερών που επικεντρώνεται στη διεπιστημονική συνεργασία για σημαντικά αποτελέσματα πάνω στο μέλλον της Εκπαίδευσης που ωφελούν τις κοινότητες. 23 Φοιτητές, μεταπτυχιακοί φοιτητές, ερευνητές, εκπαιδευτικούς και επιχειρηματίες από την Αμερική, Κίνα, Δανία, Μεγάλη Βρετανία, Μάλτα, Σουηδία και Ελλάδα συνεργάστηκαν με κοινό στόχο να δημιουργήσουν μια καινοτόμα πρόταση για το μέλλον της εκπαίδευσης και το σχολείο του 2050.

Ο Αργύρης Σ. Μάρδας από τις πρώτες στιγμές του εργαστηρίου πρότεινε την εισαγωγή της Συναισθηματικής Εκπαίδευσης μέσα στην εκπαιδευτική ύλη των σχολείων από τις πρώτες κιόλας τάξεις με σκοπό την δημιουργία ενδυναμωμένων πολιτών, κατάλληλων για την επίτευξη των στόχων τους και την εγκαθίδρυση της ευτυχίας στη ζωή τους. Μια ιδέα που βρήκε σχεδόν ολόκληρη την ομάδα των συμμετεχόντων σύμφωνη.

Οι συμμετέχοντες χωρίστηκαν σε 5 ομάδες που η κάθε μια ασχολήθηκε με διαφορετικές προσεγγίσεις πάνω στο όραμα για την εκπαίδευση του μέλλοντος. Η ομάδα του Αργύρη Σ. Μάρδα βάσισε το μοντέλο της στο βραβευμένο Venus project . Σε αυτό, επιφανείς επιστήμονες από όλους τους τομείς οραματιστήκανε και σχεδιάσανε την ιδανική πολιτεία του μέλλοντος. Η ομάδα σχεδίασε ένα νέο πρότυπο σχολείο για αυτή την κοινωνία που βασίζεται στην Συναισθηματική Εκπαίδευση, στη Μη γραμμική εκπαίδευση, στην μη ύπαρξη τάξεων διδασκαλίας, στην συμμετοχή της τοπικής επιχειρηματικότητας στην εκπαίδευση και στην παρουσία Μεντόρων και Coach που θα συμβουλεύουν για την προσωπική, συναισθηματική και μαθησιακή εξέλιξη του μαθητή ταυτόχρονα με τους δασκάλους και τους καθηγητές.

Arts, Επιχειρηματικότητα, Εκπαίδευση

Το SciCulture συνδύασε στην εκπαίδευσή του επιστήμονες και καλλιτέχνες, επιχειρηματίες και ακαδημαϊκούς για να βοηθήσουν τους συμμετέχοντες να σκεφτούν πρωτοποριακά. Κάθε μέρα ξεκινούσε στις 9 το πρωί με ομιλίες από ειδικούς με διαφορετικές προσεγγίσεις και στην συνέχεια ακολουθούσε συζήτηση και εργασία πάνω στα project της κάθε ομάδας.

5 μέρες στην Γλυφάδα, Αττικής.

Στο τέλος του εργαστηρίου, η κάθε ομάδα παρουσίαση στους υπολοίπους την έρευνά της και την πρότασή της για το σχολείο του μέλλοντος.

Η δήλωση του Αργύρη Σ. Μάρδα

Στο τέλος του Εργαστηρίου ο Αργύρης Σ. Μάρδας δήλωσε:

“Έχουμε κάνει μια πολύ καλή αρχή για μια υλοποιήσιμη ιδέα, βασισμένη σε προγράμματα που ήδη εφαρμόζονται πιλοτικά σε διάφορες χώρες. Είναι υποχρέωσή μας να εισάγουμε άμεσα την Συναισθηματική Εκπαίδευση στα σχολεία και η Expansion Method είναι έτοιμη να συνδράμει σε αυτό το τόσο σημαντικό εγχείρημα. Συνεχίσουμε την έρευνα και την μελέτη μέχρι να αρχίσουμε να βλέπουμε το σχολείο του μέλλοντος να υλοποιείτε. Μέχρι τότε, δεν θα σταματήσουμε την προσπάθεια”.

Τα άτομα που συμμετείχαν στο SciCulture

[/vc_column_text][vc_row_inner css=”.vc_custom_1452700243026{margin-bottom: 39px !important;}”][vc_column_inner width=”1/2″][vc_column_text]

Growth through innovation/creativity:
Rather than be constrained by ideas for new products, services and new markets coming from just a few people, a Thinking Corporation can tap into the employees.
Increased profits:
The corporation will experience an increase in profits due to savings in operating costs as well as sales from new products, services and ventures.

[/vc_column_text][/vc_column_inner][vc_column_inner width=”1/2″][vc_column_text]

Higher business values:
The link between profits and business value means that the moment a corporation creates a new sustainable level of profit, the business value is adjusted accordingly.
Lower staff turnover:
This, combined with the culture that must exist for innovation and creativity to flourish, means that new employees will be attracted to the organization.

[/vc_column_text][/vc_column_inner][/vc_row_inner][stm_post_bottom][stm_post_about_author][stm_post_comments][/vc_column][vc_column width=”1/4″ offset=”vc_hidden-sm vc_hidden-xs”][stm_sidebar sidebar=”527″][/vc_column][/vc_row][vc_row full_width=”stretch_row” el_class=”third_bg_color” css=”.vc_custom_1451889219674{margin-bottom: -60px !important;}”][vc_column][vc_cta h2=”Looking for a First-Class Business Plan Consultant?” h2_font_container=”font_size:20px|color:%23000000|line_height:24px” h2_use_theme_fonts=”yes” shape=”square” style=”flat” add_button=”right” btn_title=”get a quote” btn_style=”flat” btn_color=”theme_style_2″ btn_align=”right” btn_i_align=”right” btn_i_icon_fontawesome=”fa fa-chevron-right” use_custom_fonts_h2=”true” btn_button_block=”true” btn_add_icon=”true” el_class=”third_bg_color” css=”.vc_custom_1451762600590{margin-bottom: 0px !important;}”][/vc_cta][/vc_column][/vc_row]

Διάβασέ το →

2η Δράση Κοινωνικής Ενδυνάμωσης: 10.000 δωρεάν θεραπείες, 670 δωρεάν επαγγελματικές εκπαιδεύσεις!

Written by: Ελληνικό Κέντρο Συναισθημάτων • 26/03/2019

Μετά την επιτυχημένη 1η Δράση Κοινωνικής Ενδυνάμωσης, η ΡΟΗ ΑμΚΕ με την Expansion Method σηκώνουν τον πήχη ακόμα πιο ψηλά.

Η παρατεταμένη οικονομική κρίση έχει γονατίσει την ψυχολογία των Ελλήνων. Όλο περισσότερες μελέτες της προβλέπουν επιδείνωση των ψυχοσωματικών ασθενειών στην Ελλάδα λόγω των υψηλών επιπέδων Ψυχικής Έντασης. Οι επιπτώσεις της στην ποιότητα της ζωής αλλά και στην υγεία μας είναι ήδη εμφανής αλλά δεν είναι μη αναστρέψιμες…

Εμείς στην μη κερδοσκοπική εταιρεία “ΡΟΗ” με την συμβολή της μεθόδου Άμεσης Συναισθηματικής Αποφόρτισης “Expansion Method” έχουμε αποδείξει ότι μπορούμε να ανατρέψουμε το κλίμα μειώνοντας τα επίπεδα ψυχικής έντασης, και επαναφέροντας την αρχική ισορροπία μέσα σε λίγες ώρες.

Με την 2η ΔΚΕ και χρησιμοποιώντας Σύγχρονα Εργαλεία Ψυχολογίας και Προσωπικής Εξέλιξης παρέχουμε πρωτοποριακές εκδηλώσεις, ενημερωτικές ομιλίες, βιωματικά εργαστήρια και επαγγελματικές εκπαιδεύσεις με σκοπό την ανατροπή του αρνητικού ψυχολογικού κλίματος στην Ελλάδα και την βελτίωση της ποιότητας της ζωής μας.

Έχοντας ολοκληρώσει με επιτυχία την 1η Δράση Κοινωνικής Ενδυνάμωσης, συνεχίζουμε το έργο μας με ένα φιλόδοξο σχέδιο για την μείωση της ψυχικής έντασης.

