Visit Sponsor

Με απλά λόγια: Προσέγγιση Gestalt

Written by: •

Γνωρίστε όλες τις ψυχολογικές προσεγγίσεις σε ένα σημείο για να επιλέξετε καλύτερα την θεραπευτική προσέγγιση που σας ταιριάζει.

Όλοι χρειαζόμαστε κάποια στιγμή στη ζωή μας έναν ειδικό να μας ακούσει και να μας βοηθήσει στα ψυχικά θέματα που μας απασχολούν. Αυτό διαπίστωσα και εγώ πριν από χρόνια όταν άρχισα να ψάχνω τον εαυτό μου και να αναζητώ τρόπους να νιώσω λίγο καλύτερα. Δεν το έκανα από χόμπι, είχα πραγματική ανάγκη να βελτιώσω τα συναισθήματα που κρατούσα μέσα μου και με καθήλωναν.

Μετά από πολλή έρευνα, βρέθηκα μπροστά σε ένα περίπλοκο τοπίο με διαφορετικές ψυχολογικές προσεγγίσεις που η κάθε μία από αυτές οδηγούσαν σε εντελώς διαφορετικούς δρόμους. Για να λάβω την βοήθεια που τόσο χρειαζόμουν έπρεπε να επιλέξω έναν από αυτούς. Και το παράδοξο; Ήταν δική μου δουλειά να γνωρίσω αυτές τις προσεγγίσεις και να καταλήξω σε αυτή που θα ταίριαζε καλύτερα  στους ψυχολογικούς στόχους που είχα βάλει. Να αρχίσω δηλαδή να ψάχνω την ώρα που όλο το σύστημά μου κατέρρεε. Ξόδεψα πολύ χρόνο αναζητώντας πληροφορίες, έμαθα για τις προσεγγίσεις και σκέφτηκα ότι μπορεί να είναι χρήσιμες και σε κάποιο άλλο που περνάει τα ίδια.

Άρχισα να καταγράφω ότι έμαθα, όσο πιο κατανοητά μπορώ, λέγοντας πάντα και την άποψή μου: Όλες οι προσεγγίσεις προσφέρουν απτά και ξεκάθαρα αποτελέσματα που έχουμε ανάγκη στην ζωή μας για να νοιώσουμε καλά. Η καλύτερη για εμένα προσέγγιση είναι η συνθετική, η οποία συνδυάζει στοιχεία από όλες τις προσεγγίσεις και εφαρμόζει τα πιο αποτελεσματικά εργαλεία, χωρίς να χρειάζεται εγώ, ο θεραπευόμενος, να κάνω ολόκληρη μελέτη, ειδικά όταν χρειάζομαι βοήθεια.


Προσέγγιση Gestalt

Αν αισθάνεσαι ανήσυχη/ος, ότι κάτι δεν πάει καλά η Gestalt, ακαδημαϊκά γνωστή και ως μορφολογική ψυχολογία, είναι φτιαγμένη για να σε βοηθήσει. Στηρίζεται στην ιδέα πως είναι καλύτερα να ζήσουμε αυτό που αισθανόμαστε “εδώ και τώρα” και όχι να σκεπτόμαστε το παρελθόν ή να ανησυχούμε για το μέλλον.

Στόχος της είναι να μας βοηθήσει να συνειδητοποιήσουμε τις σκέψεις μας, τις συμπεριφορές μας, τις εμπειρίες μας και τα συναισθήματά μας και να αναλάβουμε την ευθύνη γι’ αυτά. Να αποφύγουμε τα νοητικά παιγνίδια που πυροδοτούνται αυτόματα και λειτουργούν ασυνείδητα.

Ο Σύμβουλος θα μας βοηθήσει να αναπτύξουμε την αυτογνωσία μας και την ιδέα της «συνειδητότητας». Θα μας ενθαρρύνει να γνωρίσουμε τα προσωπικά μας συναισθήματα, τις συμπεριφορές μας καθώς και το αποτέλεσμά τους στον κόσμο γύρω μας.

Τα κυριότερα στοιχεία που διακρίνουν την προσέγγιση  Gestalt είναι:

  1. Πιστεύει ότι ο νους δέχεται επί μέρους ερεθίσματα, αλλά τα συνθέτει με το δικό του τρόπο.
  2. Πιστεύει ότι μερικές φορές μπορούμε να ερμηνεύσουμε ή να κατανοήσουμε μια κατάσταση εντελώς διαφορετικά από αυτό που συνέβη στην πραγματικότητα.
  3. Ο άνθρωπος συμπεριφέρεται ανάλογα με τον τρόπο που είναι συνδεδεμένο το σύνολο των αντιλήψεων του για την πραγματικότητα.
  4. Η διαμόρφωση της προσωπικότητάς μας είναι το αποτέλεσμα μιας συνεχούς διαδικασίας δόμησης και αναδόμησης των αντιληπτικών μορφών του περιβάλλοντος που ζούμε.
  5. Από την φύση μας έχουμε την ανάγκη να διαμορφώνουμε μία σταθερή συνολική θεώρηση του “κόσμου” γύρω μας. Την δική μας Κοσμοθεωρία.
  6. Τα προβλήματα που μπορεί να αντιμετωπίζουμε οφείλονται στην αποδιοργάνωση του δομημένου συνόλου των αντιλήψεων μας. Είμαστε οι μόνοι υπεύθυνοι για την διατήρηση της ισορροπία του.

+ Θετικά

  1. Σύγχρονη οργανωμένη προσέγγιση.
  2. Σχετικά γρήγορα και απτά αποτελέσματα.
  3. Το περιβάλλον είναι υποστηρικτικό, ενδυναμωτικό και θετικό.
  4. Αναπτύσσει θέματα που μας απασχολούν πραγματικά.
  5. Την ευθύνη για την πορεία της θεραπείας την έχω εγώ, ο θεραπευόμενος , στα χέρια μου.

– Αρνητικά

  1. Δεν υπάρχουν πολλές μελέτες που την υποστηρίζουν.
  2. Η επιστήμη της βιολογίας δεν αναγνωρίζει ότι συντελεί στη καλυτέρευση της ψυχολογικής μου κατάστασης.
  3. Θα πρέπει να ενημερωθείς για τις  γνώσεις και τις σπουδές του σύμβουλου που θα συνεργαστείς.

Η Άποψή μου.

Η Gestalt είναι μια προσέγγιση που έχει καλό marketing. Προσωπικά δεν μου ταιριάζει πολύ γιατί επικεντρώνεται στο τώρα και στην αντίληψη που έχω για τον εαυτό μου. Προσωπικά θεωρώ ότι η αντίληψή μου διαμορφώνεται από τις εμπειρίες μου.

Μπορείς να αξιοποιήσεις την Gestalt στο μέγιστο αν έχεις κάνει πρώτα το προσωπικό σου ταξίδι στο παρελθόν και έχεις συμφιλιωθεί με τα λάθη και τα πάθη σου. Τότε η Gestalt δίνει τα καλύτερα αποτελέσματα σε αρκετά μικρό χρονικό διάστημα.

Τέλος, η άποψή μου είναι ότι οι άνθρωποι που ζητάνε βοήθεια δεν χρειάζεται να γνωρίζουν όλα αυτά. Χρειάζονται έναν ειδικό που γνωρίζει όλες τις προσεγγίσεις και εφαρμόζει την ιδανικότερη για κάθε περίπτωση. Ο ιδανικός ειδικός ψυχικής υγείας είναι ένας Σύμβουλος Συνθετικής Προσέγγισης. 

Για αυτό τον λόγο το emoducation μας προσφέρει Συνθετική Βραχυπρόθεσμη εκπαίδευση συμβούλων ψυχικής υγείας  με τις πιο σύγχρονες και πρωτοποριακές βιωματικές μαθησιακές μεθόδους που βασίζονται στις μελέτες μας για την εκπαίδευση του μέλλοντος.

Διάβασέ το →

Με απλά λόγια: Υπαρξιακή προσέγγιση

Written by: •

Γνωρίστε όλες τις ψυχολογικές προσεγγίσεις σε ένα σημείο για να επιλέξετε καλύτερα την θεραπευτική προσέγγιση που σας ταιριάζει.

Όλοι χρειαζόμαστε κάποια στιγμή στη ζωή μας έναν ειδικό να μας ακούσει και να μας βοηθήσει στα ψυχικά θέματα που μας απασχολούν. Αυτό διαπίστωσα και εγώ πριν από χρόνια όταν άρχισα να ψάχνω τον εαυτό μου και να αναζητώ τρόπους να νιώσω λίγο καλύτερα. Δεν το έκανα από χόμπι, είχα πραγματική ανάγκη να βελτιώσω τα συναισθήματα που κρατούσα μέσα μου και με καθήλωναν.

Μετά από πολλή έρευνα, βρέθηκα μπροστά σε ένα περίπλοκο τοπίο με διαφορετικές ψυχολογικές προσεγγίσεις που η κάθε μία από αυτές οδηγούσαν σε εντελώς διαφορετικούς δρόμους. Για να λάβω την βοήθεια που τόσο χρειαζόμουν έπρεπε να επιλέξω έναν από αυτούς. Και το παράδοξο; Ήταν δική μου δουλειά να γνωρίσω αυτές τις προσεγγίσεις και να καταλήξω σε αυτή που θα ταίριαζε καλύτερα  στους ψυχολογικούς στόχους που είχα βάλει. Να αρχίσω δηλαδή να ψάχνω την ώρα που όλο το σύστημά μου κατέρρεε. Ξόδεψα πολύ χρόνο αναζητώντας πληροφορίες, έμαθα για τις προσεγγίσεις και σκέφτηκα ότι μπορεί να είναι χρήσιμες και σε κάποιο άλλο που περνάει τα ίδια.

Άρχισα να καταγράφω ότι έμαθα, όσο πιο κατανοητά μπορώ, λέγοντας πάντα και την άποψή μου: Όλες οι προσεγγίσεις προσφέρουν απτά και ξεκάθαρα αποτελέσματα που έχουμε ανάγκη στην ζωή μας για να νοιώσουμε καλά. Η καλύτερη για εμένα προσέγγιση είναι η συνθετική, η οποία συνδυάζει στοιχεία από όλες τις προσεγγίσεις και εφαρμόζει τα πιο αποτελεσματικά εργαλεία, χωρίς να χρειάζεται εγώ, ο θεραπευόμενος, να κάνω ολόκληρη μελέτη, ειδικά όταν χρειάζομαι βοήθεια.


Υπαρξιακή προσέγγιση

Η υπαρξιακή προσέγγιση έχει τις ρίζες της στη φιλοσοφία. Θα μας βοηθήσει να βρούμε την δική μας απάντηση στα μεγάλα θέματα της ζωής όπως:

  • το νόημά της
  • το θάνατο
  • και τη μοναξιά.

Θα μας ενθαρρύνει να αντιμετωπίσουμε αυτά τα ζητήματα, ακόμα και αν μας προκαλούν άγχος.

Στόχος της είναι να βρει τρόπο να δώσει νόημα στον πόνο που αντιμετωπίζουμε.

Θα συνεργαστούμε με τον Σύμβουλο, ο οποίος θα μας βοηθήσει να αναλάβουμε πλήρως την ευθύνη της ζωής μας και να καλλιεργήσουμε τη κατανόηση του εαυτού μας. Θα μας βοηθήσει να ενδυναμωθούμε κάνοντας συνειδητά τις καλύτερες επιλογές που μας ταιριάζουν. Άλλωστε, το ζητούμενο είναι να επιλέγουμε κάθε ημέρα πράγματα που μας κάνουν χαρούμενους και ευτυχισμένους. 

