Η Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας, που γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 10 Οκτωβρίου, δεν είναι απλώς μια «διεθνής επέτειος». Είναι μια αφορμή να στρέψουμε το βλέμμα μας μέσα μας, να σταματήσουμε για λίγο τον θόρυβο της καθημερινότητας και να αναρωτηθούμε:
Πώς νιώθω πραγματικά; Δίνω στον εαυτό μου τη φροντίδα που χρειάζεται;
Η ψυχική υγεία είναι κάτι που όλοι μοιραζόμαστε, ανεξάρτητα από ηλικία, φύλο ή κοινωνική θέση. Είναι ο τρόπος που διαχειριζόμαστε το άγχος, οι σχέσεις που χτίζουμε, η ικανότητά μας να αντέχουμε τις δυσκολίες και να βρίσκουμε νόημα στη ζωή. Δεν αφορά μόνο την απουσία προβλημάτων· αφορά την ισορροπία, την ανθεκτικότητα, την αγάπη προς τον εαυτό μας και προς τους άλλους.
Κι όμως, συχνά διστάζουμε να μιλήσουμε. Φοβόμαστε ότι θα κριθούμε, ότι θα θεωρηθούμε «αδύναμοι». Έτσι μαθαίνουμε να χαμογελάμε ενώ μέσα μας βουλιάζουμε, να συνεχίζουμε σαν να μη συμβαίνει τίποτα, να κρύβουμε τα πιο ανθρώπινα κομμάτια μας. Αυτή η σιωπή όμως είναι που μας βαραίνει περισσότερο. Γιατί η αλήθεια είναι πως η δύναμη δεν βρίσκεται στο να τα καταπίνουμε όλα μόνοι μας· βρίσκεται στο να τολμάμε να ζητήσουμε βοήθεια.
Η φροντίδα της ψυχικής υγείας ξεκινά από μικρά, καθημερινά βήματα. Μπορεί να είναι ένας περίπατος στη φύση, λίγα λεπτά σιωπής χωρίς οθόνες, ένα τηλεφώνημα σε έναν φίλο που μας καταλαβαίνει, μια αγκαλιά που μας υπενθυμίζει ότι δεν είμαστε μόνοι. Μπορεί να είναι το θάρρος να μιλήσουμε σε έναν ειδικό, να κάνουμε ψυχοθεραπεία, να πάρουμε στα σοβαρά τα «σημάδια» που μας δείχνει το σώμα και η ψυχή μας.
Ας θυμόμαστε πως το να φροντίζουμε τον εαυτό μας δεν είναι εγωισμός – είναι αναγκαιότητα. Δεν μπορούμε να είμαστε παρόντες για τους άλλους, αν πρώτα δεν είμαστε παρόντες για εμάς τους ίδιους.
Η σημερινή μέρα είναι μια υπενθύμιση ότι η ψυχική υγεία είναι δικαίωμα όλων. Ότι δεν υπάρχει λόγος για στίγμα ή ντροπή. Ότι η ευαλωτότητα δεν είναι αδυναμία, αλλά κομμάτι της ανθρώπινης εμπειρίας.
Ας δείξουμε περισσότερη καλοσύνη στον εαυτό μας και τους γύρω μας. Ας δώσουμε χώρο στις σιωπές, στα δάκρυα, στις αλήθειες των ανθρώπων που αγαπάμε. Ας προσφέρουμε ενσυναίσθηση αντί για κριτική, αποδοχή αντί για απόρριψη.
Γιατί τελικά, όπως μας υπενθυμίζει και το σύνθημα αυτής της μέρας:
Δεν υπάρχει υγεία χωρίς ψυχική υγεία.
Και σε έναν κόσμο που τρέχει γρήγορα, ας μάθουμε να σταματάμε για λίγο, να ακούμε, να αγκαλιάζουμε, να νοιαζόμαστε.