Σας προσκαλούμε να πάρετε μέρος ως συνεργάτες της 2ης ΔΚΕ και να συμβάλετε στην κοινωνική ψυχολογική απελευθέρωση για να ζήσουμε όλοι μια ζωή γεμάτη υγεία, αγάπη και ευτυχία.

Πρόσκληση Ενδιαφέροντος στη 2η Δράση Κοινωνικής Ενδυνάμωσης (ΔΚΕ 2020)

Μείωση Ψυχικής Έντασης, Βελτίωση Ποιότητας Ζωής & Πρόληψη Ψυχοσωματικών Ασθενειών

10 χρόνια Expansion Method

Σας προσκαλούμε να συμμετάσχετε στην βραβευμένη 2η Δράση Κοινωνικής Ενδυνάμωσης της μη κερδοσκοπικής εταιρείας “ΡΟΗ” με θέμα “Μείωση Ψυχικής Έντασης, Πρόληψη Ψυχοσωματικών Ασθενειών”. Με το τρίπτυχο Ενημέρωση – Ευαισθητοποίηση – Θεραπεία, θα αναδείξουμε το πρόβλημα και να προσφέρουμε δομημένες λύσεις για όλους. Ταυτόχρονα γιορτάζουμε τα 10 χρόνια της μεθόδου Άμεσης Συναισθηματικής Αποφόρτισης και Επίτευξης Στόχων “Expansion Method” που προσφέρει την επιστημονική υποστήριξη των ΔΚΕ. Η έναρξή της έχει προγραμματιστεί για τις 5.5.2019 και έχει διάρκεια 2 έτη.

Η 1η Δράση Κοινωνικής Ενδυνάμωσης είχε διάρκεια 3 έτη (2016-2018) και κατάφερε να βελτιώσει την αίσθηση της απογοήτευσης με προσωπικές και ομαδικές θεραπείες σε πάνω από 500 άτομα και να ευαισθητοποιήσει πάνω από 35.000 Έλληνες. Βραβεύτηκε με το Μετάλλιο του Υποστηρικτή από την ΕΛΠΙΔΑ και την κα Μαριάννα Βαρδινογιάννη το 2016.

Η Ψυχική Ένταση στην Ελλάδα.

Οι επιπτώσεις της παρατεταμένης οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα έχουν αυξήσει δραματικά τους δείκτες Ψυχικής Έντασης που οδηγούν σε Ψυχοσωματικά προβλήματα υγείας. Η πολυβραβευμένη καθηγήτρια Ιατρικής Λυδία Ιωαννίδου Μουζάκα χαρακτηριστικά αναφέρει στη συνέντευξή της στο DyoForum:

“Τα επόμενα 10 χρόνια θα έχουμε έξαρση του καρκίνου στην Ελλάδα, λόγω της παρατεταμένης οικονομικής κρίσης που έχει αυξήσει δραματικά τα επίπεδα ψυχικής έντασης, τον βασικότερο λόγω παρουσίασης καρκίνου του μαστού. Αυτό αφορά και γυναίκες αλλά και άνδρες. ”

Δρ Λυδία Ιωαννίδου Μουζάκα, Πρόεδρος Ελληνικής Εταιρείας Μαστολογίας.

Ευπαθής ομάδες όπως ΑΜΕΑ, καρκινοπαθείς, οροθετικοί, μακροχρόνια άνεργοι βρίσκονται χωρίς ουσιαστική ψυχολογική βοήθεια, ανήμποροι να αντεπεξέλθουν στις προκλήσεις της εποχής. Τώρα είναι η κατάλληλη ώρα να δράσουμε και να παρέχουμε ουσιαστική βοήθεια για να ανατρέψουμε αυτές τις δυσοίωνες προβλέψεις.

Η 2η Δράση Κοινωνικής Ενδυνάμωσης προσφέρει την Λύση:

Η 2η Δράση Κοινωνικής Ενδυνάμωσης έχει ως σκοπό όχι μόνο να ενημερώσει αλλά και να προσφέρει ουσιαστική βοήθεια χρησιμοποιώντας την αποτελεσματικότερη μέθοδο μείωσης της ψυχικής έντασης: την Expansion Method. Ο στόχος της είναι να παρέχει:

10.000 δωρεάν ολοκληρωμένες ατομικές ερευνητικές θεραπείες Expansion Method για την άμεση μείωση των επιπέδων ψυχικής έντασης από ειδικά εκπαιδευμένους θεραπευτές.
Την δωρεάν επαγγελματική κατάρτιση 670 ειδικών ψυχικής υγείας σε συνεργασία με Πανεπιστήμια, Δήμους και Φορείς.
Ενημέρωση, ευαισθητοποίηση και ομαδικές θεραπείες μέσω ενδυναμωτικών ομιλιών και ειδικών θεραπευτικών θεατρικών παραστάσεων σε 100.000 Έλληνες που βρίσκονται στις ομάδες υψηλού κινδύνου με ενδεικτική συνδρομή 10€ ή 20€/ημέρα.

Σας χρειαζόμαστε ως Συνεργάτες!

Σας προσκαλούμε να συμμετέχετε στην Δράση Κοινωνικής Ενδυνάμωσης ως συνεργάτες με σκοπό να Ενημερώσουμε – Ευαισθητοποιήσουμε – Αποφορτίζουμε όσους το έχουν πραγματικά ανάγκη. Και σας χρειαζόμαστε για να πετύχουμε τους στόχους μας.

Για να γίνετε συνεργάτες δεν υπάρχει καμία οικονομική υποχρέωση. Το μόνο που χρειάζεται είναι διάθεση για προσφορά και φροντίδα για τα μέλη σας.

Τι χρειάζεται για να συμμετάσχετε στην ΔΚΕ ως συνεργάτης.

Δεν υπάρχει καμιά οικονομική επιβάρυνση στους συνεργάτες της δράσης. Χρειάζεται μόνο:

Να είστε συλλογος, ΜΚΟ, ευαισθητοποιημένος στους παρακάτω τομείς
Καρκινοπαθείς με έμφαση στα Μαστολογικά προβλήματα.
Ομάδες υψηλής Ψυχικής Φόρτισης (Άνεργοι, μειονότητες κ.α.),
Θέματα LGBTQ, Οροθετικότητα και διαφορετικότητας
Σύλλογοι, ΜΚΟ υποστήριξης ΑΜΕΑ.
Να είστε: Εταιρείες, Θεατρικές Σκηνές, Εταιρείες παραγωγής, Θεατρικές ομάδες και καλλιτεχνικές ομάδες με διάθεση στην προσφορά ή και την δυνατότητα παραχώρησης χώρου για τις εκδηλώσεις.

Τι προσφέρουμε στους συνεργάτες μας:

Δωρεάν Ομιλίες (Ενημερωτικές που παρέχουν πρακτικές συμβουλές βελτίωσης της ποιότητας ζωής από τους ειδικούς της Expansion Method)
Επιδοτούμενα Θεραπευτικά Βιωματικά Εργαστήρια μείωσης Ψυχικής έντασης (Expansion Workshops)
Δωρεάν ολοκληρωμένες Προσωπικές θεραπείες Expansion Method από ειδικά εκπαιδευμένους θεραπευτές (στις επιλεγμένες ευπαθής ομάδες)
Δωρεάν Επαγγελματικές Εκπαιδεύσεις που οδηγούν σε Πιστοποίηση σε ειδικούς ψυχικής υγείας.
Μεγάλη προβολή της συνεργασίας μας και του έργου σας στα ΜΜΕ μέσω το δίκτυο συνεργατών μας.
Όλη την υλικοτεχνική στήριξη.

Τι χρειαζόμαστε από τους συνεργάτες μας:

Την ενημέρωση όλων των μελών σας για την 2η ΔΚΕ. (Προτείνονται newsletters-emails-facebook ή και τηλεφωνική ενημέρωση)
Την διοργάνωση τουλάχιστον 3ων ομιλιών (2 ωρών) με θέμα την Ψυχική Ένταση σε δικούς σας χώρους προς ενημέρωση μελών (οι ομιλίες παρέχονται δωρεάν από εμάς).
Την διοργάνωση τουλάχιστον 2 βιωματικών σεμιναρίων (5 ή 8 ωρών, παρέχονται από εμάς).
Την συλλογή ενδιαφερόντων για δωρεάν προσωπικές θεραπείες. Οι θεραπείες είναι 3ημερες, σε συνεχόμενες ημέρες, μια ώρα την κάθε ημέρα και παρέχονται από ειδικά εκπαιδευμένους ψυχολόγους και συμβούλους ψυχικής υγείας.
Αν υπάρχει συνεργαζόμενος ψυχολόγος, κοινωνικός λειτουργός, σύμβουλος ψυχικής υγείας με τον σύλλογο – ΜΚΟ σας παρακαλούμε να το αναφέρετε για να τον εντάξουμε για το επιδοτούμενο εκπαιδευτικό επαγγελματικό πρόγραμμα της 2ης ΔΚΕ.