Τα κυριότερα στοιχεία που διακρίνουν την ανθρωπιστική υπαρξιακή προσέγγιση είναι:

  1. Πιστεύει ότι η ανθρώπινη φύση δεν είναι κακή.
  2. Πιστεύει ότι ο άνθρωπος έχει την δυνατότητα να μεταβάλει και να τροποποιεί την αυτοεικόνα του.
  3. Η τάση για αυτοπραγμάτωση κάθε ατόμου, αποτελεί το κίνητρο για την ανάπτυξη της προσωπικότητας. Όταν η τάση αυτή παρεμποδίζεται, δημιουργούνται προβλήματα στην ψυχική υγεία καθώς καταπιέζεται η εσωτερική φύση του ανθρώπου.
  4. Προσπαθεί να φέρει το ασυνείδητο στο συνειδητό και να το αντιμετωπίσει ανοιχτά.

+ Θετικά

  1. Ιδανική για υπαρξιακά θέματα, μεγάλες συζητήσεις και διαπιστώσεις. Ιδανική για θεραπεία πένθους ή ορισμό του νοήματος της ζωής.
  2. Σχετικά γρήγορα και απτά αποτελέσματα.
  3. Το περιβάλλον είναι άκρως υποστηρικτικό, ενδυναμωτικό και θετικό.
  4. Αναπτύσσει θέματα που μας απασχολούν πραγματικά.
  5. Την ευθύνη για την πορεία της θεραπείας, την έχω εγώ, ο θεραπευόμενος, στα χέρια μου.

– Αρνητικά

  1. Δεν υπάρχουν πολλές μελέτες που την υποστηρίζουν.
  2. Η επιστήμη της βιολογίας δεν αναγνωρίζει ότι συντελεί στη καλυτέρευση της ψυχολογικής μου κατάστασης.
  3. Λόγω του ότι έχω την ευθύνη για την πορεία της θεραπείας μου, ίσως να νιώσω ότι δεν με βοηθά ο Σύμβουλός μου. Αρχικά επιβάλλεται να χτιστεί καλή σχέση μαζί του.

Η Άποψή μου.

Η Υπαρξιακή προσέγγιση μου ταιριάζει πολύ γιατί μου αρέσει να αναζητώ βαθύτερα πνευματικά και ψυχικά νοήματα, να τα αναπτύσσω σε ένα θετικό πλαίσιο και να τα μοιράζομαι με καλούς συζητητές. Αν έχεις χρόνο, ερευνητική διάθεση και μία ευρύτερη οπτική της ανθρώπινης ύπαρξης, η συγκεκριμένη προσέγγιση εκτός από τις θεραπευτικές  ιδιότητες που έχει (πένθος κλπ) μπορεί  να διευρύνει την πνευματικότητα σου καθώς οι ρίζες της βρίσκονται στην φιλοσοφία.

Από την άλλη όμως την θεωρώ συμπληρωματική. Από μόνη της δεν μπορεί να μου προσφέρει μια ολιστική προσέγγιση στο ποιος είμαι και προς τα που πάω. Χρειάζομαι και άλλες προσεγγίσεις για να βιώσω ουσιαστική εξέλιξη.

Τέλος, η άποψή μου είναι ότι οι άνθρωποι που ζητάνε βοήθεια δεν χρειάζεται να γνωρίζουν όλα αυτά. Χρειάζονται έναν ειδικό που γνωρίζει όλες τις προσεγγίσεις και εφαρμόζει την ιδανικότερη για κάθε περίπτωση. Ο ιδανικός ειδικός ψυχικής υγείας είναι ένας Σύμβουλος Συνθετικής Προσέγγισης. 

Για αυτό τον λόγο το emoducation μας προσφέρει Συνθετική Βραχυπρόθεσμη εκπαίδευση συμβούλων ψυχικής υγείας  με τις πιο σύγχρονες και πρωτοποριακές βιωματικές μαθησιακές μεθόδους που βασίζονται στις μελέτες μας για την εκπαίδευση του μέλλοντος.

Διάβασέ το →

Γνωσιακή Συμπεριφορική CBT προσέγγιση

Written by: •

Γνωρίστε όλες τις ψυχολογικές προσεγγίσεις σε ένα σημείο για να επιλέξετε καλύτερα την θεραπευτική προσέγγιση που σας ταιριάζει.

Όλοι χρειαζόμαστε κάποια στιγμή στη ζωή μας έναν ειδικό να μας ακούσει και να μας βοηθήσει στα ψυχικά θέματα που μας απασχολούν. Αυτό διαπίστωσα και εγώ πριν από χρόνια όταν άρχισα να ψάχνω τον εαυτό μου και να αναζητώ τρόπους να νιώσω λίγο καλύτερα. Δεν το έκανα από χόμπι, είχα πραγματική ανάγκη να βελτιώσω τα συναισθήματα που κρατούσα μέσα μου και με καθήλωναν.

Μετά από πολλή έρευνα, βρέθηκα μπροστά σε ένα περίπλοκο τοπίο με διαφορετικές ψυχολογικές προσεγγίσεις που η κάθε μία από αυτές οδηγούσαν σε εντελώς διαφορετικούς δρόμους. Για να λάβω την βοήθεια που τόσο χρειαζόμουν έπρεπε να επιλέξω έναν από αυτούς. Και το παράδοξο; Ήταν δική μου δουλειά να γνωρίσω αυτές τις προσεγγίσεις και να καταλήξω σε αυτή που θα ταίριαζε καλύτερα  στους ψυχολογικούς στόχους που είχα βάλει. Να αρχίσω δηλαδή να ψάχνω την ώρα που όλο το σύστημά μου κατέρρεε. Ξόδεψα πολύ χρόνο αναζητώντας πληροφορίες, έμαθα για τις προσεγγίσεις και σκέφτηκα ότι μπορεί να είναι χρήσιμες και σε κάποιο άλλο που περνάει τα ίδια.

Άρχισα να καταγράφω ότι έμαθα, όσο πιο κατανοητά μπορώ, λέγοντας πάντα και την άποψή μου: Όλες οι προσεγγίσεις προσφέρουν απτά και ξεκάθαρα αποτελέσματα που έχουμε ανάγκη στην ζωή μας για να νοιώσουμε καλά. Η καλύτερη για εμένα προσέγγιση είναι η συνθετική, η οποία συνδυάζει στοιχεία από όλες τις προσεγγίσεις και εφαρμόζει τα πιο αποτελεσματικά εργαλεία, χωρίς να χρειάζεται εγώ, ο θεραπευόμενος, να κάνω ολόκληρη μελέτη, ειδικά όταν χρειάζομαι βοήθεια.


Γνωσιακή Συμπεριφορική προσέγγιση

Η Γνωσιακή Συμπεριφορική προσέγγιση εστιάζει στο συμπτώματα της συμπεριφοράς μας και μας βοηθά  να δούμε τη σχέση μεταξύ πεποιθήσεων, σκέψεων και συναισθημάτων, καθώς και τι δημιουργούν αυτά στη ζωή και στην καθημερινότητά μας.

Στόχος της είναι να μας βοηθήσει να αποκτήσουμε επίγνωση , να κατανοήσουμε τους λόγους των προβλημάτων μας και να αποκτήσουμε την ικανότητα να τα αντιμετωπίζουμε διεξοδικά στο παρόν και στο μέλλον.

Προκειμένου να συντελεστεί αυτή η διεργασία, ο σύμβουλος πρέπει να είναι ικανός να προσφέρει ένα περιβάλλον σταθερό και ασφαλές στον θεραπευόμενο για να μπορέσει να εκφράσει με ασφάλεια τις φαντασιώσεις και τις πεποιθήσεις πόνου ή ντροπής του.

Τα κυριότερα στοιχεία που διακρίνουν την Γνωσιακή Συμπεριφορική προσέγγιση είναι:

  1. Πιστεύει ότι οι αντιλήψεις μας επηρεάζουν άμεσα την συμπεριφορά μας σε συγκεκριμένες καταστάσεις.
  2. Πιστεύει ότι η διαδικασία σκέψης ενός ανθρώπου σχετίζεται άμεσα με τις συμπεριφορές και τις ενέργειές του.
  3. Στηρίζεται στην πεποίθηση ότι ο τρόπος που αντιλαμβάνεσαι τα γεγονότα και όχι τα ίδια τα γεγονότα καθορίζουν τον τρόπο με τον οποίο αισθάνεσαι και ενεργείς.
  4. Πιστεύει ότι προσαρμόζοντας τις σκέψεις μας, μπορούμε να επηρεάσουμε άμεσα τα συναισθήματα και τη συμπεριφορά μας.

+ Θετικά

  1. Γρήγορα αποτελέσματα πάνω σε θέματα που σε απασχολούν.
  2. Εκπαιδεύει το σύστημά μας να λειτουργεί καλύτερα και να διορθώνει τα κακώς κείμενα.
  3. Δομημένες συνεδρίες με πολλές μελέτες και έρευνες.
  4. Μεγάλη γκάμα θεμάτων που μπορεί να δώσει γρήγορα αποτελέσματα.
  5. Απευθύνεται στον σύγχρονο άνθρωπο.

– Αρνητικά

  1. Δεν ασχολείται με το πλαίσιο της προσωπικότητας αλλά με συγκεκριμένες συμπεριφορές.
  2. Δίνει την εντύπωση ότι δεν εμβαθύνει πολύ.
  3. Λόγω των άμεσων αποτελεσμάτων της, ίσως να μην ταιριάζει σε όλους.
  4. Είναι πολύ δομημένη και δεν αφήνει πολλά περιθώρια να αναπτύξουμε όλο το εύρος της προσωπικότητάς μας.

Η Άποψή μου.

Η Συμπεριφοριστική είναι για εμένα από τις προσεγγίσεις που ταιριάζουν καλύτερα στον σύγχρονο άνθρωπο που θέλει να βλέπει αποτελέσματα και να προχωράει.

Από την άλλη, χρειαζόμαστε και τον χώρο για να αναπτύξουμε όλο το εύρος της προσωπικότητάς μας και να εμβαθύνουμε σε καταστάσεις που δεν μας είναι και τόσο γνώριμες.

Είναι εξαιρετική λοιπόν για να δίνει λύσεις σε προβλήματα. Αλλά αν θέλεις να γνωρίσεις βαθύτερα τον εαυτό σου και να διευρύνεις την αντίληψη σου, θα χρειαστείς και άλλη βοήθεια από άλλες προσεγγίσεις.

Τέλος, η άποψή μου είναι ότι οι άνθρωποι που ζητάνε βοήθεια δεν χρειάζεται να γνωρίζουν όλα αυτά. Χρειάζονται έναν ειδικό που γνωρίζει όλες τις προσεγγίσεις και εφαρμόζει την ιδανικότερη για κάθε περίπτωση. Ο ιδανικός ειδικός ψυχικής υγείας είναι ένας Σύμβουλος Συνθετικής Προσέγγισης. 

Για αυτό τον λόγο το emoducation μας προσφέρει Συνθετική Βραχυπρόθεσμη εκπαίδευση συμβούλων ψυχικής υγείας  με τις πιο σύγχρονες και πρωτοποριακές βιωματικές μαθησιακές μεθόδους που βασίζονται στις μελέτες μας για την εκπαίδευση του μέλλοντος.

Διάβασέ το →

Με απλά λόγια: Προσωποκεντρική προσέγγιση

Written by: •

Γνωρίστε όλες τις ψυχολογικές προσεγγίσεις σε ένα σημείο για να επιλέξετε καλύτερα την θεραπευτική προσέγγιση που σας ταιριάζει.

Όλοι χρειαζόμαστε κάποια στιγμή στη ζωή μας έναν ειδικό να μας ακούσει και να μας βοηθήσει στα ψυχικά θέματα που μας απασχολούν. Αυτό διαπίστωσα και εγώ πριν από χρόνια όταν άρχισα να ψάχνω τον εαυτό μου και να αναζητώ τρόπους να νιώσω λίγο καλύτερα. Δεν το έκανα από χόμπι, είχα πραγματική ανάγκη να βελτιώσω τα συναισθήματα που κρατούσα μέσα μου και με καθήλωναν.

