Καθώς ο αριθμός των ηλικιωμένων συνεχίζει να αυξάνει είναι σημαντικό να συμμετέχουμε ενεργά στην προσέγγισή τους προκειμένου να τους υποστηρίξουμε και να τους βοηθήσουμε στις κοινότητες. Πολλοί ηλικιωμένοι ζουν με σταθερό εισόδημα και μπορεί να μην έχουν κάποιον να τους προσέχει. Κάνοντας πράξεις Καλοσύνης και απλώνοντας μία χείρα βοηθείας στους ηλικιωμένους μπορούμε να επηρεάσουμε σημαντικά την ευημερία και την επιτυχία τους.
Οι πράξεις Καλοσύνης στην παιδική ηλικία
Οι πράξεις Καλοσύνης ως προς την υποστήριξη των ηλικιωμένων δεν είναι ωφέλιμη μόνο για τους ίδιους, αλλά για εμάς και τις κοινότητές μας. Διδάσκοντας τα παιδιά μας να προσέχουν και να φροντίζουν τα ηλικιωμένα άτομα καλλιεργούμε και ενισχύουμε αξίες συμπόνοιας και ενσυναίσθησης. Αυτές οι αξίες με την σειρά τους δημιουργούν μία κουλτούρα Καλοσύνης η οποία επεκτείνεται πολύ πέρα από μεμονωμένες πράξεις, φέρνοντάς μας πιο κοντά ως κοινωνία. Επιπλέον, καλλιεργώντας ακόμη και τις πιο μικρές πράξεις Καλοσύνης από την μικρή ηλικία ακόμη του ανθρώπου, αυτό όχι μόνο μπορεί να έχει θετικό αντίκτυπο στη ζωή των ηλικιωμένων αλλά μπορεί να συμβάλλει και στην ανάπτυξη κοινωνικά συνειδητοποιημένων ενηλίκων.
Συγκεκριμένα, τα παιδιά προσφέροντας βοήθεια στα ηλικιωμένα άτομα στη κοινότητα της γειτονιάς ή της εκκλησίας, μπορούν να τα βοηθήσουν σε μικρές δραστηριότητες της καθημερινότητάς τους όπως στην κηπουρική, σε απλές επισκευές του σπιτιού ή σε απλές εξωτερικές υποχρεώσεις. Αυτές οι απλές πράξεις, όσο μικρές κι αν είναι, μπορούν να ελαφρύνουν και να ανακουφίσουν σημαντικά από το καθημερινό βάρος τους τα ηλικιωμένα άτομα τα οποία ενδεχομένως να δυσκολεύονται να ολοκληρώσουν αυτές τις εργασίες μόνοι τους.
Ένας άλλος τρόπος προκειμένου να δείξουν τα παιδιά φροντίδα στους ηλικιωμένους είναι να τους συνοδεύσουν έξω σε γεύμα τους σε κάποιο εστιατόριο ή ακόμη να τους ετοιμάσουν το γεύμα τους στην οικία τους. Αυτές οι χειρονομίες όχι μόνο προσφέρουν μία γευστική απόλαυση και ικανοποίηση αλλά δημιουργεί επίσης μία ευκαιρία για διαγενεακή σύνδεση και επικοινωνία.
Ένας άλλος τρόπος για να περάσουν τα παιδιά ποιοτικό χρόνο με τα ηλικιωμένα άτομα είναι μέσω απλών πράξεων, ανταλλαγής ιστοριών ακόμη, δώρων ή μέσω της ενασχόλησης με κάποια χειροτεχνία ή άλλου είδους τέχνη. Όλα αυτά μπορούν να φωτίσουν την ημέρα ενός ηλικιωμένου και να τον κάνουν να αισθανθεί ότι τον εκτιμούν και τον αγαπούν.
Ένας άλλος τρόπος που θα μπορούσε και στην χώρα μας να βρει προσοδοφόρο έδαφος ως προς την επίλυση της μοναξιάς και ενδεχομένως του αισθήματος της εγκατάλειψης από πλευράς των ηλικιωμένων, και ιδίως αυτών που δεν έχουν άλλους οικείους ή διαβιούν μόνοι τους, είναι η αναδοχή ή η υιοθεσία ενός ηλικιωμένου η οποία να εμπεριέχει απαραιτήτως την τακτική επίσκεψη στο σπίτι του. Ο τρόπος αυτός όχι μόνο μπορεί να αυξήσει το αίσθημα της συντροφικότητας στα ηλικιωμένα άτομα, αλλά μπορεί να χτίσει και ουσιαστικές σχέσεις μεταξύ των γενεών καθώς και να ελαφρύνει το πιθανό χάσμα μεταξύ τους.