Επικοινωνήστε μαζί μας για να σας ενημερώσουμε αναλυτικά για τις δράσεις μας στο 2104449378.

Γνωρίστε τη Δράση Κοινωνικής Ενδυνάμωσης.

Το 2015 παρουσιάστηκε η 1η Δράση Κοινωνικής Ενδυνάμωσης με σκοπό την βελτίωση της απογοήτευσης που κυρίευσε το 86% του πληθυσμού (μελέτη QED 2.0). Μέσα στη διάρκεια της (2015-2018) κατάφερε να ενημερώσει, να ευαισθητοποιήσει και να ενδυναμώσει στο 1% του ελληνικού πληθυσμού (10.000 Έλληνες) μέσω των δράσεών της όπως: Ομιλίες, Workshop, Προσωπικές θεραπείες, ιντερνετικές εκπομπές, Ενδυναμωτικά posts, ραδιοφωνικές συνεντεύξεις, αρθρογραφία. Βραβεύτηκε με το μετάλλιο του υποστηρικτή από την ΕΛΠΙΔΑ κ για την ψυχολογική υποστήριξη καρκινοπαθών.

Συνεργάστηκε με την Ελληνική Εταιρεία Μαστολογίας, την ΕΛΠΙΔΑ, τον αντικαρκινικό σύλλογο ΚΕΦΙ, αλλά και με ΜΜΜ όπως την 24Media, Lifo, Όμορφη Ζωή. Την ΔΚΕ την υποστήριξαν ενεργά και επιφανής προσωπικότητες όπως ενδεικτικά η Βίκυ Χατζηβασιλείου (παρουσιάστρια), η Γιάννα Φαφαλιού (τραγουδίστρια, ψυχολόγος), η Λυδία Ιωαννίδου Μουζάκα (Πρόεδρος Ελληνικής Εταιρείας Μαστολογίας) κ.α.

Η 2η Δράση Κοινωνικής Ενδυνάμωσης που ξεκινά το 2019, συνεχίζοντας το επιτυχημένο έργο της ευελπιστεί να προσφέρει ακόμα μεγαλύτερη και ουσιαστικότερη βοήθεια μειώνοντας τα επίπεδα ψυχικής έντασης στο 10% του ελληνικού πληθυσμού με στοχευμένες δράσεις. Για να το πετύχουμε, χρειαζόμαστε την βοήθειά σας.

Διάβασέ το →

Ολοκλήρωση 1ης ΔΚΕ | Αποτελέσματα

Written by: Expansion Method • 13/03/2019

Ορίστε το κείμενο χωρίς κώδικα και με την απαραίτητη μορφοποίηση:

Όταν παρουσιάστηκε η έρευνα του Παρατηρητηρίου Κοινωνικο-πολιτικών Αλλαγών Qed Ελλάδα 2.0 (Ιανουάριος 2016) που έδειχνε τα επίπεδα Απογοήτευσης των Ελλήνων στο 86% (!) δημιουργήθηκε η Expansion: 1η Δράση Κοινωνικής Ενδυνάμωσης με σκοπό την άμεση αναστροφή του κλίματος και την αποφόρτιση των τοξικών συναισθημάτων στην κοινωνική βάση.

Τρίπτυχο της Δράσης: Ενημέρωση, Εκπαίδευση, Απελευθέρωση

Εργαλεία μας ήταν τα online ψυχολογικά εργαλεία, δημόσιες συζητήσεις, ενδυναμωτικές ομιλίες, απελευθερωτικά workshops, καλλιτεχνικά δρώμενα όπως θεατρικές παραστάσεις, συμμετοχικές παραστάσεις αλλά και κοινωνικά δρώμενα ευρείας κλίμακας.

Σκοπός και Αποτελέσματα

Σκοπός του πρωτοποριακού project: Δράση Κοινωνικής Ενδυνάμωσης ήταν να ευαισθητοποιήσει και να ενημερώσει το 1% του πληθυσμού (περίπου 10.000 άτομα) και να βοηθήσει στην βελτίωση της ψυχολογίας 1.000 ατόμων. Και το καταφέραμε!

Η διοργάνωση έγινε από την μη κερδοσκοπική εταιρία ΡΟΗ με τη συμβολή της Expansion Method που παρείχε δωρεάν τους εισηγητές και τις εκπαιδεύσεις. Η διάρκειά της ήταν από τον Μάρτιο του 2016 έως τον Δεκέμβριο του 2018.

Δείτε παρακάτω αναλυτικά τα αποτελέσματα της 1ης Δράσης Κοινωνικής Ενδυνάμωσης:

10.000 Ενδυναμωμένοι Έλληνες.
50 Ενημερωτικές Ομιλίες Ψυχολογικής βελτίωσης
15 Βιωματικά Εργαστήρια Expansion Workshops
1000 Θεραπείες: Άμεση προσφορά σε πάνω από 1000 άτομα μέσω προσωπικών θεραπειών και Workshops
10.000 Ευαισθητοποιημένοι Έλληνες: το 1% του πληθυσμού

Expansion Workshops

12 Workshops | 350 άτομα | Άμεση Συναισθηματική Αποφόρτιση

Τα Expansion Workshops είναι ειδικά διαμορφωμένα βιωματικά εργαστήρια πλήρους εφαρμογής της Ψυχολογικής Μεθόδου Άμεσης Συναισθηματικής Αποφόρτισης Expansion Method.

Παρουσιάστηκαν από τον δημιουργό της μεθόδου Α. Σ. Μάρδα, την ψυχολόγο Γιάννα Φαφαλιού και τον σύμβουλο Αθανάσιο Λυμπεριάδη σε διαφορετικούς χώρους σε όλη την Ελλάδα.

Τόποι διεξαγωγής: Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Χίος

Προσωπικές Θεραπείες

120 άτομα

Τριήμερες Ολοκληρωμένες θεραπείες Άμεσης Συναισθηματικής Αποφόρτισης Expansion Method.

Σε συνεργασία με τον Αντικαρκινικό Σύλλογο ΚΕΦΙ προσφέραμε 120 προσωπικές θεραπείες Expansion Method από πιστοποιημένους Συμβούλους και Θεραπευτές.

Οι θεραπείες ήταν εντελώς δωρεάν και τα οφέλη απερίγραπτα. Ευχαριστούμε όλους τους Συμβούλους της Expansion Method για την μοναδική προσφορά τους.

Ενημερωτικές Ομιλίες

40 Ομιλίες | 2000 άτομα Για την Βελτίωση της Ποιότητας Ζωής

Οι ενημερωτικές ομιλίες είχαν ως σκοπό να προσεγγίσουν το κοινό για τα οφέλη της καλής ψυχολογίας και τις εκδηλώσεις της δράσης.

Η πιο σημαντική στιγμή της 1ης ΔΚΕ ήταν το Roundtable που συντόνισε η καταξιωμένη παρουσιάστρια Βίκυ Χατζηβασιλείου στον ΙΑΝΟ σε συνεργασία με την Όμορφη Ζωή.

Social Media

30.000 άτομα Θετική Σκέψη, Πρακτικές Λύσεις

Αξιοποιήσαμε τη διάθεση των χρηστών να κοινοποιούν τσιτάτα quotes και δημιουργήσαμε 200 γραφιστικά με θετικά καθημερινά μηνύματα.

Τα προωθήσαμε μέσω των social media και εμπνεύσαμε χιλιάδες συμπολίτες μας από την Ελλάδα και το εξωτερικό.

Μπορείτε να δείτε όλα τα γραφιστικά συγκεντρωμένα στην σελίδα της Expansion Method στο Facebook.

Βιβλίο: ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ | Α.Σ. ΜΑΡΔΑΣ, Εκδ. ΛΙΒΑΝΗ

Ο εμπνευστής της ΔΚΕ έγραψε ένα μυθιστόρημα μυθοπλασίας για τη μέθοδο και το εκδώσαμε σε έναν από τους μεγαλύτερους εκδοτικούς ομίλους της Ελλάδος.