Μετά από πολλή έρευνα, βρέθηκα μπροστά σε ένα περίπλοκο τοπίο με διαφορετικές ψυχολογικές προσεγγίσεις που η κάθε μία από αυτές οδηγούσαν σε εντελώς διαφορετικούς δρόμους. Για να λάβω την βοήθεια που τόσο χρειαζόμουν έπρεπε να επιλέξω έναν από αυτούς. Και το παράδοξο; Ήταν δική μου δουλειά να γνωρίσω αυτές τις προσεγγίσεις και να καταλήξω σε αυτή που θα ταίριαζε καλύτερα  στους ψυχολογικούς στόχους που είχα βάλει. Να αρχίσω δηλαδή να ψάχνω την ώρα που όλο το σύστημά μου κατέρρεε. Ξόδεψα πολύ χρόνο αναζητώντας πληροφορίες, έμαθα για τις προσεγγίσεις και σκέφτηκα ότι μπορεί να είναι χρήσιμες και σε κάποιο άλλο που περνάει τα ίδια.

Άρχισα να καταγράφω ότι έμαθα, όσο πιο κατανοητά μπορώ, λέγοντας πάντα και την άποψή μου: Όλες οι προσεγγίσεις προσφέρουν απτά και ξεκάθαρα αποτελέσματα που έχουμε ανάγκη στην ζωή μας για να νοιώσουμε καλά. Η καλύτερη για εμένα προσέγγιση είναι η συνθετική, η οποία συνδυάζει στοιχεία από όλες τις προσεγγίσεις και εφαρμόζει τα πιο αποτελεσματικά εργαλεία, χωρίς να χρειάζεται εγώ, ο θεραπευόμενος, να κάνω ολόκληρη μελέτη, ειδικά όταν χρειάζομαι βοήθεια.


Προσωποκεντρική προσέγγιση


Είναι μια προσέγγιση που θα σε βοηθήσει να βρεις τις δικές σου απαντήσεις στα θέματα που σε απασχολούν. Πρεσβεύει ότι έχουμε μέσα μας τη γνώση και τη δύναμη που χρειαζόμαστε για να φτιάξουμε τη ζωή μας.

Στόχος της είναι να ανακαλύψεις μόνος σου τις απαντήσεις στα ερωτήματά σου μέσω της πραγματικής σχέσης που θα δημιουργήσεις με τον σύμβουλό σου. Θα δημιουργήσει ένα ασφαλές πλαίσιο πλήρους αποδοχής. Θα εστιάζει και θα αναδεικνύει τα θετικά χαρακτηριστικά σου. Είναι μια προσέγγιση που θα σε κάνει να αρχίσεις να αγαπάς το πανέμορφο πλάσμα που είσαι, ακόμα και αν δεν το έχεις καταφέρει μέχρι τώρα.

Διαφοροποιείται από την Υπαρξιακή προσέγγιση που επικεντρώνεται στο γενικό νόημα της ζωής καθώς η προσωποκεντρική επικεντρώνεται στον ίδιο τον άνθρωπο, που έχει μέσα του όλη τη γνώση και τα εφόδια για να βρει τις λύσεις.

Ο Σύμβουλος έχει ρόλο συνοδοιπόρου και όχι κάποιου που κατευθύνει. Στηρίζεται στην σχέση του θεραπευτή – θεραπευόμενου.

Τα κυριότερα στοιχεία που διακρίνουν την Προσωποκεντρική προσέγγιση είναι:

  1. Πιστεύει ότι οι λύσεις που ψάχνεις να βρεις βρίσκονται ήδη μέσα σου.
  2. Πιστεύει ότι επενδύοντας στην πραγματική σχέση που θα δημιουργήσεις με τον Σύμβουλό σου, θα ανακαλύψεις τις απαντήσεις που ψάχνεις.
  3. «Το άτομο έχει μέσα του πλούσιες δυνατότητες να κατανοεί τον εαυτό του και να μεταβάλλει την αυτο-εικόνα του, τις βασικές στάσεις ζωής και την αυτο-κατευθυνόμενη συμπεριφορά του.  Οι δυνατότητες αυτές μπορούν να απελευθερωθούν μόνο εάν εξασφαλιστεί ένα συγκεκριμένο κλίμα διευκολυντικών ψυχολογικών στάσεων», Carl Rogers.

+Θετικά

  1. Θα νιώσεις καλά με τον εαυτό σου ειδικά αν έχεις θέματα ενοχών ή αυτοεκτίμησης.
  2. Αναλύει θέματα που πραγματικά σε απασχολούν.
  3. Προσφέρει ενδυνάμωση γιατί αναγνωρίζει ότι μπορείς να εξελιχθείς και είσαι ελεύθερος να κάνεις όποια επιλογή θέλεις.
  4. Δεν θα σε κατευθύνει και θα σε βοηθήσει να αναλάβεις την ευθύνη της ζωής σου.

– Αρνητικά

  1. Παίρνει τον χρόνο της. Για να υπάρξουν αποτελέσματα χρειάζεται να εδραιωθεί πρώτα η θεραπευτική σχέση.
  2. Μην περιμένεις κάποια κατεύθυνση. Εσύ είσαι αυτός που ορίζει την θεραπεία.
  3. Λόγω του ότι βασίζεται στην αποκάλυψη της δικής σου δύναμης, μερικές φορές δεν καταλαβαίνεις γιατί συνεχίζεις τις συνεδρίες.
  4. Δεν απευθύνεται σε σοβαρές διαταραχές.
  5. Δεν υπάρχει μεγάλη ανάλυση των αποτελεσμάτων της.
  6. Δεν αναγνωρίζει την σημασία της ανθρώπινης βιολογίας.

Η Άποψή μου.

Ο Carl Rogers άλλαξε την ψυχολογία. Ήταν πιο κοντά στον άνθρωπο και δημιούργησε τις βάσεις σε αυτό που ξέρουμε σήμερα ως Θεραπευτική Σχέση. Αν είσαι άνθρωπος που θέλεις να νιώσεις την δύναμη να αναβλύζει από μέσα σου, να αυξήσεις την αυτοπεποίθηση και την εμπιστοσύνη που έχεις στον εαυτό σου (τι άλλο να ζητήσει κάποιος), η Προσωποκεντρική προσέγγιση ίσως να σου ταιριάζει.

Αν είσαι όμως άνθρωπος που θέλει κάποια βοήθεια και περιμένεις να δεις αποτελέσματα που θα έχουν άμεσο αντίκτυπο στην καθημερινότητά σου ίσως να μην είναι αυτό που ψάχνεις. Θέλει κάποιο χρόνο, όχι τόσο όσο η ψυχοδυναμική, αλλά απαιτούνται τουλάχιστον 6 μήνες.

Τέλος, η άποψή μου είναι ότι οι άνθρωποι που ζητάνε βοήθεια δεν χρειάζεται να γνωρίζουν όλα αυτά. Χρειάζονται έναν ειδικό που γνωρίζει όλες τις προσεγγίσεις και εφαρμόζει την ιδανικότερη για κάθε περίπτωση. Ο ιδανικός ειδικός ψυχικής υγείας είναι ένας Σύμβουλος Συνθετικής Προσέγγισης. 

Για αυτό τον λόγο το emoducation μας προσφέρει Συνθετική Βραχυπρόθεσμη εκπαίδευση συμβούλων ψυχικής υγείας  με τις πιο σύγχρονες και πρωτοποριακές βιωματικές μαθησιακές μεθόδους που βασίζονται στις μελέτες μας για την εκπαίδευση του μέλλοντος.

Διάβασέ το →

Με απλά λόγια: Ψυχοδυναμική προσέγγιση

Written by: •

Γνωρίστε όλες τις ψυχολογικές προσεγγίσεις σε ένα σημείο για να επιλέξετε καλύτερα την θεραπευτική προσέγγιση που σας ταιριάζει. Από το Ελληνικό Κέντρο Συναισθημάτων υπό την αιγίδα του Διεθνούς Κέντρου Βραχυπρόθεσμης Συμβουλευτικής και Ψυχοθεραπείας. 

Όλοι χρειαζόμαστε κάποια στιγμή στη ζωή μας έναν ειδικό να μας ακούσει και να μας βοηθήσει στα ψυχικά θέματα που μας απασχολούν. Αυτό διαπίστωσα και εγώ πριν από χρόνια όταν άρχισα να ψάχνω τον εαυτό μου και να αναζητώ τρόπους να νιώσω λίγο καλύτερα. Δεν το έκανα από χόμπι, είχα πραγματική ανάγκη να βελτιώσω τα συναισθήματα που κρατούσα μέσα μου και με καθήλωναν.

Μετά από πολλή έρευνα, βρέθηκα μπροστά σε ένα περίπλοκο τοπίο με διαφορετικές ψυχολογικές προσεγγίσεις που η κάθε μία από αυτές οδηγούσαν σε εντελώς διαφορετικούς δρόμους. Για να λάβω την βοήθεια που τόσο χρειαζόμουν έπρεπε να επιλέξω έναν από αυτούς. Και το παράδοξο; Ήταν δική μου δουλειά να γνωρίσω αυτές τις προσεγγίσεις και να καταλήξω σε αυτή που θα ταίριαζε καλύτερα  στους ψυχολογικούς στόχους που είχα βάλει. Να αρχίσω δηλαδή να ψάχνω την ώρα που όλο το σύστημά μου κατέρρεε. Ξόδεψα πολύ χρόνο αναζητώντας πληροφορίες, έμαθα για τις προσεγγίσεις και σκέφτηκα ότι μπορεί να είναι χρήσιμες και σε κάποιο άλλο που περνάει τα ίδια.

Άρχισα να καταγράφω ότι έμαθα, όσο πιο κατανοητά μπορώ, λέγοντας πάντα και την άποψή μου: Όλες οι προσεγγίσεις προσφέρουν απτά και ξεκάθαρα αποτελέσματα που έχουμε ανάγκη στην ζωή μας για να νοιώσουμε καλά. Η καλύτερη για εμένα προσέγγιση είναι η συνθετική, η οποία συνδυάζει στοιχεία από όλες τις προσεγγίσεις και εφαρμόζει τα πιο αποτελεσματικά εργαλεία, χωρίς να χρειάζεται εγώ, ο θεραπευόμενος, να κάνω ολόκληρη μελέτη, ειδικά όταν χρειάζομαι βοήθεια.


Ψυχανάλυση ή Ψυχοδυναμική προσέγγιση


Η ψυχοδυναμική προσέγγιση είναι η εξέλιξη της Ψυχαναλυτικής προσέγγισης του Φρόιντ που μελετά την ανθρώπινη συμπεριφορά και το πώς τα συναισθήματα μπορούν να σχετίζονται με την εμπειρία της πρώιμης παιδικής ηλικίας. Ενδιαφέρεται για το τι κάνει τον άνθρωπο να λειτουργεί με τον τρόπο που λειτουργεί (σχέση μεταξύ συνειδητού και ασυνείδητου). Είναι μια προσέγγιση που απαιτεί χρόνο.

Στόχος της είναι να μας βοηθήσει να αποκτήσουμε επίγνωση , να κατανοήσουμε τους λόγους των προβλημάτων μας και να αποκτήσουμε την ικανότητα να τα αντιμετωπίζουμε διεξοδικά στο παρόν και στο μέλλον.

Προκειμένου να συντελεστεί αυτή η διεργασία, ο σύμβουλος πρέπει να είναι ικανός να προσφέρει ένα περιβάλλον σταθερό και ασφαλές στον θεραπευόμενο για να μπορέσει να εκφράσει με ασφάλεια τις φαντασιώσεις και τις πεποιθήσεις πόνου ή ντροπής του.