Εμπλέκοντας, έτσι, τα παιδιά στις προκλήσεις και στις μοναδικές ανάγκες των ηλικιωμένων μέσα από την καθημερινότητά τους, καθώς επίσης στην ενίσχυση του σεβασμού και της ενσυναίσθησης ως προς τις εμπειρίες τους, μπορούμε να δημιουργήσουμε μία μελλοντική γενιά που εκτιμά και κατανοεί τη σημασία της κοινοτικής φροντίδας για τους αγαπημένους μας ηλικιωμένους.
Η σύνδεση ηλικιωμένων και παιδιών μέσα από πράξεις Καλοσύνης έχει πολλαπλά οφέλη που μπορούν να συμβάλλουν στη δημιουργία μιας κουλτούρας Καλοσύνης. Η διαγενεακή αυτή σύνδεση επιτρέπει στα παιδιά να αξιοποιήσουν την ωριμότητα αλλά και την σοφία των ηλικιωμένων, καθώς και τις εμπειρίες τους, ενώ συνάμα παρέχει στα ηλικιωμένα άτομα μία αέναη πηγή ενέργειας και έμπνευσης και καλλιεργεί μία αίσθηση κατανόησης, ενσυναίσθησης και ελπίδας για το μέλλον.
Τα παιδιά μέσω της σύνδεσής τους με τα ηλικιωμένα άτομα έχουν την ευκαιρία να μάθουν από τις εμπειρίες της ζωής τους και να αποκτήσουν πολύτιμα εφόδια και για τη δική τους ζωή. Έτσι, η σύνδεση αυτή όχι μόνο εμπλουτίζει τη ζωή των παιδιών αλλά τα βοηθά επίσης να χτίσουν σεβασμό και εκτίμηση για τα ηλικιωμένα άτομα. Από την άλλη πλευρά, οι ηλικιωμένοι βοηθιούνται από την ενέργεια, τον ενθουσιασμό και τη θετική διάθεση που αποπνέουν τα παιδιά. Η αλληλεπίδραση αυτή με τα παιδιά μπορεί να φέρει γέλιο, χαρά και μία ανανεωμένη αίσθηση σκοπού και νοήματος ζωής των ηλικιωμένων ατόμων. Η παρουσία των παιδιών μπορεί να καταπολεμήσει τα αισθήματα μοναξιάς και απομόνωσης προάγοντας τη συναισθηματική τους ευημερία. Επιπλέον, η παρουσία των παιδιών μπορεί να ενισχύσει τις γνωστικές τους ικανότητες και τη διατήρηση μνήμης των ηλικιωμένων.
Πέραν των ατομικών οφελών, η σύνδεση μεταξύ ηλικιωμένων και παιδιών μπορεί να προωθήσει την κατανόηση μεταξύ των γενεών, να καταρρίψει τους κοινωνικούς φραγμούς, να εξομαλύνει το διαγενεακό χάσμα, καθώς επίσης να ενθαρρύνει τη συμπόνοια, το νοιάξιμο και την ενσυναίσθηση μεταξύ τους. Τέλος, η σύνδεση αυτή μεταξύ τους μπορεί να επηρεάσει θετικά τη συνολική ευημερία και την αίσθηση του ανήκειν τόσο στους ηλικιωμένους όσο και στα παιδιά δημιουργώντας μια κοινωνία με μεγαλύτερη δεκτικότητα αλλά και φροντίδα.
Συγκεκριμένα, το μοίρασμα μαθημάτων σοφίας και ζωής από τα ηλικιωμένα άτομα στα παιδιά, η μετάδοση ενέργειας και έμπνευσης από τα παιδιά στους ηλικιωμένους, η ενίσχυση γνωστικών ικανοτήτων και η διατήρηση μνήμης, η προώθηση της κατανόησης και της συμπόνοιας μεταξύ των γενεών καθώς και η βελτίωση της γενικής ευεξίας και καλλιέργειας της αίσθησης του ανήκειν τόσο στα παιδιά όσο και στους ηλικιωμένους, αποτελούν μερικά από τα πολύτιμα οφέλη της σύνδεσης μεταξύ τους.
«Η φροντίδα για τους ηλικιωμένους είναι ίσως η μεγαλύτερη ευθύνη που έχουμε. Όσοι έχουν περπατήσει πριν από εμάς έχουν δώσει τόσα πολλά και έχουν κάνει δυνατή τη ζωή που όλοι απολαμβάνουμε.»
Γερουσιαστής των Ηνωμένων Πολιτειών John Hoeven
της Παρασκευής Δημοπούλου