Η ανταπόκριση ήταν τεράστια και συνεχίζει μέχρι σήμερα να εμπνέει και να ωθεί τους αναγνώστες του να κοιτάξουν μέσα τους για να απελευθερώσουν ότι τους περιορίζει.

Το παρουσιάσαμε στον ΙΑΝΟ τον Νοέμβριο του 2017.

Διάβασέ το →

Καλοσύνη και εργασία

Written by: Παρασκευή Δημοπούλου • 16/01/2019

Καλοσύνη και εργασία. Τρόποι με τους οποίους μπορούμε να είμαστε καλοσυνάτοι στον εργασιακό μας χώρο.

Στο εργασιακό περιβάλλον όπου το stress είναι υψηλό και αναπόφευκτο, η Καλοσύνη δεν αποτελεί πολυτέλεια αλλά ανάγκη.

Σήμερα, όπου η οικονομική κρίση ταλανίζει τα ελληνικά νοικοκυριά, με τις μαζικές απολύσεις και την οικονομική αβεβαιότητα η Καλοσύνη επιβάλλεται να υφίσταται περισσότερο από ποτέ, ειδικά στο εργασιακό πεδίο.

Σύμφωνα με έρευνες, η Καλοσύνη έχει θετικό αντίκτυπο για τις επιχειρήσεις. Η ευγένεια των εργοδοτών απέναντι στους υπαλλήλους τους μπορεί να βοηθήσει προκειμένου να αναδειχθούν ταλέντα μέσα από τον εργασιακό τους χώρο και να αυξηθούν τα κίνητρα εκείνα που θα οδηγήσουν στη βελτίωση και αύξηση της απόδοσής τους, αλλά και της παραγωγικότητας της εκάστοτε επιχείρησης. Συγκεκριμένα, όταν οι εργαζόμενοι λαμβάνουν λόγια αναγνώρισης και επιβράβευσης ενισχύονται ηθικά και αισθάνονται πιο ικανοποιημένοι, ενισχύεται η αυτοεκτίμησή τους, βελτιώνεται η αυτοαξιολόγησή τους και καλλιεργούνται θετικά συναισθήματα με αποτέλεσμα να είναι πιο χαρούμενοι και πιο αφοσιωμένοι στην εργασία τους.

Η Καλοσύνη σε ατομικό επίπεδο

Σε ατομικό επίπεδο, έχει αποδειχθεί πως κάνοντας ευγενικές πράξεις ενισχύεται η σεροτονίνη και η ντοπαμίνη (νευροδιαβιβαστές στον εγκέφαλο που προάγουν συναισθήματα ικανοποίησης και ευεξίας). Επιπλέον, απελευθερώνονται ενδορφίνες που αποτελούν φυσικά παυσίπονα για το ανθρώπινο σώμα.

Όπως και να έχει η ευγένεια είναι ωφέλιμη τόσο σε ατομικό όσο και σε συλλογικό επίπεδο και δεν χρειάζεται να αποδειχθεί μέσα από καμία έρευνα. Η πραγματικότητα το έχει δείξει μέσα από τα βιώματα όλων μας.

Η Καλοσύνη στον εργασιακό χώρο

Αναφορικά με το εργασιακό περιβάλλον, υπάρχουν τρόποι ώστε μέσα από τη δική μας ευγένεια να μπορούμε να βάλουμε το δικό μας λιθαράκι για μία πιο θετική και λειτουργική καθημερινότητα….και στην εργασία μας!

Είτε είμαστε νεοεισερχόμενοι σε μία εργασία, είτε ξεκινάμε τη δική μας επιχείρηση η Καλοσύνη μπορεί να είναι ένα πολύτιμο στοιχείο του χαρακτήρα μας από το οποίο μπορεί να φανεί η δέσμευση και η αφοσίωσή μας, καθώς και η μακροπρόθεσμη αξία μας.

Όταν δείχνουμε ευγένεια στον εργασιακό μας χώρο, η καλή μας διάθεση και θέληση μπορούν να είναι μεταδοτικά και ενθαρρυντικά ώστε και οι άλλοι να δρουν αντίστοιχα.

Μία από τις σημαντικότερες μελέτες από την Εταιρεία για τη Διοίκηση του Ανθρώπινου Δυναμικού (SHRM) έχει δείξει πως το 79% των εργαζομένων που ένιωθαν ότι ο χώρος εργασίας τους ήταν φιλικός και υποστηρικτικός ήταν πιο πιθανό να παραμείνουν με τον τρέχοντα εργοδότη τους. Επιπλέον, σε άλλη έρευνα του Harvard Business Review αποδείχθηκε πως το 94% των εργαζομένων εξέφρασε ότι θα ήταν πιο πιθανό να παραμείνουν με τον τωρινό εργοδότη τους εάν αισθάνονταν ότι τους εκτιμούν και τους σέβονται περισσότερο.

Υπάρχουν διάφοροι τρόποι με τους οποίους μπορούμε να καλλιεργήσουμε την Καλοσύνη στο εργασιακό πεδίο:

Δίνοντας το παράδειγμα: Με το να είμαστε ευγενικοί και υποστηρικτικοί με τους συναδέλφους μας, δίνουμε το καλό παράδειγμα.

Ενθαρρύνοντας την θετική επικοινωνία: Ενθαρρύνουμε την ανοιχτή και ειλικρινή επικοινωνία και φροντίζουμε να ακούμε τους άλλους με αποδοχή και σεβασμό.

Δείχνοντας εκτίμηση: Μπορούμε να αφιερώσουμε χρόνο για να ευχαριστήσουμε και για να αναγνωρίσουμε την συνεισφορά των συναδέλφων μας μέσω της επιβράβευσης και γενικότερα της θετικής ενδυνάμωσής τους.

Καλλιεργώντας την ενεργητική ακρόαση: Όταν μιλούν οι συνάδελφοι μας ή οι εργοδότες μας δίνουμε προσοχή στα λόγια τους και τους δείχνουμε ότι τους ακούμε αληθινά μέσω διατήρησης της βλεμματικής επαφής και κάνοντάς τους παράλληλα στοχευμένες ανοιχτές ερωτήσεις στα πλαίσια ενός εποικοδομητικού διαλόγου, μακρυά από επικριτικές υποδείξεις. Σε αυτό το σημείο αξίζει να αναφερθεί πως η μη λεκτική επικοινωνία είναι πολύ σημαντική, ενώ η προσέγγιση με το στυλ «αυθεντία» περισσότερο θα ζημιώσει παρά θα ωφελήσει την επικοινωνία.

Να είμαστε προσεκτικοί: Προσπαθούμε να συμπεριλάβουμε όλους τους συναδέλφους εργαζομένους και να τους εμπλέκουμε όλους σε ομαδικές δραστηριότητες καθώς και στη λήψη αποφάσεων, για να αποφευχθούν συναισθήματα ενδεχόμενου «παραγκωνισμού» και απομόνωσής τους.

Παρέχοντας υποστήριξη: Να είμαστε εκεί για να υποστηρίξουμε τους συναδέλφους μας όταν χρειαστούν τη βοήθειά μας ή όταν έχουν κάποιο πρόβλημα.

Εξασκώντας τη συγχώρεση: Ωφέλιμο είναι να μην κρατάμε κακία και να είμαστε πρόθυμοι να συγχωρήσουμε τους άλλους για τα όποια λάθη τους. Είμαστε άνθρωποι και επιρρεπείς σε αδυναμίες, οπότε επιδεικνύουμε ενσυναίσθηση και δεν εκτιθόμαστε απέναντι στους συναδέλφους μας μέσω ενός άκαμπτου χαρακτήρα μας διότι ενδεχομένως να βρεθούμε ενίοτε κι εμείς στην ίδια θέση με εκείνους και να λάβουμε αντίστοιχη στάση και αντιμετώπιση.

Όταν αισθανόμαστε ότι οι συνάδελφοί μας είναι ευγενικοί και υποστηρικτικοί, καθώς και ότι η εργασία μας εκτιμάται είναι πιο πιθανό να παρακινηθούμε ώστε να είμαστε πιο αποδοτικοί και παραγωγικοί και να επενδύσουμε στην εργασία μας.

Από την άλλη, όταν αισθανόμαστε ότι δεν μας εκτιμούν ή δεν μας υποστηρίζουν στον χώρο εργασίας μας τα αισθήματα αυτά μπορούν να μας οδηγήσουν σε αποξένωση και απομόνωση και να έχουν κατά συνέπεια αρνητικό αντίκτυπο στην παραγωγικότητα και στην απόδοση του εργασιακού μας χώρου.