Τα κυριότερα στοιχεία που διακρίνουν την ψυχοδυναμική προσέγγιση είναι:

  1. Πιστεύει ότι όλες οι δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε σήμερα προέρχονται από τις εμπειρίες της παιδικής μας ηλικίας.
  2. Πιστεύει ότι μπορεί να μην έχουμε συνειδητή επίγνωση των αληθινών κινήτρων που βρίσκονται πίσω από τις πράξεις μας.
  3. Χρησιμοποιεί την Μεταβίβαση (το φαινόμενο όπου ένα άτομο ανακατευθύνει τα συναισθήματα ή τις επιθυμίες που αφορούν ένα άτομο, σε ένα άλλο).
  4. Χρησιμοποιεί τον ελεύθερο συνειρμό (το άτομο σκέφτεται ελεύθερα ένα θέμα χωρίς περιορισμούς ορμώμενο από μια εικόνα, μια λέξη, μια σκέψη, κ.ά.)

Προσπαθεί να φέρει το ασυνείδητο στο συνειδητό και να το αντιμετωπίσει ανοιχτά.


+ Θετικά

  1. Από τις πιο σταθερές (και παλαιότερες) προσεγγίσεις. Αποτελεί εγγύηση για τα θεραπευτικά της αποτελέσματα.
  2. Αναλύουμε μοτίβα και συμπεριφορές του παρελθόντος για να κατανοήσουμε πώς και γιατί λειτουργούμε έτσι σήμερα.
  3. Βοηθά να κατανοήσουμε εις βάθος τα κίνητρά μας και τον εσωτερικό μας κόσμο.
  4. Εξελίσσει αυτόματα την αυτογνωσία και την ενσυναίσθηση.
  5. Ιδανική αν είσαστε εξωστρεφής και σας αρέσει να εκφράζεστε.

– Αρνητικά

  1. Μακροχρόνια. Απαιτεί πολύ χρόνο για να δώσει αποτελέσματα. Μην βιάζεστε με αυτή την προσέγγιση.
  2. Ίσως να μην ταιριάζει τόσο πολύ σε ανθρώπους εσωστρεφείς.
  3. Βοηθά να κατανοήσεις το παρελθόν, αλλά δεν εστιάζει στο παρόν.

Η Άποψή μας.

Χωρίς την Ψυχανάλυση και τον Φρόιντ σίγουρα η ψυχολογία θα ήταν κάτι διαφορετικό από αυτό που είναι σήμερα. Αν είσαι άνθρωπος που σου αρέσει να μιλάς, να εκφράζεσαι, να μοιράζεσαι τις εμπειρίες του και να στοχάζεσαι, είναι ιδανική για εσένα.

Αν είσαι όμως άνθρωπος που θέλει αποτελέσματα που θα έχουν άμεσο αντίκτυπο στην καθημερινότητά σου ίσως να μην είναι αυτό που ψάχνεις.

Τέλος, η άποψή μου είναι ότι οι άνθρωποι που ζητάνε βοήθεια δεν χρειάζεται να γνωρίζουν όλα αυτά. Χρειάζονται έναν ειδικό που γνωρίζει όλες τις προσεγγίσεις και εφαρμόζει την ιδανικότερη για κάθε περίπτωση. Ο ιδανικός ειδικός ψυχικής υγείας είναι ένας Σύμβουλος Συνθετικής Ψυχολογίας. 

Για αυτό τον λόγο το emoducation μας προσφέρει Συνθετική Βραχυπρόθεσμη εκπαίδευση συμβούλων ψυχικής υγείας  με τις πιο σύγχρονες και πρωτοποριακές βιωματικές μαθησιακές μεθόδους που βασίζονται στις μελέτες μας για την εκπαίδευση του μέλλοντος.

Διάβασέ το →

Παιδί και Τιμωρία

Written by: •

Πώς μπορεί ο γονιός να βοηθήσει το παιδί προκειμένου το παιδί να κατανοήσει το λάθος του.

Το λάθος είναι άθλος, καθώς μέσα από αυτό μαθαίνουμε, διευρυνόμαστε και αντιλαμβανόμαστε τις επιπτώσεις των επιλογών μας, όμως, όπως αναφέρουν τα λεξικά, λάθος είναι μια ενέργεια ή παράλειψη που αποκλίνει ή που έρχεται σε αντίθεση με το ορθό, το επιθυμητό, το επιτυχημένο ή μια ενέργεια ή παράλειψη που έρχεται σε αντίθεση προς τους ισχύοντες κανόνες της ηθικής, της κοινωνικής συμπεριφοράς (Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2006-2008).

Αυτές οι ενέργειες, παραλείψεις, αποκλίσεις και μη επιθυμητές συμπεριφορές εκ μέρους των παιδιών, οδηγούν σε τιμωρητικές πρακτικές των γονέων ή των ατόμων που έχουν την επιμέλεια του παιδιού, σαν μέσο διαπαιδαγώγησης ή συμμόρφωσης (Ι.Υ.Π., 2007). Ως τιμωρία βέβαια, δεν εννοούμε μόνο τη σωματική βία ή τη στέρηση κάποιου αγαθού, αλλά και κάθε συμπεριφορά που επιβάλλεται στο παιδί ως αποτέλεσμα που προκύπτει από μια μη αποδεκτή πράξη του, όπως ο αποκλεισμός από προνόμια, η συναισθηματική απόσυρση του γονέα, ο εκφοβισμός, η τεχνική του διαλείμματος κ.α. (Ι.Υ.Π., 2007; Καναβιτσάς, 2016).

Ειδικά για τη σωματική τιμωρία των παιδιών μέχρι και στο σχετικά πρόσφατο παρελθόν εκτιμάται ότι ήταν μια πρακτική κοινώς αποδεκτή, σε ποσοστά που άγγιζαν το 90% τη δεκαετία του 1950 στην Αμερική, αφού θεωρείτο η καταλληλότερη μέθοδος συμμόρφωσης, και παράλληλα διακριτά διαφοροποιημένη σε σχέση με τη σωματική κακοποίηση (Durrant &  Ensom, 2012).  Στην Ελλάδα είναι ενδεικτική η έρευνα των Φερέτη και Σταυριανάκη (1997) με θέμα «Η χρήση της σωματικής τιμωρίας στη διαπαιδαγώγηση των παιδιών στη σύγχρονη ελληνική οικογένεια. Μια κοινωνιολογική μελέτη στην περιοχή της πρωτεύουσας», η οποία διεξήχθη σε αντιπροσωπευτικό δείγμα 591 οικογενειών μαθητών δημοτικών σχολείων, η οποία έδειξε ότι το 65,5% των γονέων κατέφευγαν στη σωματική τιμωρία, ενώ το ποσοστό των αγοριών (71,3%) που τιμωρούνταν υπερέβαινε εκείνο των κοριτσιών (59,7%).

Ωστόσο, καθώς πλείστες μελέτες και έρευνες (όπως αναφέρονται στο Ι.Υ.Π., 2007) βρήκαν συνδέσμους μεταξύ της σωματικής τιμωρίας και

  1. μεγαλύτερης αντικοινωνικής συμπεριφοράς για σημαντικό χρονικό διάστημα, ανεξαρτήτως φυλής, κοινωνικοοικονομικού status, καθώς και γνωσιακών ερεθισμάτων και συναισθηματικής στήριξης που ενδέχεται να τους παρέχουν οι μητέρες στα παιδιά (Gunnoe & Mariner 1997, Kazdin 1987, Patterson et al. 1989, Straus et al. 1997),
  2. ότι οι ενήλικες που υπήρξαν θύματα σωματικής τιμωρίας και βίας γενικότερα όταν ήταν παιδιά, είναι πιο πιθανό να παρουσιάσουν καταθλιπτικά συμπτώματα ή βίαιη συμπεριφορά κατά την ενήλικη ζωή (Berkowitz 1993, Strassberg et al. 1994, Straus 1994, Straus & Gelles 1990, Straus & Kantor 1992),
  3. ότι το μήνυμα που λαμβάνει ένα παιδί όταν το χτυπούν για να το τιμωρήσουν είναι ότι η βία είναι μια ορθή μέθοδος επίλυσης προβλημάτων (Straus et al. 1980, Straus et al. 1997),
  4. ότι η σωματική τιμωρία είναι υποτιμητική, ενώ το θύμα αισθάνεται απελπισία και ταπείνωση, καθώς στερείται το σεβασμό που του αξίζει, με αποτέλεσμα να γίνεται πιο υποχωρητικό ή επιθετικό (Sternberg et al. 1993, Straus 1994),
  5. ότι η σωματική τιμωρία κλονίζει έως και διαγράφει τη σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ του γονέα και του παιδιού, μειώνοντας την επιθυμία για συνεργασία εκ μέρους του παιδιού και ενισχύοντας τον εθισμό του σε αυτήν, καθιστώντας άλλες μορφές διαπαιδαγώγησης λιγότερο αποτελεσματικές (Straus 1994),
  6. ότι τα παιδιά που τα χτυπούν συχνά είναι πιο πιθανό με την πάροδο των ετών να λένε ψέματα ή να εξαπατούν τους γύρω τους, να είναι απείθαρχα στο σχολείο, να φοβερίζουν και να απειλούν συνομήλικους (σε συμμορίες ή μόνα τους), και όλα αυτά χωρίς να αισθάνονται ενοχές ή να έχουν αναστολές (Straus et al. 1997),
  7. ότι η σωματική τιμωρία έχει αρνητική επίπτωση στη γνωσιακή ανάπτυξη των παιδιών, καθώς έχει παρατηρηθεί ότι τα εν λόγω παιδιά έχουν χαμηλή επίδοση στο σχολείο (Straus & Mathur 1995, Straus & Paschall 1998), κ.α.,

δηλαδή μίας σύνδεσης μεταξύ σωματικής τιμωρίας και γενικών αρνητικών επιπτώσεων στην προσωπικότητα και τον ψυχισμό του παιδιού, τα ποσοστά άρχισαν να φθίνουν (Durrant &  Ensom, 2012), αφού το φαινόμενο μελετήθηκε, τα αποτελέσματα δημοσιοποιήθηκαν, η κοινή γνώμη ευαισθητοποιήθηκε και ο γονέας φαίνεται να αντιλήφθηκε ότι η πρακτική αυτή είχε και αρνητικές συνέπειες.

Αναφερόμενοι σε πιο πρόσφατα δεδομένα, μια μετα-ανάλυση ορόσημο, που δημοσιεύθηκε το 2002 από τον Gershoff, έδειξε ότι υπάρχει μία σημαντική θετική σχέση μεταξύ σωματικής τιμωρίας και υψηλότερων επίπεδων άμεσης υποχωρητικότητας και επιθετικότητας, χαμηλότερων επίπεδων εσωτερίκευσης/αποδοχής των ηθικών κανόνων, κακής ψυχικής υγείας, παραβατικότητας και αντικοινωνικής συμπεριφοράς  ανεξάρτητα από το μέγεθος του δείγματος, τη θέση της μελέτης, την ηλικία των παιδιών ή οποιαδήποτε άλλη μεταβλητή (Gershoff, 2002).

