Όταν ένας φίλος αποτυγχάνει, συνήθως δεν του λέμε ότι είναι ανίκανος και ότι «πάντα τα χαλάει». Κι όμως, αυτή μπορεί να είναι η γλώσσα που χρησιμοποιούμε για εμάς. Η αυτοσυμπόνια δεν σημαίνει ότι δικαιολογούμε κάθε επιλογή. Σημαίνει ότι αντιμετωπίζουμε τον πόνο και την ατέλειά μας χωρίς περιφρόνηση.
Τι είναι η αυτοσυμπόνια
Η έννοια περιγράφεται συνήθως μέσα από τρία στοιχεία: καλοσύνη προς τον εαυτό αντί για σκληρή αυτοκριτική, αναγνώριση ότι η δυσκολία είναι μέρος της κοινής ανθρώπινης εμπειρίας και ενσυνείδητη παρατήρηση του συναισθήματος χωρίς να ταυτιζόμαστε ολοκληρωτικά μαζί του.
Δεν είναι θετική δήλωση που σβήνει την πραγματικότητα. Είναι μια στάση: «Αυτό πονά. Δεν είμαι ο μόνος άνθρωπος που δυσκολεύεται. Ποιο είναι το πιο υποστηρικτικό επόμενο βήμα;»
Τι δεν είναι
Δεν είναι αυτολύπηση
Η αυτολύπηση κλείνει τον ορίζοντα γύρω από το «μόνο σε μένα συμβαίνει». Η αυτοσυμπόνια επαναφέρει την κοινή ανθρωπινότητα, χωρίς να συγκρίνει πόνους.
Δεν είναι παραίτηση
Μπορούμε να αναλάβουμε ευθύνη χωρίς να προσβάλλουμε τον εαυτό μας. Η φράση «έκανα λάθος και χρειάζεται να το διορθώσω» είναι πιο ακριβής και πιο κινητοποιητική από το «είμαι αποτυχία».
Δεν είναι υποκατάστατο θεραπείας
Μια πρακτική αυτοφροντίδας μπορεί να υποστηρίξει, αλλά δεν αντικαθιστά την επαγγελματική φροντίδα όταν υπάρχει σοβαρή ή επίμονη ψυχική δυσφορία.
Η άσκηση του συμπονετικού φίλου
- Γράψε με μία πρόταση τι συνέβη, χωρίς χαρακτηρισμούς.
- Κατέγραψε τι λες αυθόρμητα στον εαυτό σου.
- Φαντάσου ότι το ίδιο συνέβη σε έναν άνθρωπο που αγαπάς.
- Γράψε τι θα του έλεγες με ειλικρίνεια και φροντίδα.
- Μετέφερε την ίδια γλώσσα στο πρώτο πρόσωπο.
Το αποτέλεσμα δεν χρειάζεται να ακούγεται γλυκό. Μπορεί να είναι σταθερό: «Δεν πήγε καλά. Είμαι απογοητευμένος. Μπορώ να ζητήσω συγγνώμη, να μάθω και να δοκιμάσω ξανά».
Από την εσωτερική κριτική στη χρήσιμη ανατροφοδότηση
Η αυτοκριτική συχνά μιλά με απόλυτες λέξεις: πάντα, ποτέ, όλοι, κανείς. Η χρήσιμη ανατροφοδότηση είναι συγκεκριμένη. Αντί για «είμαι τεμπέλης», δοκίμασε «ανέβαλα αυτή τη δουλειά επειδή με φόβισε η δυσκολία της». Η δεύτερη πρόταση ανοίγει δυνατότητα παρέμβασης.
Συνδέεται με το ερώτημα που θέτει το MindPost στο άρθρο πώς η αγάπη προς τον εαυτό και τους άλλους δυναμώνει τη ζωή.
Τρεις φράσεις για δύσκολες στιγμές
- «Αυτό είναι δύσκολο και μπορώ να το αναγνωρίσω.»
- «Ένα λάθος περιγράφει μια πράξη, όχι ολόκληρη την αξία μου.»
- «Ποια πράξη φροντίδας και ευθύνης χρειάζεται τώρα;»
Η ήρεμη δύναμη της φροντίδας
Η αυτοσυμπόνια δεν μας κάνει λιγότερο απαιτητικούς με τις αξίες μας. Μας επιτρέπει να διορθώνουμε πορεία χωρίς να ξοδεύουμε όλη την ενέργεια στην αυτοτιμωρία. Η αλλαγή χρειάζεται ειλικρίνεια, αλλά η ειλικρίνεια δεν χρειάζεται σκληρότητα.