Συμπερασματικά, το κλειδί για την διάδοση της Καλοσύνης είναι μέσα από τις ίδιες πράξεις Καλοσύνης. Και αυτός ο υπέροχος κύκλος Καλοσύνης δεν αφορά μόνο τις κοινότητες ή την προσωπική μας ζωή. Μπορεί επίσης να εφαρμοσθεί και στον χώρο εργασίας. Γενικά, η αναγνώριση του καλού γύρω μας, καθώς και η ενθάρρυνση της Καλοσύνης σε ό,τι κάνουμε θα βοηθήσει πολύ στη βελτίωση αυτού του κόσμου όπου ζούμε.

Το μόνο ασφαλές μέρος σήμερα είναι το μέρος της Καλοσύνης

Καλοσύνη και εργασία

Αρθρογράφος: Adrienne Bankert | Μετάφραση: Δημοπούλου Παρασκευή

Διάβασέ το →

Νέα Μεθοδολογία για Καλλιτέχνες

Written by: Expansion Method • 19/10/2018

Nέα μεθοδολογία, ειδικά σχεδιασμένη για Καλλιτέχνες, βασισμένη πάνω στην καινοτομική ψυχολογική μέθοδο Άμεσης Συναισθηματικής Αποφόρτισης, Expansion Method.

Η M A R D A method είναι μια πρωτοποριακή μεθοδολογία ειδικά σχεδιασμένη για επαγγελματίες Ηθοποιούς, μια ολιστική συνδυαστική μέθοδος που καταφέρνει την ταυτόχρονη βελτίωση της ψυχικής υγείας, συμβάλλοντας δραματικά στην αύξηση της αυτογνωσίας, της Συναισθηματικής Νοημοσύνης (EQ), της επιτάχυνσης της προσωπικής εξέλιξης και τέλος, στην αναβάθμιση της υποκριτικής τέχνης .

Προσφέρει στον ηθοποιό δομημένη μεθοδολογία για να προσεγγίσει τα συναισθηματικά μπλοκαρίσματα του και προσφέρει την δυνατότητα της Συναισθηματικής Ανακούφισης για την βελτίωση της υποκριτικής του δεινότητας.

Τα αποτελέσματα της μεθόδου διαφαίνονται με το τέλος της εφαρμογής της από τον ηθοποιό ως συναισθηματική ανακούφιση με ταυτόχρονη σωματική και ψυχική ενδυνάμωση και ως βελτίωση της υποκριτικής του ικανότητας. Τα ευεργετικά αποτελέσματά της επεκτείνονται και στην προσωπική ζωή των ηθοποιών βελτιώνοντας τους βασικούς της τομείς όπως: καριέρα, υγεία, σχέσεις.

ΑΝΑΠΤΥΞΗ

“Θέλουμε οι ηθοποιοί να έχουν την ευκαιρία να προσφέρουν εμπλουτισμένες βαθιές ερμηνείες, όμοιες των οποίων δεν έχουμε ξαναδεί. Η δύναμη της MARDA method βελτιώνει δομικά την υποκριτική τέχνη, προσφέροντας την δυνατότητα της συναισθηματικής αποφόρτισης και την αποφυγή της μετάθεσης των τοξικών συναισθημάτων που συμβάλλουν στις υπερβολικές και μη φυσικές ερμηνείες”. Αργύρης Σ. Μάρδας, δημιουργός της μεθόδου.

Οι ηθοποιοί έρχονται στην εργασία τους καθημερινά σε επαφή με τις τραυματικές εμπειρίες του παρελθόντος. Ανάλογα με την μεθοδολογία που χρησιμοποιούν, τις αξιοποιούν ή τις παραμερίζουν. Φανταστείτε όμως να μπορούσαν να τις αποφορτίσουν , αποφεύγοντας την “μετάθεση συναισθήματος” δημιουργώντας έτσι μια βαθιά ερμηνεία, απελευθερωμένη από περιορισμούς, τοξικότητα και υπερβολές.

Το σημαντικότερο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι ηθοποιοί, βάσει της ψυχολογίας, είναι η “Μετάθεση Συναισθήματος”. Η ανθρώπινη φύση αυτομάτως και ενστικτωδώς συνδέεται με παρελθοντικές εμπειρίες για την κατανόηση των εμπειριών της και μεταθέτει το συναίσθημα από αυτές στο τώρα, στην ερμηνεία και στην καθημερινότητά τους. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την σύγχυση στην ερμηνεία, μπερδεύοντας την προσωπικότητα του ηθοποιού με αυτή του ήρωα. Μέχρι στιγμής ο ηθοποιός δεν είχε στα χέρια του ένα εργαλείο που θα τον βοηθούσε να ξεκαθαρίσει τι είναι “δικό του” και τι του ήρωα που υποδύεται.

Για αυτό τον λόγο δημιουργήθηκε η MARDA method. Συνδυάζει πετυχημένα την προσωπική εξέλιξη και αυτογνωσία του ηθοποιού μέσω της τέχνης του, με την στοχευμένη, άμεση συναισθηματική ανακούφιση που προσφέρει η βραβευμένη καινοτομική ψυχολογική μέθοδος Expansion Method. Τη μέθοδο την εμπνεύστηκε ο Αργύρης Σ. Μάρδας, συγγραφέας, σκηνοθέτης και δημιουργός της Expansion Method και της ERM Reflexology, βραβευμένος με το μετάλλιο του Υποστηρικτή από το ίδρυμα Ελπίδα, υπό την επίβλεψη και καθοδήγηση της ψυχολόγου ψυχοθεραπεύτριας, Γεωργίας Χατζηνικολάου.

ΤΙ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ

Αναβάθμιση και διεύρυνση ερμηνευτικής δυνατότητας.
Βελτιωμένες Ρεαλιστικές ερμηνείες
Αποφυγή συναισθηματικών συγχύσεων μεταξύ της προσωπικότητα του ηθοποιού με την προσωπικότητα του ήρωα
Αύξηση της απόλαυσης της ερμηνευτικής εμπειρίας.
Καλύτερη διάθεση, αίσθηση αισιοδοξίας
Αναβάθμιση της Συναισθηματικής Νοημοσύνης του ηθοποιού και αυτογνωσίας.
Προσωπική εξέλιξη ταυτόχρονα με την ερμηνευτική πράξη.

ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΑΛΚΜΗΝΗ.

Με ιδιαίτερη τιμή ανακοινώνουμε την συνεργασία με το Θέατρο Αλκμήνη για την παρουσίαση και διεξαγωγή των ενημερωτικών ομιλιών και βιωματικών σεμιναρίων της Marda Method. Περισσότερα: https://www.theatro.gr/seminars

Διάβασέ το →

Η Expansion στην Εθνική Τράπεζα

Written by: MindPost Team • 20/03/2018

ethniki 1 720x428 1

H Expansion Method, μέσω του εμπνευστή της Αργύρη Μάρδα παρουσίασε το σεμινάριο «Αποφόρτιση Εργασιακού Άγχους με την Expansion Method» στη Γενική συνέλευση του Συλλόγου Επιστημονικού Προσωπικού της ΕΘΝΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ το Σάββατο 17 Μαρτίου στις 17:00 το απόγευμα στο ξενοδοχείο ΑΜΑΛΙΑ.

Η Πρόσκληση έγινε από τον πρόεδρο του συλλόγου κ. Ευάγγελο Δρόλια και τον γραμματέα κ. Νίκο Λαβιδα. Συζητήθηκαν οι επιπτώσεις του εργασιακού άγχους στην υγεία μας και στη καθημερινότητά μας. Οι επιστημονικοί εργαζόμενοι της Εθνικής Τράπεζας έδειξαν το ενδιαφέρον τους με ερωτήσεις που απαντήθηκαν όλες διεξοδικά. Παρουσιάσθηκαν τα προγράμματα της Expansion Method για επιχειρήσεις, προγράμματα όπως τα Workshops για την μείωση του εργασιακού άγχους.