Το 1989 άλλωστε, γεννήθηκε και η Διεθνής Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού του ΟΗΕ, η οποία πρόκυψε λόγω της ανάγκης ύπαρξης σαφών περιγραφών και πλαισίων προστασίας των βασικών ελευθεριών και δικαιωμάτων των παιδιών και η οποία αναφέρει στο άρθρο 19 ότι «τα Συμβαλλόμενα Κράτη λαμβάνουν όλα τα κατάλληλα νομοθετικά, διοικητικά, κοινωνικά και εκπαιδευτικά μέτρα, ώστε να προστατεύσουν το παιδί από κάθε μορφή βίας, προσβολής ή βιαιοπραγιών σωματικών ή πνευματικών, εγκατάλειψης ή παραμέλησης, κακής μεταχείρισης ή εκμετάλλευσης, συμπεριλαμβανόμενης της σεξουαλικής βίας….» (United Nations General Assembly, 1989). Η παρούσα Σύμβαση επικυρώθηκε από την Ελλάδα και δημοσιεύθηκε στο Φ.Ε.Κ. Α’192/1992, ενώ ο νέος νόμος 3500/06  (ΦΕΚ Α’ 232/2006) για την ενδοοικογενειακή βία, απαγορεύει πλέον την άσκηση σωματικής βίας σε βάρος ανηλίκου ως μέσο σωφρονισμού στο πλαίσιο της ανατροφής του, με τη ρητή διευκρίνιση ότι η σωματική τιμωρία δεν περιλαμβάνεται στα επιτρεπτά μέτρα σωφρονισμού και ότι η χρήση της επισύρει για τους γονείς τις συνέπειες της κακής άσκησης της γονικής μέριμνας. Επίσης, η σωματική τιμωρία απαγορεύεται πλέον ρητά στα σχολεία και τα ιδρύματα της χώρας. Είναι τέλος, σημαντικό να αναφέρουμε ότι ακόμα και σε επίπεδο Συντάγματος, με το Αρθρ. 7, παρ.2, τα βασανιστήρια, οποιαδήποτε σωματική κάκωση, βλάβη υγείας, ή άσκηση ψυχολογικής βίας, καθώς και κάθε άλλη προσβολή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας απαγορεύονται και τιμωρούνται, όπως νόμος ορίζει.

Αντιλαμβανόμαστε λοιπόν, ότι το νομοθετικό πλαίσιο ξεκάθαρα προστατεύει το παιδί όχι μόνο απέναντι στη χρήση σωματικής βίας, αλλά και κάθε πράξης που προσβάλλει την προσωπικότητά του και του αποστερεί το δικαίωμα σε μία ισορροπημένη και ευτυχισμένη πραγματικότητα. Γιατί όμως να χρειαζόμαστε νομοθετικό πλαίσιο για να οριοθετηθούμε και να παραπέμψουμε αρμοδίως κατά περίπτωση; Διότι μέχρι να φτάσουμε στο ιδανικό που προσβλέπουμε, δηλαδή στην εξάλειψη του φαινομένου σε όλες του τις εκφάνσεις και διαβαθμίσεις, φαίνεται να είναι αναγκαία η ύπαρξη μηχανισμών ελέγχου και προστασίας των παιδιών.

Όσο περισσότερο ευαισθητοποιείται και εκπαιδεύεται όμως το άτομο, ο γονέας, τόσο τα ποσοστά χρήσης τιμωρητικών μεθόδων θα φθίνουν, αφού θα γίνεται χρήση εναλλακτικών μεθόδων αντιμετώπισης του λάθους-άθλου. Ο γονέας λοιπόν, εκπαιδεύοντας πρώτα και κύρια τον εαυτό του και ειδικά με τη βοήθεια του Συμβούλου, ο οποίος μπορεί να τον καθοδηγήσει, χρειάζεται να αναγνωρίσει το γονεϊκό του ρόλο, να τηρεί τις αποστάσεις, να αποφεύγει τις εκρήξεις, να αντιλαμβάνεται ότι η κατανόηση ενός λάθους μπορεί να είναι μια χρονοβόρα διαδικασία, να αναγνωρίζει και να επιβραβεύει τις μικρές ή μεγάλες επιτυχίες του παιδιού, να ενδυναμώνει, να προσφέρει λύσεις και διαφορετικές οπτικές, να επεξηγεί τις επιπτώσεις των πράξεων του παιδιού έχοντας κατά νου τις φυσικές και λογικές συνέπειες, να έχει σταθερότητα στις αποφάσεις, ο ίδιος να λύνει τον φαύλο κύκλο μοτίβων συμπεριφορών μέσω αλλαγής προτύπων συμπεριφορών (Κίκιλα & Κουτελέκος, 2011) και πάνω από όλα να επικοινωνεί και να είναι καθοδηγητικός με σαφή όρια και συνεχή παρουσία.  Είναι λοιπόν σημαντικό οι γονείς να εκπαιδευτούν εκ νέου ως προς νέους τρόπους πειθαρχίας με προγράμματα και διδασκαλία θετικών τεχνικών γονικής μέριμνας για τη βελτίωση της συμπεριφοράς των παιδιών (Fletcher, 2012). Ο Σύμβουλος είναι αυτός που θα συμβάλλει σημαντικά στην ανάπτυξη τέτοιων προγραμμάτων πρόληψης και παρέμβασης, μέσω των οποίων προβληματικές συμπεριφορές αντιμετωπίζονται και θετικές συμπεριφορές ενισχύονται (ASCA, 2013).

Τέλος, ο ρόλος του ενημερωμένου για τις εξελίξεις Συμβούλου, μέσα σε αυτή τη διαδικασία, είναι υποστηρικτικός και καθώς έχει πρωταρχική υποχρέωση απέναντι στο παιδί, θα πρέπει να συνηγορεί εκ μέρους του, αλλά και να πληροφορεί τους γονείς και να τους προτείνει βάσει επιστημονικών τεκμηρίων κατάλληλες δράσεις (Nieman & Shea, 2004) που όχι μόνο θα βοηθήσουν το ίδιο το παιδί να αντιληφθεί το λάθος του, αλλά θα το βοηθήσουν να νιώσει ασφαλές να αποτυγχάνει και να ξαναδοκιμάζει, θα του προσφέρουν εργαλεία που θα προάγουν την υπευθυνότητα και την αυτοεκτίμησή του, θα ενισχύσουν τη συνεργατικότητά του, θα το βοηθήσουν να παίρνει σωστές αποφάσεις και κυρίως θα το βοηθήσουν να έχει μια σχέση εμπιστοσύνης, αγάπης και ενσυναίσθησης με τους γονείς του, μια σχέση συμμαχίας, συνεχούς ενίσχυσης και εξέλιξης.

Συγγραφέας: Αγγελική Αρβανίτη, Πολιτισμολόγος, Σχολική Σύμβουλος, Σύμβουλος Επαγγελματικού Προσανατολισμού

  1. Ανακτήθηκε από το academia  https://www.academia.edu/resource/work/41028902
  2. ASCA, The School Counselor and Discipline (Adopted 1989; revised 1993, 1999, 2001, 2007, 2013).  Ανακτήθηκε από https://www.schoolcounselor.org/asca/media/asca/PositionStatements/PS_Discipline.pdf
  3. Durrant, J., & Ensom, R. (2012). Physical punishment of children: lessons from 20 years of research. CMAJ : Canadian Medical Association Journal, 184(12), 1373–1377. http://doi.org/10.1503/cmaj.101314
  4. Fletcher, J. (2012). Positive parenting, not physical punishment. CMAJ : Canadian Medical Association Journal, 184(12), 1339. http://doi.org/10.1503/cmaj.121070
  5. Gershoff, ET, (2002). Corporal punishment by parents and associated child behaviors and experiences: a meta-analytic and theoretical review. Psychol Bull., 128(4), 539-79.
  6. Καναβιτσας, Ευ., (2016).  Τιμωρία, τι είναι, ποιες μορφές περιλαμβάνει. Διαθέσιμο στο: https://www.e-psychology.gr/children-teens-family/36-ti-einai-i-timoria-poies-morfes-perilamvanei.html
  7. Λάθος [1]. Στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας. Ανακτήθηκε 9 Φεβρουαρίου, 2018, από http://www.greek-language.gr/greekLang/modern_greek/tools/lexica/search.html?lq=%CE%BB%CE%B1%CE%B8%CE%BF%CF%82&dq=
  8. Νικολαΐδης, Γ., Πετρουλάκη, Κ., Σταυριανάκη Μ. (2007). Η εξάλειψη της σωματικής τιμωρίας στα παιδιά. Αθήνα: Ινστιτούτο Κοινωνικής Προστασίας και Αλληλεγγύης (Ι.Κ.Π.Α.) Διαθέσιμο στο: http://www.ich-mhsw.gr/sites/default/files/timoria.pdf
  9. Nieman, P., & Shea S., (2004). Effective discipline for children, Canadian Paediatric Society, Community Paediatrics Committee, Paediatric Child Health 9(1), 37-41.
  10. United Nations, (1989). General Assembly – Forty Fourth Session, Human Rights,  Convention on the Rights of the Child. NY. Διαθέσιμο στο: https://treaties.un.org/doc/source/docs/A_RES_44_25-Eng.pdf
  11. Φερέτη Ε., Σταυριανάκη Μ., (1997). Η χρήση της σωματικής τιμωρίας στη διαπαιδαγώγηση των παιδιών στη σύγχρονη ελληνική οικογένεια. Μια κοινωνιολογική μελέτη στην περιοχή της πρωτεύουσας. Ινστιτούτο Υγείας Παιδιού Διαθέσιμο στο: https://www.synigoros.gr/resources/525_1_ereuna_tou_institoutou.pdf)
Διάβασέ το →

Ο Υγιής Τρόπος για να Συγχωρείς τον Εαυτό σου

Written by: •

Το να συγχωρούμε τον εαυτό μας είναι πολύ σημαντικό για την ευημερία μας, όμως πρέπει να είναι σε ισορροπία με την ανάληψη ευθυνών όταν χρειάζεται. Ακολουθούν 4 βήματα για να το πετύχουμε, βασισμένα σε πρόσφατες έρευνες.

Η ικανότητα του να συγχωρούμε τον εαυτό μας για τα λάθη που κάνει (μεγάλα ή μικρά) είναι σημαντική για την ευημερία μας. Τυχόν δυσκολίες που συνδέονται με αυτή, σχετίζονται με απόπειρες αυτοκτονίας, διατροφικές διαταραχές και κατάχρηση αλκοόλ μεταξύ άλλων.

Αλλά το να συγχωρούμε τον εαυτό μας μπορεί να έχει και μία σκοτεινή πλευρά. Έρευνες υποδεικνύουν ότι ανακουφίζει δυσάρεστα συναισθήματα όπως ενοχή και ντροπή, μπορεί επίσης σε μερικές περιπτώσεις να μειώσει την ενσυναίσθησή μας για τους άλλους ή το κίνητρό μας για να επανορθώσουμε. Με άλλα λόγια μπορεί μερικές φορές να λειτουργήσει ως δεκανίκι, παράγοντας μία καθησυχαστική αίσθηση του ηθικά δίκαιου παρά μια αίσθηση του ηθικά υπεύθυνου.

Υπάρχει τελικά υγιής τρόπος για να συγχωρούμε τον εαυτό μας; Πρόσφατη έρευνα η οποία περιγράφεται παρακάτω, μπορεί να ρίξει φως σε αυτή την ερώτηση. (Εφαρμόζεται πρωταρχικά σε καταστάσεις κατά τις οποίες άνθρωποι συμπεριφέρθηκαν με επιβλαβείς τρόπους και δεν ανέλαβαν τις ευθύνες τους ή δεν επανόρθωσαν. Ουσιαστικά δεν σχετίζεται με αυτούς που αδίκως κατηγόρησαν τον εαυτό τους για κάτι που δεν ήταν οι ίδιοι υπεύθυνοι, όπως το να πέσουν θύματα κακοποίησης).


1. ΜΗΝ ΞΕΦΟΡΤΩΝΕΣΤΕ ΤΙΣ ΕΝΟΧΕΣ.

Το να αισθανόμαστε άσχημα όταν κάνουμε κάτι κακό είναι φυσιολογικό και ίσως χρήσιμο. Χωρίς αυτό πώς θα βρίσκαμε την κινητοποίηση να πράξουμε καλύτερα την επόμενη φορά; Δεν είναι όμως όλα τα άσχημα συναισθήματα εξίσου ωφέλιμα. Η ντροπή, η οποία εμπεριέχει αρνητικά συναισθήματα για τον εαυτό μας στο σύνολο (π.χ. νιώθεις άχρηστος) σχετίζεται με αμυντικές στρατηγικές όπως η άρνηση, η αποφυγή, ακόμα και η ψυχολογική βία. Το να αισθάνεσαι πως είσαι αληθινά κάκος μπορεί να υπονομεύσει προσπάθειες για αλλαγή, καθώς η αλλαγή δεν φαίνεται ως κάτι το εφικτό. Η ενοχή αντιθέτως, εμπεριέχει άσχημα συναισθήματα όσον αφορά στη συμπεριφορά μας και τις συνέπειές της.