Ο Αργύρης Σ. Μάρδας στο τέλος της ομιλίας δήλωσε:

«Ήταν μια εξαιρετική εμπειρία να συζητάς για ζωτικά θέματα με επιστήμονες μιας τράπεζας. Μάθαμε τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν και τους δώσαμε εργαλεία που βοηθάνε στην διαχείριση του εργασιακού Άγχους. Ευχαριστώ τον πρόεδρο του συλλόγου κ. Ευάγγελο Δρόλια και τον κ. Νίκο Λαβιδά για την πρόσκληση. Είμαι πεπεισμένος ότι η εργασία μπορεί να γίνει ευχάριστη, χωρίς στρες και άγχος, να βοηθά στην αναβάθμιση της ποιότητας της ζωής μας. Η εργασία δεν είναι δουλειά. Με την Expansion Method μπορούμε να μετουσιώσουμε την εργασιακή μας εμπειρία στο εφαλτήριο της καινούριας, χαρούμενης ζωής».

Αποφασίσθηκε οτι η συνεργασία θα συνεχιστεί και με άλλες ομιλίες και workshops.

Διάβασέ το →

Συμμετοχή στο Ευρωπαϊκό Πρόγραμμα LSTT

Written by: Expansion Method • 01/02/2018

Με χαρά σας ενημερώνουμε για τη συνεργασία του Αργύρη Στραβελάκη Μάρδα στο πρόγραμμα «Μαθαίνοντας Επιστήμη μέσω του Θεάτρου» (LSTT). Το πρόγραμμα διοργανώνεται από την Science View και υποστηρίζεται από τα ευρωπαϊκά προγράμματα OSOS, CREATIONS και CASE.

Περισσότερα για το Πρόγραμμα:

Η δράση «Μαθαίνοντας επιστήμη μέσα από το θέατρο» είναι μια πρωτοβουλία της Science View σε συνεργασία με διάφορους φορείς (Τμήμα ΦΠΨ του Εθνικού & Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Ελληνογερμανική Αγωγή, Noesis – Κέντρο Διάδοσης Επιστημών & Μουσείο Τεχνολογίας κ.α) και τελεί υπό την Αιγίδα της Γενικής Διεύθυνσης Σπουδών Α/βάθμιας και Β/βάθμιας Εκπαίδευσης του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων.

Απευθύνεται σε μαθητές Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και μαθητές Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, οι οποίοι καλούνται να δραματοποιήσουν επιστημονικές έννοιες και γνώσεις που προέρχονται από το αναλυτικό πρόγραμμα των μαθημάτων τους.

Ο Αργύρης Σ. Μάρδας έχει αναλάβει την καλλιτεχνική και σκηνοθετική υποστήριξη των σχολείων που συμμετέχουν στο έργο του coaching των δασκάλων και καθηγητών, καθώς και την εισαγωγή της έννοιας της ενδυνάμωσης στη δημιουργική διαδικασία των μαθητών (Expansion Method).

Το πρόγραμμα δημιουργήθηκε κατά τη διάρκεια του Ευρωπαϊκού έργου CREAT-IT, ενώ στηρίζεται στις αρχές των διερευνητικών μεθόδων μάθησης των θετικών επιστημών (Inquiry Based Science Education) καθώς και στο παιδαγωγικό πλαίσιο του Ευρωπαϊκού έργου CREATIONS. Αποτελεί έναν από τους καταλύτες (accelerators) του Ευρωπαϊκού έργου Open Schools for Open Societies (OSOS), μία από τις περιπτώσεις εφαρμογής σε σχολεία Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης του Ευρωπαϊκού έργου Creativity, Art and Science in Primary Education (CASE) και επίσης, είναι προτεινόμενη δράση των ελληνικών εκπαιδευτικών κοινοτήτων του Open Discovery Space (ODS) και του Inspiring Science Education (ISE).

Περισσότερες πληροφορίες: http://www.lstt.eu/

Διάβασέ το →

Ο Αργύρης Σ. Μάρδας αναλύει Χάρις Αλεξίου

Written by: Αργύρης Σ. Μάρδας • 12/10/2017

Μεγάλωσα, στο τέρας της πόλης, ήπια φόβο πολύ, ήπια μόλυνση, ήπια ψέματα, κατάπια λόγια λιπαρά, ξεγλίστρησα από τον πόθο μου να μάθω, κορόιδεψα την δίψα μου να δω … γιατί είμαι εδώ

Aυτά είναι τα λόγια της Χάρις Αλεξίου στο τραγούδι της “Μεγάλωσα” από τον δίσκο “Η Αγάπη θα σε βρει όπου και να ‘σαι” του 2009.

Ακούγοντας για πρώτη φορά το τραγούδι αναφώνησα: “Επιτέλους”. Έχω βαρεθεί να ακούω για αγάπες και ανεκπλήρωτους έρωτες όταν ο κόσμος μας αλλάζει τόσο γρήγορα, όσο οι στίχοι αυτού του ποιήματος. Χρειαζόμουν τους πνευματικούς ανθρώπους της Ελλάδας να πάρουν θέση, όχι για αυτό που φαίνεται, αλλά για αυτό που “είναι”. Πιο βαθύ, πιο περιεκτικό, πιο άμεσο. Επιτέλους είπα, ένας Έλληνας καλλιτέχνης μιλάει για θέματα που απασχολούν όχι την πολιτική ή την εξουσία, όχι την αγάπη και τον έρωτα, αλλά την ίδια τη ζωή. Επιτέλους, είπα και αγάλλιασε η ψυχή μου ακούγοντας το καλύτερο, κατά την άποψή μου, τραγούδι προσωπικής εξέλιξης στην Ελλάδα.

Στις παρακάτω γραμμές θα προσπαθήσω να αναλύσω μερικούς από τους στίχους του τραγουδιού. Μέσα του μεταφέρει τόσα πολλά μηνύματα, με τόσο απλό και ωμό τρόπο, που ξαφνιάζει. Ξαφνιάζει εμένα που εδώ και 8 χρόνια τώρα ασχολούμαι αποκλειστικά με την προσωπική εξέλιξη και διαπίστωσα ότι η Χάρις, η Χαρούλα μας, ξέρει για τί μιλάει. Τα λόγια της είναι προσεγμένα, σοφά και αληθινά.

Μεγάλωσα

Μεγαλώνοντας ο άνθρωπος αντιμετωπίζει προκλήσεις. Χρειάζεται να βρεθεί μπροστά στο φόβο που τον ποτίζουν, και να βρει έναν τρόπο να βγει νικητής. Αλλά αυτός ο φόβος είναι διάχυτος και έρχεται από όλες τις κατευθύνσεις. Κάνει το στομάχι μας να σφίγγει και την καρδιά μας να νοσεί. Αυτό το φόβο εκμεταλλεύονται οι εταιρίες και δημιουργούν πλαστές ανάγκες, που τις καλύπτουν πωλώντας τα προϊόντα τους. Βγάζοντας τους μεσάζοντες ο σύγχρονος άνθρωπος έρχεται αντιμέτωπος όχι με τον φόβο του, αλλά με τις ίδιες τις εταιρίες. Και μέχρι τώρα, το παιχνίδι είναι άνισο.

“Μεγάλωσα. Με αισθήματα χημείας, με στυλ δοσοληψίας. Με βλέμματα συμπάθειας και άσκοπης προσπάθειας. Να είμαστε καλοί”

Χρειάζεται άραγε να είμαστε καλοί; Χρειάζεται να παίζουμε αυτόν το ρόλο σε όλη μας τη ζωή; Ή απλά χρειάζεται να είμαστε οι εαυτοί μας; Χωρίς προσπάθεια, χωρίς κόπο. Απλά να είμαστε.

“Εμείς; Άλλο εμείς, άλλο εμείς… Πάντα γι’ άλλα μιλάμε- Πάντα γι άλλους μιλάμε έτσι δεν πονάμε έτσι ξεχνάμε…”

Βλέπουμε λοιπόν τους ανθρώπους γύρω μας, που μας θυμίζουν τον πόνο μας, μας θυμίζουν τα λάθη μας. Και θυμώνουμε με αυτούς για τα λάθη που αναγνωρίζουμε ότι έκαναν και μας πλήρωσαν. Αυτό από μόνο του θα ήταν άκρως θεραπευτικό, άμα γνωρίζαμε οτι αυτό που βλέπουμε στους άλλους, είναι η ίδια μας η ψυχή. Μιλώντας για τα λάθη των άλλων, μιλάμε για τα δικά μας. Μιλάμε για το δικό μας πόνο, για τις δικές μας αποτυχίες. Για ό,τι έχουμε κρατήσει μέσα μας και το κουβαλάμε. Το αναγνωρίζουμε στους άλλους και θυμώνουμε με εκείνους, αντί να σκύψουμε μέσα μας και να αλλάξουμε τον εαυτό μας. Στην τελική, εμείς πονάμε, εμείς προσπαθούμε να βρούμε τη λύτρωση μας. Οι άλλοι απλά καθρεφτίζουν ό,τι έχουμε μέσα στην ψυχή μας.