Έρευνες δείχνουν ότι εγκληματίες οι οποίοι αναγνώρισαν πως το ότι έκαναν άσχημα πράγματα δεν τους κάνει και κακούς ανθρώπους είναι λιγότερο πιθανό να συνεχίσουν να εμπλέκονται με εγκληματικές δραστηριότητες. Και η μεταμέλεια έναντι της αυτοεπίκρισης έδειξε να ενθαρρύνει την κοινωνική συμπεριφορά. Γι’ αυτό λοιπόν η υγιής συγχώρεση του εαυτού μας φαίνεται να περιλαμβάνει απελευθέρωση καταστροφικών συναισθημάτων όπως ντροπή και αυτοκριτική ενώ ακόμα βιώνουμε ως ένα βαθμό ενοχή και μεταμέλεια. Αλλά η ενοχή πρέπει να διατηρείται ως το σημείο που βοηθά την θετική αλλαγή. Οταν είναι υπερβολική μπορεί να γίνει επιβλαβής.


2. ΠΑΡΑΔΕΧΘΕΙΤΕ.

Στη θεωρία το να συγχωρούμε τον εαυτό μας είναι σχετικό, στο πλαίσιο της αμαρτίας που ένα άτομο έχει αναγνωρίσει ότι έχει κάνει και για την οποία έχει αναλάβει τις ευθύνες του. Χωρίς την αναγνώριση του λάθους τι θα υπήρχε για να συγχωρέσουμε; Στην πράξη όμως το να συγχωρούμε τον εαυτό μας μπορεί μερικές

φορές να είναι η δικαιολογία για να αποφύγουμε αυτά που θα μπορούσαμε να κάνουμε. Η συνεισφορά στην εποικοδομητική αλλαγή φαίνεται να εμπεριέχει την αναγνώριση και των θετικών και των αρνητικών προοπτικών του εαυτού μας.

Έρευνες δείχνουν για παράδειγμα ότι άνθρωποι που είναι πιο ισορροπημένοι με πιο ρεαλιστική άποψη του εαυτού τους, είναι λιγότερο πιθανό να χρησιμοποιήσουν αντιπαραγωγικές στρατηγικές όπως αυτομείωση έναντι αυτών που δείχνουν καλύτερη ή χειρότερη (από ότι πραγματικά είναι) εικόνα του εαυτού τους προς τα έξω. Στο ίδιο πλαίσιο η παρέμβαση της συγχώρεσης φαίνεται να βοηθά περισσότερο όταν συνδυάζεται με ασκήσεις υπευθυνότητας. Από μόνη της η συγχώρεση φαίνεται να κάνει λίγα πράγματα έτσι ώστε να κινητοποιήσει την αλλαγή.


4. ΕΠΑΝΟΡΘΩΣΤΕ.

Έτσι όπως μπορεί να μην συγχωρέσουμε κάποιον μέχρι να επανορθώσει με κάποιο τρόπο (φυσικά υπάρχουν εξαιρέσεις) είναι πολύ πιθανό να μην μπορέσουμε να συγχωρέσουμε και τον εαυτό μας, μέχρι να νιώσουμε ότι το αξίζουμε. Πότε ξέρουμε όμως ότι έχουμε πληρώσει επαρκώς τις οφειλές μας; Σε ορισμένες περιπτώσεις είναι φανερό το τι πρέπει να γίνει ( π.χ. αν καταστρέψουμε την περιουσία κάποιου μπορούμε να την επιδιορθώσουμε ή να την αντικαταστήσουμε) σε άλλες περιπτώσεις όμως τα κριτήρια για να επανορθώσουμε δεν είναι τόσο ευκρινή. Ο καλύτερος τρόπος για να το μάθουμε είναι να ρωτήσουμε το άτομο που αδικήσαμε.
Από το να προχωρήσουμε μέσω των συναισθημάτων της εξιλέωσης, θα έπρεπε να σκεφτούμε τι είδους διορθωτικές συμπεριφορές θα έκαναν τη διαφορά για τους άλλους και για τη δική μας εξέλιξη. Αν και μερικές μορφές αυτοτιμωρίας μπορεί

να είναι χρήσιμες όταν κινητοποιούνται από την επιθυμία για αυτοβελτίωση παρά από θυμό για τον εαυτό μας, ερευνητές συνιστούν ότι μια τέτοια τιμωρία είναι ήπια και χρονικά περιορισμένη και ποτέ φυσικά ή ψυχολογικά επιβλαβής. Για παράδειγμα ένας έφηβος που ενεπλάκη σε κλοπή καταστήματος μπορεί να αποφασίσει να δωρίσει ρούχα σε έναν ξενώνα αστέγων.


4. ΕΝΘΑΡΡΥΝΕΤΕ ΤΗΝ ΣΥΜΠΟΝΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΘΥΜΑ.

Έρευνες έδειξαν πως το να συγχωρούμε τον εαυτό μας είναι αρνητικώς συνδεδεμένο με τη συμπόνια για τα θύματα. Καθώς η πρώτη αυξάνεται, η δεύτερη τείνει να μειώνεται. Αυτή η αποσύνδεση είναι κατανοητή. Είναι δύσκολο να έχεις κατανόηση για το θύμα και κατανόηση για αυτόν που το έβλαψε. Αλλά η συγχώρεση του εαυτού μας δεν υποτίθεται ότι είναι εύκολη και αν δεν περιλαμβάνει συμπόνια είναι κενή. Πρακτικές συνιστούν ότι οι διαλογισμοί αγάπης μας βοηθούν να καλλιεργήσουμε συμπόνια για τον εαυτό μας, καθώς και να την προσφέρουμε στους άλλους.


Ουσιαστικά, η συγχώρεση του εαυτού μας δεν χρειάζεται να είναι όλα ή τίποτα. Είναι μια αργή διαδικασία που μπορεί να μην έχει αποτέλεσμα στην πλήρη απελευθέρωση των αρνητικών συναισθημάτων ή σε μία αποκλειστικά ρόδινη οπτική του εαυτού μας. Εκτός από το να είναι μία μορφή αυτοικανοποίησης, η συγχώρεση του εαυτού μας θα μπορούσε να ιδωθεί σαν μία πράξη ταπεινοφροσύνης και μια έντιμη αναγνώριση της ικανότητάς μας να προκαλούμε κακό όπως και της δυνατότητάς μας να κάνουμε το καλό.

Μετάφραση διασκευή: Βίκυ Παταργιά, Σύμβουλος Προσωπικής Ανάπτυξης και Κοινωνικής Συναισθηματικής Μάθησης. Βασισμένο πάνω στο άρθρο

Διάβασέ το →

Γιατί το Τέλος είναι η Καλύτερη Αρχή

Written by: •

Όλα ακολουθούν μια κυκλική πορεία. Οι ερωτικές μας σχέσεις, τα επαγγελματικά μας, οι φιλίες μας, τα θέλω μας, τα πιστεύω μας ακόμα και οι διατροφικές μας συνήθειες.

Η ζωή είναι μία αέναη ροή συναισθημάτων, καταστάσεων, επιλογών, ιστοριών.Κάθε τι που συμβαίνει στη ζωή μας έχει μια αρχή, άρα αναπόφευκτα και ένα τέλος.Όταν λοιπόν έρθει αυτή η ώρα όσο πιο γρήγορα το αντιληφθούμε, το καταλάβουμε και το αποδεχτούμε, τόσο το καλύτερο για εμάς.

Το να μένουμε κολλημένοι σε γεγονότα που έχουν ήδη τελειώσει μας στεναχωρεί, μας βαραίνει και μας κρατάει πίσω. Δεν μπορούμε να πιστέψουμε πως συνέβη, σκεφτόμαστε συνεχώς τα ίδια, καταναλώνουμε όλη μας την ενέργεια στο συγκεκριμένο θέμα και χάνουμε πολύτιμες στιγμές από την καθημερινότητά μας. Με λίγα λόγια αφήνουμε τη ζωή να μας προσπερνάει, ενώ εμείς σκεφτόμαστε “τι θα γινόταν αν…”.

Δεν λέω να μη λυπηθούμε, να μην πονέσουμε, να μην κλάψουμε, να μην το ζήσουμε.Αυτό που λέω είναι πως όταν τα πράγματα φτάσουν σε ένα σημείο που δεν υπάρχει επιστροφή και που δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα για να τα αποτρέψουμε, θα πρέπει να ΚΛΕΙΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΚΥΚΛΟ.

Όλα ακολουθούν μια κυκλική πορεία.

Οι ερωτικές μας σχέσεις, τα επαγγελματικά μας, οι φιλίες μας, τα θέλω μας, τα πιστεύω μας ακόμα και οι διατροφικές μας συνήθειες.
Φαντάσου όλα τα παραπάνω να έμεναν σταθερά και ακλόνητα για όλη τη διάρκεια της ζωής μας. Φαντάσου να έκανες συνεχώς τις ίδιες δουλειές, να έβλεπες τους ίδιους ανθρώπους, να έλεγες τα ίδια πράγματα, να είχες τις ίδιες αντιλήψεις. Να ζεις τη μέρα της μαρμότας ξανά και ξανά.

Αν γινόταν κάτι τέτοιο δεν θα μάζευες εμπειρίες, δεν θα άκουγες διαφορετικές απόψεις, δεν θα χρειαζόταν να βρεις τρόπους για να ελιχθείς, άρα θα έμενες σε μία κατάσταση στάσιμη. Οικεία αλλά στάσιμη. Αν όλα ερχόντουσαν εύκολα στη ζωή σου τότε δε θα εμβάθυνες στην αγάπη, στην κατανόηση, στη συμπόνια και δεν θα μάθαινες το μέγεθος της αληθινής δύναμης που υπάρχει μέσα σου. Είναι φορές που δεν ξέρουμε πόσο δυνατοί είμαστε, μέχρι να συμβεί κάτι που θα βγάλει αυτή τη δύναμη στην επιφάνεια.

Η ρουτίνα είναι καλή. Μας δίνει ασφάλεια, σιγουριά, σταθερότητα, φέρνει όμως και στασιμότητα.

Από την άλλη το αναπάντεχο (καλό ή κακό) μας ξεβολεύει, μας βγάζει από τη ζώνη ασφαλείας μας, μας δίνει όμως και την ευκαιρία να εξελιχθούμε.

“Πόλεμος πατήρ πάντων” όπως έλεγε ο Ηράκλειτος.

Μόνο μέσω των αλλαγών, των συγκρούσεων, των αναταραχών, των έντονων συγκινησιακών καταστάσεων μπορούμε να αναπτυχθούμε, να βελτιωθούμε και να προοδεύσουμε. Μόνο έτσι μπορούμε να κάνουμε τις αξιολογήσεις μας, τους επαναπροσδιορισμούς μας, την αυτοκριτική μας.

Κλείνοντας τους κύκλους είναι ένας θαυμάσιος τρόπος να προχωράμε μπροστά, να μη μένουμε στο παρελθόν, να ζούμε την κάθε στιγμή. Με λίγα λόγια να ζούμε τη ζωή μας συνειδητά, να μαθαίνουμε από τα λάθη μας, να αφήνουμε πίσω ό,τι δεν εξυπηρετεί την εσωτερική μας γαλήνη.

Ας αγκαλιάσουμε λοιπόν κι ας περιβάλλουμε με αγάπη κάθε αλλαγή που έρχεται στη ζωή μας, ας αποδεχτούμε το καινούργιο, ας δούμε τη θετική πλευρά, πάντα όμως με αγάπη και σεβασμό για το παρελθόν μας και τις εμπειρίες μας.

Όταν κάτι τελειώνει κλείσε τον κύκλο και άφησέ το εκεί που ανήκει…στο παρελθόν.

Κάπου είχα διαβάσει ότι “Η ζωή δεν μας δίνει πάντα αυτό που θέλουμε. Μας δίνει όμως πάντα αυτό που έχουμε ανάγκη”

Συγγραφέας: Βίκυ Παταργιά, Σύμβουλος Προσωπικής Ανάπτυξης και κοινωνικής Συναισθηματικής Μάθησης.

Διάβασέ το →

26 απλοί τρόποι για να βάλουμε Συναισθηματικές Δεξιότητες στη ζωή μας

Written by: •

Με την βοήθεια της Βραχυπρόθεσμης Συμβουλευτικής της Expansion που έχει αναπτύξει πάνω από 70 πρωτόκολλα ανάπτυξης κοινωνικών και συναισθηματικών δεξιοτήτων δημιουργήσαμε τους παρακάτω 26 απλούς τρόπους με τους οποίους μπορούμε να εφαρμόσουμε και να ενσωματώσουμε στην καθημερινότητα μας αυτές τις δεξιότητες.

Κάθε χρόνο κρίνεται όλο και πιο αναγκαία η κοινωνικο-συναισθηματική εκπαίδευση των παιδιών μας. Τα παιδιά χρειάζονται υποστήριξη και καθοδήγηση για να διαχειρίζονται με επιτυχία την σχολική και την προσωπική τους ζωή. Δεξιότητες όπως η αναγνώριση και η διαχείριση των συναισθημάτων, ο έλεγχος των παρορμήσεων, η αποτελεσματική επικοινωνία και η καλή συνεργασία με άλλους είναι ανεκτίμητες.  

1. Ξεκινήστε την ημέρα σας με μια προσωπική σύνδεση   

 Δεν χρειάζεται να είναι μια χρονοβόρα ή περίπλοκη διαδικασία. Θα μπορούσε να είναι ένα θερμό καλωσόρισμα σε κάθε μαθητή που μπαίνει στην τάξη ή μια ερώτηση πως νιώθει σήμερα.


2. Αφηγηθείτε τους διδακτικές ιστορίες

Η ανάγνωση ενός παραμυθιού ή μιας ιστορίας αποτελεί εξαιρετικό εργαλείο για να εξερευνήσετε  κοινωνικο-συναισθηματικά θέματα στην τάξη σας. Δεν είναι μόνο για μικρά παιδιά καθώς υπάρχουν υπέροχα εικονογραφημένα βιβλία με περίπλοκα θέματα και λεξιλόγιο που θα λατρέψουν και τα μεγαλύτερα παιδιά.


3. Κάντε δραστηριότητες σε ζευγάρια

Δώστε στα παιδιά πολλές ευκαιρίες να δουλέψουν σε ζευγάρια. Τα παιδιά μαθαίνουν να αλληλεπιδρούν και να συνεργάζονται κτίζοντας το αίσθημα της κοινότητας μέσα στην τάξη τους. Άλλες φορές επιλέξτε εσείς ποια παιδιά θα συνεργαστούν μεταξύ τους και άλλες δώστε τους την δυνατότητα να κάνουν τις δικές τους επιλογές.


4. Διδάξτε στα παιδιά πως να εργάζονται σε μια ομάδα.

Μια σημαντική δεξιότητα ζωής είναι να μπορείς να εργάζεσαι σε ομαδικό περιβάλλον. Οι μαθητές μαθαίνουν να διαπραγματεύονται με άλλους, να αναπτύσσουν ηγετικές δεξιότητες και να ανακαλύπτουν τις δικές τους δυνάμεις για να συνεισφέρουν καλύτερα στην ομάδα.


5. Αναζητήστε ένα αξιόπιστο πρόγραμμα σπουδών SEL.

Ένα πρόγραμμα σπουδών που υποστηρίζεται από έρευνα σας βοηθάει να είσαστε μεθοδικός στην διδασκαλία κοινωνικών-συναισθηματικών δεξιοτήτων εστιάζοντας σε εκείνες που χρειάζονται περισσότερο οι μαθητές σας. Αν συνδυάσετε τεχνικές SEL στο τρόπο διδασκαλίας σας θα επιτύχετε καλύτερη επικοινωνία και θα οδηγήσετε τους μαθητές σας σε υψηλά επίπεδα συνεργασίας, ομαδικού πνεύματος και αυτορρύθμισης.


6. Καλλιεργήστε ένα περιβάλλον καλοσύνης.

Στην αρχή της χρονιάς, διαβάστε στους μαθητές σας το βιβλίο «Have you filled a bucket today?» της  Carol McCloud, μια ιστορία που μιλάει για την δύναμη των ευγενικών λέξεων. Στην συνέχεια δημιουργήστε τον δικό σας κουβά για την τάξη. Πάρτε ένα μικρό τσίγκινο κουβά και κόψτε κομμάτια από χαρτόνι διάστασης 10 επί 10 εκατοστών. Τα παιδιά μπορούν να γράφουν μηνύματα καλοσύνης, αγάπης και εκτίμησης όλη την εβδομάδα για να γεμίσουν τον κουβά. Στο τέλος της εβδομάδας αφιερώστε χρόνο για να μοιραστείτε αυτές τις σημειώσεις ενθάρρυνσης και  τελειώστε την εβδομάδα με θετικό τρόπο.


7. Εξασκηθείτε σε παιγνίδια ρόλων.

Μερικές φορές για να κατανοήσουμε πραγματικά μια κατάσταση, αρκεί να μπούμε στην θέση του άλλου. Τα παιγνίδια ρόλων βοηθούν τα παιδιά να αναπτύξουν ενσυναίσθηση και να κατανοήσουν τα συναισθήματα του άλλου με αποτέλεσμα να αντιμετωπίζονται πολύ πιο γρήγορα ανησυχητικές καταστάσεις μέσα στην τάξη όπως ο εκφοβισμός ή η βία.


8. Δημιουργήστε το κοινωνικό-συναισθηματικό τους λεξιλόγιο.

Κρεμάστε στους τοίχους αφίσες με θετικές φράσεις συναισθηματικής ενδυνάμωσης. Οι μαθητές βλέποντας τις κάθε ημέρα, τείνουν να τις υιοθετούν και να ενισχύουν την ανθεκτικότητα τους ξεπερνώντας κάθε ενδεχόμενη αποτυχία.


9. Καθιερώστε ώρα στοχαστικής γραφής.

Δώστε χρόνο στους μαθητές σας να γράψουν τις σκέψεις τους ή μια ιστορία. Βάλτε ήρεμη μουσική, χαμηλώστε τα φώτα και κάντε το χρόνο συγγραφής ένα χαλαρωτικό διάλειμμα για αυτούς.


10. Δημιουργήστε μια γωνιά ηρεμίας.

Διαμορφώστε ένα χώρο στην τάξη σας, όπου τα παιδιά θα μπορούν να πηγαίνουν όταν είναι αναστατωμένα ή θυμωμένα ή χρειάζονται να ηρεμήσουν. Ο χώρος πρέπει να αποπνέει γαλήνη και να έχει μαξιλάρες, ακουστικά για να αποσυνδέονται από το θόρυβο του περιβάλλοντος, βιβλία, είδη ζωγραφικής, ίσως ένα ενυδρείο.


11. Δώστε χρόνο στα παιδιά να μιλήσουν.

Δώστε στα παιδιά ευκαιρίες, σε προγραμματισμένο ή όχι χρόνο, να μιλήσουν μεταξύ τους κατά την διάρκεια της ημέρας. Όταν τα παιδιά ανταλλάσσουν ιδέες, σκέψεις ή συζητούν τα προβλήματα τους, αναπτύσσουν την δεξιότητα της   επικοινωνίας και της κατανόησης και αυξάνουν την αυτοπεποίθηση τους. Θα ορίσετε ένα πεντάλεπτο, το οποίο θα ονομάσετε «διάλειμμα συνομιλίας» και θα αφήσετε τα παιδιά να μιλήσουν μεταξύ τους. Όταν τελειώσει ο χρόνος, κτυπήστε ένα κουδούνι που θα τους επαναφέρει σε τάξη.


12.Διδάξτε στα παιδιά πως να διαχειρίζονται τις συγκρούσεις με την μεσολάβηση συνομηλίκων τους

Η μεσολάβηση από ομότιμους, είναι μια διαδικασία επίλυσης προβλημάτων που βοηθά τους μαθητές που εμπλέκονται σε μια διαφωνία να συναντηθούν σε ένα προσωπικό, ασφαλές και εμπιστευτικό περιβάλλον για να επιλύσουν προβλήματα με την βοήθεια ενός μαθητή μεσολαβητή. Ορίζονται κανόνες δίκαιης διαμεσολάβησης όπως: Προσδιορίστε το πρόβλημα, επικεντρωθείτε στο πρόβλημα, αντιμετωπίστε το πρόβλημα και όχι το άτομο, ακούστε ανοικτόμυαλα, σεβαστείτε τα συναισθήματα του άλλου, αναλάβετε την ευθύνη για τις πράξεις σας.


13.Διδάξτε τους μαθητές να παρακολουθούν την πρόοδο τους.

Κάντε τον καθορισμό προσωπικών στόχων (ακαδημαϊκών, συναισθηματικών, κοινωνικών κ.α.) μια καθημερινή δραστηριότητα των μαθητών σας. Θα ενισχύσει τις ενδοπροσωπικές τους δεξιότητες και θα αναλάβουν την ευθύνη της δικής τους μάθησης. Βοηθήστε τους να αναπτύξουν την συνήθεια αναθεώρησης και αναπροσαρμογής των στόχων τους καθώς και να παρακολουθούν την πρόοδο τους.


14.Χρησιμοποιήστε εκπαιδευτικά σχεδιαγράμματα για να διδάξετε κοινωνικές-συναισθηματικές δεξιότητες 

Μπορείτε να δημιουργήσετε μέσα στην τάξη τα δικά σας εκπαιδευτικά σχεδιαγράμματα με θέματα που απασχολούν τους μαθητές σας όπως «πως κερδίζεται ο σεβασμός» ή «πως να λύσω ένα πρόβλημα» κ.α


15.Δουλέψτε σε ομάδες

Σκεφτείτε μια εναλλακτική διάταξη θρανίων που επιτρέπει στα παιδιά να κάθονται σε ομάδες. Ενθαρρύνετε κάθε ομάδα να βρει το δικό της όνομα, σύνθημα και σύμβολο ή σημαία. Αυτός είναι ένας πολύ καλός τρόπος για να προωθήσετε την συνεργασία και να αναπτύξουν οι μαθητές  την αίσθηση του ανήκειν. Αλλάζετε ομάδες κάθε 6 με 12 εβδομάδες.


16.Οργανώστε ομαδικά παιγνίδια

Τα ομαδικά εκπαιδευτικά παιγνίδια μπορούν να προωθήσουν κοινωνικές και διαπροσωπικές δεξιότητες.


17.Καλλιεργήστε την φιλία 

Για κάποια παιδιά είναι πολύ εύκολο να κάνουνε φιλίες ενώ κάποια άλλα αντίστοιχα χρειάζονται λίγη καθοδήγηση. Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να καλλιεργήσετε την φιλία στην τάξη όπως προβολή βίντεο, ανάγνωση παιδαγωγικών ιστοριών, οργάνωση ομαδικών παιγνιδιών.


18.Φέρτε σε επαφή μεγαλύτερες με μικρότερες τάξεις. 