Αλλά μεταφέροντας την ευθύνη στους άλλους, νομίζουμε ότι ξεφύγαμε. Νομίζουμε ότι οι άλλοι πρέπει να αλλάξουν για να γίνουν “καλοί”. Άλλο εμείς, άλλο εμείς…

“Μεγάλωσα. Τέρας της οικογένειας. Ανούσιας ευγένειας με ψευτο-υποταγή. Ηθοποιός παιδί στο ρόλο του μεγάλου”

Τόσες πολλές έννοιες και αλήθειες μέσα σε ένα στιχάκι. Με έχει συνηθίσει η Αλεξίου με περιεκτικούς στίχους, αλλά ποτέ δεν είχε μιλήσει τόσο βαθιά στην ψυχή μου. Όλοι μέσα μας είμαστε παιδιά. Παιδιά που θέλουν να παίξουν, να χαρούν. Αλλά, μάθαμε ότι η ζωή δεν είναι παιχνίδι. Είναι δυσκολία, ανήφορος, προσπάθεια, πόλεμος. Είναι όμως έτσι; Μήπως είμαστε παιδιά τελικά που το παίζουμε μεγάλοι; Μήπως ξεχνάμε το παιχνίδι, γιατί νομίζουμε ότι δεν έχουμε χρόνο για εμάς; Ένα από τα πιο σημαντικά εργαλεία που χρησιμοποιούμε στην προσωπική εξέλιξη είναι ο ρόλος του παιδιού που έχουμε μέσα μας στη ζωή μας. Να το αφήσουμε να μιλήσει, να εκφραστεί, να ακουστεί.

“Δεν μιλάω για βία, μιλάω για βιασμό. Να ζεις την εφηβεία σημαίνει πόλεμο. Με μια εφηβεία λάσπη, στο σιχαμένο άστυ. Ενήλικας νευρωτικός…”

Εκνευρίζομαι. Εκνευρίζομαι γιατί όταν ήμουν έφηβος με μάθαιναν για γεωμετρία και γεωγραφία, αλλά κουβέντα δεν ειπώθηκε για τον πόλεμο που γινόταν μέσα μου. Η εφηβεία είναι από τις πιο σημαντικές ηλικίες ενός ανθρώπου. Οι αλλαγές που γίνονται σε βιολογικό επίπεδο είναι αδιανόητες και αποσιωπώνται. Η έξαρση, ο θυμός, ο φόβος… Όλα τα συναισθήματα εκρήγνυνται και κανείς δεν μιλάει για αυτά. Σε εκείνη την ηλικία εγώ αποξενώθηκα από τους γονείς μου και από τους περισσότερους φίλους μου. Δεν ήξερα πώς να αντιμετωπίζω τις αλλαγές τις ζωής μου και κανένας, μα κανένας, δεν πρόσφερε λύσεις. Μετά από πολλά χρόνια, ως “νευρωτικός ενήλικας” αποφάσισα να μιλήσω στους εφήβους για αυτά που πραγματικά τους απασχολούν. Να προσφέρω την διέξοδο που δεν βρήκα εγώ στη ζωή μου. Με την αποδοχή και την πληροφόρηση, η λάσπη της εφηβείας γίνεται πηλός και δημιουργείς θαύματα.

“Μεγάλωσα … Σύνδεση otenet. Γλυκά από το Palet, Μετά Silhouette. Σκεπάζουμε τους πόνους με φαΐ…”

Πόσο γέλασα με αυτόν τον στίχο. Η μεγάλη, η πασίγνωστη Χάρις Αλεξίου, μιλάει για το αγαπημένο της ζαχαροπλαστείο, που αρκετές φορές την έχω πετύχει εκεί. Δεν της μίλησα, σεβόμενος την ιερή, προσωπική στιγμή επιλογής προφιτερόλ. Να την ακούω να αυτοσαρκάζεται με αυτόν τον τρόπο, ήταν λυτρωτικό. Αλλά δεν είναι μόνο αυτοσαρκασμός αυτός ο στίχος. Είναι η καταναλωτική μανία του σύγχρονου ανθρώπου, που προσπαθεί να σκεπάσει τα συναισθηματικά κενά του με προϊόντα. Η ζάχαρη είναι ένα από αυτά. Προσφέρει την στιγμιαία ικανοποίηση και εθίζει, ζητώντας την ξανά και ξανά. Όπως κι έναν μεγάλο σου έρωτα.

“Τα όνειρα σε σύνθλιψη αργότερα η κατάθλιψη”.

Θυμάμαι μια από τις ομιλίες μου σε μια από τις Ημερίδες Προσωπικής Βελτίωσης πριν μερικά χρόνια. Στο τέλος της ομιλίας μου προέτρεψα τους παρευρισκομένους να ονειρευτούν. Να κλείσουν τα μάτια και να φανταστούν το μέλλον που θα έκανε την καρδιά τους να φτερουγίσει. Με κοιτούσαν σαν να τους έβρισα την μητέρα. “Το χάσαμε”, σκέφτηκα. “Το χάσαμε το παιχνίδι”.

Ξεχάσαμε πώς είναι είναι να ονειρεύεσαι. Πώς είναι να μένεις με τον εαυτό σου σε ησυχία και να φαντάζεσαι το μαγικό δάσος, με τον πρίγκιπα ή την πριγκίπισσα που σε αγαπάει για αυτό που πραγματικά είσαι. Και σε ψάχνει για να σου βάλει ντε και καλά το γοβάκι στο πόδι. Αντί για αυτό κρατάμε τα βλέμματα μας χαμηλά, στην οθόνη ενός κινητού, περιμένοντας το γοβάκι σε μήνυμα… Και ο Καβάφης το περίμενε, αλλά τελικά έγραψε τους Βαρβάρους από την βαρεμάρα της αναμονής.

“Φρικιό του. Εγώ με τσαμπουκά ναυάγιο”.

Εδώ να πω ότι την αγάπησα ξανά. Σε έξι λέξεις, όλη η αλήθεια της σύγχρονης ζωής. Φρικιό του Εγώ. Πόσες ομιλίες, πόσα μαθήματα, πόσες συζητήσεις, όλες σε τρεις λέξεις. Με τον εαυτό μας πολεμάμε. Με τον εγωισμό μας. Συνηθίζω να λέω ότι, όταν μπαίνει ο εγωισμός σε μια σχέση είναι καταδικασμένη στον πόνο, στην αδικία, στην εγκατάλειψη ή στην προδοσία.

“Γιατί να πω εγώ συγγνώμη” με ρωτάνε. Η απάντηση είναι απλή. Γιατί μπορείς. Είναι μια λέξη. Μια απλή μικρή λέξη που διορθώνει πράγματα. Δεν έχει σημασία ποιος φταίει. Δεν έχει σημασία τί έχει συμβεί. Το μόνο που έχει σημασία είναι το πώς νιώθεις. Και η συγγνώμη θεραπεύει την καρδιά σου.

“Πάμε γι άλλα μια ζωή πάμε γι’ άλλα Βάλτο στα πόδια- πονάει πολύ”.

Η Scroll Down generation. Όπως “κατεβαίνεις” στο feed του Facebook ψάχνοντας μια καλύτερη είδηση, έτσι και στις σχέσεις σου, μόλις σου κάνει “νερά” πας για την επόμενη. Χωρίς χρόνο για επένδυση, χωρίς χρόνο για Αλήθεια. Παλιότερα τα έπιπλα τα φτιάχναμε όταν χαλούσαν, τώρα τα αντικαθιστούμε με νέα από το IKEA, νομίζοντας ότι έτσι γεμίζουμε το κενό που νιώθουμε μέσα μας. Βάλτο στα πόδια. Γιατί ο τσαμπουκάς πέθανε από εγκεφαλικό. Τα πήρε πολύ και τα έφτυσε.

“Σε φτύνω σε φιλώ- δεν σε πάω μα σ’ αγαπώ Παράνοια- διάνοια- επιφάνεια Επιφάνεια- επιφάνεια- επιφάνεια”.

Μένουμε πάντα στην επιφάνεια των πραγμάτων. Δεν ψάχνουμε πιο κάτω. Εκεί που εδρεύει η ψυχή μας και ζει η Αλήθεια μας. Γιατί είναι πιο εύκολο να φταίνε οι άλλοι για την δυστυχία μας από το να πάρουμε τη ζωή στα χέρια μας. Όχι γιατί αυτό αληθεύει. Αλλά γιατί αυτό μάθαμε. Ίσως να είναι καιρός τώρα να ξυπνήσουμε για να κατανοήσουμε ότι αυτό που μας πονάει δεν είναι οι άλλοι. Αλλά τα συναισθήματα που εμείς νιώσαμε στις τραυματικές εμπειρίες που ζήσαμε. Δεν φταίει οι άλλοι. Δεν φταίει κανείς. Απλά πονέσαμε. Και ο πόνος, είναι δικός μας.

“Στεριά- Πιάσαμε στεριά Δάκρυα καφτά μου δάκρυα Ο πόνος μαλακώνει Δάκρυα … Καλά μου δάκρυα- Βιολογικός καθαρισμός”.

Ναι… η λύτρωση που γνωρίζουμε είναι το κλάμα. Μας μαλακώνει την ψυχή. Μας ηρεμεί το πνεύμα. Δεν προσφέρει θεραπεία, αλλά μια παροδική λύτρωση. Αλλά ακόμα και αυτό το έχουμε δαινομοποιήσει, ειδικά σε εμάς τους άνδρες. Δεν πρέπει να κλαίμε. Δεν πρέπει να είμαστε τρωτοί. Δεν πρέπει να καταλάβουν οι άλλοι ότι είμαστε άνθρωποι κάτω από το κουστούμι της εικόνας μας.

“Πάντα γι άλλα μιλάμε- Πάντα γι άλλους μιλάμε έτσι δεν πονάμε έτσι ξεχνάμε. Μεγάλωσα. Αγάπη πριν το άλφα. Και κάτω απ’ το μηδέν το υποσυνείδητο μου. Το χώμα λασπώνει”.

Εδώ η Χάρις γίνεται Χαρούλα. Μπαίνει πιο βαθιά. Δείχνει τον δρόμο στους μυημένους. Κάτω από όλα είναι το υποσυνείδητο. Στο υποσυνείδητο εδρεύουν τα συναισθήματα. Όλα αυτά που έχουμε κρατήσει μέσα μας και δεν έχουμε εκφράσει όταν ήταν η ώρα τους. Όχι γιατί δεν ξέραμε τι να πούμε. Αλλά ίσως γιατί δεν ήταν σωστό να μιλήσουμε. Και έτσι αρχίσαμε να χωνόμαστε στο βούρκο μας.

“Τους σάπιους καρπούς ανακυκλώνει. Μεγάλωσα. Μα το παιδάκι κλαίει. Δεν είναι γιατί φταίει, δεν έχει που να πάει. Τα νύχια του μασάει και βρέχει τα σεντόνια. Αποσυρμένο χρόνια στης φάτνης του τα βάθη. Καλά να πάθει. Καλά να πάθει- Καλά να πάθει. Η μάνα του φωνάζει. Του δίνει γάλα, το μαλώνει. Έτσι πια θα το μεγαλώνει”.

Μείναμε πίσω στην ανατροφή, στην πληροφόρηση. Ξέρετε τι μου κάνει τεράστια εντύπωση; Ότι όταν κάποιο ζευγάρι αποφασίζει να γίνει γονέας δεν υπάρχει κάποια υποχρεωτική εκπαίδευση που πρέπει να λάβει. Περίεργο, γιατί όταν πας να πάρεις ένα αυτοκίνητο, ένα άψυχο πράγμα που σε πάει από το ένα μέρος στο άλλο, πρέπει να μάθεις να το οδηγείς. Να πάρεις δίπλωμα να περάσεις εξετάσεις. Έχει προνοήσει η κοινωνία. Ενώ όταν φέρνεις στον κόσμο μια ψυχή, δεν χρειάζεσαι τίποτα. Είσαι κομπλέ.

Δεν ξέρουμε τί να κάνουμε όταν το παιδί μας κάνει κάτι λάθος. Ίσως γιατί δεν ξέρουμε τί είναι σωστό και τί λάθος. Πώς το μαθαίνουμε να μεγαλώσει; Και έτσι, χωρίς καμία γνώση, αντιγράφουμε τους γονείς μας, κάνουμε αυτά που είχαμε υποσχεθεί στον εαυτό μας ότι δεν θα κάναμε ποτέ. Και γινόμαστε εκείνοι. Κάνουμε τα ίδια λάθη, αλλά συνεχίζουμε να τους βρίζουμε για τα δικά τους.

“Μεγάλωσα θα πει να κάνεις το παπί”.

Αυτό είναι το “Μεγάλωσα”. Είναι να κάνουμε τα στραβά μάτια σε ότι δεν μας τιμά, αλλά να το κάνουμε έτσι κι αλλιώς. Να κρύβουμε τα συναισθήματά μας γνωρίζοντας ότι το μόνο που θέλουν είναι να εκφραστούν για να ηρεμήσουν.

“Να ζεις στην απουσία. Να γίνεις εξουσία”.

“Μεγάλωσα” σε αυτή την εποχή, σημαίνει να εξουσιάζουμε τους άλλους. Όχι γιατί είμαστε έξυπνοι. Αν ήμασταν, θα γνωρίζαμε ότι δεν μας εξυπηρετεί αυτό. Αν ήμασταν έξυπνοι θα προσπαθούσαμε να ενδυναμώναμε τους άλλους, να τους εμπνέαμε για να μας βοηθήσουν δημιουργικά στο έργο μας. Αλλά έχουμε μεγαλώσει με τους κανόνες μια ζούγκλας που πια δεν υπάρχει. Τα δεδομένα έχουν αλλάξει κιι εμείς ακόμα συμπεριφερόμαστε λες και το σπίτι μας είναι μια σπηλιά στο βουνό και ο φόβος μας είναι η αρκούδα που κρύβεται.

“Να μάθεις να γελάς. Και να παραφυλάς. Να παίρνεις αποφάσεις. Να απαγορεύεται να χάσεις”.

Μεγάλωσα σημαίνει να είμαστε νικητές. Όχι γιατί είμαστε έξυπνοι πάλι. Γιατί αν ήμασταν θα γνώριζαμε οτι οι αποτυχίες μας είναι αυτές που μας δυναμώνουν, που μας κάνουν επιτυχημένους.

“Μεγάλωσα σημαίνει: Να ζεις με αυτό που σ’ αρρωσταίνει”.

Πόση αποδοχή χρειάζεται να έχουμε μέσα μας για να συμφιλιωθούμε με την ασθένεια που κρύβουμε; Χρειάζονται απίστευτες ποσότητες αγάπης και ηρεμίας για να βρούμε τον τρόπο να αποδεχθούμε τα λάθη μας, να αποδεχθούμε αυτό που έχουμε καταντήσει να είμαστε. Ναι, είπα καταντήσαμε. Γιατί όταν ήμασταν μικροί θέλαμε να γίνουμε αστροναύτες, πριγκίπισσες ή εφευρέτες. Μέρα με την ημέρα αφήσαμε το όνειρό μας να πεθάνει και το παρατηρούμε να σβήνει λες και βλέπουμε ταινία. Άπραγοι.

“Να χτίζεις κι άλλα κεραμίδια. Να βγάζεις τόνους τα σκουπίδια”.

Αγόρασε, πούλα, απόκτησε, δείξ ’το στους άλλους να νιώσεις την ζήλια τους. Αυτό είμαστε; Αυτοί είμαστε;

“Να ρίχνεις σ’ άλλους τα άδικα. Να βλέπεις πρωινάδικα. Να ακούς πιστά τις αναλύσεις. Να αιμοδιψάς για ειδήσεις. Να λες yes να λες no. Να συνηθίσεις τα πορνό. Να πολεμάς στον καναπέ. Να μη μπορείς χωρίς φραπέ”.

Με άλλα λόγια να γίνουμε ένα με όλους. Πρόβατο, εύκολο στην χειραγώγηση όταν φοβάται ότι κατευθύνεται προς την σφαγή. Αν θέλει κάποιος να μας κατευθύνει χρειάζεται να μας βάλει στο ίδιο κουστούμι με όλους τους άλλους, για να μπορέσει να μας πουλήσει περισσότερα προϊόντα που δεν χρειαζόμαστε. Κι εμείς, το μόνο που χρειάζεται να κάνουμε είναι να ανοίξουμε τις ειδήσεις και να αφεθούμε στον τρόμο που μας προσφέρουν ανάμεσα στις διαφημίσεις.