Το να δημιουργήσετε μια ειδική σύνδεση με μια άλλη τάξη, είναι ένας καλός τρόπος για να κτίσετε θετικές σχέσεις στην σχολική σας κοινότητα. Τα παιδιά εκπλήσσονται πάντα με το πόσο εύκολο είναι να βρουν  κοινό έδαφος με μικρότερους ή μεγαλύτερους μαθητές. Τα μεγάλα παιδιά αισθάνονται σημαντικά και τα μικρά ξεχωριστά.


19.Βοηθήστε τους μαθητές σας να διαχειριστούν τα συναισθήματα τους 

Η δημιουργία ενός φροντιστικού περιβάλλοντος στην τάξη απαιτεί λίγη καθοδήγηση. Ξεκινήστε να διδάξετε στους μαθητές σας τρόπους για να αναγνωρίζουν και να διαχειρίζονται τα συναισθήματα τους.


20.Διδάξτε ενσυνειδητότητα

Αυτή η χαοτική χρονιά έχει δημιουργήσει πολύ στρες και άγχος στα παιδιά μας. Η εξάσκηση της ενσυνειδητότητας είναι μια δραστηριότητα που μπορεί να αποφορτίσει τα αγχώδη συναισθήματα και να βοηθήσει τα παιδιά να αναπτύξουν περισσότερο την κοινωνικό-συναισθηματική επίγνωση τους.


21.Οργανώστε τακτικές συναντήσεις της τάξης

Βεβαιωθείτε ότι όλοι οι μαθητές σας αισθάνονται ότι ακούγεται η φωνή τους. Ελέγχετε συχνά την καλή λειτουργία των πραγμάτων και κάντε αλλαγές όταν χρειάζονται. Ενδυναμώστε όλους τους μαθητές σας δίνοντας τους βήμα για να μιλήσουν και δικαίωμα για να ψηφίσουν αποφάσεις που αφορούν την σχολική τους κοινότητα. Θα αισθανθούν κύριοι στον χώρο τους και υπεύθυνα θα αναλάβουν ουσιαστικές ευθύνες σε ότι τους αφορά.


22.Ενθαρρύνετε την έκφραση μέσω της τέχνης

Μερικές φορές οι μαθητές δεν μπορούν να εκφράσουν με λόγια πως σκέφτονται και αισθάνονται. Η τέχνη είναι ένα εξαιρετικό εργαλείο που τους επιτρέπει να εξερευνούν θέματα από διαφορετική οπτική γωνία.


23.Ενθαρρύνετε βαθύτερες επαφές και συνδέσεις

Ζητήστε από τους μαθητές σας να παίρνουν συνέντευξη ο ένας από τον άλλον καθ’ όλη την διάρκεια του έτους με θέματα όπως το πολιτικό υπόβαθρο, τις οικογενειακές παραδόσεις ή τις απόψεις που έχουν για μια τρέχουσα εκδήλωση ή ένα κοινωνικό γεγονός. Η διεξαγωγή μιας επίσημης συνέντευξης είναι διαφορετική από μια περιστασιακή συνομιλία και διδάσκει δεξιότητες όπως εστιασμένη ακρόαση και δεξιότητες επικοινωνίας. Επιπλέον η ανταλλαγή πληροφοριών με τους συμμαθητές τους διευρύνει την οπτική τους, καθώς οι απόψεις του καθένα είναι διαφορετικές ανάλογα με το υπόβαθρο και την εμπειρία του.


24.Διδάξτε τους να δουλεύουν προς ένα κοινό στόχο

Οι εργασίες στην τάξη διδάσκουν το αίσθημα της ευθύνης και δίνουν στα παιδιά την κυριότητα της τάξης τους. Μια καλά εκτελεσμένη δουλειά, τους γεμίζει περηφάνεια και οικοδομεί το αίσθημα της εμπιστοσύνης.


25.Διδάξτε στους μαθητές σας τις ζώνες συναισθηματικής ρύθμισης

Οι μαθητές καλούνται να περιγράψουν τα συναισθήματα τους με τέσσερα χρώματα μπλε, πράσινο, κίτρινο και κόκκινο. Η δραστηριότητα αυτή, τους βοηθάει να αναγνωρίσουν τα συναισθήματα τους και την ένταση που τα νοιώθουν. Οι μαθητές μαθαίνουν πως να ερμηνεύουν τα σήματα του σώματος τους, να ανιχνεύουν τα ερεθίσματα, να κατανοούν το κοινωνικό πλαίσιο και να εξετάζουν πως οι συμπεριφορές τους επηρεάζουν τους γύρω τους, οδηγώντας τους σε βελτιωμένο συναισθηματικό έλεγχο, αυτογνωσία  και αυτορρύθμιση.


26.Κάντε κλείσιμο κάθε ημέρα

Το τέλος της σχολικής ημέρας μπορεί να είναι αρκετά ταραχώδες. Κλείστε κάθε ημέρα συγκεντρώνοντας όλους τους μαθητές σας για λίγα λεπτά για να σκεφτείτε πως περάσατε την ημέρα.  Ελέγξτε πως νοιώθουν, επικεντρωθείτε σε κάτι που πήγε καλά, κάντε θετικές σκέψεις και θέστε μερικούς στόχους για την επόμενη ημέρα.

Πηγές:

  • We Are Teachers.
  • Αργύρης Σ. Μαρδάς, Εγχειρίδιο Κοινωνικών και Συναισθηματικών Δεξιοτήτων της Expansion SEL (Συνθετική Βραχυπρόθεσμη Συμβουλευτική και Ψυχοθεραπεία. 
  • Προσαρμογή: , Σύμβουλος Expansion SEL
Διάβασέ το →

Οδηγός Συναισθηματικής Διαχείρισης 10 Ειδήσεων Πολέμου

Written by: •

Αγαπητοί Συμπολίτες μας, 

Μετά την έναρξη του απαράδεκτου πολέμου της Ρωσίας στην Ουκρανία, σας παραθέτουμε μερικές βασικές οδηγίες Συναισθηματικής Διαχείρισης για να διατηρήσουμε την καθημερινότητά μας και τις σχέσεις μας σε όσο το δυνατόν καλό επίπεδο. Σε κανονικές εποχές ένα δελτίο τύπου σαν και αυτό δεν θα ήταν απαραίτητο, αλλά δεν ζουμε σε κανονικές εποχές. 

Το Ελληνικό Κέντρο Συναισθημάτων καταδικάζει οποιαδήποτε μορφή βίας από όπου και αν προέρχεται. Ειδικεύεται στην Κοινωνική Συναισθηματική Μάθηση (SEL), μελετά την Συναισθηματική Νοημοσύνη των Ελλήνων και προσφέρει εκπαίδευση και θεραπεία.


Πώς να διαχειριστώ τα συναισθήματα που προκαλούνται από την είδηση του πολέμου;

Παρακάτω θα βρείτε τρεις +1 απλές οδηγίες για να διαχειριστείτε καλύτερα τα αρνητικά συναισθήματά σας.  

1. Συζητήστε τι νιώθετε με τους φίλους και τα παιδιά σας. 

Επιδιώξτε να βρεθείτε με την οικογένεια ή με τους φίλους σας και αφιερώστε λίγο χρόνο για να εκφράσετε τα συναισθήματα που έχουν προκληθεί από την είδηση του πολέμου. Με αυτόν τον τρόπο θα βοηθήσετε στην σωστή έκφραση και αποφόρτιση των αρνητικών συναισθημάτων, όχι μόνο των παιδιών ή των φίλων σας αλλά και των δικών σας! 

Οδηγία: Όταν βρίσκεστε όλοι μαζί, ξεκινήστε μια συζήτηση μεταξύ σας με ερωτήσεις όπως: πώς νοιώθεις για τις ειδήσεις που άκουσες σήμερα για τον πόλεμο; Αφού ξεκινήσετε εσείς την συζήτηση επεκτείνετε την και στους φίλους ή στα παιδιά σας.

2. Προσοχή στον χρόνο και στη ποιότητα των ειδήσεων. 

Επιλέξτε έγκριτα μέσα για την πληροφόρησή σας. Είναι σημαντικό να ενημερωνόμαστε αλλά όταν βρισκόμαστε εν μέσω πολέμου οι πληροφορίες δεν είναι πάντα ορθές. Αποφύγετε τις ιστοσελίδες που δεν γνωρίζετε και μην κοινοποιείτε άρθρα αμφιβόλου προέλευσης. 

Δώστε ιδιαίτερη προσοχή στον χρόνο που αφιερώνετε στην ενημέρωσή σας. Αποφασίστε πόση ώρα θα διαβάζετε, βλέπετε ή ακούτε τα νέα. Προτείνουμε 15-20 λεπτά, πρωινές ώρες και μόνο από έγκριτες πηγές. 

3. Αν νιώσετε τα συναισθήματα να σας καταβάλλουν κάντε αυτή την άσκηση. 

Αν νοιώσετε να σας καταβάλλουν τα συναισθήματά σας χρειάζεται να σταματήσετε ό,τι κάνετε και να πάρετε τρεις (3) βαθιές αργές αναπνοές. Προσπαθήστε να γεμίσετε με οξυγόνο τα πνευμόνια σας όσο πάει. Αυτή η απλή άσκηση θα σας βοηθήσει αρχικά να αποφορτιστείτε αλλά θα χρειαστεί να αναλογιστείτε τον χρόνο που περνάτε διαβάζοντας ειδήσεις ή συζητώντας θέματα πολέμου. Πρέπει να αλλάξετε άμεσα κάτι στην καθημερινότητά σας για να μπορέσετε να διατηρήσετε την ψυχική υγεία σας σε καλό επίπεδο.

+1   Υπερασπίσου κάποιον που αδικείται. 

Μερικές φορές νιώθουμε αδύναμοι ή ανήμποροι να βοηθήσουμε. Πιστεύουμε ότι ο πόλεμος είναι αρκετά μακριά και δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι για αυτό. Τα συναισθήματα της αδικίας, πίεσης και ανημποριάς που νοιώθουμε όμως είναι πολύ κοντά στην καρδιά μας και μπορούμε να τα διαχειριστούμε σωστά. 

  • Όταν δείτε κάποιον αδύναμο να αδικείται, στον δρόμο ή στην εργασία σας, πάρτε θέση. Μην τον αφήσετε μόνο να τα βγάλει πέρα.
  • Πάρτε θέση στα θέματα που σας απασχολούν είτε στα social media είτε με την πιο έμπρακτη συμμετοχή σας σε ΜΚΟ ή χρηματική ενίσχυση των πληγέντων. 
  • Μην μένετε αμέτοχοι. Η αποχή σας από τα θέματα που σας απασχολούν επιδεινώνουν τα αρνητικά συναισθήματα που μπορεί να νιώθετε τώρα. 

Αυτές οι πολύ απλές οδηγίες μπορούν να σας βοηθήσουν να περάσετε πολύ πιο ανώδυνα αυτήν την δύσκολη εποχή που διανύουμε. Θυμηθείτε ότι όσοι περισσότεροι γνωρίζουν αυτές τις πληροφορίες, τόσο πιο όμορφα θα ζούμε όλοι. Μοιραστείτε το με όσους το δυνατόν περισσότερους αγαπημένους σας ανθρώπους. Μοιράστε τη γνώση και την αγάπη και θα σας επιστραφεί. 

Ό,τι προσφέρεις, επιστρέφεται.


ΠΡΟΣΟΧΗ:

Τα συναισθήματα είναι έντονα και μπορούν, αν δεν αντιμετωπιστούν σωστά, να προκαλέσουν συναισθηματικά προβλήματα στο μέλλον. Η έκφραση των συναισθημάτων είναι η πιο εύκολη και ορθή οδός. Αν χρειαστείτε την βοήθεια κάποιου ειδικού μη διστάσετε να την αναζητήσετε. 

Συγγραφέας: Αργύρης Σ. Μάρδας: συγγραφέας, Σύμβουλος Προσωπικής Ανάπτυξης και Κοινωνικής Συναισθηματικής Μάθησης, Δημιουργός Expansion Method.

Διάβασέ το →
↑